Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-03-14 17:24

Geplaatst: 19-03-14 17:24

Wat zul jij je gemangeld voelen!
Ga de fout niet maken dat je je verplicht voel , overleg met jezelf en met je vriend wat jullie in alle redelijkheid willen en kunnen doen , en stap daarmee op je moeder af , en dat is het , en daarmee zal ze het moeten doen.
Geef maar aan dat de hoeveelheid klusjes die je voor haar doet niks zeggen over hoeveel je van haar houdt.
Hou je aan je afspraak en laat je niet dwingen.
Ik wens je veel sterkte want dit is erg moeilijk!!!

**Geplaatst**: 19-03-14 17:27

Geplaatst: 19-03-14 17:27

Kan je moeder geen hulp krijgen als ze zwaar hartpatiënt is? Volgens mij kan ze dit via de gemeente dan aanvragen of een thuishulp instelling?

**Geplaatst**: 19-03-14 17:31

Geplaatst: 19-03-14 17:31

Je Moet natuurlijk helemaal niets. Je bent niet gefokt als hulpje, je bent in liefde verwerkt en dat je zolang je bij elkaar woont voor elkaar zorgt is normaal, niks mis mee. Echter... je moeder kan niet alles, wil dat hetgeen er gedaan moet worden in haar ogen op háár manier gedaan Moet worden, en alleen door jou en NU. Dat is geen liefde, dat is dwingelanderij. Tot nu toe is ze ermee weggekomen omdat je thuis woonde en dus ook verplichtingen naar haar toe had, maar als je gaat samenwonen is dat gewoon klaar.

Niet dat je haar dan ineens kan laten stikken en zeker niet voor jou gevoel, maar je zal samen rond de tafel kunnen gaan zitten en dan bekijken wat wanneer kan en nog belangrijker, wanneer en wat júllie wíllen doen. En zoveel mogelijk grote klussen (ik mag aannemen dat tuinhuis opruimen niet elke week moet, dan zou ze minder rommel moeten maken, en verven ook, dat is één keer en je bent weer voor jaren klaar) in overleg. Kleine klussen gaat ze maar iemand voor inhuren, ze is een grote meid. En als zou blijken dat het helemaal uit de klauw loopt omdat ze te groot woont en ze het echt niet aankan ook niet met jou hulp en van anderen, dan zal er naar andere oplossingen gekeken moeten worden zoals bv kleiner wonen.

Je bent dus zeer zeker niet onrespectvol of onredelijk, je moeder hoort nu misschien wel voor het eerst in haar leven Nee en dat zal wennen zijn.

Edit, ik lees net nog even dat je moeder met een pauze in t werk zelf best eea kan doen, blijf haar daarop vooral wijzen, zeg dat rust roest en dat lekker rustig bezig zijn goed is zodat ze zich niet hoeft te vervelen als jij uit huis bent.

**Geplaatst**: 19-03-14 17:39

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 19-03-14 17:39

Het is natuurlijk wel een actueel onderwerp nu dat de Nederlandse verzorgingsstaat niet meer is wat het was, en er voor ouderenzorg vaker een beroep gedaan wordt op buren, kennissen en familie. Maar zoals je moeder zich kennelijk opstelt is natuurlijk niet helemaal okay. Af en toe eens helpen, ja, waarom niet, maar dan toch niet als absolute verplichting!
Zijn er in haar omgeving geen klusmannen/vrouwen? Bij ons in de buurt hebben ze een website met vrijwilligers of mensen die tegen een heel klein tarief klussen willen uitvoeren voor mensen die dat nodig hebben.

**Geplaatst**: 19-03-14 17:42

Geplaatst: 19-03-14 17:42

Jouw moeder kan en mag geen aanslag doen op jullie /jouw goedheid! Daar heb je instanties voor eventueel.
Als jij en je vriend wat doen voor haar is dat mooi meegenomen maar eisen kan ze dit nooit! Zij zal ook de keus kunnen maken als ze het allemaal niet kan bolwerken om kleiner te gaan wonen zodat ze minder aan anderen hoeft te vragen. Dus meis, heel lief dat je wil helpen, maar moeten is er niet bij! Ik ben ook hartpatiënt en doe een hoop, maar ook een hoop niet. Wat ik niet doe doet mijn man, maar ik kan niet verlangen van mijn kinderen dat zij mij/ons komen helpen. Nee laat je niet gekmaken! Jouw leven jij bepaalt!

