Bokt.nl

**Geplaatst**: 15-01-14 23:02

Geplaatst: 15-01-14 23:02

Ik ben van mening dat er duidelijk verschil zit in het feit hoeveel je werkt.
Iemand hoeft echt z'n baan niet volledig op te zeggen, maar ik vind (let wel ik) het niet eerlijk tegenover je kinderen om beide fulltime te blijven werken.

Ik mijn omgeving zie ik een heel duidelijk verschil tussen de kinderen waarvan de moeder (of vader dat maakt natuurlijk niet uit) partime werkt en waarbij beide ouders fulltime werken en de kinderen dus altijd bij de oppas/opvang zitten.
Bij die laatste groep zie je toch met enige regelmaat dat de kinderen er toch onder lijden.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:03

Geplaatst: 15-01-14 23:03

Tja, ik zou niet zo snel een aantal jaar stoppen met werken voor kinderen. Om een paar redenen: je komt haast niet meer aan een baan (er zijn jongere, goedkopere krachten, en je hebt toch een aantal jaar niet gewerkt), het wordt steeds moeilijker om van 1 salaris rond te komen en (als je naar de cijfers kijkt dan gaan veel partners uit elkaar) als je er opeens alleen voor staat kan je maar beter nog een baan hebben.
De beste optie is samen met je partner een zo goed mogelijke balans proberen te vinden tussen opvang/opa of oma die oppassen en man/vrouw die allebei minder werken.

Ik denk dat kinderen niet een carriere in de weg hoeven te staan. Ik zou wel je droom volgen om jong moeder te worden. Die carriere kan ook na een jaar 5 nog komen. In de tijd dat je kinderen nog jong zijn zou ik al wel aan je werkgever laten merken dat je ambitie hebt ondanks dat je op dat moment misschien niet fulltime werkt. Maar dat kan op verschillende manieren, bijvoorbeeld mondeling in jaargesprekken laten merken dat je over x aantal jaar fulltime wil werken, savonds als de kinderen op bed liggen nog wat extra stukken doornemen, misschien kan je thuiswerken en als je op je werk bent je 100% inzetten.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:04

Geplaatst: 15-01-14 23:04

Ik denk dat het toch een heel lastige combi gaat worden, een mooie carriere maken in je werk en (kleine) kinderen.

Als je carriere wilt maken moet je echt veel tijd in je werk stoppen, dat kan niet anders. Je moet je geplande werk doen, daarnaast zorgen dat je je kennis op je vakgebied bijhoudt dus cursussen volgen, buiten werktijd naar vergaderingen en vakoverleg, netwerken ....
Zelfs als je een parttime baan hebt zul je zelf veel extra, eigen tijd moeten investeren.

En in de huidige tijd moet je al deze dingen zelfs al doen om je baan te behoude, dus nog voordat je maar aan vooruitgang en carriere denkt.

Als je dus tegelijkertijd ook aan kids wilt beginnen zul je tijd tekort komen. En dus ergens op moeten inleveren.
Als je eenmaal een goede baan hebt en die wilt houden (want niks is zeker in de huidige tijd) kun je daar dus niet op inleveren. En zul je dat dus automatisch op je kinderen moeten doen en daar minder tijd aan besteden.

Dat hoeft niet erg te zijn, als je een partner hebt die veel van de zorg kan opvangen. Maar of je daar dan zelf vrede mee hebt ....

Natuurlijk, je kids kunnen ook 4 dagen naar de opvang, maar als je bewust bij voorbaat voor zo'n situatie zou kiezen vraag ik me af waarom je aan kids zou beginnen en voor wie je dat dan doet ....

Dus ... Ik denk dat jong aan kids beginnen en tegelijkertijd carriere willen maken een hele moeilijke combi is!

**Geplaatst**: 15-01-14 23:04

Geplaatst: 15-01-14 23:04

lieveli schreef:
Ja maar waar baseer je het op? Ik vind het nogal wat om zoiets uit te dragen als ik eerlijk ben.

