Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-06-13 17:08

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst door de TopicStarter : 09-06-13 17:08

Dit is de positieve voor paarden, die voor mensen kan ik zo 123 niet vinden helaas. Ik denk dat ze wel enigszins overeenkomen.
http://vildhast.blogg.se/images/2010/bi ... 918742.png

Dinniej: er zijn ook mensen die 'all over the chart' zijn, dat kan. Je moet het ook niet zien als een hokje in de zin dat je altijd zo moet zijn of dat je nou eenmaal zo bent. Het is een stukje inzicht in wie je bent. En vooral denk ik een bevestiging dat je uniek bent maar niet alleen.
Voor sommige mensen zal pushen inderdaad werken. Voor mij niet. Ik word er bang en onzeker van, ook als het wel goed gaat. Mij kun je beter in mijn eigen tijd laten uitvogelen hoe ik iets ga doen, dan kom ik er vanzelf wel mee. Een goede en prettige omgeving helpt uiteraard wel een hele boel. Daar ben je sowieso makkelijker jezelf

Ik heb trouwens best wel extraverte vrienden en dat vind ik heerlijk. Want als ik wel mijn sociale uitgaande modus aan heb staan, dan heb ik altijd wat te doen met hun en is het ook echt een geweldige tijd. Voor mij werkt het alleen niet om dat heel vaak te doen.

**Geplaatst**: 09-06-13 17:29

Geplaatst: 09-06-13 17:29

Ik ken 'm zo:
http://ars.els-cdn.com/content/image/1-s2.0-S0191886900002117-gr1.gif

Left- en right-brained heb ik nog niet eerder van gehoord

**Geplaatst**: 09-06-13 17:29

Geplaatst: 09-06-13 17:29

Interessant! In sommige eigenschappen in dezelfde hoek herken ik me inderdaad ook wel.

Ik zie het ook niet zozeer als een hokje, maar vind het zelf ook heel interessant om te kijken wie ik ben en wie anderen zijn. Ik denk dat ik qua karakter wel echt introvert ben, maar dat ik geleerd heb dat het bij mensen die te vertrouwen zijn toch goed is om af en toe wat van jezelf te laten zien. Bij mij op het werk wordt dat ook heel positief gewaardeerd, ze willen graag dat ik zeg wat ik denk, omdat ze vinden dat ik veel goede ideeën heb.
Wat betreft het pushen is het misschien ook een beetje was je als pushen ziet? Ik was bijvoorbeeld extreem zenuwachtig voor de Proeve van Bekwaamheid voor mijn opleiding, maar ik moest het hoe dan ook toch gaan doen. M'n collega's hebben me wat gerustgesteld, ze zeiden dat ik niet opging voor de Proeve als ik het niet kon en dat ze er vertrouwen in hadden. Dat vond ik fijn.

Maar dat is natuurlijk een situatie dat je het hoe dan ook moet gaan doen.
Toen ik net op dit bedrijf werkte vond ik het heel erg eng om dingen waar ik niet zeker over was alleen te doen, en als je het dan toch moet doen omdat ze denken dat je het kan is dat misschien wel enigszins "pushen". Toch hebben ze dat nooit op een hele vervelende manier gedaan, en denk ik dat ik er veel van heb geleerd. Denk dat dat ook te maken heeft met dat ik respect voor ze heb.
De persoon die mijn leven probeert in te vullen hoeft echt niet met suggesties over welk onderwerp dan ook aan te komen. Die probeert inderdaad zoals jij omschrijft voor te kauwen hoe ik iets moet doen, en dat vind ik ook naar. Ik wil gewoon m'n eigen keuzes maken, en leren van mijn eigen fouten.

Qua vrienden ga ik met heel verschillende mensen om. M'n beste vriendin is denk ik ook best wel introvert, m'n op één na beste vriendin is juist extreem extravert. En met allebei ben ik heel blij.

Met m'n beste vriendin kan ik wat meer serieuze onderwerpen bespreken, en met de andere kan ik juist heel uitbundig doen en zijn we zelfs wel een beetje hysterisch. :')

Met m'n beste vriendin doe ik ook weleens uitbundig ofzo, maar over het algemeen zijn we toch wat rustiger. Het bevalt me allebei wel. (:

**Geplaatst**: 09-06-13 17:33

Geplaatst: 09-06-13 17:33

Pushen werkt voor mijn vriend ook niet. Daar kruipt hij enkel van in zijn schulp. Hem de ruimte geven om er in te groeien, dat werkt dan weer wel

Omgekeerd doet mijn vriend hetzelfde met mij: tijdens vakanties maak ik bewust géén planningen, en zou ik hem in iets pushen en bazig worden, zegt hij het mij, en houd ik er mee op.

Heb je de dvd die laatst in de brievenbus al gezien over Humanalities (typ ik het goed?