**Geplaatst**: 19-03-14 17:47

Geplaatst: 19-03-14 17:47

Waarom zou je vrijwilligerswerk gaan doen als je eigen moeder zoveel hulp nodig heeft?

Ik vind de reacties hier ook niet echt bepaald respectvol. Het is wel je moeder en ze is zwaar hartpatient.

Voor mezelf sprekend zou ik ten alle tijden bereid zijn mijn moeder te helpen. Mocht het in de toekomst echt teveel blijken dan zien we dan wel weer. Dan kun je altijd nog hulp of iets dergelijks voorstellen/inschakelen.

**Geplaatst**: 19-03-14 17:58

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 19-03-14 17:58

Ik vind je niet onredelijk TS, maar helemaal niet helpen is misschien ook niet het juiste woord.
Zoals Tabaluga hier boven mij vermeld heeft ze ook wel een punt ; je moeder is je moeder. Ze kan je niet DWINGEN te komen helpen, maar dat ze het een klein beetje verwacht als zwaar hartpatient zijnde vind ik ook niet zo heeeeel gek.
Dat ze het oplegt dat het per se om de twee weken moet is wel vervelend - daarover zou ik met haar dan wel weer in overleg gaan. Naar mijn idee hoeft dat gras echt niet om de twee weken gedaan worden

Of het inderdaad zoals eerder genoemd.. 'samen' doen. Even in het weekend helpen met witten en dan samen de pauzes inlasten.

Je zou ook kunnen aanbieden om te helpen met het zoeken naar een hulp. Ik kan me voorstellen dat je moeder misschien niet zo happig is om een onbekende in huis/dienst te nemen. Dat is ook iets waar wederzijds vertrouwen voor moet zijn.

Je zou misschien wel moeten kijken of dat vrijwilligerswerk dan alsnog wel de juiste keuze is - anders blijft er misschien wel heeel weinig van je vrije tijd over...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-03-14 17:59

Geplaatst door de TopicStarter : 19-03-14 17:59

Omdat ik 's nachts hier thuis niets moet doen en dit vrijwilligerswerk inhoudt dat ik bij personen ga overnachten (slapen) die net van het ziekenhuis terug zijn en/of zich niet veilig voelen om welke reden dan ook.. En via dit vrijwilligerswerk kan ik ook nog iets voor anderen betekenen en door de kleine vergoeding die hieraan vasthangt kan ik mijn huisdieren/paarden van voer voorzien

Win-Win dus.

En ik kan iedereen gerust stellen.. Mijn moeder is nooit egoïstisch geweest en heeft altijd voor mij klaar gestaan. Zowel emotioneel als financieel.

En Tabaluga: Het is echt niet dat ik hier niets doe. Ik probeer haar dagelijks te helpen met kleine taken die dienen te gebeuren of met klussen die nodig zijn, maar hou er ook rekening mee dat ik ook zo goed als voltijds ga werken 3 paarden heb. Ook mijn vriend helpt indien nodig.

Nu net kreeg ik te horen dat indertijd dit huis voor "mij" gekocht is omdat ik een grote hond wou en die een grote tuin nodig heeft. Als ik voorstel om eventueel later op zoek te gaan naar een huis met kleinere tuin/appartement weigert ze dit wel resoluut.. Ook als ik zeg dat ik haar zal helpen.

Als ik zeg dat ik haar tijdens mijn niet-werk-weekdagen wel wat wil komen helpen, maar liever niet in het weekend, is dit ook niet goed..

**Geplaatst**: 19-03-14 18:09

Geplaatst: 19-03-14 18:09

wat betreft het huis snap ik het niet helemaal; het huis was dus gekocht omdat jij een grote hond wou? Waar was zij dan in dit verhaal, zij ging er toch vast en zeker ook niet met tegenzin wonen?
En is die grote hond er nog of inmiddels niet meer of neem jij hem mee?
Situaties veranderen en in haar eentje in een groot huis, of huis met grote tuin is wellicht niet (meer) haalbaar/wenselijk, dat gebeurt nu eenmaal.

