Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-03-14 15:35

Geplaatst: 21-03-14 15:35

Wat het voor jou nog lastiger maakt is dat je nu eindelijk wel eens iemand wilt die een beetje voor jou zorgt, en niet dat jij juist weer voor iemand extra moet gaan zorgen, want zo voelt het volgens mij.

Jij bent de enige die deze keuze kan maken: is je vriend het helemaal voor je en zie je jullie op de lange termijn samen blijven, dan is het de moeite waard om in jullie relatie in de relatie met zijn dochter te investeren. Ben je daar niet zo zeker van, neem dan afstand door eigen woonruimte te zoeken en ga een poosje latten, of beëindig de relatie.

Je vriend heeft het trouwens ook niet makkelijk, hij wil jou ter wille zijn terwijl hij de zorg over zijn dochter heeft. Kunnen jullie trouwens wel genoeg tijd voor elkaar maken en hebben jullie ook regelmatig een goed gesprek?

**Geplaatst**: 21-03-14 15:37

Geplaatst: 21-03-14 15:37

wyko schreef:
Maar mocht mijn relatie toch stranden, dan wil ik echt nooit meer een partner die al kinderen heeft, daar heb ik wel van geleerd.

Hier ben ik het in ieder geval zeker mee eens

**Geplaatst**: 21-03-14 15:42

Geplaatst: 21-03-14 15:42

Duplo schreef:
wyko schreef:
Maar mocht mijn relatie toch stranden, dan wil ik echt nooit meer een partner die al kinderen heeft, daar heb ik wel van geleerd.

Hier ben ik het in ieder geval zeker mee eens

ik ook

**Geplaatst**: 21-03-14 15:45

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 21-03-14 15:45

Ik moet zeggen ik heb nu 4 jaar een relatie met een man die ook een kind heeft.
Dit jaar september gaan wij trouwen en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.

Natuurlijk zijn er nadelen dat hij al een kind heeft en aan het begin vond ik het ook vrij moeilijk ,maar nu 4 jaar verder weet ik niet beter.
Een klein voordeel is misschien dat ik het ook erg goed met zijn dochter kan vinden en dat ze liever bij ons is dan bij haar eigen moeder.

**Geplaatst**: 21-03-14 15:54

Geplaatst: 21-03-14 15:54

hmm jeetje vind het trouwens goed dat je hier zo enorm over nadenkt, alhoewel , teveel nadenken ook weer twijfels geeft ,

ik heb zelf een dochtertje , maar zou het als moeder heel moeilijk vinden als mijn vriend en ik uit elkaar zouden gaan en nienke , bij martijn met een andere "vrouw" tijd doorbrengt, zowieso moeilijk voor nienke ook , haar mama is er dan niet en ,de andere vrouw die moet ze leren kennen, Tegelijkertijd, de andere vrouw moet nienke ook leren kennen, maar ook de tijd krijgen eerst iets op te bouwen , met de man zelf en niet met man en meteen kind..

ik denk dat jij met je vriend hier echt een keer een avond voor moet gaan zitten, vertel hem hoe jij het ziet, en hoe moeilijk je het er eigenlijk mee hebt,

en dan ook erbij zeggen dat het niet zo is dat je hem zijn dochtertje minder wil laten zien, want echt hoor , een man gaat door het vuur voor zijn kind, (tenminste mijn vriend is er gek mee! )

ik kan me er zelf best wat bij voorstellen, ik heb een kennis, en die heeft fulltime het dochtertje van haar vriend in huis wonen, (de moeder heeft bordeline en geen vaste verblijfplaats.. om het weekend gaat het meisje naar zijn ex toe, die bij haar vriend dan in huis kan ,maar als ik zie hoe die kennis van mij op dat dochtertje reageert hou ik vaak mijn hart vast, ze is zo lomp gemeen tegen het meisje, en daar heb ik al een paar keer wat van gezegd, maar het dringt niet doorm juist daarom gaat het meisje zich afzetten tegen de kennis en trekt meer en meer naar haar papa toe, en probeert serieus de relatie stuk te maken , en ik snap dat meisje zo verrekte goed!
innmiddels heeft de kennis zelf een kindje met die vriend zowaar onder dwang! hij wou niet maar goed dat terzijde..en je ziet hoe dat kindje voorgetrokken word, natuurlijk zij is de moeder van hem ,maar het meisje word door haar niet netjes behandeld,