Ik baseer het op de gedachtengang dat ik vind dat een kind in z'n eerste levensjaren bij z'n ouders hoort. En dan is 1 of 2 ochtendjes PSZ een prima iets zodat ze leren functioneren in een grotere groep, maar voor de rest vind ik dat n kind bij de ouders hoort. En dat een kind wat naar de basisschool gaat 's morgens door mama of papa aangekleed horen te worden, dat die er ook zijn zodra het kind weer uit school komt om alle verhalen te horen en de tekeningen te zien. Dat er verse maaltijden op tafel komen en dat er 's middags tijd is om ergens heen te gaan of om samen te knutselen, spelen of wat dan ook. Dat als een kind eerder thuiskomt van school omdat het ziek is, dat papa of mama daar dan moet zijn.

En dat een kind niet thuishoort bij een oppas of KDV 3, 4 of 5 dagen in de week. Ik snap ook echt niet waarom je dan kinderen neemt, als dat het plan is.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:05

Geplaatst: 15-01-14 23:05

mijn moeder werkte 3 dagen in de week zoals ik mij kan herinneren. ik heb er echt nooit last van gehad dat ze werkte. heb het idee dat ik er veel zelfstandiger van ben geworden. wel was dit nadat ik op school zat, maar ik ben dan nu ook 27 dus tijden veranderen ook.

ik moet er niet aan denken 5 dagen thuis te zitten terwijl de kinderen op school zitten. wat moet je dan de hele dag doen? de hele ochtend wachten om tussen de middag je kind een uurtje op te vangen (en er komen steeds meer scholen met continu rooster) en dan dehele middag wachten. als je je kind wat goed opvoed heeft ie vriendjes of vriendinnetjes en dan moet je dus wachten tot 5 uur, mag je koken en daarna nog wat leuks met de kinderen doen en dan op bed.. nee laat mij ook maar werken.

daarnaast ook zeker voorstander van de zelfstandigheid, wil niet leven op het geld van mijn man, wil zelf ook graag wat bijdragen.

ik ben er dus van overtuigd dat je niet een perfecte moeder bent als je fulltime thuis zit. dat maakt niets uit. wat ook al gezegd wordt.. er is een groot grijs gebied.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:06

Geplaatst: 15-01-14 23:06

Ik ben een (alleenstaande) jonge moeder met carriere, je mag mij pben als je wilt

**Geplaatst**: 15-01-14 23:09

Geplaatst: 15-01-14 23:09

Ik ben een man, en zou als insteek in deze discussie willen opmerken, er zijn ook vaders.
Waarom moet automatisch de man de carriere maken en de vrouw thuis een paar jaar bij de kinderen zitten? Andersom is óók een optie.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:09

Geplaatst: 15-01-14 23:09

Vjestagirl schreef:
lieveli schreef:
Ja maar waar baseer je het op? Ik vind het nogal wat om zoiets uit te dragen als ik eerlijk ben.

Ik baseer het op de gedachtengang dat ik vind dat een kind in z'n eerste levensjaren bij z'n ouders hoort. En dan is 1 of 2 ochtendjes PSZ een prima iets zodat ze leren functioneren in een grotere groep, maar voor de rest vind ik dat n kind bij de ouders hoort. En dat een kind wat naar de basisschool gaat 's morgens door mama of papa aangekleed horen te worden, dat die er ook zijn zodra het kind weer uit school komt om alle verhalen te horen en de tekeningen te zien. Dat er verse maaltijden op tafel komen en dat er 's middags tijd is om ergens heen te gaan of om samen te knutselen, spelen of wat dan ook. Dat als een kind eerder thuiskomt van school omdat het ziek is, dat papa of mama daar dan moet zijn.

En dat een kind niet thuishoort bij een oppas of KDV 3, 4 of 5 dagen in de week. Ik snap ook echt niet waarom je dan kinderen neemt, als dat het plan is.