Ik zou duidelijk zeggen dat je haar graag wilt helpen, maar dat als je uit huis gaat jij ook in je eigen huis meer zult moeten doen en daarom minder bij haar kunt helpen. Je kunt niet 2x zoveel doen als nu immers. Dat als er iets moet gebeuren, zij het aan kan geven en dat jij kan kijken of en hoe/wanneer je dat in kunt plannen, maar dat dingen niet stel op sprong zullen gebeuren. Als ze dat wel wil, zal ze toch echt een betaalde kracht in moeten huren. Ga je ook nog wat op afstand wonen of blijf je in de buurt, scheelt ook nog weer qua reistijd die je kwijt bent, zul je ook rekening mee moeten houden qua planning.
Zolang jij aangeeft dat het zeker geen onwil is, kan ze het je niet oprecht kwalijk nemen.
Wat je zou kunnen doen - als je dat wilt en kunt- is af en toe wat financieel bijdragen voor bijvoorbeeld een buurjongen die grasmaait, als zij het zelf niet kan betalen en jij het wel wilt en kunt missen.

Wat ik eerlijk gezegd denk is dat je moeder even bang is voor de nieuwe situatie (ben je enig kind? Ben jij alles wat ze nog heeft zeg maar? ) maar dat het gewoon een kwestie is van doen en dan zal zij er ook wel aan wennen. Ze zal wel moeten

Laatst bijgewerkt door opisop_shop op 19-03-14 18:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-03-14 18:10

Geplaatst: 19-03-14 18:10

kellykeuhh schreef:
Omdat ik 's nachts hier thuis niets moet doen en dit vrijwilligerswerk inhoudt dat ik bij personen ga overnachten (slapen) die net van het ziekenhuis terug zijn en/of zich niet veilig voelen om welke reden dan ook.. En via dit vrijwilligerswerk kan ik ook nog iets voor anderen betekenen en door de kleine vergoeding die hieraan vasthangt kan ik mijn huisdieren/paarden van voer voorzien Win-Win dus.

En ik kan iedereen gerust stellen.. Mijn moeder is nooit egoïstisch geweest en heeft altijd voor mij klaar gestaan. Zowel emotioneel als financieel.

En Tabaluga: Het is echt niet dat ik hier niets doe. Ik probeer haar dagelijks te helpen met kleine taken die dienen te gebeuren of met klussen die nodig zijn, maar hou er ook rekening mee dat ik ook zo goed als voltijds ga werken 3 paarden heb. Ook mijn vriend helpt indien nodig.

Nu net kreeg ik te horen dat indertijd dit huis voor "mij" gekocht is omdat ik een grote hond wou en die een grote tuin nodig heeft. Als ik voorstel om eventueel later op zoek te gaan naar een huis met kleinere tuin/appartement weigert ze dit wel resoluut.. Ook als ik zeg dat ik haar zal helpen.

Als ik zeg dat ik haar tijdens mijn niet-werk-weekdagen wel wat wil komen helpen, maar liever niet in het weekend, is dit ook niet goed..

Ik zou zolang je thuis woont de hele discussie niet eens aangaan. En mocht je echt samenwonen met je vriend je eigen plan trekken en alleen helpen wanneer dit jou uitkomt.

**Geplaatst**: 19-03-14 18:15

Geplaatst: 19-03-14 18:15

Pfff moeilijke situatie.

Hmmm het is je moeder en ik zou met man en macht mijn moeder helpen, maar er is natuurlijk wel een grens. Mijn gezinsleven mag daar dan niet onder lijden.
Wel zou ik dan graag zien dat ze zelf hetgeen nog doet wat ze nog goed kan, inderdaad dan maar wat langer er over doen.
En indien ze recht zou hebben op huishoudelijke hulp (en volgens mij heeft jouw moeder dat) zou ik wel willen dat ze dat aan zou nemen. Dan maar wennen aan een vreemde in huis, maar als ze niet zonder kan en die hulp is te regelen ....

