Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Kentaro

Berichten: 17391
Geregistreerd: 06-04-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:17

Wat een ontzettend nare situatie!
Maar ik ga ook helemaal met o.a. ragdollkat mee! Als er niets met ze aan de hand zou zijn, had je geen contact met ze gehad en dus wederzijds. Maar nu ze hulp nodig hebben, zou je wel op moeten draven?!?!
Het klinkt heel hard en het voelt voor jou ongetwijfeld niet goed, maar ik zou aangeven dat je hulp voor ze wilt inschakelen, wanneer ze daar aan toe zijn en dat je het graag hoort wanneer het zover is.
Er wordt verschrikkelijk ingespeeld op jouw gevoel!!

Maflinger_S
Berichten: 12831
Geregistreerd: 01-07-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:17

Jees, wat een dilemma. Aan de ene kant wil je ze helpen omdat je geen onmens bent, aan de andere kant maken ze het je ook niet erg makkelijk, gezien hun eigen-aardigheden en jullie gezamenlijk niet zo leuke verleden.

Het zou mooi zijn als je het zo zou kunnen spelen dat je ze eerst een paar dagen in hun sop laat gaarkoken en vervolgens de huisarts een verrassingsbezoekje laat brengen zodat je met zijn support een en ander in gang kunt gaan zetten om je vader en oma de zorg te bieden die ze blijkbaar nodig hebben zonder dat die zorg door jou verleend moet worden. Nog even en de derde generatie zit hulpeloos op de bank.

Caesar
Berichten: 9351
Geregistreerd: 20-01-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:18

Als iemand geen hulp wilt, waarom kan jij dan wel constant opdraven?

Het is geen kwestie van geen hulp KRIJGEN, maar AANVAARDEN.

In die zin vind ik dat je ook best hard mag zijn: Toedeledokie. Als in: Toen waren jullie er ook niet voor mij toen IK de zorg als kind nodig had. Nu jullie ouder zijn, ga ik ook andere dingen doen die voor mij belangrijk zijn.

_JTM

Berichten: 893
Geregistreerd: 06-03-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:18

Goh, je zit wel een in een vervelenden situatie zeg!
Ik heb eigenlijk geen tips voor je want heb zelf gelukkig nooit in zo'n soort situatie gezeten, wil je eigenlijk alleen succes wensen!

Florale
Berichten: 2790
Geregistreerd: 04-02-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:19

Kies dan voor je jezelf ts, en afscheid nemen ik heb het ook niet kunnen doen. Ben pas een maand na de crematie op de hoogte gesteld dat ze was overleden.
Eerste reactie was even geschrokken, maar kon het daarna heel makkelijk van mij afzetten.

Nickytje

Berichten: 4032
Geregistreerd: 19-05-06
Woonplaats: Tielen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-03-14 14:19

Mioux schreef:
Het is zeker iets wat veel energie en tijd kost,en zeker niet makkelijk om te doen. Vele vinden het ook "raar" om je moeder of vader te moeten wassen en helpen etc.Vaak vinden mensen het zelf ook niet fijn, het niet afhankelijk willen zijn van een ander (vreemde) en hun willen laten helpen door een vreemd iemand. Ik snap dus enigszins je vader zijn kant misschien wel,omdat hier mijn vader ook nooit een ander in huis wilde. Het was ook een soort trots wat hij bezat.

Ik denk in jouw situatie dat jouw vader teveel hooi op zijn vork genomen heeft,en misschien bang is voor een reactie om hulp te vragen. Dit kan zijn bang dat ze denken dat hij het niet wíl doen, of geen respect heeft om dit te doen maar dat zal vast en zeker niet zo zijn anders was hij er niet aan begonnen. Het is juist heel goed om te zeggen "ik red dit niet alleen,ik heb hulp nodig". Je vader kan niet voor andere zorgen,als hij niet aan zichzelf en zijn gezondheid denkt.

