Bokt.nl

**Geplaatst**: 18-09-13 09:47

Geplaatst: 18-09-13 09:47

ik ga mee met alle bovenstaande reacties. Je komt absoluut niet zelfstandig over, alleen al het feit dat je dit al ziet als "vastzitten in het leven" en het feit dat je je maar zo financieel afhankelijk stelt van de rest. Als je niet naar Belgie wil gaan omdat je koude voeten krijgt... tjah... Juist Belgie is goed voor je. Als eerste zorg je dan eindelijk voor een inkomen waar je ook trots op kan zijn en ten tweede zal je hierdoor een stuk zelfstandiger zijn. Ik ben vorig jaar 3 maanden naar Amerika gegaan in de hitte van 45 graden. Dat is ook niet alles hoor

maar ik heb me daar fantastisch vermaakt en het blijft een herinnering die ik never nooit zal vergeten... Je moet op je tanden bijten als je iets waar wilt maken in je leven

Ik kon ook geen werk vinden binnen mijn vakgebied (diploma grafisch vormgeving) en werk nu maar bij de b.urger ki.ng

Ja, het is geen leuk werk maar het betaald

dus geef jezelf die schop onder de kont. Ik snap niet dat je nu al "jaren" aan kinderen kan denken terwijl je niet eens een opleiding of baan hebt. Stel je gaat samenwonen, krijgt kinderen en je blijft de huisvrouw... En stel dat je relatie stukloopt en je straks als 30er dus voor jezelf moet gaan zorgen én je kinderen

wat doe je dan? van een uitkering leven?

**Geplaatst**: 18-09-13 10:03

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 10:03

TS, hoe vul je je dagen op het moment als je geen werk hebt en geen opleiding doet? (persoonlijk zou ik me doodvervelen...)
Ik kan me goed voorstellen dat je niet je vriend en beste vriendin achter wilt laten. Dat heeft niks te maken met koude voeten

. Maar dan zou ik wel wat anders gaan zoeken om je leven te vullen waar je nu zit, want als je daadwerkelijk niks doet, word je daar alleen maar depressiever en lamlendiger van. En dan kan ik me goed voorstellen dat je ouders je gaan pushen om wat dan ook aan te pakken, stilzitten in huis is niet gezond op je 20e.

**Geplaatst**: 18-09-13 10:13

Geplaatst: 18-09-13 10:13

Ook ik vind je niet zelfstandig klinken. Je zegt namelijk al dat je niet een jaar zonder je vriendin kan, financieel afhankelijk van je vriend zou zijn als je nu zou gaan samenwonen (je woont dus bij je ouders neem ik aan?) en je eigenlijk wel naar Belgie wilde, tot je ouders er ook verwachtingen bij kregen.

Eigenlijk denk ik dat het het beste is om naar Belgie te gaan. Meteen gaan samenwonen als je nog nooit op jezelf gewoond hebt is echt niet verstandig. Je relatie heeft dan ook veel meer kans van slagen als je jezelf waardeert (want je vindt jezelf een mislukkeling, daar wordt de relatie niet beter op).
En ik kan me voorstellen dat je depressief wordt in de winter als je niet buiten komt vanwege de kou. Ik heb het ook hoor, minder happy in de winter. Maar hoe meer ik 's winters buiten kom (in daglicht) hoe vrolijker en energieker ik blijf.

Dus ik zou zeggen: gun jezelf de kans om te ontdekken wie jij echt bent, zonder anderen om je heen.

**Geplaatst**: 18-09-13 10:15

Geplaatst: 18-09-13 10:15

TS, wat ik uit je verhaal begrijp is dat je eigenlijk bang bent om een 'foute' keuze te maken, dat je spijt krijgt. Er is geen goed of fout in dezen.
Het lijkt er op dat je je keuze al hebt gemaakt, je verzint allemaal redenen om niet naar België te gaan, maar wat zijn je redenen om wél naar België te gaan?
Ook zeg je dat je wilt samenwonen, een gezinnetje wilt starten, ik begrijp als geen ander hoe dat voelt, ik ben ook 20 en ik heb dezelfde wensen, maar ik zorg wél dat ik mijn dingen voor elkaar heb voordat we hier aan beginnen. Ook ik heb geen diploma's, nog nooit een opleiding afgemaakt, bang om mijn ouders teleur te stellen, wat ik ook vast en zeker heb gedaan. Maar uiteindelijk gaat het er niet om of je je ouders teleurstelt of niet, het gaat er om dat je jezelf niet teleurstelt.
Je ouders zullen vast en zeker onvoorwaardelijk van je houden, of je nou naar België gaat of niet, dus laat dat geen reden zijn om iets wel/niet te doen.
Niemand kan deze keuze voor jou maken, alleen jijzelf. Als je zoveel twijfel hebt, zoveel excuses hebt om niet te gaan, dan moet je bij jezelf nagaan wat jou dan wél gelukkig gaat maken, want dit is het niet zo te horen.