ik hoop dat je dus echt het meisje los kan zien van je vriend hoe moeilijk ook, maar jullie delen wel dezelfde liefde zij haar papa jij je vriend, en he dat schept een band hihi
met een drie jarige kan je ook echt leuke dingen doen om het ijs te breken:) lak dr nageltjes doe, dr haartje ga lekker met dr kleuren, probeer een band op te bouwen zo losjes mogelijk , probeer het leuk te maken, en mindern ongecompliceerd,

ik haal uit jou verhaal je hebt het over haar en dat kind, je zet je af omdat zij er is , dat moet je echt niet doen, het is een meisje die net als jou moet dealen met hoe de situatie nu is, jullie zitten beide in het zelfde schuitje alleen ben jij volwassen en hebt keus, en dit meisje is net 3 en heeft weinig keus!

succes in ieder geval

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-14 15:57

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-14 15:57

Maflinger.. Ja ik denk wel dat je daar gelijk hebt eigenlijk.. Ik wil zelf steun in een relatie en mijn vader is op mijn 12e vertrokken, dus ik denk dat ik er soms ook zwaar mee heb om te zien dat zij die liefde wel heeft, die ik nooit echt van mijn vader gehad heb..
Ik heb ondertussen een eigen huis gekocht.. Hij heeft een huurhuis en ondanks dat we nu samen wonen wilt hij niet bij mij komen wonen, ondanks het financiele voordeel omdat hij zegt dat dat slecht is voor zijn dochtertje.. Wat ik ergens wel begrijp, maarja, dat was mijn uitnodiging naar hem toe om nog meer een gezin te vormen.. Praten kunnen we wel heel goed en we zijn na het werk continu samen, maar als ik dan naar mijn paard moet/wil dan neemt hij me dit kwalijk want dan kom ik aan onze Quality time, terwijl voor mijn gevoel zijn dochter dat soms ook doet.. Ik weet wel dat dit niet hetzelfde is, maar toch voelt het zo..

Duplo: dan zijn we doordeweeks idd samen, maarja, we zijn dan aan het werk, dus dat is toch anders dan een weekend he..

Wendy; hij gaat voor het werk naar de USA, niet op vakantie, maar dat is terzijde..

DenK4ever; ja, waarschijnlijk wel, maar het doet toch pijn..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-14 15:58

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-14 15:58

Sparky10: en zulke dingen met haar doen, kost mij gewoon gruwelijk veel energie en dan heb ik gewoon het gevoel dat zij iemand beter verdient, die haar dat wel kan geven;. Zodat zij toch een betere keus heeft..

**Geplaatst**: 21-03-14 15:58

Geplaatst: 21-03-14 15:58

Cowgirltjuh schreef:
DenK4ever; ja, waarschijnlijk wel, maar het doet toch pijn..

Dat snap ik :(:)

**Geplaatst**: 21-03-14 16:04

Geplaatst: 21-03-14 16:04

Zo lang jullie twee huizen hebben zou ik daar gebruik van maken. Door je eigen dingen te blijven doen en daar ook tijd voor te maken. Je bent er denk ik nu nog niet aan toe om permanent huisje-boompje-kindje te spelen.

Neem je je bonus-dochter (vond ik wel een hele mooie uitdrukking van een mede-Bokker in dit topic) en/of je vriend ook wel eens mee naar je paard? Lekker samen tutten en teuten, als je paard dat leuk vindt met zo'n kleintje in de buurt?