Je vader zal in moeten zien dat hij anders het zelfde erbij kan zitten of liggen als je grootmoeder,en zo heeft niemand er dan wat aan. Misschien kan je voorstellen om te zeggen we halen iemand in huis, om te helpen, en jij blijft er in eerste instantie bij om op te letten of iets. Dat geeft hem misschien ook een fijner gevoel.



Ik snap je denkpiste hier, maar mijn vader heeft zeker niet teveel hooi op zijn vork genomen.
Toen hij destijds 3 jaar geleden introk bij mijn grootmoeder, heeft hij haar nooit met iets geholpen.
Mijn grootmoeder maakte destijds nog zelf het eten klaar, deed zelf de afwas. Ik hoor haar nog zo klagen dat hij nooit iets deed. Enkele dagen geleden nog brak het haar op en zei ze: "ik heb nooit gevraagd dat je hier bij mij kwam wonen..." Maar als ik dan aan haar vraag wat ik kan doen, wat ze wil als hulp... Dan antwoord ze enkel dat zij het niet moet beslissen, maar mijn vader.

Momenteel is mijn grootmoeder van 88 jaar nog veel beter te been dan mijn vader. Maar zij kan uiteraard ook niet voor hem zorgen, en dat is ook niet de bedoeling.

Nickytje

Berichten: 4032
Geregistreerd: 19-05-06
Woonplaats: Tielen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-03-14 14:23

Maflinger_S schreef:
Jees, wat een dilemma. Aan de ene kant wil je ze helpen omdat je geen onmens bent, aan de andere kant maken ze het je ook niet erg makkelijk, gezien hun eigen-aardigheden en jullie gezamenlijk niet zo leuke verleden.

Het zou mooi zijn als je het zo zou kunnen spelen dat je ze eerst een paar dagen in hun sop laat gaarkoken en vervolgens de huisarts een verrassingsbezoekje laat brengen zodat je met zijn support een en ander in gang kunt gaan zetten om je vader en oma de zorg te bieden die ze blijkbaar nodig hebben zonder dat die zorg door jou verleend moet worden. Nog even en de derde generatie zit hulpeloos op de bank.


Zo een zelfde idee had ik inderdaad al besproken met mijn stiefzus. Als ik een hele week niets voor hen doe, en zij ook niet. Dan gaan ze wel inzien dat ze het zonder hulp niet redden. En dan via de huisarts de zelfredzaamheid laten scoren en hulp laten opstarten.. Willen ze dat niet... Dan houdt het op.

Mioux

Berichten: 10077
Geregistreerd: 06-07-10
Woonplaats: Midden Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:26

@nickytje Je grootmoeder geeft haar "last" in principe aan je vader,terwijl zij zelf die keuze moet en kan maken. Dus voor je vader is het niet alleen fysiek wat ik bedoel,maar ook mentaal want zij legt de kaart bij je vader. Maar zij is degene die moet en kan zeggen "ik wil hulp in huis".

Misschien dat je eens met je grootmoeder kan praten,dat dit gewoon niet zo kan gaan en zij misschien serieus een woordje met je vader kan gaan praten? Je groot moeder is op een leeftijd dat zij zeker inderdaad niet voor je vader zou moeten zorgen,niet flauw bedoelt.

Misschien op een harde manier anders als niks werkt aanpakken? Even een week of 2 niks doen? Misschien dat er dan gerealiseerd word hoe het ervoor staat ?

Nickytje

Berichten: 4032
Geregistreerd: 19-05-06
Woonplaats: Tielen

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-03-14 14:31

Ze laat inderdaad de beslissingen aan hem over. Terwijl het gewoon haar huis ook is. Als ze hulp wil, mag en moet ze die krijgen. Maar soms lijkt het wel dat ze niet tegen mijn vader durft in te gaan als het over zo'n dingen gaat. Het probleem is ook dat ik nooit alleen met mijn grootmoeder kan praten, hij is er altijd bij...