**Geplaatst**: 18-09-13 10:17

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 10:17

TS ik zou eerst zorgen dat je stabiel in het leven komt te staan voor je überhaupt aan die kinderwens toe gaat geven. Je komt op mij totaal niet stabiel over, ga eerst voor levenservaring. Ga naar België, ik denk dat het je goed doet! Neem desnoods je vriend mee, kijk of je daar kan 'oefenen' of gewoon samenwonen.

Wat je beste vriendin betreft, ik ben ook verhuisd uit mijn ouderlijke omgeving weg, heeft mij persoonlijk erg goed gedaan. Ondanks dat spreek ik mijn beste vriendin dagelijks, er zijn genoeg manieren om goed contact te houden

**Geplaatst**: 18-09-13 10:19

Geplaatst: 18-09-13 10:19

Ik denk dat je ouders vooral willen dat je IETS onderneemt... of dat nu in Belgie is of gewoon in je woonplaats. Je zult zelf iets van je leven moeten maken, het komt niet allemaal vanzelf. Studeren en werken is lang niet altijd alleen maar leuk, daar zul je gewoon door heen moeten. Werken geeft je uiteindelijk wel veel meer vrijheid qua financiën en is ook een goede manier om jezelf te ontplooien.

Dus wil je echt niet naar Belgie, ga dan niet, maar geef jezelf een schop onder je kont en ga op zoek naar werk. Als het even niet mee zit gooi dan niet gelijk de pet er bij neer, maar bijt je er in vast en maak er wat van. Je hebt het grotendeels zelf in de hand!

**Geplaatst**: 18-09-13 10:28

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 10:28

ik denk er net nog eens over na, maar ik begrijp echt met mijn hele verstand niet hoe je in deze tijd van crisis, waarin er per week weet ik het hoeveel mensen hun baan kwijt raken, waarin er ongelooflijk veel mensen staan te springen om een baan, jij met je goed fatsoen (?) een baan af wil slaan omdat je er koude voeten van krijgt...

Men, als ik dat had geprobeerd thuis hadden mijn ouders me persoonlijk afgeleverd op die ranch...

**Geplaatst**: 18-09-13 10:35

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 10:35

Doen joh! Ik denk dat je je nu vooral tegen laat houden door angst terwijl het echt goede kans is! Tuurlijk is het eng om alles een jaar achter te laten, ik denk dat iedereen die voor langere tijd (incluis me) naar het buitenland gaat dat wel herkent! Maar wie weet leer je daar juist superleuke mensen kennen? En belgie is geen australie ofzo, dus je vriend kan heus wel langskomen.

Ik ben een half jaartje naar het buitenland (wel australie, in mijn geval) gegaan... En hoewel ik het doodeng vond en het volledig tegen mijn gevoel inging (maar mijn verstand zei dat ik, nu ik de mogelijkheden had de kans zeker moest pakken. Anders spijt enzo) heb ik mezelf er echt heeeel erg ontwikkeld en een superleuke tijd gehad! Dus. Ik zou zeggen geef jezelf een schop onder je kont, als het niet leuk is kun je altijd weer terug naar Nederland.

Kijk, als je het echt niet wil... Dan moet je het ook gewoon niet doen. Maar wat ik uit je berichtje haal is voornamelijk angst voor het ' onbekende /achterlaten van het vertrouwde ' ... Terwijl dat echt niets negatiefs hoeft te zijn. Over je koude voeten moet je je wel even heenzetten. Maar he. Het is idd geen antartica, en Nederland is ook geen curacao... Dus zoveel ga je er niet op achteruit

**Geplaatst**: 18-09-13 10:52

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 10:52

Op zich ben ik het eens met wat iedereen hier zegt: dat het goed voor je ontwikkeling en gevoel van eigenwaarde zou zijn als je jezelf een schop onder je kont geeft en er wat van gaat maken in België zodat je trots op jezelf kunt zijn, en je een stukje onafhankelijkheid opbouwt en wat levenservaring opdoet.

