Ben nog weken het onderwerp van gesprek geweest.
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
In een uur met de taxi een rit gemaakt van de oostkant helemaal naar de westkant. Ik heb echt nog net op tijd kunnen inchecken en vervolgens verloor ik mijn bonnetje, dus heb die rit van 100 pond zelf moeten betalen. Althans ik hoop dat het 100 pond was, meende me vaag te herinneren dat het het dubbele was.
Cubone schreef:Een hele erge. Kon wel janken toen ik me besefte wat ik had gezegd. Het was gewoon echt niet op die manier bedoeld!
*Zucht* Er stond een jongen op het station met maar een been. Nou weet ik van mezelf dat ik daar gewoon niet zo goed in bed. Ga ongemakkelijke opmerkingen maken en voel me een beetje opgelaten omdat ik bang ben iets kwetsends te zeggen. Nou had hij toevallig dezelfde broek aan als mijn vriend dus die sprak hem aan: "He! Leuke broek" en kijkt naar zijn eigen broek. Die man moest lachen waarop er een kort gesprekje ontstond. Ja, toen was de keuze of hem compleet negeren of toch maar netjes hoi zeggen. Hoi zeggen leek me beter want het is toch een beetje raar iemand te negeren omdat hij een handicap heeft. Maai oi, oi, oi wat had ik een spijt. We raakten even aan de praat en er werden wat grapjes gemaakt over zijn been (heen en weer) waarna ik zei: "Ach, een echte man heeft toch maar twee benen nodig
". Gericht op dat een man normaal gesproken drie benen heeft..
AIAI.. Oh, ik voelde me direct al ontzettend banketstaaf en probeerde het nog recht te praten maar het lukte gewoon niet meer. Ik heb zachtjes mijn excuses aangeboden en toen kwam gelukkig de trein aan. Ik schaamde me dood! En ik vond het vooral heel banketstaaf van mezelf, terwijl het echt heel goed bedoeld was. Pff..
Misschien de volgende keer toch maar niks zeggen dan. Arme man
Gelukkig kon hij er om lachen! 


IMJ schreef:Tijdens mijn spreekuur was ik wat in gedachten terwijl ik aan patiënt wat vragen stelde, het ging ongeveer zo:
Ik: Rookt u?
Patiënt: ja
Ik: veel?
Patiënt met een big smile: alleen na de sex
Ik heel serieus: hmhm, niet zoveel dus...
En ineens voelde ik dat ik iets gezegd had wat wel een beetje raar was..wilde het eigenlijk nog goed praten maar wist ook eigenlijk niets te verzinnen..
Patiënt begon ook heel hard te lachen en zei: nou dank je!

IMJ schreef:Och, komt ineens weer wat boven, over benen gesproken...
Mijn vakantiebaantje in een verzorgingshuis, ik was net 16 geworden.
Verzorgende vraagt na de lunch aan mij: Wil jij Mw XX in bed helpen?
Ze is dementerend dus je moet haar helpen met het uitkleden!
Ik had Mw XX nog nooit eerder geholpen maar vond het prima.
Zo, zei ik hardop, even uw jasje uit en nu het bloesje uit, veters los van de schoenen..
Zal ik uw schoenen uit doen?
Graag, zegt Mw XX nog..
Ik trek haar rechter schoen uit en zet deze naast haar bed.
Toen haar linker schoen.. trek ik haar hele onderbeen eraf..![]()
Niemand had mij verteld dat Mw XX maar 1 been had![]()
Ik keek wat appelig naar het been in mijn hand en stamelde maar iets van: Oh.. uhm, zal ik uw been achter uw bed zetten?
.eilleen333 schreef:Overal waar ik ben regent het 'oeps' momentjes...
Tijdens het schoonmaken op het werk. Dat doen we met een tuinslang. Ik glij uit, ga vol op mijn plaat en een klant zag dat gebeuren. In mijn val knijp ik in een reflex ik dat spuit-ding van de tuinslang. Dus een waterstraal door de winkel, over die klant heen, terwijl ik met een angstkreet achter de toonbank verdwijn. Klant en ik kwamen niet meer bij.
En nog eentje in de winkel. We hebben van die karretjes waar je kratjes op kan zetten wanneer je de vakken bijvult. Dus ik had het vak gevuld, en graai achter me naar dat karretje, en ik voel iets, dus ik pak dat vast... juustem, daar liep dus een klant en ik grijp echt vol in zijn zaakje... oeps!




automatisme denk ik hihi
Gelukkig zat het kwastje er een soort van in, dop was alleen niet dichtgeschroefd. 


