Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-09-13 20:44

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 01-09-13 20:44

Zo, vriend is thuis gekomen. Uit zichzelf zei hij mij over een week een beslissing gaat nemen, maar hoe hij is en wat hij zegt denk ik dat het over is. Miss maar beter zo. Ik laat hem een week met rust.

**Geplaatst**: 01-09-13 20:46

Geplaatst: 01-09-13 20:46

Ik hoop toch dat het zover niet komt en dan jullie er gewoon uitgeraken. Dikke knuffel in ieder geval. Zal sowieso moeilijke week worden.

**Geplaatst**: 01-09-13 20:57

Geplaatst: 01-09-13 20:57

witteRaaf schreef:
Zo, vriend is thuis gekomen. Uit zichzelf zei hij mij over een week een beslissing gaat nemen, maar hoe hij is en wat hij zegt denk ik dat het over is. Miss maar beter zo. Ik laat hem een week met rust.

Ik vind het zo raar dat je iemand gewoon een week in de oliebol laat zitten want daar komt het op neer. Ts, als je gevoel juist is dan misschien een opmerking die je niet zo prettig vind, kijk wat jullie delen, hypotheek, bankrekeningen enz en zorg dat je je niet te kort doet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-09-13 21:02

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 01-09-13 21:02

We wonen net 9 maanden in ons huis.
Als het komt tot een einde zal het een heel gedoe worden in ieder geval..

**Geplaatst**: 01-09-13 21:12

Geplaatst: 01-09-13 21:12

witteRaaf schreef:
We wonen net 9 maanden in ons huis.
Als het komt tot een einde zal het een heel gedoe worden in ieder geval..

Probeer dan in ieder geval duidelijk te hebben voor jezelf wat je wilt, vind je het normaal dat hij rustig zegt dat je over een week te horen krijgt of je mag blijven of niet? Ik zou denken dat hij het nu ook wel weet, vraag hem gewoon waarom er een week gewacht moet worden, dat je dat vreemd vind, waarom een week en niet een dag of een maand.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-09-13 21:24

Geplaatst door de TopicStarter : 01-09-13 21:24

Dat zei ik hem ook dat hij miss al wen beslissing in zijn hoofd heeft genomen maar de moed ontbreekt om te zeggen. Hij ontkent dat. Hij stelt zich nog vragen of het aan ons ligt dat we gewoon niet samen passen (omdat we momenteel in een beetje sleur zitten) of aan Zichzelf. Dat hij miss nu alles op het spel zet om over 5 jaar bij een andere vrouw tot de constatatie te komen dat het daar ook zo wordt. Hij zegt als hij nu koppels met kinderen ziet hij daarvan gruwelt maar dat hijniet denkt om te kunnen feesten en cinema te gaan ttotzijn 70 jaar.. Als ik hem vraag waar hij Zichzelf ziet als hij 40 is antwoord hij me dit niet te weten. Miss wilt hij dan alleen zijn of miss wilt hij net graag een gezin. Hij zegt wel dat hij denkt in een zwart gat te vallen als het gedaan is tussen ons omdat niemand om hem geeft, maar als ik vraag waarom hij dan net die persoon zo afduwt hij geen antwoord weet.

De reden waarom hij nog een week wil wachten is omdat hij nog twee vrienden wil spreken wat hun mening is...

Ik begin me hoe langer hoe meer de vraag te stellen of ik niet de eer aan mezelf wil houden...

