Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Joolien schreef:Ik zou gewoon niet zeggen dat je met die salie aan de gang gaat, misschien nog makkelijker?
vuurneon schreef:Wat wij doen met de cliënten als ze iets zien; net doen of wij het ook zien en dan naar het 'iets' toegaan, zogenaamd oppakken en naar buiten zetten en zeggen; zo, nu blijf je voorgoed weg!
Werkt fantastisch
vuurneon schreef:hanny_jelke schreef:
ja maar "iets" is vaak een denk beeldige fantasie, dat had ik vroeger ook, mijn vader heeft 2,5 jaar lang elke avond een reuze slang onder mijn bed vandaan moeten halen en uit het raam moeten gooien
Ja? Waarom zou je dat niet nu ook kunnen toepassen? Ik heb al kabouters, mannen en zelfs smurfen eruit gewerkt (de een is 'getild' de ander moest ik netjes vragen) Ze gingen allemaal keurig weg
En het beste; de cliënt kreeg niet het gevoel dat hij/zij gek was geworden, want hij/zij werd echt geloofd. Gaf een hoop rust.
liedje89 schreef:Maar als ik het goed begrijp is het nu 1x gebeurt? Ik zou me eerlijk gezegd geen zorgen maken om 1x als hij het vaker ziet kan je een keer iets ondernemen maar als je teveel aandacht aan besteed werkt dat misschien juist contraproductief. Als het nog eens gebeurt zou ik de engerd inderdaad eerst maar eens vriendelijk vragen om weg te gaan/hem eruit zetten en als dat niet helpt kan je nog eens in geesten gaan geloven enzo![]()
Sommige mensen hebben trouwens wel gewoon een soort semi-wakkere staat waarbij ze echt wakker lijken maar echt niet wakker zijn, maar vaak herinneren ze zich dan achteraf niet zoveel.
En ik ben daarna in slaap gevallen en heb er later nooit meer iets over gezegd. Ik ben er nog steeds niet over uit of dit echt geesten zijn geweest.. maar een andere verklaring heb ik er echt niet voor
Dobel schreef:mijn broertje had dit in positieve zin: hij had altijd een vriend 'henk' die voor ons onzichtbaar was maar voor hem niet. Hij speelde ermee, moest mee aan tafel eten enzovoort enzovoort. Als mijn moeder vroeg of die eens een vriendje mee nam om te spelen was het altijd heel nuchter 'henk is er toch??'. Best raar maar we zijn er toen gewoon in mee gegaan, Henk mocht eens per week 'meeeten' en hij is eroverheen gegroeid. Wel is hij nu 14 en als die een naam moet bedenken voor een spelletje of als ik een veulen heb is het nog altijd: Henk. Misschien een positief verhaal van maken, het iets een naam geven en zeggen dat het iets zorgt dat hem niet overkomt en dat hij zo goed kan slapen ofzo?