**Geplaatst**: 21-03-14 16:09

Geplaatst: 21-03-14 16:09

Cowgirltjuh schreef:
Sparky10: en zulke dingen met haar doen, kost mij gewoon gruwelijk veel energie en dan heb ik gewoon het gevoel dat zij iemand beter verdient, die haar dat wel kan geven;. Zodat zij toch een betere keus heeft..

Hier geen kinderen, en ook geen vriend met kinderen. Maar wel het een en ander aan kinderen in de omgeving en deze opmerking van jou trof me. Heb je enig idee waarom het je gruwelijk veel energie kost om iets leuks met dat kind te gaan doen? Uiteindelijk slapen zulke jonge kinderen over het algemeen heel vroeg, soms ook 's middags nog een keer dus iet met haar gaan doen kost je een paar uurtjes op zaterdagmiddag. En kinderen van 3 willen als leuke activiteit ook meestal geen 10 km hardlopen, dus vanwaar die enorme hoeveelheid energie die je kwijt raakt? Gaat het om een hyperactief kind, of kost het jou eerder mentale dan fysieke energie? Als dat zo is, zou ik me eens afvragen waarom het je zo zwaar valt? Zou het misschien een signaal kunnen zijn dat je er aan toe bent om dingen uit je eigen verleden te gaan verwerken?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-03-14 16:23

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst door de TopicStarter : 21-03-14 16:23

Maflinger, ja, maar het probleem is dat als ik die 2 huizen wil gebruiken mijn vriend dan iets voorstelt als: als zij er is slapen we hier en als ze er niet is slapen we bij jou..

Soms komen ze mee naar het paard ja, maar ik heb een hele groene 4 jarige, dus helaas vertrouw ik haar daar niet helemaal mee.. Als mijn vriend er nu genoegen mee nam dat we samen aten, ik dan naar mijn paard ging en we dan 's avonds weer samen hadden, dan kon ik er waarschijnlijk beter mee om.. Maar dat wilt hij niet, want hij wilt echt een gezin.. En dat is zijn goed recht..

Maura: Ze slaap 's middags niet en idd ze wilt niet hardlopen, maar gewoon kleuren of verhaaltjes gelezen krijgen.. Het kost mij dus mentaal energie.. Ik weet echt niet waarom het mij zo zwaar valt.. Misschien idd omdat ik dingen moet verwerken, maar ik weet zelf helaas niet hoe of wat..

**Geplaatst**: 21-03-14 17:14

Geplaatst: 21-03-14 17:14

Cowgirltjuh schreef:
Maflinger, ja, maar het probleem is dat als ik die 2 huizen wil gebruiken mijn vriend dan iets voorstelt als: als zij er is slapen we hier en als ze er niet is slapen we bij jou..

Soms komen ze mee naar het paard ja, maar ik heb een hele groene 4 jarige, dus helaas vertrouw ik haar daar niet helemaal mee.. Als mijn vriend er nu genoegen mee nam dat we samen aten, ik dan naar mijn paard ging en we dan 's avonds weer samen hadden, dan kon ik er waarschijnlijk beter mee om.. Maar dat wilt hij niet, want hij wilt echt een gezin.. En dat is zijn goed recht..

Maar hoe ziet hij het dan voor zich? Er is toch niks raars aan dat je samen eet, jij je paard verzorgt en dat je dan weer naar huis komt? Hij kan toch niet verwachten dat je de hele avond bij hem op de bank zit? Dat is de concessie die hij dan maar moet doen. Het klinkt nu een beetje alsof jij je ervoor inzet om er iets van te maken, terwijl hij dat niet heel erg doet. Ik hoop niet dat ik nu iets verkeerds zeg, dat is mijn bedoeling niet, maar dat is een beetje de indruk die ik er van krijg. En dan snap ik best dat je twijfelt..

**Geplaatst**: 21-03-14 17:18

Geplaatst: 21-03-14 17:18

Cowgirltjuh schreef:
Soms komen ze mee naar het paard ja, maar ik heb een hele groene 4 jarige, dus helaas vertrouw ik haar daar niet helemaal mee.. Als mijn vriend er nu genoegen mee nam dat we samen aten, ik dan naar mijn paard ging en we dan 's avonds weer samen hadden, dan kon ik er waarschijnlijk beter mee om.. Maar dat wilt hij niet, want hij wilt echt een gezin.. En dat is zijn goed recht..

