Geplaatst Baal er wel van dat ik 1juli nog met haar mee naar het ziekenhuis zou gaan.
Ik heb (ja tegen jullie advies in
) toch naar haar benoemt dat ik het l*llig vind dat ze me niet eens een fijne vakantie etc heeft gewenst. (dit overigens wel op een nette manier) Ze voelde zich wel direct aangevallen en haalde er vanalles bij o.a. dat ze vond dat ik weinig tijd voor haar maakte de afgelopen tijd (terwijl ze wist dat ik de afgelopen 4 weken ong 50-55 uur per week gewerkt heb, en zij werkt maar 8uur per week en zit verder thuis dus dat is wederom haar karaktertrek die naar voren komt: Totaal geen begrip voor anderen die wel hard werken en alleen aan zichzelf denken omdat zij 90% van de week thuis zit en zich verveelt) . Ik heb naar haar benoemt dat ik nu zeg wat mij dwars zit, en ze dan niet weer over zichzelf hoeft te beginnen. Toen dimde ze wat in en gaf daarna aan dat ik gelijk had. Later whatsappte ze nog wel dat ze zich er flink banketstaaf om voelde etc. en haar hele weekendje weg verpest was en dat ze normaal AAALTIJD aan anderen dacht etc. Hier ben ik niet op ingegaan, ik heb het gewoon bij mezelf gehouden en gezegd hoe ik erover denk, klaar. De reden dat ik ervoor koos om het toch te zeggen, is omdat ik het kwijt wilde voor mezelf en ze nu weet waarom ik minder contact ga zoeken de komende periode. Het is dan aan haar om daar wel/niet iets aan te doen..
Wat vinden jullie ervan dat ik het toch gezegd heb? Ik ben nu wel van plan om er verder geen ruzie oid over te gaan maken, maar ik heb haar gewoon wel even geconfronteerd met haar gedrag, voelt voor mezelf wel goed om dat gedaan te hebben