Ik denk ook dat het een groot verschil maakt dat het aan je wordt gevraagd i.p.v. geëist en er dankbaar voor is dat je helpt.
En dat ze blij is met alle kleine beetjes die je doet voor haar. De ene week zal je wat meer kunnen helpen dan de andere week.
En ik vind uiteraard dat jij zelf moet bepalen op welke dagen je haar helpt.
Buiten dit moet je bijv. ook gewoon op vakantie kunnen en vergeet niet dat je zelf ook wat zou kunnen mankeren (iets breken bijv., flinke griep). Ze mag niet compleet afhankelijk van jou worden!

Ik denk dat het belangrijk is om er goed over te praten met je moeder. Is er geen familielid dat eens met je moeder kan gaan praten? Misschien opent het haar ogen als een derde eens met haar praat!? En anders schrijf je het desnoods in een brief aan haar.

Kan het ook niet zijn dat je moeder eenzaam is en bang is om jou kwijt te raken in de zin van nog maar weinig zien als je het huis uit gaat?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-03-14 18:18

Geplaatst door de TopicStarter : 19-03-14 18:18

na de scheiding van mijn ouders hebben wij een tijdje gaan huren. Tot ze op een bepaald moment besloot dat ze opnieuw een huis, met tuin, wilde kopen. Voor haar was het belangrijk dat alles dicht in de buurt was (bakker, centrum, winkels, banken,...) Ook was de staat van het huis en uiteraard de prijs belangrijk. Als er inderdaad een grotere tuin aan zou zijn, zou dit mooi zijn meegenomen voor de onze hond (Mechelse herder) of voor wanneer zij later besluit een huisdier te nemen of fruitbomen te plaatsen. De hond gaat later gewoon met mij mee.

Ik ben inderdaad enig kind en zij heeft inderdaad niet veel familie (ook nooit gehad). Dat maakt natuurlijk dat ik veruit de enige ben waarop ze beroep kan doen (gratis).
Ik heb haar ook al gezegd dat ik nog steeds op mijn werkvrije-weekdagen nog wel geregeld over de vloer zal komen en haar nog steeds zal oppikken om bv mee naar de paarden te gaan/iets te gaan eten,... of om haar met iets te helpen. Maar dat is niet goed genoeg. Ik moet volgens haar bereid zijn om haar te helpen wanneer zij dit wil.. Niet wanneer mij (ons) dit uitkomt.

Laatst bijgewerkt door kellykeuhh op 19-03-14 18:24, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 19-03-14 18:20

Geplaatst: 19-03-14 18:20

dat laatste denk ik dus ook Delphi.

Het gedrag van je moeder doet me een beetje denken aan oudere mensen, die hebben ook wel vaak dat ze geen hulp willen accepteren van instanties enz maar ondertussen zelf niet meer goed alles kunnen doen en dus wel degelijk van anderen afhankelijk zijn. Accepteert ze zelf wel hoe haar lichamelijke situatie is of heeft ze daar ook nog moeite mee?

Na je OP nog een keer te lezen begrijp ik trouwens dat dit alles puur hypothetisch is en er dus nog voorlopig geen sprake is van samenwonen, klopt dat? Als dat zo is zou ik het onderwerp ook gewoon weer gauw laten rusten en dan komt het tzt wel. Allemaal ophef om 'niets' en straks als het echt zover is komt alles weer ter sprake, heb je dubbel discussie

**Geplaatst**: 19-03-14 18:21

Geplaatst: 19-03-14 18:21

Het zou natuurlijk mooi zijn als jij dat voor haar zou kunnen doen. Maar ja jij hebt ook een leven en het zal dus niet altijd gaan. Maar wat zou zij voor jou kunnen doen? Op jezelf wonen is best een flinke stap. Tenminste dat vond ik toch een hele toestand zo'n huishouden wat er zo even bij komt. Zijn er lichtere taakjes waar ze jullie straks ook zou kunnen ontlasten?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 19-03-14 18:28

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst door de TopicStarter : 19-03-14 18:28

Ze accepteert haar lichamelijk situatie wel, maar durft zich wel eens wentelen in hulpafhankelijk te zijn terwijl ze bv met pauzen wel goed zou kunnen.
Ik en mijn vriend hebben gepland nu 2 jaar goed te werken en goed te sparen om vervolgens te kijken wat we financieel aankunnen. Ik heb mijn moeder ookal gezegd dat het nu nog weinig zin heeft hierover te discuteren, maar dat doet haar niet veel. Ze zit hiermee in haar hoofd, en dan blijft ze het hierover hebben tot ze uiteindelijk hoort wat ze wil horen.

