Bokt.nl

**Geplaatst**: 31-10-13 23:07

Re: Een familielid met schizofrenie

Geplaatst: 31-10-13 23:07

Pff je woont samen met je vriend en je broer woont ook bij jullie in huis?
Heftig zeg, kun je dat handelen alleen of heb je daar hulp bij?

**Geplaatst**: 31-10-13 23:15

Re: Een familielid met schizofrenie

Geplaatst: 31-10-13 23:15

Ja klopt we wonen met zijn 3-en.
Ik heb er geen hulp bij, mijn broer heeft nog wel wekelijks gesprekken bij de psychiater en PB-ers/vertrouwenspersonen maar dat staat buiten mij.
Het meest lastige vind ik de combi van hem met het autisme, daardoor moet ik heel duidelijke regels/afspraken maken en regelmaat en mijn broer is 8 jaar ouder terwijl ik met hem om moet gaan als mijn broertje zeg maar.

**Geplaatst**: 31-10-13 23:17

Geplaatst: 31-10-13 23:17

Heel veel sterkte, voor je verleden en je toekomst. Je hebt voor nu het enig juiste gedaan en dat is kiezen voor jezelf. Als je moeder medicatie neemt voelt ze zich goed en denkt ze wel dat ze zonder kan, dan gaat het mis(terwijl het voor haar gewoon realiteit is) en dan hoop je dat ze weer aan de pillen begint.
Uit ervaring in mijn nabije omgeving weet ik dat de injecties echt heel goed kunnen helpen en een veel stabieler leven bieden maar dat is het hele probleem, ze zien de noodzaak er niet van in. Blijf voor jezelf kiezen, hoe moeilijk je dat ook vind want helaas kun je je moeder niet helpen, dat moeten medici doen. Misschien kan je broer in een begeleid woning traject terecht, er zijn een aantal goede plekken gekomen de laatste jaren, vaak door particulier initiatief.

**Geplaatst**: 31-10-13 23:25

Geplaatst: 31-10-13 23:25

Mijn broer heeft ook hiervoor begeleid gewoond.
Maar ook dat klinkt mooier dan het is, en daar kwam hij geen stap verder.
Nu kan hij leven zoals hij het het fijnste vind en zie ik heel snel als het weer 'mis' gaat waardoor we ons daaraan kunnen aanpassen.

TS probeer te doen wat je gevoel zegt, het is een hele stap om het contract te verbreken maar kan het me heel goed voorstellen.

**Geplaatst**: 01-11-13 00:30

Geplaatst: 01-11-13 00:30

AFCAAFCA schreef:
VivaLaVida schreef:
Wat een lastige situatie ts het is natuurlijk zo in nederland dat iemand alleen gedwongen word opgenomen wanneer diegene een gevaar vormt voor derden. Dus ze zou uit eigen wil opgenomen moetn worden en die kans zit er dus niet in. Ik denk dat jij het beste hebt gedaan wat je kunt doen; dwingen tot inzage in haar medicatie, als ze dat niet toe liet, je handen er van af trekken.

Je kunt er niks mee.. je maakt jezelf dood ongelukkig denk ik als je close zou blijven met haar. Wil je alleen sterkte wensen, ik vind dat je een juiste keuze hebt gemaakt!

Of een gevaar vormt voor zichzelf.

Ik heb zelf een broer met schizofrenie, die meerdere psychoses heeft gehad ( al een hele tijd is het onder controle inmiddels ook na jaren wel niet medicatie nemen, hij heeft ook autisme) en mijn vriend heeft begin dit jaar een psychose gehad, met een gedwongen opname ( Hij slikt geen medicatie meer en heeft geen verdere hulp meer).

Ik woon nu zelfs samen met mijn vriend en mijn broer zodat mijn broer niet mee begeleid hoeft te wonen, dat pak ik ( wij) nu op.

Mocht je ergens over willen praten je mag me altijd een PB sturen.