)
Die was echt super interessant. Die meneer legde heel knap uit wat irritant is voor de ene karaktergroep, en waarom de andere het precies doet. Hij is zelf ook een LBI, dus legde zelfs nog meer dingen uit van uit het standpunt van de LBI's, en hoe dat op anderen overkomt en vice versa.

**Geplaatst**: 09-06-13 17:35

Geplaatst: 09-06-13 17:35

Leuk topic

Ik neig volgens het schema het meest naar LB introvert, hoewel ik echt totaal neit gestructureerd ben

vraag mij trouwens ook af of mensen veranderen tijdens hun leven, wat die chart betreft.
Ik was vroeger heel erg RB introvert, niet zo zeer verlegen maar echt ontzettend onzeker. En natuurlijk alles binnen houden.
denk dat dat vooral met de pubertijd te maken had/ weinig vrienden op school, maar inmiddels ben ik voor een groot deel van die onzekerheid af.
Ik vind introvertie in een bepaald opzicht wel een mooi iets, hoewel ik het toch ook wel erg fijn zou vinden om mij wat makkelijker te kunnen uitten. helaas komt bij dat laatste het 'ik wil mensen niet tot last zijn'-syndroom nog al eens om de hoek kijken

**Geplaatst**: 09-06-13 18:45

Geplaatst: 09-06-13 18:45

Wat een interessant topic! Ik ben ook behoorlijk introvert en merk in mijn omgeving (familie, kennissen, schoonfamilie) dat dat als iets negatiefs gezien wordt. Alsof ik een sociale handicap heb die genezen moet worden. Vooral mijn schoonmoeder is daar heel erg in, zij accepteert mij niet zolang ik niet extravert ben heb ik het gevoel. Maarja, het is gewoon mijn karakter! Soms zien we een heel extravert meisje en dan zegt ze: "kijk, dàt is nou een leuk meisje!" (vooral naar mijn vriend gericht...) -O-

Hier word ik dan weer onzeker door. Heel jammer. Ik word altijd onzeker van hele extraverte mensen. Het helpt wel wat de psycholoog heeft gezegd: ik dacht altijd dat ik omdat ik introvert ben niet sociaal ben. Maar dat zijn twee hele verschillende dingen. Ik ben juist wel heel sociaal omdat ik veel rekening houd met anderen en mensen behandel zoals ik zelf ook behandeld wil worden

Dat geeft mij iets meer zekerheid, ik ben geen slecht persoon en een extravert iemand hoeft nog niet sociaal te zijn. Daar is mijn schoonmoeder een goed voorbeeld van

Ik herken je wel in je verhaal TS, ik ben echt precies hetzelfde! Fijn om te lezen dat ik geen freak ben

Bij andere mensen zijn kost me juist veel energie. Na een dag met andere mensen ben ik echt moe. Ik ben graag alleen of met mijn vriend samen!

**Geplaatst**: 09-06-13 18:51

Geplaatst: 09-06-13 18:51

Sentido schreef:
Ik denk dat Joolien in deze doelt op echte sociale angst. Dat je in huis zit te bibberen omdat je met vrienden hebt afgesproken en niet durft. Of dat je altijd maar thuis blijft uit angst. In die zin dat je de angst je leven laat overnemen. Er zit verschil tussen. Het probleem is in mijn ogen alleen dat introverte mensen vaak gezien worden, door extraverte mensen maar ook door zichzelf, als verlegen en bang. Terwijl we dat niet per definitie zijn. 'Wij' hebben alleen meer moeite met uitgaand te zijn en trekken ons liever in een stil hoekje terug. Volgens mij kunnen extraverte mensen ook sociale angst hebben, hoe dat zich uit weet ik niet, misschien gaan die hun angst wel overschreeuwen.

Dat is wel de strekking ja, als je er geen langdurige last van hebt dan hoeft het helemaal niet erg te zijn. Ik ben zelf extraverte maar ook wel bang om dingen te ondernemen.

**Geplaatst**: 09-06-13 18:59

Geplaatst: 09-06-13 18:59

Wat ik wel eens heb is dat mensen mij dan uitvragen, en heel vaak zeg ik nee, en dat begrijpen ze dan niet. Ik vind het gewoon helemaal niets, ik wil heus wel af en toe mee, maar ik vind het veel leuker om een boek te lezen, en mooie serieuze film te kijken en ik vind het geweldig om wat cultureels te gaan doen, zoals naar een Borg gaan ofzo. En tsja, aangezien ik nog niet oud ben (Ik ben 20) vinden sommigen dat ik saai en ouderwets ben -O-

Maar ik hou gewoon van diepgang, en met zoiets leef ik zelf helemaal op. Ik vind het zo jammer dat het niet altijd geaccepteerd word... Gelukkig helpt mijn moeder met heel veel dingen, en dwingt ze me ook niet overal toe, maar stimuleert me op een fijne manier. Maar het grappige is wel dat iedereen met problemen of geheimpjes dat niet verder verteld mag worden, naar mij komt om echt alles te vertellen. En dan heb ik gelukkig wel het voordeel dat ik heel goed mijn mond kan houden. Ik denk dat dat ook wel bij mijn karakter hoort, doordat ik een beetje meer in mijzelf gekeerd ben vertrouwen mensen mij dingen ook sneller toe.