**Geplaatst**: 02-09-13 07:11

Geplaatst: 02-09-13 07:11

witteRaaf schreef:
Dat zei ik hem ook dat hij miss al wen beslissing in zijn hoofd heeft genomen maar de moed ontbreekt om te zeggen. Hij ontkent dat. Hij stelt zich nog vragen of het aan ons ligt dat we gewoon niet samen passen (omdat we momenteel in een beetje sleur zitten) of aan Zichzelf. Dat hij miss nu alles op het spel zet om over 5 jaar bij een andere vrouw tot de constatatie te komen dat het daar ook zo wordt. Hij zegt als hij nu koppels met kinderen ziet hij daarvan gruwelt maar dat hijniet denkt om te kunnen feesten en cinema te gaan ttotzijn 70 jaar.. Als ik hem vraag waar hij Zichzelf ziet als hij 40 is antwoord hij me dit niet te weten. Miss wilt hij dan alleen zijn of miss wilt hij net graag een gezin. Hij zegt wel dat hij denkt in een zwart gat te vallen als het gedaan is tussen ons omdat niemand om hem geeft, maar als ik vraag waarom hij dan net die persoon zo afduwt hij geen antwoord weet.

De reden waarom hij nog een week wil wachten is omdat hij nog twee vrienden wil spreken wat hun mening is...

Ik begin me hoe langer hoe meer de vraag te stellen of ik niet de eer aan mezelf wil houden...

Dat lijkt me heel verstandig dat dikgedrukte.. Als hij eerst van vrienden wilt horen wat hij moet doen mbt tot jou.. Hij zal zelf die keuze moeten maken, jullie relatie moet niet eventueel afhangen van wat een ander zegt. Ik vind het ook altijd heel fijn om te horen wat mijn vriendinnen zeggen en van mijn moeder krijg ik altijd een heel realistische mening, maar zoiets moet hij niet eerst bij z´n vrienden gaan navragen.. Als je de bui nu al ziet hangen en na al die twijfels van hem.. Persoonlijk denk ik dan dat je iemand moet tegen kunnen komen die vol voor jou wilt gaan en ook jouw kinderwens (in de toekomst) wilt delen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-09-13 07:40

Geplaatst door de TopicStarter : 02-09-13 07:40

Dat heeft hij altijd al gehad, de mening van andere willen horen, bevestiging. Bij elke grote stap in onze relatie eigenlijk..
Toen ik hem gisteren aansprak over het feit dat vrienden die hem al behoorlijke tijd kennen hem veranderd vinden werd hij nogal kwaad. Want 'op zijn werk vonden ze hem ook veranderd, maar in de positieve zin'. Alleen kent hij die mensen van op het werk nog maar en half jaar, heeft hij ontzettend veel moeite moeten doen om zich te bewijzen (op de nogal mannelijke manier) terwijl hij van inborst altijd een hele lieve jongen is geweest. Hij is nu zo haatdragend, zo wrokgericht. Hoe hij gisteren sprak, ik herkende hem niet.
Ziet ook overal negatief in, behalve zijn werk. Dat is zijn leven momenteel.

Vind het vooral ook zo lastig omdat ik hem voorheen overal heb doorgetrokken als hij het moeilijk had (op werkvlak heeft hij echt diep gezeten) en nu, nu dat alles op zijn pootjes valt bedankt hij me bij wijze van spreken voor de diensten.

Mijn beste vriendin zegt ook dat hij het niet waard is en dat ik iemand moet vinden die wel aan een toekomst samen wilt werken.
Maar ja, heel mijn vriendenkring: allemaal serieuze koppels. Niet alsof vrijgezelle goede mannen zomaar uit de lucht komen vallen denk ik

.

Maar goed, dat is voor later. Eerst nu. En nu laat ik hem doen. Heb bij momenten een vrede gevoel over me heen, een gevoel van ik neem het voor wat het ook is dat komt. En bij momenten moet ik mezelf tot orde roepen als ik paniekerig word als ik denk over de mogelijke toekomst (alles verkopen, uitzoeken voor alleen te wonen, geen vriend meer hebben - en ik heb al zo'n bang alleen in de donker

)..

**Geplaatst**: 02-09-13 08:22

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 02-09-13 08:22

Zijn onzekerheid en twijfels worden niet beter door jouw gepush. Hij heeft kennelijk wat twijfels/bindingsangst, maar die heb jij net zo goed - lees je eigen posts maar eens.

