Ik hou niet van het leven

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
LukieBradley

Berichten: 6567
Geregistreerd: 08-11-04

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 11-08-13 23:04

Ik vind je niet raar... ik draag ook zulke gedachtes.
Laatste weken heb ik echt zo van die momenten van wat doe ik hier eigenlijk en heeft het wel nut want het word toch niks met mij.
Ik heb houvast aan mijn paarden wat me een beetje op de been houd.
Maar het liefst ga ik vaak genoeg liggen huilen in bed in mijn eentje,

sannedeedee1

Berichten: 1970
Geregistreerd: 17-01-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-08-13 10:18

_Tara_ schreef:
sannedeedee1 schreef:
Ik herken niet dat ik mezelf dood wil maken...
Maar ik denk altijd: er gebeurd nooit iets spectaculairs in mijn leven! Dat het altijd saai is, altijd het zelfde: sta op, ga eten, kleed me om, ga naar school, ga naar de paarden, ga eten, ga boven tv kijken, douche, naar bed.
En da an elke dag , sms denk ik dan idd wat voor nut heeft het om te leven? Je moet toch echt leven! Je leeft maar 1 keer!
Het liefst reis ik langs alle landen, m gewoon is wat anders mee te maken, dan het allerdaagse leven waar nooit iets gebeurd.
Ja hooguit val ik van een paard af ofzo, maar dat is de laatste paar jaar ook niet gebeurd....
Het keven heeft wat meer 'sensatie' nodig!

Ik begrijp je topic wel, maar graag dood willen is niet echt nodig....

Dat gevoel heb ik ook wel eens inderdaad :j Al is 't bij mij dan meer opstaan, sporten, douchen en dan zit ik de rest van de dag achter m'n pc :') En wat je zegt over reizen, ik ben laatst 3 weken naar India geweest en wilde na 2 weken eigenlijk wel alweer naar huis... Dus of dat nou alles is. Ik heb ook wel eens ergens gelezen dat 't leven nou voor 9 van de 10 mensen nou eenmaal vrij 'saai' is. Dat je er meer aan hebt om voldoening te halen uit kleine dingetjes dan dat je altijd maar streeft naar nog spannendere dingen.


Idd helemaal mee eens :j wel super dat je in india ben geweest, staat ook op mn verlang lijstje van reizen :P
Maar ik vind altijd dat er nooit wat gebeurd, ja het enige als ik alleen thuis zit en dan iets boven hoor, en een hartverzakking krijg, Nounou wat enormm spannend is dat zeg! :') nee totaal niet dus, want zoals jij okal zegt: dat elke dag eigenlijk zo'n beetje het zelfde is, en omdat je maar 1 keer leeft moet er eigenlijk wat meer ' spannends' gebeuren! En ik vind dat je meer uit je leven moet halen, door idd op reis te gaan :j

Achterom
Berichten: 23617
Geregistreerd: 28-09-04

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 12-08-13 10:34

Lastig hoor, ook ik herken het wel van toen ik een jaar of 20 was. Achteraf gezien was ik toen gewoon depressief. Nu ben ik inmiddels wat jaren verder en ben ik er helemaal vanaf. Ik heb mijn doel gevonden, en dat is volgens mij precies wat jij nu (nog) mist.
En eigenlijk is dat een luxeprobleem van een maatschappij waarin het eigenlijk gewoon ontzettend goed gaat. Gisteren zag ik nog een docu op tv over vissers op een eiland in de filippijnen, nou dat zet je wel even met beide benen op de grond hoor.
Die ene man was ontzettend gelukkig omdat zijn huis (wat hij al 3 keer opnieuw had moeten opbouwen) inmiddels alweer een flinke tijd stond, en hij zijn kinderen weer kon voeden dankzij de visnetten waarvoor hij een goedkope lening had kunnen krijgen (hij was zijn vrouw, huis, familie en visgerei dus kwijt geraakt door tsunami's en tropische stormen). Enige zorg die hij nog wel had, was dat zijn kinderen niet ziek werden, want medicijnen kon hij niet betalen. Als hij zijn taken er op had zitten, hielp hij verder nog met het opnieuw aanplanten van het mangrovebos, zodat het eiland minder last zou krijgen van de tsunami's en tropische stormen.

Tsja, dat soort voorbeelden geeft voor mij aan dat we het hier ontzettend goed hebben financieel. Maar ik kan me ook goed voorstellen dat ik in de situatie van TS echt een doel in mijn leven zou missen.
Is er niet een mogelijkheid om bijvoorbeeld een eigen bedrijfje te beginnen, vrijwilligerswerk te doen oid? Waar ben je goed in?