Mioux

Berichten: 10077
Geregistreerd: 06-07-10
Woonplaats: Midden Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:32

Nickytje schreef:
Ze laat inderdaad de beslissingen aan hem over. Terwijl het gewoon haar huis ook is. Als ze hulp wil, mag en moet ze die krijgen. Maar soms lijkt het wel dat ze niet tegen mijn vader durft in te gaan als het over zo'n dingen gaat. Het probleem is ook dat ik nooit alleen met mijn grootmoeder kan praten, hij is er altijd bij...



Misschien dat er meer speelt "achter gesloten deuren" ? Ik zou toch proberen te kijken of er en gaatje is of iets dat je alleen met haar kan praten,dat je eens kan vragen waarom zij alles kwa keuzes bij hem neerlegt? Waarom zij in haar eigen huis niet zelf beslist wat er gebeurd ?

Nickytje

Berichten: 4032
Geregistreerd: 19-05-06
Woonplaats: Tielen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-03-14 14:36

@ Mioux: Wat jij zegt zou best wel eens kunnen. Ik denk dat vader en grootmoeder onderling best veel ruzie maken. Ik heb haar al enkele keren horen zeggen "wat ik ook doe, het is nooit goed".

Zij legt dan bv. zijn portefeuille ergens weg, en vergeet dan vervolgens waar ze hem heeft neergelegd. Mijn grootmoeder is helemaal niet meer altijd even helder van geest en praat er soms naast. Mijn vader ergert er zich dan aan en zo komt er ruzie. Meestal niet als ik er bij ben, maar wellicht is het veel erger als ze met twee alleen zijn.

Ik weet dat mijn grootmoeder deze situatie ook beu is, maar ze durft geen beslissingen te nemen. Ik zou haar inderdaad eens alleen moeten kunnen spreken, maar ik heb zo meteen geen idee hoe.

Jolliegirl

Berichten: 36209
Geregistreerd: 18-07-04

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:37

Ik zou lekker dikke doei zeggen....

Ze kunnen hulp krijgen van de zorg, en wimpelen dit hard af?

Schei uit zeg... Of ze nemen die hulp aan, of ze zoeken het lekker uit..
Zeker omdat ze altijd ''zo lekker goed'' voor jou gezorgd hebben....

Mioux

Berichten: 10077
Geregistreerd: 06-07-10
Woonplaats: Midden Nederland

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:38

@nickytje probeer een excuus van ze moet naar de dokter vanwege een zere arm of been of iets?Dat jij haar even brengt. niet geheel netjes,maar zo heb je wel een kans. Ik wil niet slecht spreken over je vader,ik ken tenslotte de situatie niet,maar het gebeurd vaker tegenwoordig (althans meer bekent) dat ouderen soms mishandeld worden mentaal of fysiek en daardoor de angst hebben om hun mond te openen. Ook het altijd bij haar in de buurt zijn kan een teken zijn dat er iets meer is waardoor zij zegt,moet je vader beslissen etc.

Gea99

Berichten: 1320
Geregistreerd: 26-09-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:38

Ik heb respect voor je! Zou er zelf allang klaar mee zijn geweest. Dit is een man die eigenlijk nooit volwassen is geworden, als ik dit zo lees.
Zou idd de huisarts inschakelen en duidelijk aangeven dat je je afzijdig gaat houden, want dit gaat van kwaad tot erger. En dan ga je er zelf aan onderdoor.
Ik wil je nog heel veel sterkte wensen!!

Nickytje

Berichten: 4032
Geregistreerd: 19-05-06
Woonplaats: Tielen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-03-14 14:40

Gea99 schreef:
Ik heb respect voor je! Zou er zelf allang klaar mee zijn geweest. Dit is een man die eigenlijk nooit volwassen is geworden, als ik dit zo lees.
Zou idd de huisarts inschakelen en duidelijk aangeven dat je je afzijdig gaat houden, want dit gaat van kwaad tot erger. En dan ga je er zelf aan onderdoor.
Ik wil je nog heel veel sterkte wensen!!


