En dat, terwijl we zelf als gezin vegetarisch waren .... !!!!! Opa gaf ons daarna altijd de poten, konden we uren mee spelen: als je aan een peesje trok, strekten of bogen de klauwtjes. Tja, klinkt velen nu luguber in de oren misschien, maar broerlief en ik hebben er heus niks aan over gehouden. Was toen heel normaal voor ons.
We zijn overigens wel heel erg opgevoed met de boodschap altijd respect en liefde voor dieren te hebben. Als ik mijn pony niet verzorgt had, kreeg ik ook geen eten. Zo simpel was het leven toen !

)
)
nou zou hij dat (hoop ik toch) niet echt doen maar er moet wel een grens zijn tussen iets niet erg vinden en iets normaal vinden. Af en toe moet het maar dat betekent niet dat het goed is om dieren pijn te doen. 

Mijn moeder heeft ons altijd opgevoed dat bijna álles wat met dieren gedaan wordt zielig is. Paard voor de wagen, arm paard. Paard onder het zadel, arm paard. Koe met een kalfje, arme koe.
maar hij is dan ook weer heel anders opgevoed, en heeft altijd die vuile karweitjes moeten doen. Ik denk dat het ook wel veel verschil maakt als je echt 'boers' opgroeit tegenover wat meer 'stads' (niet dat ik stads ben, maar ook niet op een boerderij opgegroeid).