Zwerfkei
Berichten: 321
Geregistreerd: 29-05-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 17:22

fuego3 schreef:
een eigen plekje gaan zoeken is misschien de moeite waard , alleen denk ik niet ts , dat je er daarmee bent.
dit denk ik omdat je ook geen geluk uit je sociale contacten haalt en , ook werken haal je geen voldoening uit.
ik wil je niet bestempelen , maar depresief klink je wel en als dit al zo lang speelt ms wel manisch ?
ik zou hiervoor wel hulp gaan zoeken , je ben immers nog zo jong en zou in de bloei van je leven moeten zijn.

sterkte :(:)


Als een depressie al lang speelt heet dat niet manisch depressief

Percy

Berichten: 12907
Geregistreerd: 04-09-01
Woonplaats: België

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 17:30

Nee inderdaad, manisch depressief is heel anders. Bij een manische depressie worden de depressieve buien afgewisseld met manische buien. Dat kan zelfs gevaarlijk zijn omdat de persoon in zijn manische buien vaak geen gevaar ziet en zijn grenzen niet meer kent.

Op jouw leeftijd komt dit wel vaker voor ts. Je bent kind-af en moet gaan kijken hoe je je leven verder in wilt gaan richten. Je zal niet zonder reden een Wajong uitkering hebben dus zal dat zeker meespelen. Verder klinkt je leven eigenlijk heel actief.
Je kan met een hulpverlener gaan praten, zeker als deze gevoelens aanhouden.

pmarena

Berichten: 52782
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 17:31

Ik herken het wel hoor, de meeste mensen denk ik wel, dat je er over nadenkt wat nu eigenlijk het nut van het leven is.

Je doet de afwas maar wat heeft het voor nut, morgen is het weer vies :P
Elke dag hetzelfde, je houdt jezelf maar een beetje bezig totdat je de pijp uitgaat.

Kun je net zo goed het tussenliggende overslaan :P

Maarja zo is het natuurlijk niet!

Dood kan altijd nog, het leven is op zich een cadeautje dat niet eeuwig duurt, maar iets is dat je krijgt en zo in mag richten als je zelf wil. Wil je er uit stappen dan kan dat ook :j

Maarja hoor eens, dat kan altijd nog, dus dan kan je net zo goed eerst proberen om iets te maken van het leven toch, dood kan altijd nog en daarna is er geen weg terug. De dood is iets dat 100% zeker gaat gebeuren, het leven niet dus daar moet je heel zuinig op zijn zolang het er is :)

fourseasons

Berichten: 4788
Geregistreerd: 07-08-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 17:35

Dat had ik ook nadat ik was gestopt met paardrijden, nu heb ik een verzorgony en heb ik nergens meer last van, ga dus iets doen wat je leuk vind :)

moonsparkle
Berichten: 23162
Geregistreerd: 21-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 17:35

Ik leef voor mijn lijstje met doelen..als ik alles heb gedaan heb ik de lat niet hoog genoeg gelegt. Wel vind ik het heel jammer maar begrijpelijk dat je moet werken voor het geld. Ik vind mn werk hartstikke leuk, maar als je is denkt nu even niet wordt het leven op deze planeet gelijk veel moeilijker. zo denk ik er vaak aan gewoon de fiets te pakken en te zien hoever ik kom. Als je niet zou hoeven werken had je alle tijd om zoiets gewoon te gaan doen. heb wel juist geleerd mezelf niet zo gauw druk te maken om dingen juist omdat je toch maar 1x leeft.

PatriciaV
Berichten: 323
Geregistreerd: 16-09-05
Woonplaats: Middle of nowhere

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 17:53

Ook ik herken je verhaal,

ik zit nu al bijna 2 jaar in de ziekte wet ivm met vage vermoeidheidsklachten. Heb een periode gehad waarin ik niet eens de energie had om mijn eigen glas op te tillen. Ondertussen kan ik wel weer mijn paardjes verzorgen en me huis aardig op orde houden maar rijden heb ik al lang niet meer gedaan, wilde ik een tijd terug wel weer mee beginnen maar nu heeft me pony op 3 plaatsen in 1 been peesblessures en is het de vraag of dat nog goed zal gaan genezen. Veel sociaal contact heb ik ook niet want vind mensen erg moeilijke wezens.. paarden zijn tenminste eerlijker, moeten ze je niet dat weet je dat ook meteen.