Ik moet het je nageven, hiermee sla je de nagel op z'n kop. Komt ook grotendeels door mijn grootmoeder zelf hoor, die hem altijd maar in bescherming heeft genomen.

Nickytje

Berichten: 4032
Geregistreerd: 19-05-06
Woonplaats: Tielen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-03-14 14:49

Iedereen alvast bedankt hoor voor de pb's, de tips, meningen en feedback! :)

Kmbrly

Berichten: 1960
Geregistreerd: 11-05-09
Woonplaats: Rekem

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:50

Ik was al lang niet meer gegaan!
Zo jij wilt geen hulp... ik laat m'n leven niet leiden door jullie! En gewoon niet meer gaan :)

Biskwie
Berichten: 2310
Geregistreerd: 22-12-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 14:53

zonnebloem18 schreef:
Wat een vervelende situatie!
Ik zou eerst eens overleggen met de huisarts en anders het OGGZ inschakelen, zij zijn speciaal voor mensen die zorg weigeren terwijl ze het heel hard nodig hebben.
Het OGGZ bestaat veelal uit mensen van de sociale dienst, gemeente, geestelijke gezondheidszorg, artsen thuiszorg enz. zij zullen dan samen proberen toch hulp op te zetten.



Hier zat ik ook aan te denken, bemoeizorg wordt gedaan zonder hulpvraag terwijl er serieuze gronden zijn om zorgen te maken.

voordeel is dat jij je verantwoordelijkheid uit handen kan geven en dat ze beide nog wel voort geholpen worden met lichte drang. De huisarts kan dit indiceren.

luuntje

Berichten: 15702
Geregistreerd: 18-08-04
Woonplaats: Nieuw-Vennep

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 15:45

Meid wat een rotsituatie.
Knap dat je probeert voor ze te zorgen.

Soms moet je hard zijn en iemand dwingen een keus te maken.
Dus ze kunnen. Hulp aanvaarden of wegteren in de viezigheid.

Mijn schoonmoeder lag 2 jaar terug in het ziekenhuis. Daar moest ze weg.
Keuze uit verpleegtehuis of bed in woonkamer. Schoonmoeder (lief mens) en schoonzusje huilen.
Wilden het ziekenhuis. Toen gezegd je hebt keus uit bed of verpleeghuis, dat is het.
Uiteindelijk koos ze voor bed beneden.

En ja ik heb mij er vreselijk rot onder gevoeld.
En toch zou ik weer hetzelfde doen.

Meid kies voor jezelf.

Anoniem

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 16:50

ik spreek even als thuiszorg.

jouw vader en oma zijn erg zorgafwijzend, zoals we dat noemen, maar je kunt de zorg verwittigen, zolang jij voor ze blijft zorgen, zullen ze de dienst af blijven wijzen. Zij zullen toch hulp en zorg moeten leren aanvaarden, en dat gaat alleen maar als ze die echt nodig krijgen, maar zolang jij voor ze zorgt, hebben ze die dus niet nodig.

MarliesV

Berichten: 16432
Geregistreerd: 24-06-08
Woonplaats: Hellendoorn

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 17:07

Nickytje schreef:
Maflinger_S schreef:
Jees, wat een dilemma. Aan de ene kant wil je ze helpen omdat je geen onmens bent, aan de andere kant maken ze het je ook niet erg makkelijk, gezien hun eigen-aardigheden en jullie gezamenlijk niet zo leuke verleden.

Het zou mooi zijn als je het zo zou kunnen spelen dat je ze eerst een paar dagen in hun sop laat gaarkoken en vervolgens de huisarts een verrassingsbezoekje laat brengen zodat je met zijn support een en ander in gang kunt gaan zetten om je vader en oma de zorg te bieden die ze blijkbaar nodig hebben zonder dat die zorg door jou verleend moet worden. Nog even en de derde generatie zit hulpeloos op de bank.