En daar ben ik het dus niet helemaal mee eens O:)

Ik vind niet dat hij dat op kan dringen, het is aanpassen voor iedereen maar je mag hierin toch echt je eigen belangen ook wel blijven verdedigen

Zoals je het oppert lijkt mij echt een prima plan, zo zou ik het ook opgelost hebben.
En ik vind dat je vriend dat moet accepteren.. en ooit, als jij er ook aan toe bent wordt het vanzelf anders en gaan jullie vanzelf een gezin vormen... maar niet omdat het nu "moet" vind ik....

**Geplaatst**: 21-03-14 17:24

Geplaatst: 21-03-14 17:24

Zo te lezen is zijn definitie van een gezin een andere dan de jouwe (en de mijne, en die van veel anderen hoop ik

). Als de definitie van een gezin alles altijd samen doen is, dan vrees ik dat het gros van de bestaande relaties op de klippen loopt. Ik in ieder geval moet er niet aan denken, terwijl ik net succesvol de 25 jaar heb volgemaakt

, maar dit terzijde.

Een relatie/gezin is volgens mij een toevoeging aan je leven. Je hebt tijd voor jezelf en voor jouw vrienden/vriendinnen/paard/boeken etc. nodig en je hebt tijd samen nodig. De tijd samen is juist waardevol(ler) als je elkaar wat te vertellen hebt.

Ik krijg het vermoeden dat zijn vorige relatie op de klippen is gelopen, omdat ze uit elkaar waren gegroeid en dat hij nu erg zijn best doet om dat met jou te voorkomen. Klinkt een beetje verstikkend eigenlijk ken ik snap dat je daar wel eens moeite mee hebt.

Daarbij snap ik ook dat je moeite hebt met het lang achter elkaar "entertainen" van zijn dochter. Ik heb ooit in mijn jonge jaren regelmatig opgepast op een ventje dat toen 4 was en zo een 1,5 uur op een avond was goed te doen, maar die enkele hele zaterdag, ik was bekaf omdat ik het niet gewend was. Ik stelde dan ook na de lunch verplicht "iets voor jezelf doen" in om mezelf te beschermen. Een kind kost een hoop energie, zeker als je dat niet gewend bent of je er nog niet vertrouwd mee voelt.

**Geplaatst**: 21-03-14 19:23

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 21-03-14 19:23

Ook als je een gezin vormt is het erg belangrijk om elkaar wat vrijheid te gunnen, dat kan prima samen gaan hoor!

**Geplaatst**: 21-03-14 19:30

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 21-03-14 19:30

Ik vind ook dat je vriend een onredelijk eis stelt... het is zijn kind... als hij graag happy family wil spelen had hij bij de moeder van zijn kind moeten blijven. Hij hoort gewoon te luisteren naar jou wensen en de zorg voor zijn dochter in zijn eentje te dragen want dat is gewoon jou verantwoordelijkheid niet.
Ik vind het niet vreemd dat je op de rem trapt (wat je eigen geschiedenis ook is)... jij mag gewoon je eigen tijd indelen en als dat er op neer komt dat hij in zijn eentje zijn eigen kind naar bed moet brengen lijkt me dat heel gezond voor de vader-dochter relatie.

**Geplaatst**: 21-03-14 21:43

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 21-03-14 21:43

wij hebben een zoontje thuis en beide hobbys. Soms komt het voor dat we in één week slechts twee dagen s avonds samen op de bank zitten. Erg? Wij vinden van niet omdat we beide ons eigen geluk net zo belangrijk vinden als ons geluk samen. Maar dan moet je inderdaad wel beide die instelling hebben. Ik heb het gevoel dat daar ook nog wat speelt bij jullie. Beide andere gedachten over hoe je een relatie invulling geeft.

