Ninia schreef:gezonde mensen hebben 1000 wensen, zieke mensen maar één
Perspectief! Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
ik moet zeggen sinds ik dat gevoel van 'waarom zit dit/dat/zus/zo steeds tegen' overboord heb gegooit ik me vele malen beter voel.
Uiteindelijk ben ik vorig jaar met een 5jarige beroepsopleiding in de schilderkunst begonnen en......ik lééf weer !!! Ik huppel weer als een studentje naar school, heb het superdruk om opleiding, huiswerk, huishouden, boerderij, paarden, hond en kippen voor elkaar te breien, maar ik ben zó gelukkig....
.....maar passie of een grote droom najagen geeft het leven sjeu !!
Citaat:Goh, een echte grote droom heb ik eigenlijk niet, dat is ook wel een beetje het probleem denk ik want moest ik die wel hebben, dan zou ik er voor gaan, absoluut!
Het enige waar ik veel spijt van heb, is dat ik mijn verstand vroeger niet heb gebruikt want ik zou zo graag dierenartse geworden zijn. In plaats daarvan heb ik nu een bureaujob bij de overheid... Oeps...
Ik denk dat veel twintigers die krijgen. En niet iedereen zal zijn droom kunnen waarmaken, maar he niet iedereen kan een flitsende droom cariére hebben. Er moeten ook vuilnismannen/poetsdames (en andere minder begeerlijke jobs) zijn anders zou de wereld ook snel vast lopen. Dus iedereen doet er toe op zijn eigen manier
Ik heb een hekel aan afstoffen.Eleionomae schreef:En als ik dan kijk naar bepaalde mensen in mijn omgeving die alles hebben wat ik hoopte, maar die dan niemand hebben om hun 'geluk' mee te delen, hoe slecht heb ik het dan? Ik ben me er inmiddels van bewust dat een leven zonder dat, maar met veel liefde eigenlijk veel mooier en belangrijker is
Shanelle schreef:Ik ben gelukkig met mijn leven maar er is altijd ruimte voor verbetering. Ik vroeg me gewoon af hoe anderen hierover denken...

Goof schreef:Shanelle schreef:Ik ben gelukkig met mijn leven maar er is altijd ruimte voor verbetering. Ik vroeg me gewoon af hoe anderen hierover denken...
Misschien is de 'verbetering' in jouw geval tevreden leren zijn met wat je hebt
Als je alles als een (kleine) mislukking beschouwt, hoe kan je dn oprecht genieten van je leven?
) schreef, gezonde mensen hebben wel 1000 wensen, zieke mensen maar 1.
)Goof schreef:Shanelle schreef:Ik ben gelukkig met mijn leven maar er is altijd ruimte voor verbetering. Ik vroeg me gewoon af hoe anderen hierover denken...
Misschien is de 'verbetering' in jouw geval tevreden leren zijn met wat je hebt
Als je alles als een (kleine) mislukking beschouwt, hoe kan je dn oprecht genieten van je leven?
Winged schreef:Eleionomae schreef:En als ik dan kijk naar bepaalde mensen in mijn omgeving die alles hebben wat ik hoopte, maar die dan niemand hebben om hun 'geluk' mee te delen, hoe slecht heb ik het dan? Ik ben me er inmiddels van bewust dat een leven zonder dat, maar met veel liefde eigenlijk veel mooier en belangrijker is
Hoooooooo... Niemand hebben om te delen is niet persee een geluk of ongeluk hoor
. Mijn broer zei laatst, dan heb ik het financieel nog zo goed, wat jij hebt met jou vriend is meer waard. Dat vond ik heel mooi, maar ook sneu voor hem, want hij mist dus wel iemand in zijn leven om zijn 'geluk' mee te delen. Ik kan me geen leven voorstellen alleen, zo ben ik gewoon niet haha. Eleionomae schreef:Haha waar, maar dat is mijn perspectief van een gelukkig leven. Mijn broer zei laatst, dan heb ik het financieel nog zo goed, wat jij hebt met jou vriend is meer waard. Dat vond ik heel mooi, maar ook sneu voor hem, want hij mist dus wel iemand in zijn leven om zijn 'geluk' mee te delen. Ik kan me geen leven voorstellen alleen, zo ben ik gewoon niet haha.
Shanelle schreef:Maar van zodra ik over deze dingen ga nadenken, dan kom ik aan bij de essentie van het leven. Wat IS de essentie nu?
chocobroodje schreef:Je bent geen zaag, je zit in de overbekende "is dit alles"faseIk denk dat veel twintigers die krijgen.

Apple schreef:Je bent pas 26.
Wat je wilt bereiken is er niet zomaar van de een op de andere dag. Je wordt niet plots wakker in de perfecte wereld. Als je iets wilt bereiken zul je daar zelf keihard voor moeten werken en het kan best nog 20 jaar duren voordat je zover bent.
Job? wat wil je echt? wat is haalbaar? hoe kun je daar aan werken?
Huis? waar woon je nu? waar wil je naar toe? wat is daar voor nodig?
te zwaar? hoe kun je daar aan werken? sporten? eetpatrooon veranderen?
Kijk wat je nu hebt, kijk wat je wilt veranderen en kijk hoe je dat in kleine stappen kunt aanpassen. Niet teveel tegelijk, begin bijvoorbeeld eens met je gewicht. Kijk dan naar je werk etc. etc.. Haalbare doelen stellen.
Tegen de tijd dat je 46 bent en leuk ergens landelijk woont met paarden aan huis, leuke vent, leuke baan dan zie je hoe ver je bent gekomen.
En ik maar denken dat existentiële fases alleen bij de puberteit horen
. En ondertussen prijs ik me gelukkig met een super vriend, ons eigen huisje een super verzorgpaard en een stel heerlijke knuffel-konijnen.