Ik heb dus naast mijn paardjes en huishouden ook geen verplichtingen/doel, laatst had ik gereageerd voor een verzorgpony omdat ik wilde kijken of ik dat misschien aan zou kunnen. Had heel eerlijk mijn verhaal verteld, waren van beide kanten enthousiast maar kreeg vervolgens een mail dat ze het toch niet aandurfde ivm mijn gezondheid.

Mijn ervaring met mensen is 9 van de 10x teleurstellend waardoor ik dus ook erg moeilijk contact maak en blijf houden. Het liefste zou ik gewoon graag werken met 'moeilijke'/jonge/groene paarden maar daar zit weer het probleem, kan ik dat lichamelijk wel aan, aangezien ik nog steeds af en toe een paar tellen knock out ga als ik te veel doe (dat kan al zijn na het uitmesten van de paddock).

Mijn e-pony en zijn mini shet maatje zijn op dit moment de redenen dat ik me huis uit kom. Krijg ik slecht nieuws over me pony... dan heb ik de keuze al voor mezelf gemaakt, inslapen (en heb zelfs gedachtes van: doe mij dan ook meteen!). Ik kan het hem niet aan doen de rest van zijn leven te moeten leiden. Maar wat dan.. Als dat zo is is voor mij echt de nut van het leven zoek, de nut heb ik inderdaad ook nooit/zelden ingezien. En heb laatst nog een flinke depressieve periode gehad, die is nu wel minder maar zo ie zo voor ik meer weet over de blessure nog niet over is.

Gowlan
Berichten: 5123
Geregistreerd: 21-04-06

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 18:04

Mag ik vragen waarom jij precies een wajong uitkering hebt??

antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-13 18:16

Gowlan schreef:
Mag ik vragen waarom jij precies een wajong uitkering hebt??


Autisme i.c.m. fibromyalgie. Ik kan dus niet teveel geestelijk én niet teveel lichamelijk werk doen.


Patricia: :(:)

Jolien_x
Berichten: 2416
Geregistreerd: 22-10-04
Woonplaats: Lievelde

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 19:53

Ai. Fybromyallergie is echt niet tof! Ik zie het bij mijn schoonmoeder! Misschien heeft je down gevoel te maken dat je gewoon moe bent van veel alledaagse dingen die je doet.. Misschien kun je dat beter plannen?

bromfiets

Berichten: 12661
Geregistreerd: 03-04-07
Woonplaats: hoeven (NB)

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 20:04

Ik herken je gevoel ook, jammer genoeg ben ik adolescent af en is het geen fase := Op dit moment gaat mijn leven best redelijk, ik heb alle echt schadelijke contacten afgesneden en dat geeft wel rust. Maar nog steeds voel ik nog elke dag dat ik er eigenlijk niet mag zijn. De voornaamste reden dat ik hier nog wel ben is dat mensen om me heen zeggen dat ik ze er erg zeer mee zou doen en dan speelt mijn schuldgevoel nog wat meer op :') En ik heb ook vrienden, mijn paard, familie en tijd te kort... Daarnaast wil het feit dat je de gedachten/wens hebt niet zeggen dat je er ook iets mee wil doen, wat dat betreft werkt ons hoofd een beetje vreemd geloof ik :=

Even iets wat ik me afvraag: Ze zeggen wel dat zelfdoding egoïstisch is, maar is het niet net zo egoïstisch om iemand per se hier te willen houden?

moonfish13
Berichten: 18527
Geregistreerd: 20-08-07

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 20:11

antje_vip schreef:
Gowlan schreef:
Mag ik vragen waarom jij precies een wajong uitkering hebt??


Autisme i.c.m. fibromyalgie. Ik kan dus niet teveel geestelijk én niet teveel lichamelijk werk doen.


Patricia: :(:)


Heb je als eens overwogen om je voedingspatroon rigoreus om te gooien?
Ik heb ook een wajong, ook fibro gehad en ben ook depressief geweest.
Bij mij bracht het een enorme ommekeer toen ik melk, gluten en varkensvlees ging schrappen.
Weg depressieve gevoelens, binnen drie dagen, daarbij ben ik pijnvrij 95% van de tijd.

Jij kan nog wel veel hoor ik, dat kan ik niet hoor momenteel!
Maargoed ik moet ook eerlijk zeggen dat ik Lyme heb wat ik sinds kort weet.
Verder zijn er tig supplementen die je beter in je vel kunnen laten voelen geestelijk.
Denk aan L-theanine of bijnierconcentraat, bijnieren spelen een grote rol hoor als het gaat om depressie.