Waarom kan gewoon samen blijven zonder afspraken over voor eeuwig niet genoeg zijn? Zelfs als je wel trouwt en van plan bent samen te blijven biedt dat geen enkele garantie. Kijk maar eens om je heen naar alle gescheiden stellen, die ooit toch echt volledig voor elkaar kozen.

Hij is er tenminste eerlijk over. Het is net zo goed jouw (begrijpelijke) onzekerheid die hier enorm meespeelt.

Als hij ongelukkig is heeft hij begrip en hulp nodig. Jij moet naar je eigen gevoel luisteren en niet naar je vriendinnen. En vooral goed naar hem luisteren. Hij heeft nogal wat meegemaakt; geen wonder dat hij het moeilijk heeft.

Paniek over de toekomst heeft geen zin en geloof me, mocht het zover komen dan kom je daar ook wel weer door.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-09-13 08:50

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 02-09-13 08:50

Ik geef toe dat ik aanvankelijk heb gepusht voor wat duidelijkheid. Maar sinds de boodschap erdoor is laat ik het rusten. Al kent hij me door en door en ziet hij het met momenten ook dat ik het moeilijk heb al probeer ik het niet te laten zien (dat kan ook niet anders als je zo'n lange relatie samen hebt).

Ik geef toe dat ik onzeker ben, maar dat was ik niet. Ik ben altijd heel zeker geweest over onze relatie. We hebben samen gekocht met het idee nadien verder te gaan (en daarvoor niet direct). Niet meteen. Maar dat zijn ook zijn woorden, niet enkel de mijne. Ik ben onzeker beginnen worden omdat hij is beginnen twijfelen, helemaal uit het niets. Hij heeft nooit lange relaties gehad en weet niet of een beetje sleur binnen een relatie na 5,5 jaar normaal is of niet. Net door die sleur gaat hij zich afvragen of we wel bij elkaar passen.
Terwijl ik denk dat de beste koppels wat sleur hebben van tijd tot tijd, want ALS we dingen samen doen (uitstapjes, vakanties,...) dan is het net super leuk.
Of is dat niet normaal na bijna 6 jaar om wat sleur te hebben? Dat de magie weg is en alleen nog houden van elkaar overblijft?

**Geplaatst**: 02-09-13 08:51

Geplaatst: 02-09-13 08:51

ik denk dat het wel heel goed is dat jullie dit bespreken. anders was het nooit zover gekomen.

maar dat hij dit zo inziet is toch wel heel erg logisch? als je alles kapot ziet gaan, niemand samen ziet blijven.
ik denk dat het belangrijk is voor jullie allebei te weten dat je graag bij elkaar wilt blijven.
en gewoon even rustig aan met de toekomst plannen(kinderen)
als ik het zo lees is het nog maar kort geleden dat zijn oma is overleden, en komt dit erg zwaar op zijn dak.
dat een persoon dan gaat twijfelen en niks meer vertrouwd in zijn omgeving is ook nog wel te begrijpen.
ik zou er gewoon over praten, en zorgen voor een hele leuke tijd samen.
en alles even rustig aan te doen. en regelmatig goede gespreken te hebben over hoe jullie samen alles zien, en wat jullie eigen mening en vooruitzicht is.
dan hoeft niemand paniek te krijgen, maar kan je gewoon alles uitpraten!
ik hoop dat je snel een goed gesprek aan kan gaan en even alles uitkan praten.

Veel sterkte en succes!

**Geplaatst**: 02-09-13 09:19

Geplaatst: 02-09-13 09:19

Meid, kalmeer jezelf even. Ga lekker een weekendje weg met een vriendin en probeer uit die hersenspinsels te komen.
Jij kan niet voor hem denken. Je kunt ook niet de gaten invullen van de dingen die niet gezegd zijn en je kunt niet letterlijk nemen wat hij zegt (je of we).

