Mijn moeder is niet meer dement...

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
kiki1983
Berichten: 1218
Geregistreerd: 12-09-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 20-08-13 16:26

Tieneke schreef:
TS, wat versta jij onder dementie? Wat je zegt over gebeurtenissen niet goed in tijd te kunnen plaatsen... dat is wel een bekend symptoom van dementie.

Ik heb zelf 5 jaar lang als gastvrouw op een afdeling gewerkt met zwaar dementerende mensen, ik weet wat het inhoudt. Deze symptomen zijn allemaal weg gelukkig.

Wendy schreef:
@zoolgangster: het gedrag komt idd overeen, maar het neurologisch beeld niet Daarom vind ik het ook zo vreemd... de diagnose klopt gewoon totaal niet!


Idd, zeker omdat ze ook naar 1 kant op helde met lopen, dingen deed met 1 kant etcetera. Ze wisten echt niet wat ze met haar aanmoesten. De uiteindelijke diagnose is geworden herseninfarct in combinatie met een delier ( acute verwardheid).

Tallie1979 schreef:
Heeft je moeder Haldol gehad? Mijn opa toont namelijk exact hetzelfde gedrag. Hij zou er rustig van moeten worden, maar in plaats daarvan gaat hij helemaal door het dolle en breekt hij de tent af. Ook heeft hij geen idee wie we zijn, waar hij is en waar hij is geweest. Echt troep dat spul..

Zou het eens navragen wat ze haar gegeven hebben, wie weet is ze er allergisch voor ( zoals mijn opa dus ) en dan zijn ze hele andere mensen.

Verder heel veel sterkte, het is heel erg om je familieleden zo te zien!

( Bij mijn opa is het overigens ook aan het licht gekomen toen hij in het Maasstad lag, net als je moeder )


Ja ze is helemaal volgegooid met Haldol en Lorazepam. Echt abnormale hoeveelheden dat zei de huisarts ook. Op haar eerste dag thuis zijn we direct met de Haldol gestopt en de Lorazepam gaan afbouwen in samenspraak met de huisarts. Nu heeft ze alleen nog maar medicatie voor haar hart.

minka schreef:
Jeetje heftig zeg, hoe verklaard het ziekenhuis deze wending?


Ziekenhuis heeft er verder niets over gezegd, die waren meer beledigd dat we weigeren toestemming te geven voor verder onderzoek ivm het experimentele onderzoek waaraan mijn moeder heeft meegedaan. Wij vinden dat ze al genoeg ellende heeft meegemaakt. Maasstad zegt dus niets en het Delta zegt nu opeens dat ze deze wending wel hadden verwacht maar ik vraag mij af waarom ze dan telkens zeiden dat het acute dementie was, dat het nooit meer goed zou komen en dat we haar echt niet mee naar huis mochten nemen.

LovingTweety schreef:
Jeetje wat heftig, en mijn ergste nachtmerrie. Mijn moeder heeft beginnend alzheimer, gelukkig nog niet in die mate.

Gelukkig maar dat het weer goed gekomen is.


Verschrikkelijk zeg... Ik wens je heel veel sterkte toe. Ik weet nu zelf hoe het is als je moeder zo is en ik gun het mijn ergste vijand nog niet toe. Vooral de onzekerheid is het ergste.

Angeliquee18 schreef:
Wooow jezus... dus ziekenhuis heeft gewoon 1 grote fout gemaakt als ik het zo begrijp?
Wel fijn dat het goed gaat met je moeder!


Zo'n beetje wel ja. Ze hebben ons enorm in onzekerheid laten zitten, was beter geweest als ze op de 2de dag als een hersenscan en een ruggemergpunctie hadden gedaan, dan was het hele gedoe met psychiaters enzo onnodig geweest.

MacavityL schreef:
Wat een vreemde gang van zaken; ivp een psychiatrisch consult had een neurologisch consult aangevraagd moeten worden en hadden ze dr na een revalidatie periode weer moeten consulteren.


Dat dachten wij dus ook ja. Het is ook heel erg raar gegaan. Toen we bij haar waren toen ze nog met het onderzoek bezig waren toen was ze nog helemaal helder. Lijkt mij niet dat iemand in een uurtje tijd zo erg kan verslechteren zomaar..

xIirtJj schreef:
Jemig, heftig!

Dat ik je titel zag dacht ik gelijk al aan een herseninfarct. Ken het reilen en zeilen daarvan. Mijn moeder heeft en 4 jaar geleden een gehad (toen ik 14 was).

Echt heftig, helemaal omdat ik een klap in mijn gezicht kreeg. Moest als 14-jarige mijn zusje & moeder verzorgen.

