Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-10-13 12:04

Geplaatst: 11-10-13 12:04

Herkenbaar!
Gelukkig niet bij ons, maar toen wij net een week in ons appartementje woonden werd er ingebroken bij de onderburen (woon op 1 hoog) Ik werd 's nachts wakker omdat ik de onderbuurvrouw hoorde gillen. De onderbuurvrouw hoorde namelijk wat in huis en was gaan kijken en trof daar dus de inbreker. In die tijd was mijn vriend ook ongeveer 3 nachten per week weg voor zijn werk en was ik dus alleen. Ik was heel bang, omdat wij een balkon aan onze slaapkamer hebben waar je vrij makkelijk op kan komen. Uiteindelijk is het na lange tijd gelukkig steeds beter gegaan en nu heb ik eigenlijk nergens last meer van.
Heel veel sterkte, het is echt naar! Maar het wordt beter, echt waar!

**Geplaatst**: 11-10-13 13:11

Re: Woninginbraak, hoe gingen jullie ermee om?

Geplaatst: 11-10-13 13:11

Ik heb er gelukkig geen last van. Er is járen terug eens ingebroken toen ik nog thuis woonde, tijdens de laatste nacht van onze vakantie. Ook werkelijk alles overhoop..
Ik hoop echt dat er nooit wordt ingebroken als ik thuis ben... Gelukkig heb ik een heel goede inbraakbeveiliging, een grote hond. Woon alleen, afgelegen, zonder directe buren. Brr. Moet er niet aan denken, denk dat ik nooit weer zou slapen. $:\$

**Geplaatst**: 11-10-13 20:28

Geplaatst: 11-10-13 20:28

Oh hier ben ik ook een ramp mee. al ben ik nog maar een paar uurtjes alleen :')

en dan woon ik nog wel gewoon bij mijn ouders thuis.
Ik heb iets te veel opsporing verzocht gekeken

Ik ben gewoon heel bang dat het ooit gebeurd...brr nachtmerriess.
Later zou mn eigen huis dus ook goed beveiligd worden, goede sloten.

**Geplaatst**: 12-10-13 22:35

Re: Woninginbraak, hoe gingen jullie ermee om?

Geplaatst: 12-10-13 22:35

Wat naar dat er is ingebroken :(:)

Hier is het helaas ook gebeurd, nu een jaar geleden. Ik herken me in een hoop verhalen van jullie, idd slecht slapen in het begin, allerlei rare geluidjes horen, niet graag 's avonds alleen thuis zijn, eerste keer weekend weg vond ik best eng, enzovoort... Maar gelukkig: het wordt echt beter! Het 'slijt' toch. En het hielp mij wel om naar de rechtszaak te gaan; de inbreker te zien (en te weten dat hij nu vast zit

). De angst dat het ooit weer gebeurt blijft ergens wel aanwezig, maar er gaan ook steeds meer dagen voorbij dat ik er niet meer aan denk

**Geplaatst**: 13-10-13 14:04

Geplaatst: 13-10-13 14:04

Ayasha schreef:
Hier zei de politie ook nog toen ik belde dat ons appartement (3e verdieping ) open gebroken was "oh ga maar binnen hoor we komen zo" terwijl ze er na onderzoek voor 99% zeker van waren dat de heren nog binnen waren toen ik aangekomen ben. Zou dus geen strak plan geweest zijn. Stomme limburgse politie.

Ik woon expres in een appartementen complex, ik heb mij laten vertellen dat daar niet snel word ingebroken omdat er 1. Geen vluchtroute is in het huis zelf 2. Veel sociale controle en 3. Er maar 1 of twee uitgangen zijn in het complex zelf die makkelijk kunnen worden afgesloten als iemand iets merkt.

Wel even slikken om jouw berichtje te lezen dus -O-

al kan een inbraak overal voorkomen natuurlijk.

Hier in de buurt worden momenteel veel inbraken gepleegd, hiervoor kregen we tips met:
1. Licht rondom het huis of bijvoorbeeld lampen die aanspringen bij beweging.
2. Als je langer dan een dag weg bent altijd even iemand je huis in laten gaan en laten letten op tekenen als: stokjes tegen de voordeur of tekens zoals Cayenne al zei met krijt op de muur of stoep, dit weg alen, dan weten ze nlk dat je/iemand thuis bent.
3. Bij verdachte situaties de politie bellen (geen spoed)

**Geplaatst**: 13-10-13 14:11

Geplaatst: 13-10-13 14:11

Ik heb meerder huisinbraken, autoinbraken meegemaakt. Het went nooit.
Het kost ontzettend veel tijd om er weer over heen te komen. Wat mij hielp is: het huis goed beveiligen, andere sloten en anti inbraak strips op de deuren en ramen.

Inbrekers gaan vaak voor het snelle geld, een huis wat ze moelijk open kunnen breken slaan ze eerder over.