Het is ook JOUW leven en JIJ moet twee dingen op een rijtje hebben:

1) Kan je hem (na beslissing) vergeven en vertrouwen of blijf je wantrouwen in de toekomst?
2) Ben je bereid om (in het ergste geval) al je dromen (kind/huwelijk) op te geven voor deze kerel?

Je kan geen dingen wegstrepen tegen elkaar... in de zin van ik heb hem gesteund, dus dit kan hij best voor me over hebben. Zo werkt het simpelweg niet.
De balans van geven en nemen is zelden 50/50

Daarnaast mag je best een beetje meer voortouw nemen....

Zeg dat je wil dat hij gaat praten met een professioneel iemand, dat je dat een voorwaarde vindt als je de beslissing (over jouw toekomst!) in zijn handen moet leggen.
Vraag zeggenschap in het ultimatum.

Kom op meid ! Dit is ook jouw leven!

**Geplaatst**: 02-09-13 09:32

Geplaatst: 02-09-13 09:32

An_J schreef:
Meid, kalmeer jezelf even. Ga lekker een weekendje weg met een vriendin en probeer uit die hersenspinsels te komen.
Jij kan niet voor hem denken. Je kunt ook niet de gaten invullen van de dingen die niet gezegd zijn en je kunt niet letterlijk nemen wat hij zegt (je of we).

Het is ook JOUW leven en JIJ moet twee dingen op een rijtje hebben:

1) Kan je hem (na beslissing) vergeven en vertrouwen of blijf je wantrouwen in de toekomst?
2) Ben je bereid om (in het ergste geval) al je dromen (kind/huwelijk) op te geven voor deze kerel?

Je kan geen dingen wegstrepen tegen elkaar... in de zin van ik heb hem gesteund, dus dit kan hij best voor me over hebben. Zo werkt het simpelweg niet.
De balans van geven en nemen is zelden 50/50

Daarnaast mag je best een beetje meer voortouw nemen....

Zeg dat je wil dat hij gaat praten met een professioneel iemand, dat je dat een voorwaarde vindt als je de beslissing (over jouw toekomst!) in zijn handen moet leggen.
Vraag zeggenschap in het ultimatum.

Kom op meid ! Dit is ook jouw leven!

Amen

(helemaal mee eens)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-09-13 09:38

Geplaatst door de TopicStarter : 02-09-13 09:38

Ik weet het An_J, ik ben even mezelf niet. Ik ben altijd kalm en doordacht, nu ben ik uiterlijk kalm maar vanbinnen voel ik alles uitbarsten.

Op dit moment kan ik hem denk ik wel vergeven mocht hij beslissen toch door te gaan voor ons. Want als hij beslist om door te gaan (ik ken hem), gaat hij er ook wel voor.
Ik raak er zelf niet uit wat ik wil, of ik alles wil opgeven voor hem (als hij denkt te beslissen dat het leven enkel is van uitjes maken). Net omdat we het altijd zo leuk hebben gehad zou ik denken dat ik het zou opgeven, althans voor nu..
Hij spreekt ook altijd zo dubbel. Mocht hij nu ronduit zeggen 'ik wil geen kinderen, nooit', dan zou het makkelijker zijn; Nu zegt hij: 'ik weet niet over ik kinderen wil. nu in ieder geval niet, maar ik denk later wel, want je krijgt er ook veel van terug'.

Jeetje wat een combinatie zijn we nu: bindingsangst + verlatingsangst...

Ik ben blij dat ik hier kan ventileren, dat maakt dat ik hem er niet mee lastig van met mijn schijnbaar wanhopig gedrag. Gelukkig kan ik daarin mezelf wel een halt toeroepen als ik hem zie.

**Geplaatst**: 02-09-13 09:51

Geplaatst: 02-09-13 09:51

Sorry, ik ben van de directe....