Ik vind dat je echt heel zwart-wit denkt. Ik wil werken als ik kinderen heb, maar dat betekent dan niet dat ik er niet voor ze ben, of vers eten kook (like, seriously? :')

) of dat ik ze s'morgens niet kan aankleden. Ik wil echt geen 5 dagen in de week werken, maar ik wil wel een leven naast mijn kinderen hebben, plus alle financiële voordelen. Want ik vond het heerlijk dat ik als kind 2 pony's had, dat alles altijd kon en we veel dagjes weggingen of naar de film. En ik denk dat als ik voor die 2,3 dagen dat ik straks werk een leuke oppas vind, mijn kinderen er niets aan overhouden.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:11

Geplaatst: 15-01-14 23:11

@vjestagirl, en hoe zie jij het financieel dan?

ik zie het probleem helemaal niet. 2 fulltime werkende ouders zie ik ook niet. maar 3 dagen oppas moet naar mijn idee goed kunnen. en inderdaad, als een kind ziek is, dan moet 1 van de ouders naar huis kunnen. komt het een keer voor of opa of oma dat moet doen, vind ik ook geen ramp, maar wel binnen proporties.

onder het eten wil ik ook de kleurplaten wel bekijken en op bed een prachtig verhaal vertellen. tuurlijk je bent minder bij je kinderen, maar als ze je liefde voelen en zij weten dat je er voor ze bent, dan lijkt me dat voldoende. ze moeten ook leren dat ze moeten werken voor hun geld. dat ze hun best moeten doen op school. als je later toch huismoeder wilt worden, waarom zou je dat dan doen. dan hoeven de kinderen ook niet naar voortgezet onderwijs

@kugger, zo eens.. het is dat mijn man (nu nog) meer verdient als mij en een beetje mega terughoudend is in de extra kosten en het teruggaan in salaris. maar hij zou graag een pappadag willen hebben.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:13

Geplaatst: 15-01-14 23:13

Ik vind wel dat een vrouw met kinderen gewoon partime zou kunnen werken, desnoods wat Kugger al zegt, je kan het natuurlijk ook samen combineren.
Zo ken ik ook een stel waarvan de man beduidend minder is gaan werken en de vrouw nog fulltime werkt. Puur om het dat:
A) Zij een veel betere betaalde baan had.
B) Haar man ook zeker achter dit besluit staat, en niet omdat hij lui is.
C) Ze hier eigenlijk beide veel gelukkiger mee zijn.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:13

Geplaatst: 15-01-14 23:13

Ik ben 8maanden geleden moeder geworden en ik ben 22jaar oud.
Ik ga beginnen met een thuisopleiding aam de open universiteit.
Met 7 jaar ben ik klaar em heb dan geen werk ervaring.
Ik ben toch redelijk bang dat ik dan geen werk kan vinden ivm te weinig werk ervaring,

**Geplaatst**: 15-01-14 23:14

Geplaatst: 15-01-14 23:14

Ik ben een kind van full-time werkende ouders en ben er echt niet slechter van geworden, sterker nog, ik was al veel vroeger zelfstandig en ben nog steeds veel zelfstandiger dan veel mensen die ik ken

Ben gewoon van jongs af aan gewend voor mezelf na te denken en niet voor het minste of geringste m'n moeder te bellen.
Ik wil 'later' ook zeker kinderen, maar ik heb echt geen 6 jaar gestudeerd om vervolgens met de kids thuis te gaan zitten

Nee, dat mag netjes 50/50. Wat Kuggur al zegt, de vader speelt ook een rol in dit verhaal en ik ben er van overtuigd dat iets als vader een dag thuis werken, moeder een dag thuis werken, dagje naar opa en oma, dagje kinderdagverblijf echt niet slecht is voor een kind.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:18

Geplaatst: 15-01-14 23:18

Vanillia, en toch is het echt zo dat voor hele kleine kinderen (tot de 3) het echt niet goed is dat ze 5 dagen in de week uitbesteed worden aan een gastouder / kinderdagverblijf. Fijn dat jij er niets aan over denkt te hebben gehouden, maar er zijn echt genoeg onderzoeken naar gedaan om te bevestigen dat dat niet de basis is die je een jong kind mee moet geven.