Sterkte ermee!

**Geplaatst**: 13-10-13 14:47

Geplaatst: 13-10-13 14:47

Oh ik ben ook ZO extreem bang dat er bij ons ooit ingebroken gaat worden.. Bij ons in de wijk wordt er al tijden lang héél veel ingebroken, ze hebben een keertje midden op de dag bij onze buurvrouw geprobeerd in te breken. Ze stond onder de douchen had het raam open en hoorde gerommel aan de zijkant van het huis, ze keek het raam uit en heeft heel hard "ROT OP KLOOTZAK" geroepen en toen schrok hij gelukkig en rende hij weg. vorig jaar zijn er bij ons 2 fietsen voor het huis weg gehaald, terwijl er 2 auto's achter stonden dus ze moeten dat geweten hebben want die fietsen zag je niet vanaf de weg

Vorig jaar zomer was ik alleen thuis, kwam er een zigeuner vrouw aan de voordeur en die wilde perse ons huis binnen, ze wilde bellen namelijk, ze moest iemand bellen en dat moest ze ín mijn huis doen. (en ik ondertussen maar denken; oliebol de achterdeur zit niet op slot) en uiteindelijk heb ik gezegd dat ik de telefoon wilde halen en dat ze best buiten mocht bellen met de telefoon, maar dat ze niet binnen mocht komen. Toen werd ze heel erg boos en toen heb ik de deur dicht gegooid en ben ik maar snel de achterdeur en zo op slot gaan doen. Dat was echt in een periode dat er heel veel gestolen werd in de buurt.

Als wij een avond weg zijn doen we de televisie aan, lampjes aan of we doen er een timer op dat de lampen aangaan om een bepaalde tijd (maar niet allemaal tegelijk) enzovoorts.. het lijkt me zo eng als ze in je huis zijn geweest. -O-

**Geplaatst**: 14-10-13 17:18

Geplaatst: 14-10-13 17:18

Ik herken het wel een beetje..... Meerdere verhalen! Hier is nog nooit ingebroken, echter wel eens om ons huis heen gelopen (Voetsporen). Eerder toen m'n oma hier nog woonde ook een poging tot, maar die inbreker is schijnbaar gestoord en weg gegaan.

Bij ons kun je via één kant achterom, we hebben wel een grote (Open) tuin. Maar goed, ik dwaal af. Ik heb al meerdere malen in het donker (Alleen) op de fiets enge figuren mee gemaakt, ik fiets dus ook niet graag alleen in het donker. Maar daardoor heb ik nu nog steeds periode's dat ik mezelf echt helemaal gek kan maken en denk dat er iemand is of dat ik iets hoor. Ik vind het dus al doodeng als ik terug kom van het stappen, (ik fiets met opzet al langs een bepaald stuk zodat ik kan zien of er iemand achter huis is) en ik dus achterom naar binnen moet. Ik laat m'n fiets 9/10 keer buiten staan omdat ik zo snel mogelijk binnen wil zijn. Ik draai dan bijvoorbeeld ook eerst de dievenklauwen om en dan pas de deur op slot draaien, puur omdat die dievenklauwen sneller werken dan de deur op slot draaien. Nog een voorbeeld is dat ik vaak als laatste op bed ga. Ik moet dan dus de lichten uit doen. Natuurlijk zit ik dan eerst nog alleen in de woonkamer, dan begin ik al te denken ''Zou er ook iemand voor 't raam staan?''. Zowel achter huis als voor huis. Ik durf dus nooit naar buiten te kijken als het al (Pikke) donker is! Daarna dus naar boven, alle lichten uit en ook dan ben ik bang dat er bijvoorbeeld iemand voor het raam staat en bijvoorbeeld een zaklamp op zal doen en zichzelf dus zal uitlichten. Echt super dom, slaat ook nergens op. Dan sta ik dus in de gang, recht voor de voordeur, ook dan gaat het idee van ''zou er iemand voor de voordeur staan en een pistool door de brievenbus hebben''. Licht in de gang snel uit en naar boven, ben altijd blij dat ik boven sta want de gedachte ''Straks rent er iemand me achterna'' spookt ook geregeld door m'n hoofd. Eenmaal op m'n slaapkamer is er niets aan de hand!

's Nachts als (Gelukkig nooit meer zo vaak) ik wakker wordt dan hoor ik ook altijd van alles. Ik slaap als enigste aan de achterkant van het huis.

Waar het weg komt mag Joost weten! Maar ik kan er echt niets aan doen, ik maak mezelf dan gewoon gek met idiote gedachtes. En die gedachtes, bijvoorbeeld die van het pistool, slaan ook echt nergens op! Hoe ik er ook bij kom?

Ik schaam me eigenlijk ook wel nu ik dit hebt getypt....

Nomineer dit bericht ×