Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
poetser schreef:Ik ben langs de politie geweest en heb een verklaring af moeten leggen. Hier word niks mee gedaan, tot de volgende keer dat het voorvalt. Dan moet ok

Hoe achterlijk denkt hij dat ik ben
Ik hoop maar dat het daardoor niet erger word voor haar, als hij maar niet gaat denken dat ze er iets over gezegd heeft tegen ons
Cayenne schreef:Eigen keus geloof ik ook niet in. Ik was zo gehersenspoeld en in een vicieuze cirkel gezogen dat ik niet eens meer zag dat er nog een uitweg was. Uiteindelijk heeft de politie me weggehaald en daar was ik ontzettend blij mee. Heeft nog heel lang geduurd voor ik mezelf weer was (inclusief PTSS etc etc). Ze weten je zo onderdanig en afhankelijk te maken dat je gewoon je eigen wil en grenzen verliest.
Ik heb geen lange relatie gehad, was net geen jaar. Maar in die 11 en halve maand is alles heel erg veranderd met mijn ex. Begin van de relatie was hij heel lief, maar hoe langer wij wat hadden samen, hoe jaloerzer hij werd, en hoe bezitteriger hij werd. Hij was zo koppig als de pest en luisterde nooit naar wat ik zei. Wat begon als iets moois veranderde in een relatie waarbij er politie naast de auto stond om te vragen of hij me lastig viel. Bezoekjes aan zijn huis omdat hij zich had opgesloten in zijn kamer en dreigde met zelfmoord. Blauwe plekken, en plukken haar op de grond omdat hij me aan mijn haren de kamer door slingerde, maar het volgende moment was hij weer heel lief, en probeerde hij het goed te maken. Daardoor bleef ik bij hem maar thuis ontspoorde ik volledig. Het liep thuis uit de hand waardoor ik naar hem vluchtte, niet meer naar school ging, en als ik dan weer naar huis ging had ik weer ruzie met mijn ex, en ging ik daar weer heen om het uit te praten.. Met heel veel pijn in mijn hart heb ik er een punt achter gezet, en daarna nog veel meer problemen gehad. Ik hield van hem, ik maakte het niet uit omdat ik niet om hem gaf of van hem hield maar omdat het uit de hand liep.. Nog iedere dag heb ik er last van, maar iedere dag word ik ook weer een beetje sterker... Ben wel blij dat ik nu mijn leven weer opgepakt heb. Mijn best doe op school, de paarden heb, en mijn 2 beste vriendinnen die me in alles steunen. Maar waar ik ook wel trots op ben is dat ik hem kan negeren als hij me een bericht stuurt om te vragen hoe het met me is.