Allemaal heel goed voor jezelf, voor je relatie met je vriend en ouders omdat die zien dat je wat doet met je leven, en ook voor kinderen als die later gaan komen. Die verdienen een moeder die een doorzetter is die zichzelf kan redden en wat levenservaring heeft

MAAR. Als je echt niet wilt.... en vooral gezien je zegt dat het maar weinig zal betalen... zou ik het nog beter vinden als je hier in de buurt wat zoekt waarmee je echt aan de toekomst bouwt die je wilt: om te beginnen samenwonen met je vriend.

Ga dit nou niet doen op kosten van je vriend terwijl jij maar een beetje thuis rondhangt met je koude voeten

Zorg ervoor dat jij een eigen leven opbouwt met een leuke baan waarin je nog wat kan groeien, waardoor je zelf ook geld inbrengt voor jullie huishouden, je van je eigen geld leuke dingen kan doen en wanneer er dan kinderen komen, je niet de hele dag hersencellen af gaat zitten breken tussen de luiers maar ook nog wat uurtjes kunt gaan werken tussen volwassenen waardoor je ook weer een leukere mamma wordt omdat je niet alleen maar tussen de luiers zit de hele dag

**Geplaatst**: 18-09-13 10:58

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 10:58

Ik heb net je vorige topic over Belgie zitten lezen, en daar ben je alleen maar enthousiast en 'ga je zeker terug'. Ook heb je het er daar over dat je op dat moment weer een date met je ex had, jullie zijn nu dus ongeveer weer een maand (!) bij elkaar.
Hoezo spreek jij al over samenwonen en kinderen? Hallo!!!!!!!!!!! Wakker worden! Een maand terug bij je ex (die ook geen ex was zonder reden!) is toch niet genoeg om je eigen toekomstplannen volledig om te gooien? Er zit een maand tussen je laatste enthousiaste post over Belgie en nu, volgens mij heb jij geen last van rammelende eierstokken, maar van vlinders in je buik en andere verliefdheidsgevoelens. Get a grip girl!

**Geplaatst**: 18-09-13 11:11

Geplaatst: 18-09-13 11:11

fleurtjeuh schreef:
met de kans dat het compleet misgaat met mij?

Hoezo zou het misgaan in Belgie? Je hebt daar toch al 6 weken goed doorgebracht... en de nadelen die je opschrijft zijn ouders die graag willen dat je deze kans aanneemt en last van kou.
Ben je niet gewoon ontzettend bang om te falen in Belgie... en dat je dan je droom mislukt is... en je niks meer te dromen hebt. Want werken met paarden was dat niet je droom?

Echte liefde overleefd ook wel als je een jaar in Belgie bent... en goede vriendschap zeker ook. Er zijn nu zoveel manier om elkaar in contact te blijven... en Belgie is niet het eind van de wereld.

**Geplaatst**: 18-09-13 11:26

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 11:26

geef je zelf een schop onder de kont en ga naar belgie
het zal niet makkelijk worden, maar je word er wel sterker door,
iedereen heeft in de winter last van de kou,
je vriend en beste vriendin kunnen ook op bezoek komen in belgie en blijven slapen.

veel andere zouden een 'moord' doen voor zo'n kans

**Geplaatst**: 18-09-13 11:26

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 11:26

En het aanbod wat je had uit Canada? Daar last ik ook wat over in je oude topic, is dat niet iets?

**Geplaatst**: 18-09-13 11:33

Geplaatst: 18-09-13 11:33

Lastig, maar wat betreft het koud hebben dat herken ik, neem een waterkruik in bed! Ik ben er sinds een weekje ook alweer mee begonnen, ik heb echt geen zin om een paar uur te doen om mezelf warm te krijgen...

Wet wat jammer van deze opmerking, het is je eigen keuze om het op bokt te zetten:
Ik zal hiermee beginnen, en dan zullen de meeste bokkers hun oordeel klaarhebben, eant zo gaat dat hier.. helaas...

**Geplaatst**: 18-09-13 11:35

Geplaatst: 18-09-13 11:35

Je wil kinderen maar je kan je eigen leven niet eens beheersen.. Je kan niet gaan werken omdat je koude voeten krijgt? Het is dat soort flauwekul dat er voor gezorgd heeft dat mensen die wel echt een reden hebben om niet te kunnen werken in zo'n verdomd kl*te systeem komen... Bah... Je zou je moeten schamen in mijn mening.
Als je niet naar België wil is dat je goed recht, er zullen toch ook wel jobs in Nederland zijn?