**Geplaatst**: 21-03-14 22:06

Geplaatst: 21-03-14 22:06

Evelijn schreef:
Ik vind ook dat je vriend een onredelijk eis stelt... het is zijn kind... als hij graag happy family wil spelen had hij bij de moeder van zijn kind moeten blijven. Hij hoort gewoon te luisteren naar jou wensen en de zorg voor zijn dochter in zijn eentje te dragen want dat is gewoon jou verantwoordelijkheid niet.
Ik vind het niet vreemd dat je op de rem trapt (wat je eigen geschiedenis ook is)... jij mag gewoon je eigen tijd indelen en als dat er op neer komt dat hij in zijn eentje zijn eigen kind naar bed moet brengen lijkt me dat heel gezond voor de vader-dochter relatie.

Maar ik vind ook dat als je een vriend neemt die al een kind heeft, je dat kind ook voor een volle 100% moet accepteren, anders had je niet aan die relatie moeten beginnen. Zo'n kind voelt ook heel goed wanneer iemand niet veel trek aan haar heeft...

Ik vind de hele methode van zo min mogelijk mee bemoeien, zo veel mogelijk weggaan als het kind er i, zich helemaal niet verantwoordelijk voelen voor het kind etc (de post van Wyko, hoe zij ermee omgaat, krijg er de rillingen van), een verschrikkelijk verkeerde methode. Daar laat je een kind zeer ongewenst mee voelen.

Een vriend met kind, dat kind hoort erbij en daar je je voor in te zetten. Zij zal de komende jaren onderdeel worden van je familie. Nee, ze is al onderdeel van je familie.

Dat betekend niet dat je al je vrije tijd aan haar hoeft op te offeren. Natuurlijk mag je gewoon 's avonds lekker naar de paarden toe en vrije tijd naar je eigen indelen. Constant aanwezig zijn als ze er is, is een uiterste. Maar constant weg zijn ook. Beide zijn niet goed.

Ik denk dat jij een goed gesprek moet aan gaan met je vriend. Misschien wat meer een rooster maken. Dat je die en die avonden er niet bent en dat je die andere avonden iets leuks met zijn drietjes gaat doen. Zo krijgt het meisje genoeg tijd met papa, maar ook met jullie beide. En dan ook gewoon zo aan haar uitleggen. Dat ze een paar papa dagen/avonden heeft en dat jij er daarom niet bent (zodat ze weet dat je niet weg gaat om haar te ontlopen) en een paar 'Jullie-dagen'.

**Geplaatst**: 21-03-14 22:54

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 21-03-14 22:54

Als ik een vriendin over de vloer heb met een kleintje, help ik die ook rustig op de wc.
Ook als er een neefje/nichtje te logeren of te spelen heb.
Ik zeg dan ook niet: het is niet mijn kind hoor, doe het maar zelf.

**Geplaatst**: 21-03-14 23:56

Geplaatst: 21-03-14 23:56

Sparky10 schreef:
maar als ik zie hoe die kennis van mij op dat dochtertje reageert hou ik vaak mijn hart vast, ze is zo lomp gemeen tegen het meisje, [...]
innmiddels heeft de kennis zelf een kindje met die vriend [...] en je ziet hoe dat kindje voorgetrokken word, natuurlijk zij is de moeder van hem ,maar het meisje word door haar niet netjes behandeld,

Autsj.... zoveel herkenning.

TS:
Goed van je dat je hierover nadenkt. +:)+

Dat vermoeid zijn herken ik zelf heel goed, niet met een stiefkind maar met mijn neefje.
Bij mij heeft het vooral als oorzaak dat het toch wel een hele verantwoordelijkheid is om een kind zo om je heen te hebben.
En hoe makkelijk mijn neefje ook is, ik ben meestal total loss wanneer hij weer naar huis gaat/mijn zusje weer thuis is.