**Geplaatst**: 19-03-14 18:30

Geplaatst: 19-03-14 18:30

Ik zou een soort ruildienst opzetten, jij daar schilderen, gras afrijden etc. en zij jouw strijk bijhouden oid. Scheelt jou tijd die je kunt investeren in de zware klussen voor haar.

**Geplaatst**: 19-03-14 18:36

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 19-03-14 18:36

Even grof gezegd:

Met wie ga jij de toekomst delen? Je moeder is je moeder en die heeft er toen voor gekozen om kinderen te nemen/krijgen, hier dient ze dan ook voor te zorgen. Dit heeft ze ook met alle liefde gedaan...

Je woont straks samen met je vriend en niet met je moeder, ik vind het erg egoistisch als een moeder dit van haar kind verlangt.

Je werkt kneiter hard zoals ik het lees en dan ook nog een keer die taak op je nemen lijkt me erg veel, pas er voor op betreft de toekomst dat je een leven hebt met je vriend en niet met je moeder.

Misschien is ze ook wel ergens bang om alleen te zijn, of om jouw los te laten, maar dat zal ze toch moeten doen.

Ik zou in een persoonlijk gesprek gewoon met haar praten het dan even laten rusten en dan in de toekomst als het zover is er nog een keer duidelijk over gaan praten.

Al met al het is jouw leven en je moet niet geleefd worden!

**Geplaatst**: 19-03-14 18:51

Geplaatst: 19-03-14 18:51

Ik denk dat je moeder een beetje in paniek is. Als ouder weet je natuurlijk wel dat er ooit een moment komt dat je kinderen het huis uit gaan maar als puntje bij paaltje komt, is dat confronterend. Dat snap ik wel. Je moeder probeert je nu, misschien op een onhandige manier, bij zich te houden. Maar ja, het kan ook gebeuren dat jij door omstandigheden naar de andere kant van het land moet verhuizen, om maar wat te noemen.
Ze had in de afgelopen jaren beter kunnen investeren in een netwerk van vrienden, andere familieleden en hulpverleners, maar heeft dit dus niet gedaan.
Misschien kun je samen met haar eens gaan zitten en kijken wat ze nodig heeft, samen zoeken naar een oplossing

**Geplaatst**: 19-03-14 19:28

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 19-03-14 19:28

Het is idd heel lastig, maar voel je niet verplicht!
Mijn vader is ook alleen, mijn moeder is heel jong overleden.

Ik help hem met z'n eigen bedrijf, administratie aangiftes ed.
Doe dit dus in mijn vrije tijd, naast m'n fulltime baan en gezin.

Hij belt dat op, en verwacht dat ik dit dan doe wanneer het hem uitkomt.
Ik ben dan heel hard, en zeg gerust ik doe het voor je maar dan en dan heb ik er tijd voor. En vaak is het dan 'ik moet het vandaag opsturen' ja das heel jammer dan, dan had je eerder moeten bellen.

Eerder verwachtte hij dus ook van mij dat ik extra naar de super ging voor hem, nou sorry kerel je kan druk zijn, maar het is niet zo dat ik de hele dag op m'n gat zit.

Hou ook voet bij stuk, mijn pa was ook heel goed om op m'n gevoel in te spelen.
Ik heb toen gewoon gezegd, 'als jij wilt dat ik straks mede door jou met een burn-out zit moet je vooral zo blijven drammen'

En sinds dien kan het dus ineens wel in goed overleg

Helpen is prima, maar het moet geen moeten worden!

