Ik wil even wat van me afschrijven.
Ik ben een erg behulpzaam persoon, en ik lieg nooit.
Ik zeg altijd waar het op staat en ben vriendlijk ( al zeg ik het zelf

)
Nu ben ik waarschijnlijk gewoon veel te dom, of zijn mensen echt zo?
Ik help graag mensen, ik woon in een grote flat waar veel mensen hun eigen problemen hebben. Ik weet niet hoe, maar op de een of andere manier komen ze uiteindelijk terrecht bij mij.
Ik help ze dan graag, hoewel ik echt weinig vertrouwen heb in mensen ( dat zeg ik ook altijd tegen iedereen, dus als ik met je omga zeg ik al eigenlijk van te voren dat ze gewoon altijd eerlijk moeten zijn, en niet achter mn rug om banketstaaf of scheinheilig doen) daar kan ik gewoon erg slecht tegen omdat ik dus echt NIET zo ben. En als mensen dat bij mij wel doen, kan ik daar zo boos om worden, dat ik echt wil gaan slaan ( heb ik ook wel gedaan, pas geleden nog en in mn " jongere jaren" )
Maar waarom doen mensen dat altijd? Ik help ze, praat niet achter hun rug om. Ze kunnen met alles bij me terecht ik geef wat ik kan geven. Willen ze geld krijgen ze dat. Hebben ze sigaretten nodig geef ik dat ook, spullen benzine, neem hun kinderen mee naar uitjes ( betalen wij dan ook ) noem het maar op.
Als ik het kan missen mag je het van me hebben, vraag het niet eens terug.
Kan er gewoon niet tegen, dat je uiteindelijk gewoon een mes in je rug krijg, dan of ineens kijken ze niet meer naar je om.
Of je hoort weer dan ze vet over je hebben geroddeld, of ze waarderen gewoon niet wat je voor ze heb gedaan. Ze belazeren en liegen tegen je...Waarom gebeurt dit constant bij ons?
Mijn vriend is hetzelfde hij helpt ook graag mensen als ze het nodig hebben, ook hij is zo vaak belazerd...
Ben ik dan echt dom? Schat ik iedereen verkeerd in? Moet ik mensen gewoon niet helpen ?
Ga ik te snel van het goede van een mens uit?
Als wij een keer een probleem hebben, nou dan is niemand er.... zijn we dan te goed voor de mede mens?
Ik weet het niet meer. Dit schaad mij gewoon heel erg, keer op keer gebeurd dit.
Ik kan het gewoon niet geloven, vandaag heb ik ook weer een meid in de flat geholpen, ze had geen eten, geld haar huis ziet er niet uit, ze heeft amper kleren voor dr kids.
Ik heb dr vandaag laminaat gegeven wat wij niet meer gebruikte, heb dr gister boodschappen gegeven, vandaag oook speelgoed en kleren voor dr kinderen uit gezocht.
Tot nu toe hoor ik geen slechte dingen, maar krijg ik nou straks weer een mes in mn rug?
Mijn ouders hadden al tegen mij gezegd doe dat niet meer, niet meer andere mensen helpen.
Maar ik kan het niet laten om mensen te helpen, want ik blijf er aan denken, dan help ik ze toch en ja hoor mes in mn rug...
Ik hoop dat deze meid het wel echt waardeerd, ik hoef geen beste vriendinnen te worden ( die heb ik niet wil ik ook niet meer ) maar een beetje wardering kan geen kwaad toch?
Nou respect als je dit helemaal heb gelezen, ik moest dit gewoon echt even van me afschrijven, denk er de hele dag aan...
