Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
_Tara_ schreef:sannedeedee1 schreef:Ik herken niet dat ik mezelf dood wil maken...
Maar ik denk altijd: er gebeurd nooit iets spectaculairs in mijn leven! Dat het altijd saai is, altijd het zelfde: sta op, ga eten, kleed me om, ga naar school, ga naar de paarden, ga eten, ga boven tv kijken, douche, naar bed.
En da an elke dag , sms denk ik dan idd wat voor nut heeft het om te leven? Je moet toch echt leven! Je leeft maar 1 keer!
Het liefst reis ik langs alle landen, m gewoon is wat anders mee te maken, dan het allerdaagse leven waar nooit iets gebeurd.
Ja hooguit val ik van een paard af ofzo, maar dat is de laatste paar jaar ook niet gebeurd....
Het keven heeft wat meer 'sensatie' nodig!
Ik begrijp je topic wel, maar graag dood willen is niet echt nodig....
Dat gevoel heb ik ook wel eens inderdaadAl is 't bij mij dan meer opstaan, sporten, douchen en dan zit ik de rest van de dag achter m'n pc
En wat je zegt over reizen, ik ben laatst 3 weken naar India geweest en wilde na 2 weken eigenlijk wel alweer naar huis... Dus of dat nou alles is. Ik heb ook wel eens ergens gelezen dat 't leven nou voor 9 van de 10 mensen nou eenmaal vrij 'saai' is. Dat je er meer aan hebt om voldoening te halen uit kleine dingetjes dan dat je altijd maar streeft naar nog spannendere dingen.
wel super dat je in india ben geweest, staat ook op mn verlang lijstje van reizen 
nee totaal niet dus, want zoals jij okal zegt: dat elke dag eigenlijk zo'n beetje het zelfde is, en omdat je maar 1 keer leeft moet er eigenlijk wat meer ' spannends' gebeuren! En ik vind dat je meer uit je leven moet halen, door idd op reis te gaan
fuego3 schreef:een eigen plekje gaan zoeken is misschien de moeite waard , alleen denk ik niet ts , dat je er daarmee bent.
dit denk ik omdat je ook geen geluk uit je sociale contacten haalt en , ook werken haal je geen voldoening uit.
ik wil je niet bestempelen , maar depresief klink je wel en als dit al zo lang speelt ms wel manisch ?
ik zou hiervoor wel hulp gaan zoeken , je ben immers nog zo jong en zou in de bloei van je leven moeten zijn.
sterkte



Op dit moment gaat mijn leven best redelijk, ik heb alle echt schadelijke contacten afgesneden en dat geeft wel rust. Maar nog steeds voel ik nog elke dag dat ik er eigenlijk niet mag zijn. De voornaamste reden dat ik hier nog wel ben is dat mensen om me heen zeggen dat ik ze er erg zeer mee zou doen en dan speelt mijn schuldgevoel nog wat meer op
En ik heb ook vrienden, mijn paard, familie en tijd te kort... Daarnaast wil het feit dat je de gedachten/wens hebt niet zeggen dat je er ook iets mee wil doen, wat dat betreft werkt ons hoofd een beetje vreemd geloof ik 
antje_vip schreef:Gowlan schreef:Mag ik vragen waarom jij precies een wajong uitkering hebt??
Autisme i.c.m. fibromyalgie. Ik kan dus niet teveel geestelijk én niet teveel lichamelijk werk doen.
Patricia:
bromfiets schreef:Ik herken je gevoel ook, jammer genoeg ben ik adolescent af en is het geen faseOp dit moment gaat mijn leven best redelijk, ik heb alle echt schadelijke contacten afgesneden en dat geeft wel rust. Maar nog steeds voel ik nog elke dag dat ik er eigenlijk niet mag zijn. De voornaamste reden dat ik hier nog wel ben is dat mensen om me heen zeggen dat ik ze er erg zeer mee zou doen en dan speelt mijn schuldgevoel nog wat meer op
En ik heb ook vrienden, mijn paard, familie en tijd te kort... Daarnaast wil het feit dat je de gedachten/wens hebt niet zeggen dat je er ook iets mee wil doen, wat dat betreft werkt ons hoofd een beetje vreemd geloof ik
Even iets wat ik me afvraag: Ze zeggen wel dat zelfdoding egoïstisch is, maar is het niet net zo egoïstisch om iemand per se hier te willen houden?
love_wiepke schreef:bromfiets schreef:Ik herken je gevoel ook, jammer genoeg ben ik adolescent af en is het geen faseOp dit moment gaat mijn leven best redelijk, ik heb alle echt schadelijke contacten afgesneden en dat geeft wel rust. Maar nog steeds voel ik nog elke dag dat ik er eigenlijk niet mag zijn. De voornaamste reden dat ik hier nog wel ben is dat mensen om me heen zeggen dat ik ze er erg zeer mee zou doen en dan speelt mijn schuldgevoel nog wat meer op
En ik heb ook vrienden, mijn paard, familie en tijd te kort... Daarnaast wil het feit dat je de gedachten/wens hebt niet zeggen dat je er ook iets mee wil doen, wat dat betreft werkt ons hoofd een beetje vreemd geloof ik
Even iets wat ik me afvraag: Ze zeggen wel dat zelfdoding egoïstisch is, maar is het niet net zo egoïstisch om iemand per se hier te willen houden?
Die reactie heb ik ook altijd als het over zelfdoding gaat.. Personen die voor lange tijd gewoon echt heel veel moeite hebben met het leven.. elke dag met veel moeite opstaan, geen lichtpunten zien en alles hebben geprobeerd..
Hoe kun je dat dan nog egoïstisch vinden? Maar personen begrijpen dit vaak niet omdat ze er zelf niet in hebben gezeten..
moonfish13 schreef:Heb je als eens overwogen om je voedingspatroon rigoreus om te gooien?
Ik heb ook een wajong, ook fibro gehad en ben ook depressief geweest.
Bij mij bracht het een enorme ommekeer toen ik melk, gluten en varkensvlees ging schrappen.
Weg depressieve gevoelens, binnen drie dagen, daarbij ben ik pijnvrij 95% van de tijd.
Jij kan nog wel veel hoor ik, dat kan ik niet hoor momenteel!
Maargoed ik moet ook eerlijk zeggen dat ik Lyme heb wat ik sinds kort weet.
Verder zijn er tig supplementen die je beter in je vel kunnen laten voelen geestelijk.
Denk aan L-theanine of bijnierconcentraat, bijnieren spelen een grote rol hoor als het gaat om depressie.
Met name melk geeft echt enorme depressieve klachten bij mij, vreselijk.
En de pil, slik je die? Dat kan ook echt een veroorzaker zijn van een hoop ellende.
Waar zou ik mee moeten beginnen?
Leef maar verder zonder mij