Blue_Eyes schreef:Mijn ouders hebben me echt eindeloos voorgehouden: vormsel doe je voor jezelf, wil je dat, dan kies je dat. Zo niet, dan niet. Voor ons hoef je het niet te doen en cadeautjes krijg je echt niet zoveel als toen je communie deed.
Ik zie hier kinderen van twaalf die er bewust voor willen kiezen om de volwassendoop te ondergaan. Ja, die zijn er echt wel mee bezig en niet omdat iedereen het doet, want dat is meestal juist niet zo. Op je twaalfde kun je echt wel zelf kiezen.
Maar goed, ieder zijn eigen situatie.
Maar waren jouw ouders niet ook heel gelovig? En woonde je misschien ook nog eens in een gelovig dorp? Want ja, als mijn ouders echt geloofden zullen ze dat ook gezegd hebben. Maar zij hadden het gewoon van thuis meegekregen en waren zeg maar blij dat ze nu ze het ouderlijk huis hadden verlaten de voor hun hele "kermis" niet meer moesten doen. Als je ouders niet zoveel waarden hechten aan geloof en het enkel zien als "het is traditie, iedereen doet het of anders krijgen oma en opa een toeval als hun kleinkind er niet bij hoort", dan vertel je je kinderen niet eindeloos "dat kies je zelf" maar "welke fiets wil je graag hebben?" 
.
En trouwens zelfs als mijn ouders dat gezegd hadden, hoe ver het dan mijn eigen keus was...ik was 12, mijn enige aanraking met wat het christendom zou zijn was wat ik op één basisschool en één kerkje geleerd had...ik zag dat alle anderen een leuk feest zouden krijgen met cadeautjes dus ik zal alsnog gezwicht zijn voor die cadeautjes en de belangstelling. Het is pas véle jaren later dat ik echt een kritische blik heb gekregen en dat ik denk "moest het vandaag geweest zijn, dan dank ik vriendelijk".
Aprils_joke schreef:@suuzepuus ; als een kind niet met het geloof wordt opgevoed. zal het ook weinig trekken ernaar hebben ( denk ik ) ik hoor maar heel weinig dat iemand naar het geloof toetrekt.
Dat is al heel zeker niet waar 
. In de kinderjaren is die kans inderdaad klein, meestal zijn mama en papa dan heilig. Maar je kind gaat in de loop van zijn tijd heel wat andere mensen tegenkomen, meer kennis over geloof, kritisch leren denken, andere meningen horen...en wat ook vaak gebeurd is dat ze op een bepaald moment in de knoop geraken met zichzelf, of iets ernstigs meemaken, en dan hun troost gaan vinden in geloof.
Het gebeurt toch ook al te vaak dat mensen die uit zeer strenge christelijke nesten komen, de deur achter zich dichttrekken, en een leven vol "zonden" beginnen . Soms zelfs als dat betekent dat heel hun familie hun verstoot. En met het hele syriëdrama zijn hier al verschillende gewone Vlaamse jongens uit gewone ongelovige gezinnen naar radicale groeperingen getrokken om zicht te "bekeren" en mee te vechten. Geloof ontwikkel je, en zeker als jij als ouder duidelijk maakt "wat je ook doet, we blijven van je houden", dan zal je kind uiteindelijk wel vinden wat goed voor hem is.
En peetouders kan je inderdaad gerust zonder doop hoor 
. Misschien niet voor de Kerk, maar als je niet trouwt voor de Kerk ben je in de ogen van de Kerk misschien niet getrouwd maar nog steeds voor de wet hoor. Als het je gaat over voogdij enzo, even bij de notaris regelen. Als het je gaat over "andere kinderen van de klas krijgen ook cadeautjes van hun peter en meter en ik wil niet dat mijn kind zo niemand heeft", even vragen aan de mensen die je voor ogen hebt of ze dat willen zijn en zeggen dat je het wel "zonder de zegen van de kerk" wilt maar gewoon puur voor het kind zelf. Dat is niet strafbaar hoor 
.
Geplaatst: 11-08-13 22:48 
Communie en vormsel (zeker die laatste!) zijn daar de bevestiging van, voor het vormsel kies je namelijk zelf. Wil je later niet meer, kun je je uitschrijven. Ik vind er weinig vreemds aan. 
. Of ja, als er nog ergens een doop of trouw of communie is, maar verder blijven we daar ver weg hoor 
.