En ik weet niet hoe jij thuiswerken ziet met een klein kindje, maar dat gaat echt niet werken.

Leuk als ze een jaar of 8 zijn en ze zelf de deur in en uit lopen, maar niet op het moment dat je ze nog volop je aandacht vragen. Je kunt van een kind van 2 niet verwachten dat ie zich langer dan een half uurtje alleen vermaakt.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:20

Geplaatst: 15-01-14 23:20

Ik denk als moeder van 3 dat de combinatie erg lastig is maar (en nee, dat gaat niet voor iedereen op): ik heb gemerkt dat je wensen en de manier waarop je je leven wilt leven, heel erg kan veranderen door kinderen. Ik ben zelf iig veel meer gaan 'werken om te leven' ipv andersom. Ik heb zelfs bij alle drie geregeld dat ik het eerste jaar volledig thuis was voor ze. Nu is mijn jongste anderhalf en ga ik twee dagen per week werken. Nou heb ik daarnaast ook 4 paarden staan plus nog paarden van anderen te rijden, dus helemaal is het niet, maar mijn leven is wel echt meer rond de kinderen gaan draaien.
Gelukkig ben ik ook in de positie dat dat kan: goedverdienende partner en ik verdien 'een centje bij voor mezelf'. Het zou dan ook helemaal niet interessant zijn dat hij een dag minder zou werken en mijn (schoon)ouders en wij hebben er 7 jaar over gedaan om een gezamenlijke omgang met de kinderen te vinden zonder wrijvingen dus ook daarin zou ik me echt niet klem willen zetten.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:22

Geplaatst: 15-01-14 23:22

Nee fulltime werken zou ik ook niet zien zitten. Ik wil wat moederschap betreft een voorbeeld nemen aan Suze hier op bokt en mijn baby een geborgen en veilig gevoel geven. Zelfstandigheid zit hem niet in altijd alleen thuis blijven, ik heb gezien wat dat met mijn ex deed en die kreeg er later veel last van.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:23

Geplaatst: 15-01-14 23:23

Vraag is natuurlijk als je graag carriere wilt maken, waarom je ook kinderen wilt, even zwart-wit neergezet.

Er wordt hier veel gezegd: ik studeer niet voor niks, ik ga niet hele dagen thuis zitten, van niet werken word ik niet gelukkig ... Allemaal waar, maar wie zegt dat je dan geen keuze zou kunnen maken? Waarom wil je ook die kinderen? En jij wilt ze, maar wat vinden je kinderen later fijn?

De keuze die je gaat maken als je werk/carriere en kinderen wilt combineren, zou je eigenlijk juist ook vanuit het perspectief van de kids moeten bekijken en niet alleen vanuit je zelf en wat jij wilt met je leven ...

Er is ook wel een groot verschil tussen 'werken' en 'carriere maken', sowieso wat tijdsbeslag en verantwoordelijkheden in je werk betreft.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:24

Geplaatst: 15-01-14 23:24

Iris82 schreef:
Vanillia, en toch is het echt zo dat voor hele kleine kinderen (tot de 3) het echt niet goed is dat ze 5 dagen in de week uitbesteed worden aan een gastouder / kinderdagverblijf. Fijn dat jij er niets aan over denkt te hebben gehouden, maar er zijn echt genoeg onderzoeken naar gedaan om te bevestigen dat dat niet de basis is die je een jong kind mee moet geven.

Puur uit interesse en onwetendheid: wat zijn dan de mogelijke gevolgen die een kind daaraan overhoud?