Lees dit citaat van jezelf 5x....

witteRaaf schreef:
Ik raak er zelf niet uit wat ik wil, of ik alles wil opgeven voor hem (als hij denkt te beslissen dat het leven enkel is van uitjes maken). Net omdat we het altijd zo leuk hebben gehad zou ik denken dat ik het zou opgeven, althans voor nu..

Denk nu nuchter na. Wat zou jij je allerbeste vriendin adviseren?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-09-13 09:54

Geplaatst door de TopicStarter : 02-09-13 09:54

Ze zou zeggen: maak wat van je toekomst, ga door, alleen.

Maar wat zou ze zeggen als ze weet dat hij zegt:
Hij spreekt ook altijd zo dubbel. Mocht hij nu ronduit zeggen 'ik wil geen kinderen, nooit', dan zou het makkelijker zijn; Nu zegt hij: 'ik weet niet over ik kinderen wil. nu in ieder geval niet, maar ik denk later wel, want je krijgt er ook veel van terug'.

**Geplaatst**: 02-09-13 10:06

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 02-09-13 10:06

Dan zou je denk ik ook adviseren om te kijken naar je eigen wensen. De kans zit er in dat hij alsnog afhaakt in jouw wens kinderen krijgen. Wil je daa r op wachten en alle jaren in onzekerheid zitten? Het is anders als hij zegt: ja ik wik kinderen maar de komende 5 jaar nog niet.

**Geplaatst**: 02-09-13 12:02

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 02-09-13 12:02

Hij zegt alvast geen nee, maar eerder: ik denk dat ik spijt krijg als ik geen pappa word.
Dat is een zaadje dat moet groeien, het is pas net geplant

Leuke relatie waarin je samen plezier hebt in het hier en nu en er geen druk op staat om zus-of-zo vast te leggen, en zien hoe het met dat kindje verder gaat van de vrienden...kan het zaadje doen groeien en doen inzien dat het allemaal zo eng niet is maar eigenlijk wel iets dat hij zelf ook graag zou willen

Dat moet echt spontaan groeien, met druk van buitenaf gaat het niet lukken, dat maakt alles alleen maar enger :(:)

Bij een andere vent moet je ook maar afwachten of die wel kinderen wil of kan krijgen... die zal het ook niet direct bij de eerste date willen, ook dan moet je aftasten en afwachten wat je gevoel doet

En daarbij dan nog de vraag of je het zelf wel wilt (en kunt) met die man die wel super graag kinderen wil

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-09-13 12:20

Geplaatst door de TopicStarter : 02-09-13 12:20

Ik heb een aantal PB's gekregen waar ik enorm veel aan heb gehad en waar ik mee 'aan het werk kan' met mezelf. Ook een aantal inzichten gekregen in het topic.

Ik besef dat ik teveel druk heb gelegd de laatste tijd (owv mijn eigen verlatingsangst denk ik en omdat het hoort 'voor het plaatje').

Ondertussen heb ik hem dit ook laten weten, waardoor hij nogal verbaasd uit de hoek kwam.
Dat ik geen belang meer wil hechten aan een stuk papier of dergelijke, dat een goede relatie sowieso gebaseerd is op wederzijds vertrouwen en eerlijkheid. Die hebben we alvast, waarom moet ik dan meer willen en een toekomst gaan zitten plannen of hem proberen binden, waar ik zelf niet weet hoe ze op ons af gaat komen.

Al gaat dat voor mezelf wat werken worden, maar ik denk, dat hoe het ook voorgaat (samen of niet meer samen) het me zelf gelukkiger gaat maken. Dat niet alles gepland of geordend moet lopen. Da's een beetje een slechte eigenschap van mij, om alles wat proberen te controleren of vat te krijgen op situaties.
Ik wil net geen mensen van me afduwen door op deze manier met ze om te gaan. Maar besef dat ik het zo wel doe.