CVA's zijn echt verschrikkelijk. Je leven veranderd erdoor, ook als familie.
Heeft je moeder nog restverschijnselen?

jeetje wat moet jij het zwaar gehad hebben zeg. Kreeg je wel hulp? Restverschijnselen heeft mijn moeder nu niet meer, het gaat hartstikke goed en ze is net zoals ze altijd is geweest alleen is ze angstig dat het weer gebeurd dus haar telefoon houdt ze panisch bij zich zodat ze als ze zich niet goed voelt direct 112 kan bellen en ze liep altijd uren door de polder met haar hond en dat doet ze nu ook niet meer logisch want soms kom je uren geen mens meer tegen. En jouw moeder?

Tallie1979
Berichten: 23577
Geregistreerd: 16-08-02
Woonplaats: Rucphen

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-08-13 21:25

1 tip, laat haar nooit meer Haldol geven, vraag het eens verder uit bij de huisarts! Mijn opa hebben ze in het maasstad bijna vermoord met die zooi!

Ik herken heel het verloop van het ziektebeeld. Mijn opa was 3 weken van zijn leven kwijt.

Charlie_P

Berichten: 3054
Geregistreerd: 08-04-06

Re: Mijn moeder is niet meer dement...

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-08-13 22:06

Jeetje wat heftig zeg. Hoe heeft je moeder het zelf ervaren? Kan ze het zich nog herinneren allemaal? Bijvoorbeeld dat ze werd vastgebonden enzo? Kan me voorstellen dat dat enorm traumatisch is namelijk.

Poiuytrewq
Berichten: 15421
Geregistreerd: 06-09-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-08-13 22:43

jeeetje wat een heftig verhaal. En wat een aparte gang van zaken!! Gelukkig dat het weer wat beter gaat met je moeder. Zo iets lijkt me verschrikkelijk m mee te maken.

Ik vind dementie echt zo erg!! Echt de tranen springen weer in mn ogen als ik eraan denk; Mijn opa lag op sterven (kanker) en mijn oma wist op een gegeven moment niet meer wie hij was. Ze dacht dat hij haar vader was en haar broer. Echt hartverscheurend ;(. En hij was gewoon normaal in zn hoofd .. (zij heeft alzheimer)

Ragdollcat
Berichten: 14871
Geregistreerd: 03-08-08
Woonplaats: Daar waar ik woon

Link naar dit bericht Geplaatst: 20-08-13 22:51

Pfff wat een horror en ook wel erg hoor.

Gelukkig dat jullie haar toch meenamen en is ze weer een beetje zichzelf geworden. Ze boft maar met haar lieve kinderen.

kiki1983
Berichten: 1218
Geregistreerd: 12-09-12

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 21-08-13 11:03

Tallie1979 schreef:
1 tip, laat haar nooit meer Haldol geven, vraag het eens verder uit bij de huisarts! Mijn opa hebben ze in het maasstad bijna vermoord met die zooi!

Ik herken heel het verloop van het ziektebeeld. Mijn opa was 3 weken van zijn leven kwijt.

Yep, mijn moeder is die maanden helemaal kwijt. En Haldol maakt patienten lekker rustig he hoeven ze er niet zo naar om te kijken.

Charlie_P schreef:
Jeetje wat heftig zeg. Hoe heeft je moeder het zelf ervaren? Kan ze het zich nog herinneren allemaal? Bijvoorbeeld dat ze werd vastgebonden enzo? Kan me voorstellen dat dat enorm traumatisch is namelijk.


Nee ze weet (gelukkig) bijna niets meer van de hele ziekenhuis periode. Ze weet nog dat ze hond aan het uitlaten was, niet lekker werd dacht dat ze dood ging en heeft zichzelf naar mijn stiefvader gesleept die toen 112 heeft gebeld.

DaraBariton

Berichten: 1308
Geregistreerd: 15-12-11
Woonplaats: Noord holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-08-13 19:49

Dit doet me toch op een of andere manier wel aan een Delier denken. Dit gebeurd regelmatig bij opname in ziekenhuizen. Wel erg allemaal voor je moeder en voor jullie natuurlijk wat jullie hebben moeten meemaken...

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 21-08-13 22:03

Sommige mensen kunnen niet goed tegen haldol. En dan moet je na een tijd wat anders proberen. Maar haldol kan ook een fijne werking hebben, mensen krijgen rust in hun hoofd maar blijven wel zichzelf. Ik ken cliënten die er zeker baat bij hebben.
Zo is het ook met een verpleeghuis. Je doet wat je kunt voor een cliënt en het gaat je erg aan het hart als het niet goed gaat met een cliënt. Soms worden er verkeerde beslissingen genomen en soms is het uitproberen wat het beste werkt voor een cliënt. .. al vaak meegemaakt dat familie verwacht dat ze wonderen kunnen verwachten van je. Of dat je zo je besy doet voor het welzijn, maar niks gewaardeerd word. Dit is wel even de andere kant die ik even wil belichten... 'wij' zijn niet helderziend, het gaat 'ons' ook aan het hart maar vaak is het respect ver te zoeken voor mijn vak :n

Neemt niet weg dat je kritisch mag zijn, ook heb ook weleens gedacht 'dit kan anders'.

Blij dat het met de moeder van ts nu weer zo goed gaat iig! :j