Ja, of voor jezelf! Verkeerd neergezet.
Knap dat je dit doet voor je broer.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-11-13 18:45

Geplaatst door de TopicStarter : 01-11-13 18:45

@AFCAAFCA: dat is allemaal niet niks zeg, 2 mensen in je omgeving met deze nare ziekte. Ik heb er bewondering voor dat jullie met z'n 3en wonen. Als ik naar mijn moeder kijk, dan was het bij haar ook beter als ze iemand bij zich had wonen (ter controle op haar dagelijkse leven). Sinds ze alleen woont heeft ze namelijk nooit meer consequent medicatie gebruikt en verder heeft ze ook niet echt een 'normaal' leven momenteel (dag/nacht ritme door elkaar, niet met geld om kunnen gaan, geen contacten kunnen onderhouden, etc.)

**Geplaatst**: 01-11-13 19:27

Re: Een familielid met schizofrenie

Geplaatst: 01-11-13 19:27

Ik zie het niet meer als ziekte maar als uitdaging, moet zeggen sinds ik dat zo zie ik er heel anders tegen aan kijk. Dag en nacht ritme ging hier eerder ook nog wel eens door elkaar, maar ik heb ook een fulltime baan dus daar zijn we wel mee bezig gegaan en dat is er zo goed als uit. ( Al moet ik zeggen dat ik zelf ook een nachtmens ben dus heb ook nog wel eens de neiging om het een beetje om te draaien, maar met een fulltime baan met vroeg beginnen laat ik het nu wel). Met geld kon hier eerder ook niet omgegaan worden, maar daar zijn we ook hard aan het werken net als de voeding van mijn broer. Bij het begeleid wonen waar hij hiervoor woonde moest hij zelf koken, nou is voor jezelf alleen koken al niet echt leuk ( vind ik zelf tenminste van niet) maar hij kan het ook echt niet. Ja wel een biefstuk bakken of een ei maar dan houdt het wel op. Hij kon daar wel 2 keer in de week mee eten gezamelijk ( was een soort buurthuis) voor weinig geld, gezond eten. De rest van de week werd er besteld en veel ongezond gegeten waardoor hij heel veel aankwam ( vooral in combi met medicatie) en had hij elke dag hoofdpijn en regelmatig behoorlijk ziek. Nu word er in principe elke dag gekookt ( en veel gezond) en heeft hij bijna nergens last meer van.

Ik moet ook zeggen dat ik nogal van controle hou en zo kan ik het het meest onder controle houden zover dat dat kan natuurlijk ( zorgen dat de medicatie ingenomen word, gezond eten, regelmaat, schone leefomgeving, sociale contacten en omgaan met geld). Voor mij werkt dit het prettigst al moet ik zeggen dat toen het net gebeurd was bij mijn broer ik een puber was en heel anders in het leven stond ( hij woonde toen ook al niet meer bij ons maar op zichzelf een behoorlijk eindje van mij vandaan) en er helemaal niet zo mee bezig was.

Denk wel dat het heel anders zou zijn als het een van mijn ouders was.
Je kijkt toch tegen je ouders op en het zijn je opvoeders zeg maar.
Je moeder heeft verder geen begeleiding meer als ik het goed begrijp? ( dat wilde ze niet toch?)
Heb je zelf wel eens hulp gezicht, kun je er goed over praten met andere familie leden?

Wat mij altijd het meest gekwest heeft waren de oordelen van buitenstaanders..
( bijv. toen het met mijn vriend gebeurde, kreeg ik de opmerking neem aan dat je nu wel weer vrijgezel bent?) woonde toen al 3,5 jaar met hem samen. Dat vond ( en vind ik soms nog steeds) ik altijd behoorlijk zwaar om mee om te gaan, heb heel vaak het gevoel gehad me te moeten verdedigen omdat soms mensen niet door hebben hoe kwetsend ze kunnen zijn.

Nomineer dit bericht ×