Zowel mijn vriend en ik zijn bijna fulltime 'uitbesteed' door onze ouders vroeger, en we hebben er allebei helemaal geen slechte ervaringen mee. Ik had juist de tijd van mijn leven bij de oppas en oma, en zodra mama thuis was, gingen we altijd nog veel meer leuke dingen doen. Nooit het idee gehad dat ik aandacht of tijd met mijn ouders gemist heb. Als er iets aan de hand was (bijv. ziek worden op school), waren mijn ouders er ook binnen no time om me op te pikken voor me te zorgen. Dus nee, hier alleen maar een fijne jeugd gehad... Kan me wel voorstellen dat het door anderen anders ervaren wordt.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:27

Geplaatst: 15-01-14 23:27

@urrielle. Hoe ja dat financieel rooit snap ik niwt. 4 paarden+ en 3 kinderen. En hoeveel tijd ben je aan de paarde kwijt?

Kan zijn dat je man mega verdient, maar die luxe is niet overal

**Geplaatst**: 15-01-14 23:27

Geplaatst: 15-01-14 23:27

Lee: Suze zit ook in ons HK-topic en ik vind het heel erg leuk dat je haar genoemd hebt.

Zit overigens vol met gelijk gestemden. Wat goed van je dat je daar al zo op die manier over nagedacht hebt, de meeste mensen beginnen daar pas over na te denken op het moment dat het allemaal toch net iets anders loopt met zo'n kleine worm dan dat je in eerste instantie voor ogen had.

**Geplaatst**: 15-01-14 23:27

Geplaatst: 15-01-14 23:27

mijn redenen om te blijven werken als de kleine er is (39wkn zwanger momenteel):

- ik blijf 4 dagen werken omdat ik denk dat ik een leukere moeder ben als ik zelf ook nog een sociaal leven heb en de contacten anders ga missen op mijn werk.
- ik blijf 4 dagen werken omdat het financieel nodig is, gezien mijn vriend ZZP' er is en zijn bedrijf heeft moeten opbouwen. dit jaar gaan we daar profijt van zien.
- ik denk niet dat mijn kind aandacht, liefde en warmte van mij tekort gaat komen
- ik wil mijn kind alles kunnen geven naast de aandacht, liefde en warmte en daar heb je inkomsten voor nodig
- ik kan niet minder werken in mijn functie
- een kind is niet per definitie slechter af op een kdv dan thuis bij alleen mama:
"Kinderen die naar een crèche gaan, zijn slimmer, socialer en hebben meer zelfvertrouwen dan kinderen die thuisblijven. Zij ontwikkelen sterkere sociale vaardigheden door dagelijks met andere kinderen te spelen." (bron:http://www.elsevier.nl/Wetenschap/nieuws/2011/3/Onderzoek-bewijst-creche-kind-slimmer-en-socialer-ELSEVIER292817W/)

**Geplaatst**: 15-01-14 23:30

Geplaatst: 15-01-14 23:30

Ik heb 3 kids en ben per kind minder gaan werken. Totdat de jongste naar school ging, toen ben ik volledig gestopt.
Dit omdat ik het belangrijk vind thuis te zijn als ze uit school komen en hun verhaal van die dag bij hun moeder/vader kwijt te kunnen.
Ook het wegbrengen van en naar zwemles/sporten, vriendinnetjes, verjaardagsfeestjes, onverwacht met een koppel naar het strand/bos/speeltuin ed vallen vaak weg als kinderen naar de opvang gaan.

Ik ben een kind van een werkende moeder (niks ten nadele van mijn moeder, zij kon toen niet anders) maar ik heb het wel gemist.
En ik merk dat het wel ten koste is gegaan van mijn vertrouwensrelatie met mijn moeder.

Laatst bijgewerkt door Brainless op 15-01-14 23:31, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-01-14 23:30

Geplaatst: 15-01-14 23:30

Ik vind wel dat je partime en fulltime werken niet kunt vergelijken.

En wat ik ook zie hier in mijn omgeving waarvan beide ouders fulltime werken ook tijd voor elkaar willen hebben. Want de dagen dat ze samen zijn er ook nog de kinderen zijn die aandacht van papa en mama willen.
Tja paps en mams gaan dus ook nog met enige regelmaat samen weg, de ene keer uiteten de andere keer een bioscoopje en de andere ook gerust nog een heel weekend.
En daarbij hebben ze vaak ook nog wel eens eens extra vergadering, cursus of zelfs beide nog tegelijk een opleiding.