**Geplaatst**: 19-03-14 19:41

Geplaatst: 19-03-14 19:41

Mijn moeder was erg vroeg weduwe. Sinds ik groot genoeg was om dingen te doen werd dat ook gevraagd. Logisch en helemaal niet erg. Lamp vervangen, helpen met ophogen van de tuin.. allemaal van die dingen waar mijn vader zijn handen niet voor om zou draaien. Oftewel de geeikte man/vrouw verdeling. Toen ik op mezelf woonde kwam ik daar vaak. en was een klusje zo gedaan, gaatje boren hier en even dit doen en dat.. Maar ik verhuisde naar een ander deel van nederland en als ik dan (niet wekelijks) kwam was er een waslijst aan klusjes. Ik heb haar op een gegeven moment gevraagd wat ze leuker vond. Dat ik stilzwijgend de klusjes deed en weer vertrok of dat we gezellig aan elkaar vertelde wat we meegemaakt hadden of wat er was gebeurt in de familie of gezellig even shoppen.. moeder dochter dingen. Sindsdien heeft ze op mijn aanraden een oudere man die zich verveelde "ingehuurd" omde meeste simpele klusjes voor haar te doen. Tuurlijk ben ik gaan helpen als ze dr tuin moest ophogen.. en natuurlijk help ik toen er geverfd moest worden.. Maar geen waslijst klusjes die als ze zou willen zelf kon doen. Nu is ze overleden, geen klusjes meer dus maar ik kan er nu om lachen.. toen was het zwaar irritant. En dat heeft niks met niet van je moeder houden te maken.
Maar ook geen tegenzin, want dat gaat t worden als je altijd zou moeten klussen. Tegenzin om naar huis te gaan.

**Geplaatst**: 19-03-14 19:45

Geplaatst: 19-03-14 19:45

Tja, dit is de kant die we opgaan met de huidige regering. Straks kunnen we niet meer zeggen "ik help je wanneer het me uitkomt/ik tijd heb" maar moeten we wel.

Ik denk dat een hoop mensen hier niet realiseren dat we straks geen keus meer hebben of we voor onze ouders willen zorgen...
Als we het niet doen, heeft pa/ma geen hulp. Tenzij pa/ma zelf de centjes heeft om iemand te betalen.

(En dan heb ik het even niet over het claimen dat je moeder doet, dat is natuurlijk weer een ander verhaal..)

**Geplaatst**: 19-03-14 19:46

Geplaatst: 19-03-14 19:46

Nou daar gaat dit verhaal over. Claimen

**Geplaatst**: 19-03-14 19:50

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 19-03-14 19:50

Pcies. Moeders kan het in principe met wat pauze best zelf, maar wil dat niet. Zij wil dat kellykeuhh op komt draven wanneer het haar uitkomt en niet anders. Dus dat heeft niks te maken met hoe het straks misschien ooit (en ik zie dat nog teruggedraaid worden, gezien iedereen zo ongeveer moet werken om eten op de plank te krijgen en er nog steeds maar 24 uur in een dag zitten er maar weinig mensen zullen zijn die de volledige zorg voor hun hulpbehoevende ouder aan kunnen) nog eens zal gaan in de zorg.

**Geplaatst**: 19-03-14 20:03

Re: Ben ik nu onredelijk?

Geplaatst: 19-03-14 20:03

Ik heb de reacties gelezen. Gaat het echt om de klussen? Je weet als moeder dat je kinderen ooit de deur uitgaan, maar als het moment daar is... Hebben jullie daar eens samen over gesproken? Ik denk dat jullie best close zijn, en dan is het als ouder, hoe goed je ook weet, dat je je kind moet loslaten, niet zo makkelijk.
Blijf in ieder geval in gesprek.

Succes.
Petra

**Geplaatst**: 19-03-14 20:06

Geplaatst: 19-03-14 20:06

Ik vind het zelf anders een bijzonder goed voorbeeld van de strubbelingen rond mantelzorg. Ik zie dagelijks dit soort situaties in mijn werk namelijk, incl. het hier beschreven gedrag.

Om even een inhoudelijke reactie toe te voegen: ts, je moeder gaat over je grenzen heen en die mag je best aangeven. Zolang je moeder nog dingen zelf kan, is het zelfs beter als ze die zelf doet. Alleen zal ze haar tempo misschien wat omlaag moeten schroeven.

Nomineer dit bericht ×