Met name melk geeft echt enorme depressieve klachten bij mij, vreselijk.
En de pil, slik je die? Dat kan ook echt een veroorzaker zijn van een hoop ellende.

love_wiepke

Berichten: 1280
Geregistreerd: 25-02-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 20:26

bromfiets schreef:
Ik herken je gevoel ook, jammer genoeg ben ik adolescent af en is het geen fase := Op dit moment gaat mijn leven best redelijk, ik heb alle echt schadelijke contacten afgesneden en dat geeft wel rust. Maar nog steeds voel ik nog elke dag dat ik er eigenlijk niet mag zijn. De voornaamste reden dat ik hier nog wel ben is dat mensen om me heen zeggen dat ik ze er erg zeer mee zou doen en dan speelt mijn schuldgevoel nog wat meer op :') En ik heb ook vrienden, mijn paard, familie en tijd te kort... Daarnaast wil het feit dat je de gedachten/wens hebt niet zeggen dat je er ook iets mee wil doen, wat dat betreft werkt ons hoofd een beetje vreemd geloof ik :=

Even iets wat ik me afvraag: Ze zeggen wel dat zelfdoding egoïstisch is, maar is het niet net zo egoïstisch om iemand per se hier te willen houden?


Die reactie heb ik ook altijd als het over zelfdoding gaat.. Personen die voor lange tijd gewoon echt heel veel moeite hebben met het leven.. elke dag met veel moeite opstaan, geen lichtpunten zien en alles hebben geprobeerd..
Hoe kun je dat dan nog egoïstisch vinden? Maar personen begrijpen dit vaak niet omdat ze er zelf niet in hebben gezeten..

saskiakefie
Berichten: 18434
Geregistreerd: 14-01-07
Woonplaats: Mariënheem

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 20:30

love_wiepke schreef:
bromfiets schreef:
Ik herken je gevoel ook, jammer genoeg ben ik adolescent af en is het geen fase := Op dit moment gaat mijn leven best redelijk, ik heb alle echt schadelijke contacten afgesneden en dat geeft wel rust. Maar nog steeds voel ik nog elke dag dat ik er eigenlijk niet mag zijn. De voornaamste reden dat ik hier nog wel ben is dat mensen om me heen zeggen dat ik ze er erg zeer mee zou doen en dan speelt mijn schuldgevoel nog wat meer op :') En ik heb ook vrienden, mijn paard, familie en tijd te kort... Daarnaast wil het feit dat je de gedachten/wens hebt niet zeggen dat je er ook iets mee wil doen, wat dat betreft werkt ons hoofd een beetje vreemd geloof ik :=

Even iets wat ik me afvraag: Ze zeggen wel dat zelfdoding egoïstisch is, maar is het niet net zo egoïstisch om iemand per se hier te willen houden?


Die reactie heb ik ook altijd als het over zelfdoding gaat.. Personen die voor lange tijd gewoon echt heel veel moeite hebben met het leven.. elke dag met veel moeite opstaan, geen lichtpunten zien en alles hebben geprobeerd..
Hoe kun je dat dan nog egoïstisch vinden? Maar personen begrijpen dit vaak niet omdat ze er zelf niet in hebben gezeten..


Goed punt, nooit vanaf de andere kant bekeken... maar zit zeker waarheid in. :j

Roux
Berichten: 182
Geregistreerd: 16-05-13
Woonplaats: naast het Drents-Friesche Wold

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 20:49

Als je depressief bent, geeft zo goed als niets je nog een goed gevoel. Dan kan je in een prachtig, zonnig exotisch oord zitten en je alleen maar ellendiger voelen omdat je juist daar toch gelukkig zou moeten zijn. ..
Als je dat hebt, is professionele hulp zeker op zn plaats. Ik heb meerdere depressies gehad en herken veel in je verhaal. Maar alleen een prof kan vaststellen of je een depressie hebt. Sterkte!

Qwillion

Berichten: 1060
Geregistreerd: 22-03-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 20:50

Ik lees je verhaal en wat er in mij opkomt is dat je je alleen voelt nutteloos voelt, geen doel hebt in je leven waardoor je erg bij de dag leeft. Ik zit ook in een dergelijke situatie als jij, maar heb geen doods wensen gehad tot nu toe. Soms heb ik wel eens een depressie maand en ben ik erg teleurgesteld over mn leventje, Het komt mede doordat mijn geest meer wil en kan dan mn lichaam het toelaat.