**Geplaatst**: 18-09-13 11:44

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 11:44

Samenwonen en een baby lijkt je leuk, waarom, om je ouders te bewijzen dat je wel wat kunt. Jij hoeft niemand iets te bewijzen, alleen aan jezelf en dat is proberen een oplossing te vinden voor je koude voeten, eindelijk eens zelfstandig wat doen en die baan accepteren. Maw ruggengraat kweken, volwassen worden en je leven in eigen hand nemen ipv zo afhankelijk te zijn van anderen.
Het ziet er naar uit dat je de gemakkelijkste weg in wilt slaan, samenwonen, baantje zoeken en zsm zwanger worden. Vaste baan is moeilijk en op het moment dat jij met een bolle buik loopt krijg je helemaal geen baan meer.

**Geplaatst**: 18-09-13 11:52

Geplaatst: 18-09-13 11:52

België, dat is echt niet ver. Hoe lang zou het dan reizen zijn voor jou en je vriend om elkaar te zien?
Ik ken aardig wat mensen die een stuk verder uit elkaar wonen (een collega van me woonde samen in Nieuw-Zeeland, totdat ze een promotieplek in Engeland kreeg en daar voor 4 jaar heen vertrok. Makkelijk is het niet, maar beiden hebben absoluut geen spijt van hun beslissing. Je kunt je hele leven nog samenwonen)

In mijn relatie hebben we 5 jaar een 'weekendrelatie' gehad met 2,5 uur reizen ertussen. Ging prima, ik vond de ruimte fijn en had tijd nodig mezelf te ontdekken. Dit was van 17 - 22 jaar.
Daarna ben ik 7 maanden naar Engeland vertrokken. Ja, dat is wat verder, maar alsnog goed te doen. We hebben elkaar een paar keer gezien in die tijd en ook een aantal vrienden zijn langs gekomen. Heel leuk, want dan blijf je meteen een weekend ipv dat je elkaar een paar uur ziet. Kan een oude vriendschap erg goed doen.

Meid; ga er lekker voor. Je bent nog jong, te jong om aan kinderen te beginnen. Zeker gezien je zelf nog niet echt zelfstandig bent en snel het gevoel hebt vast te zitten in je leven. Op die manier vind ik je niet 'volwassen' genoeg om aan kinderen te beginnen, wacht daar nog lekker mee.
Deze kans die je krijgt is een mooie manier om te zien hoe jullie relatie groeit als je elkaar niet elke dag ziet, en voor jou om nog wat 'van de wereld te zien' en te groeien als persoon zelf.

En met de moderne techniek heb je nooit het gevoel ver weg te zijn hoor! Skype kan wonderen doen (zeker als je net als ik niet zo'n gevoelsprater bent in een relatie, via Skype moet je wel haha).

En dat verhaal over kou... dat heeft hier niets mee te maken. Als je op een stal wilt gaan werken, betekent het nu eenmaal dat je in de winter buiten bezig bent. Zelfs een binnenbak kan errug koud zijn in de winter hoor

**Geplaatst**: 18-09-13 11:59

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 11:59

Ik denk ook dat je jezelf gewoon een flinke skup onder je kont moet geven en realistisch moet gaan denken of je op deze manier nog verder wilt gaan met je leven of actief gaat werken aan je toekomst. Belgie is niet aan de andere kant van de wereld en dat kouverhaal is natuurlijk onzin, bovendien zijn daar zat oplossingen voor te bedenken.

Neem aub nog geen kinderen. Ga eerst eens kijken of je hen nu een stabiele toekomst gunt geven. Ik denk dat je daar zelf ook wel het antwoord op weet....

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-09-13 12:39

Re: I am stuck in my life

Geplaatst door de TopicStarter : 18-09-13 12:39

Iedereen alvast bedankt voor alle reacties.

Iemand zei iets over dat ik de 6 weken goed was doorgekomen, dat dan een jaar ook geen probleem zou zijn.
Nee, diie 6 weken waren soms een hell voor mij.zeker als iik midden in de nacht door het bos naar huis moest, of als ik vanalles hoorde middenin de nacht.
Ik kan echt heel erg slecht alleen zijn door dingen die vroeger zijn gebeurt, en hierdoor vertrouw ik dus ook maar 2 mensen.

**Geplaatst**: 18-09-13 12:41

Geplaatst: 18-09-13 12:41

fleurtjeuh schreef:
Ik kan echt heel erg slecht alleen zijn door dingen die vroeger zijn gebeurt, en hierdoor vertrouw ik dus ook maar 2 mensen.

Daar zou ik eerst dan eens aan gaan werken

**Geplaatst**: 18-09-13 12:45

Geplaatst: 18-09-13 12:45

fleurtjeuh schreef:
Iedereen alvast bedankt voor alle reacties.