De komende twee dagen laat ik hem doen, hij weet nu wat ik voel en denk (en dat ik ook gerust mijn fouten durf toegeven). Hij leek zoals ik al zei wat verbaasd aan de telefoon, wat opgeluchter.
Woensdag hebben we een avond samen, ik denk dat ik wat ga voorstellen om te doen. Samen wat fietsen ofzo ipv na het werk eten en meteen op de bank gaan hangen. Onderweg kan ik hem misschien vertellen dat hij geen beslissing hoeft te maken. Dat ik misschien beter kan nemen zoals het komt, en mijn vrolijek zelf weer worden dat hoe dan ook terug een pak aantrekkelijker wordt voor hem.

Kiest hij alsnog om te stoppen weet ik dat ik in ieder geval mijn best heb gedaan. Dat ik alles heb gegeven wat ik kon (of miss zelf alles heb kapot gedaan, maar toch heb geprobeerd het te fixen).

**Geplaatst**: 02-09-13 12:22

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 02-09-13 12:22

Goed zo! Ik denk dat je er goed over na gedacht hebt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-09-13 12:24

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst door de TopicStarter : 02-09-13 12:24

het heeft letterlijk 3 kilo gevreten aan mijn lijf! als dat nou geen besluit is

**Geplaatst**: 02-09-13 12:44

Geplaatst: 02-09-13 12:44

Klinkt als een wijs besluit.
Druk leggen op dit soort zaken is het slechtste wat je kunt doen, en dat weet ik uit ervaring. :(:)

Overigens ben ik ook een control freak hoor, dus dat herken ik wel.
En het kan echt hoor, leren hier mee om te gaan.
Ja het zal moeilijk zijn in het begin, maar ik heb er geen moment spijt van gehad.
Dit is en zal een deel van zijn leven blijven en na een goede periode zullen er altijd dips mogelijk zijn.
En dat is ook menselijk, als het beter met je gaat krijg je weer een tik van je verleden waarbij er weer een stukje verwerking bij komt kijken.
Met een binnenvetter is dat ook niet altijd even simpel.
Reken jezelf daar niet te rijk in, wees gelukkig met wat hij je geeft en in een oliebol geef hem de ruimte.

Laatst bijgewerkt door moonfish13 op 02-09-13 13:00, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 02-09-13 12:55

Re: Bindingsangst in een relatie van 6 jaar..

Geplaatst: 02-09-13 12:55

Kijk, dat is weer een leuke en verstandige vrouw +:)+

**Geplaatst**: 02-09-13 12:59

Geplaatst: 02-09-13 12:59

Goed van jezelf, aan zelfkennis ontbreekt het je iig niet. Bedenk wel wanneer je voor de relatie kiest en gaat dat het krijgen van kinderen niet automatisch gaat maar als hij over vijf jaar toch tot de conclusie komt dat hij ze eigenlijk toch niet wil, dat je dan een grotere crisis hebt. Je leven plannen kun je niet want niemand kan in de toekomst kijken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-09-13 18:49

Geplaatst door de TopicStarter : 02-09-13 18:49

Ik ben denk ik (bewust?) altijd iets vergeten vertellen. Ik had daarnet toevallig met een vriendin een gesprek en plots kwam het op mij en mijn vriend. Heb haar alles gezegd en ze herinnerde mij eraan dat dit nu de derde keer is dat hij zo twijfelt over ons.
Als we drie jaar samen waren heeft het dit gehad, als we vier jaar samen waren (en op punt om te kopen) en nu een jaar later terug.
Moet ik hier niet eens over nadenken vroeg ze me. Want als een persoon steeds opnieuw twijfelt maar dan steeds terugkomt op zijn beslissing, gaat die twijfel dan niet altijd terugkomen?
Mijn vriend had me vanmorgen gebeld om te zeggen dat ie met vrienden naar de kermis ging, en of ik na mijn paard geen zin had om af te komen. Ik heb hem proberen bellen, maar door de luide muziek niets van verstaan. Ik heb Ogehangen en een smsje gestuurd of het nog zin had dat ik langs kwam. Nu krijg ik geen reactie meer...

Nomineer dit bericht ×