Ik weet niet hoe jou dagelijkse leven er uitziet en wat je zo al doet om de dag door te komen. Mijn advies is; probeer een soort van werkplekje(vrijwilliger basis) te vinden, waar je op enkele vaste halve dagen heen kan om te helpen. Dit geeft al structuur en voldoening!

Mocht je vragen hebben PB je maar....

Jessix

Berichten: 18160
Geregistreerd: 22-08-06
Woonplaats: Utrechtse Heuvelrug

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 20:56

Laten we wel wezen, het leven is gewoon best zwaar. Er is veel wat je moet doen en veel wat je niet kunt. Ik heb zelf wel eens gedacht dat het net zwemmen is zonder ooit de kant te bereiken en dat is behoorlijk vermoeiend. Veel tegenslagen halen je onderuit. Het beeld wat is geschetst van hoe het leven er uit hoort te zien gaat helaas niet voor jou op en zo voorts.

Ik geniet gelukkig wel van de kleine dingen. Een leuke moment, een beetje gezelligheid of lekker eten. Lieve dieren en/of mensen om je heen. Dat zijn de geluksmomentjes. Nu ik 34 jaar ben vind ik de sleur best lekker, maar spannend is het inderdaad niet. En als er wat spannends gebeurd is het meestal geen leuke spanning. Ik heb nu wel meer oog voor de kleine dingetjes die mijn leven leuk maken.

Dood wil ik niet, maar ik kan me jouw gevoelens en gedachtes heel goed voorstellen hoor. Ik denk dat er best veel mensen zijn met het is-dit-alles-gevoel.

antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-13 22:03

moonfish13 schreef:
Heb je als eens overwogen om je voedingspatroon rigoreus om te gooien?
Ik heb ook een wajong, ook fibro gehad en ben ook depressief geweest.
Bij mij bracht het een enorme ommekeer toen ik melk, gluten en varkensvlees ging schrappen.
Weg depressieve gevoelens, binnen drie dagen, daarbij ben ik pijnvrij 95% van de tijd.

Jij kan nog wel veel hoor ik, dat kan ik niet hoor momenteel!
Maargoed ik moet ook eerlijk zeggen dat ik Lyme heb wat ik sinds kort weet.
Verder zijn er tig supplementen die je beter in je vel kunnen laten voelen geestelijk.
Denk aan L-theanine of bijnierconcentraat, bijnieren spelen een grote rol hoor als het gaat om depressie.

Met name melk geeft echt enorme depressieve klachten bij mij, vreselijk.
En de pil, slik je die? Dat kan ook echt een veroorzaker zijn van een hoop ellende.


Klinkt wel interessant, maar ik heb al zo'n hekel aan eten :Y) Waar zou ik mee moeten beginnen?


Zwemmen zonder ooit de kant te bereiken... Ik word al moe bij de gedachte. Ik geniet soms wel van kleine dingen, als het heerlijk weer is buiten bijvoorbeeld, of als ik aan het paardrijden ben. Maar over het algemeen is het overheersende gevoel: Tot nooit meer ziens mensen, ik kap ermee :evaw: Leef maar verder zonder mij

vuurneon
Berichten: 50066
Geregistreerd: 17-10-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 22:08

Heb je al hulp ervoor? :) want ik zou zeggen; begin bij de huisarts :(:)

antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-13 22:15

Ik heb al een aantal hulpverleners versleten, in hele brede zin. Verschillende maatschappelijk werkers, fysio, PST, ook heel veel in het ziekenhuis geweest voor onderzoek. Ik heb goede en minder goede hulp gehad, maar momenteel vind ik het geen zin hebben om nog weer naar zoiets te gaan. Ik heb toch niks om over te praten.

vuurneon
Berichten: 50066
Geregistreerd: 17-10-03

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 22:16

Slik jij niet medicatie die dit soort nare bijwerkingen geven?

antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-13 22:17

Ik gebruik citalopram

vuurneon
Berichten: 50066
Geregistreerd: 17-10-03

Re: Ik hou niet van het leven

Link naar dit bericht Geplaatst: 24-08-13 22:20

Kan een bijwerking zijn:
Stemmingsverandering, toename van depressieve gedachten, vijandige gevoelens naar zichzelf of anderen. Dit kan zich uiten in agressie, zelfverwonding of gedachten aan zelfmoord. Neem contact met uw arts op als depressieve gevoelens juist toenemen of verergeren