Iemand zei iets over dat ik de 6 weken goed was doorgekomen, dat dan een jaar ook geen probleem zou zijn.
Nee, diie 6 weken waren soms een hell voor mij.zeker als iik midden in de nacht door het bos naar huis moest, of als ik vanalles hoorde middenin de nacht.
Ik kan echt heel erg slecht alleen zijn door dingen die vroeger zijn gebeurt, en hierdoor vertrouw ik dus ook maar 2 mensen.

Niemand, maar dan ook echt niemand staat iedere dag op met het idee van ' jippie! Ik mag weer werken vandaag' . Soms is het ook gewoon even ruk en bikkelen. Maar dat is hoe deze maatschappij in elkaar zit, en hoe jij later een stabiele basis aan je kindje kan bieden.
Heb je dat er niet voor over, moet je lekker thuis gaan zitten. Maar ik zie echt niet in hoe je dan ooit een kind opkan laten groeien om maar even wat te noemen.

**Geplaatst**: 18-09-13 12:47

Geplaatst: 18-09-13 12:47

hmm... hel??? wat zijn al die enthousaiste verhalen dan?

Klinkt meer of je als je echt maar twee mensen vertrouwt en zoveel heftige dingen zijn gebeurd dat je gewoon professionele hulp nodig hebt (en nu ga je meteen tegen sputteren en zeggen dat je die ook niet vertrouwt ... doe maar even niet... een therapeut zal echt niet meteen verwachten dat je al je vertrouwen geeft) Als jij echt zoveel angsten hebt is settelen en kinderen krijgen wel het slechtste wat je kan ga doen... denk je dat je daarmee je angsten verjaagt? .... als je echt angst hebt en trauma... kom je daar niet vanaf door in een cocon te gaan zitten.

**Geplaatst**: 18-09-13 12:56

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 12:56

Rottig voor je dat je blijkbaar door het verleden zo in de knoop zit met jezelf. Maar juist dan, werk aan jezelf samen met professionele hulp. ONDERNEEM IETS IN PLAATS VAN AFWACHTEN.

Stel je zou je nu settelen en kinderen krijgen. Dan gaan jou kinderen dus opgroeien met jou angsten. Gevolg kinderen die voor alles en iedereen bang zijn en niemand kunnen/durven/willen vertrouwen want dat is immers wat ze hebben meegekregen van hun moeder. Dat wil je je kinderen toch niet aan doen.

Dus nogmaals, geef jezelf een enorme schop onder je kont en doe iets. Ga werken aan jezelf en aan een toekomst van jezelf. Pas dan kan jij een volwaardige relatie hebben met een ander persoon en de verantwoordelijkheid aan om kinderen op deze wereld te zetten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-09-13 13:04

Re: I am stuck in my life

Geplaatst door de TopicStarter : 18-09-13 13:04

Professionele hulp heb ik aan gedacht, maar zie ik niet als een mogelijkheid.
Omdat het niet vergoed is, en ik er geen geld voor heb, en omdat mn ouders dan zouden willen weten waarom ik het nodig heb, en ik wil niet dat ze het weten.

Nog even een puntje, Als ik samen zou gaan wonen, gaan we natuurlijk niet meteen voor kinderen. Dat mn eierstokken me om mn hoofd slaan, zegt niet dat ik irrationele beslissingen ga nemen, en op een roze wolk zit. Ik snap dat kinderen geen rozengeur en maneschijn zijn, en dat verwacht ik dus ook zeker niet. En natuurlijk heb ik ook nog een partner die in deze beslissing staat.

En iemand noemde waarom ik na een maand alweer dacht over samenwonen met mn vriend. Voordat we uit elkaar gingen toen der tijd, waren we meer als anderhalf jaar samen en hebben we ook samengewoond. Hierdoor is deze relatie weer redelijk snel op hetzelfde nivo gekomen.

**Geplaatst**: 18-09-13 13:06

Re: I am stuck in my life

Geplaatst: 18-09-13 13:06

Tja.. als je al niet eens durft te vertellen aan je ouders dat je zoveel angsten hebt... en daarom dus zo'n kans laat schieten... en eigenlijk wel hulp wil... maar geld daarin het enige is wat je tegenhoudt.

Trouwens wordt er juist wel een deel vergoed... zeker tweedelijns... en als het echt zo heftig is dat het zoveel invloed op je leven heeft... dan stuurt een huisarts je prima door.

Nomineer dit bericht ×