Maar bij hun vraag ik me dan ook werkelijk af, waarom zijn jullie aan kinderen begonnen.
En nee ik ga daar niets van zeggen, dat moeten hun voor hun zelf weten.
De kinderen ja die lijden eronder. Van hot naar her omdat hun ouders hun carrière belangrijker vinden

**Geplaatst**: 15-01-14 23:30

Geplaatst: 15-01-14 23:30

Klinkt allemaal heel mooi,tot het kind er is en een kind met een beperking blijkt te zijn of een kind wat elke nacht aan het spoken is.
En wat voor tijd hou je over als je en een carriere en een kind hebt voor je partner.
Ik snap wel waarom zoveel stellen het niet redden samen,tijd om aan je relatie te werken is er niet.
Het klinkt leuk op papier,maar denk dat de realiteit toch anders is,en dat je helaas altijd iemand te kort moet doen,en de vraag is dan natuurlijk is dat het kind of is dat je baas of is dat je partner of misschien toch je zelf.
En helaas is het zo dat het bij carriere mensen eigelijk nooit de baas is

**Geplaatst**: 15-01-14 23:31

Geplaatst: 15-01-14 23:31

Leuke discussie. Hier ook een jonge moeder 22, 24 en 26). Bij de eerste nog parttime gewerkt. Heel wat geregel vooral rond borstvoeding aardig wat gedoe gehad.
Toen kwam nummer twee, en dan gebeurd dat waar heel veel aanstaande ouders wellicht niet bij stilstaan; een 'probleemkind'.. Een jaar lang niet kunnen slapen, steeds vrij moeten nemen voor afspraken bij artsen etc. Vreselijk! Het leverde mij een burn-out op. Toen hij een jaar was ben ik gestopt met werken.. Wat een verademing!
En nu ben ik 'huisvrouw/moeder'. En nee, ik zit niet de minuten af te tellen tot de kids weer uit school zijn en nee, het is niet iedere dag gezellig met ze, en nee, ik ben geen stoffel die nooit meer uit huis komt. Integendeel! Ik geniet intens van wat ik voor anderen kan betekenen, van de verse maaltijd op tafel voor m'n gezin, maar ook van de ontwikkeling van de kids. En, als allerbelangrijkste; ik ben er voor ze als dat nodig. Onze middelste heeft nog steeds onwijs veel begeleiding nodig. Ik zie niet in hoe ik hem dat zou kunnen bieden als ik een carrière had.
Geen haar op m'n hoofd die er nu nog aan denkt om te gaan werken. (wie weet als alle drie op school zitten en ik écht ineens tijd over hou) .

Maar nogmaals; het kan soms niet zo gemakkelijk gaan als dat je je voorstelt.. En ook dan heb je wellicht 6 jaar gestudeerd om vervolgens fulltime voor je kind klaar te moeten staan..

**Geplaatst**: 15-01-14 23:31

Geplaatst: 15-01-14 23:31

Iris82 schreef:
Lee: Suze zit ook in ons HK-topic en ik vind het heel erg leuk dat je haar genoemd hebt.
Zit overigens vol met gelijk gestemden. Wat goed van je dat je daar al zo op die manier over nagedacht hebt, de meeste mensen beginnen daar pas over na te denken op het moment dat het allemaal toch net iets anders loopt met zo'n kleine worm dan dat je in eerste instantie voor ogen had.

Pssst. Toen mijn vriend nog een onenightstand was, hebben we dit al besproken. Ooooh the awkwardness

Ik wil het gewoon hetzelfde doen zoals mijn ouders het hebben gedaan, ik kom uit een heel fijn gezin. Zoals Suze het doet, komt daar heel erg mee overeen. En de dingen die ze plaatst over borstvoeding, een kindje bij je dragen, zo denk ik er ook over. En mijn lief net zo goed gelukkig, die is behoorlijk geitenwollensok dus die vindt alles prima.

Nomineer dit bericht ×