Zo een zelfde idee had ik inderdaad al besproken met mijn stiefzus. Als ik een hele week niets voor hen doe, en zij ook niet. Dan gaan ze wel inzien dat ze het zonder hulp niet redden. En dan via de huisarts de zelfredzaamheid laten scoren en hulp laten opstarten.. Willen ze dat niet... Dan houdt het op.


Ik denk dat dit de enigste manier is om hulp voor hen te krijgen.

Ze mogen altijd weigeren maar nu zien ze niet dat het nodig is. Jij helpt, je stiefzus helpt, een jongere zus van je oma helpt.
Voor hen is dit blijkbaar genoeg.

Je vader heeft er zo te lezen geen moeite mee om in die emmer te plassen, om in bed te liggen, om niet te douchen enz. Het is bijna niet voor te stellen maar zulke mensen bestaan helaas. En wijten het vaak aan anderen als ze beseffen dat het zo niet kan; Jantje wou nooit wat doen, daarom lig ik hier; de kinderen komen nooit daarom ben ik eenzaam enz.

Helaas voor jou kan je dit soort dingen niet afdwingen. Wilsonbekwaam zijn ze niet dus rechtelijk kan je niets. Vandaar dat ik denk dat je optie om een week niets te doen en dan de huisarts inschakelen de beste is.

Sterkte, het is wel een hele rot situatie en dat om mensen waar je niet eens een fijne band mee hebt.

Britta31

Berichten: 14409
Geregistreerd: 26-11-13
Woonplaats: Naast Britt,Nappie,Aag en Sasa en Max.

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 19:08

Zolang jij blijft komen,zien ze de noodzaak er niet van.Alles gaat toch goed.Dus als jij er een poos niet komt,komen ze er wel achter van niet.Veel sterkte met dit grote probleem.

Mimo

Berichten: 264
Geregistreerd: 22-12-04
Woonplaats: Västernorrland , Zweden

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-03-14 20:33

Waardeloos Nickytje dat je zo heen en weer geslingerd wordt tussen je gevoel, verstand en verantwoordelijkheid. Ik sluit me volledig bij vorige adviezen aan: zolang ze hulp blijven krijgen zullen ze de noodzaak niet inzien van hulp van buitenaf.
Daarnaast ben JIJ er ook nog en zoals jij de band met je vader/oma beschrijft dan zou ik toch duidelijk grenzen voor jezelf stellen en misschien (voorlopig) het volledige contact verbreken. Het mag nooit zo zijn dat jij er aan onderdoor gaat. Petje af voor hoe je ze tot nu toe geholpen hebt maar dit is dus geen blijvende oplossing. Met 'praten' zul je er waarschijnlijk niet komen dus zul je rigoreuze stappen moeten nemen. Misschien heel moeilijk en toch ergens tegen je verantwoordelijkheidsgevoel in maar als het het effect gaat hebben dat ze hulp van buiten zullen moeten accepteren zul je je veel beter gaan voelen.
Heel veel sterkte!

Ragdollcat
Berichten: 14870
Geregistreerd: 03-08-08
Woonplaats: Daar waar ik woon

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-03-14 00:19

Meid, denk aan jezelf en je gezondheid, je leeft ook maar 1 x.
Maar er wat leuks van.

Ze verpesten al een hoop van je leven en ze zijn je niet waard.
Je bent te goed en te lief, een supermens.

Laat ze lekker in hun sop gaar koken, heus er komt hulp maar dan moet het wel zichtbaar zijn dat het nodig is.

Weg dr mee, hoe hard het ook is, echt het is het beste.

Pauline
Berichten: 12240
Geregistreerd: 10-01-01
Woonplaats: Zuid Holland

Re: Hoe ver gaan in de zorg voor ouder/grootouder

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-03-14 02:57

Je hebt al een hoop advies gehad, ik wil je alleen even sterkte wensen want het is niet niks, je situatie.