**Geplaatst**: 22-03-14 00:04

Re: Vriend met kinderen; help en ervaring

Geplaatst: 22-03-14 00:04

Eruit stappen nu het nog kan. Van bijna alle vrouwen die voor andermans kinderen zorgen hoor je alleen maar ellende. Jij mag je er rot voor rennen maar puntje bij paaltje heb je niks te zeggen. Het gaat nog zo'n 100.000 euro kosten ook, wil je dat echt? Per pb wil ik het eventueel wel toelichten, dit klinkt vrij hard maar echt, besef wat je te wachten staat....

**Geplaatst**: 22-03-14 09:32

Geplaatst: 22-03-14 09:32

Brainless schreef:
Als ik een vriendin over de vloer heb met een kleintje, help ik die ook rustig op de wc.
Ook als er een neefje/nichtje te logeren of te spelen heb.
Ik zeg dan ook niet: het is niet mijn kind hoor, doe het maar zelf.

Als je eraan begint moet je het goed doen. Dan vind ik dat je er ook voor hem moet zijn als zijn kind er is en dat je er 100% voor moet gaan om het kind een geweldig weekend te bezorgen. Dat betekent in jouw geval, dat je nooit meer een echt vrij weekend hebt, want een bonuskind wordt namelijk nooit je eigen en het blijft daardoor gevoelsmatig altijd lastig om je 100% te geven.

Ik heb een ralatie gehad van een aantal jaar met een man met 3 kinderen uit een vorige relatie. Ik heb ook jaren in het onderwijs gewerkt, ben echt best een kindermens. Toen ze in de weekenden en vakanties kwamen was ik ook altijd kapot, blij dat ik op mijn werk weer tot rust kon komen. De verantwoordelijkheid is groot, ze worden anders opgevoed dan je zelf zou hebben gedaan, steeds de afweging; wat kan ik zeggen/beslissen en wat niet, de onzekerheid of je het goed doet, vinden ze mij wel leuk, wat vertellen ze allemaal aan moeders wat ik zeg, wat hier gebeurd etc. De laatste 2 jaar hebben de drie kinderen bij ons gewoond, omdat moeder niet meer voor ze kon/wilde zorgen. Dat was op zich beter dan de weekenden, want nu werden ze naar onze maatstaven en regels opgevoed, maar ze zijn er altijd. Het kost veel geld en mijn vriend vond het wel makkelijk dat ik er was (als je begrijpt wat ik bedoel)... Uiteindelijk bleef ik achter en omdat hij de kinderen had, kreeg ik alle problemen wat geld en huisvesting. ik kwam in de relatie met een mooie spaarpot en bleef berooid achter met veel roddel en achterklap, want een stiefmoeder moet zich wel 10 keer zo hard bewijzen als een echte moeder en ook al doe je nog zo hard je best, je wordt altijd door derden met wantrouwen bekeken, hoort nergens echt bij en hebt geen beslissingsbevoegdheid.

Ik sluit me dus verder aan bij Gypsy.

**Geplaatst**: 22-03-14 09:40

Geplaatst: 22-03-14 09:40

Duplo schreef:
wyko schreef:
Maar mocht mijn relatie toch stranden, dan wil ik echt nooit meer een partner die al kinderen heeft, daar heb ik wel van geleerd.

Hier ben ik het in ieder geval zeker mee eens

Ik ook nooit meer , ben niet geschikt voor kinderen en zeker geen kleintjes.
Altijd je mond moeten houden want ja ik had geen recht om de brutale tieners terug te fluiten.

**Geplaatst**: 22-03-14 09:42

Geplaatst: 22-03-14 09:42

Hoezo geen recht? De tiener maakt toch ook deel uit van jou leven?

**Geplaatst**: 22-03-14 09:53

Geplaatst: 22-03-14 09:53

Jennyj01 schreef:
Hoezo geen recht? De tiener maakt toch ook deel uit van jou leven?

Ja maar tieners en zeker puberende tieners doen toch waar ze zelf zin in hebben en trekken steeds meer een eigen plan.

Nomineer dit bericht ×