Ik zou eens een vakantie plannen met een vriendin, zij is extravert, maar zij wou zo'n andere vakantie dan ik, Feesten enzo, en ik ben meer van cultureel doen. (en feesten kan je in Nederland ook

) Dus ik heb het toen maar afgekapt, omdat ik wist dat dit gewoon niet leuk voor mij ging worden, hoe banketstaaf ook...

**Geplaatst**: 09-06-13 20:25

Geplaatst: 09-06-13 20:25

Ben je onzeker of introvert... Nogal een verschil. Ik vind bijvoorbeeld Nadal, de tennisspeler, behoorlijk introvert maar absoluut niet onzeker. Anders win je Roland Garros niet ;-)

Gewoon niet zo lang bij dit soort dingen stilstaan en ben zoals je bent en laat anderen zijn zoals ze zijn.

Beetje leven en laten leven...

**Geplaatst**: 09-06-13 23:58

Geplaatst: 09-06-13 23:58

Wat een intressant topic!
Ik ben ook een introvert persoon. Vroeger had ik dat verder niet echt door, ik was alleen altijd erg gesloten en dat was vooral voor mijn ouders erg lastig. Ook herinner ik me dat ik altijd zo'n gevoel had dat ik me nooit kon laten gaan, altijd bezig met wat andere dachten.. Sinds ik kinderen heb ben ik het veel meer gaan merken, mijn wereldje werd ook veel kleiner en ik hoor van veel vrienden en familie dat ik veranderd ben. Het is pas nu ik in de horaca werk dat ik er echt 'last ' van heb, het kost me best moeite.

Ik herken me echt volledig in het verhaal van jou vriend Bhriseis!

Je bent dus zeker niet de enige ts :(:)

**Geplaatst**: 10-06-13 02:17

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 10-06-13 02:17

Inderdaad een interessant Topic.
Zo zie je maar dat mensen zooo verschillend zijn in hun doen en laten.

Toen ik je openingspost las, was het net of ik het zelf had geschreven. Ik durf wel dingen te vragen en soms lukt het ook wel, maar soms gaat het ook mis. en inderdaad ook dat je mensen niet wil storen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-13 09:44

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-13 09:44

Anoniem schreef:
Ik ken 'm zo:
http://ars.els-cdn.com/content/image/1-s2.0-S0191886900002117-gr1.gif

Left- en right-brained heb ik nog niet eerder van gehoord

Vind deze best lastig want de bovenkant klinkt veel negatiever dan de onderkant. Zit een beetje tussen boven en onder in, aan de rechterkant.

@Fred_Kroket: je hebt helemaal gelijk, leven en laten leven. Alleen het is makkelijker gezegd dan gedaan. Het zit in mijn aard om met iedereen rekening te houden, dat is gewoon altijd mijn eerste reactie. Dat je zo niet kunt leven daar ben ik inmiddels ook wel achter, dus bewaak ik mijn grenzen meer en pas beter op mezelf. Als je de reacties van andere introverte mensen hier ook leest is dat blijkbaar iets wat 'wij' moeten leren. Ik kan me zo voorstellen dat een extravert persoon moet leren om alleen te zijn of om niet altijd zijn mening eruit te gooien.

**Geplaatst**: 10-06-13 10:20

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 10-06-13 10:20

Oei nouksjens ik kan me heel goed voorstellen dat de combinatie horeca + introverte persoon niet altijd makkelijk is. Als er nou één sector is waar je altijd smalltalk moet doen :')

**Geplaatst**: 10-06-13 10:24

Geplaatst: 10-06-13 10:24

Ik ben ook een introvert persoon en hoewel ik er over het algemeen geen problemen mee heb zou ik af en toe toch wat extraverter willen zijn. Gewoon omdat het handig is om af toe wat meer ad-rem te zijn.

Ik ben wel benieuwd wat mede-introverte-bokkers voor werk doen.

Ik werk nu op kantoor, maar mis toch contact met klanten.

**Geplaatst**: 10-06-13 10:46

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 10-06-13 10:46

Zeer interessant topic inderdaad!
Ben volgens mij zelf ook introvert en mijn vriend extravert. Als we eens mot hebben wil hij altijd direct dat ik er over praat terwijl ik het zelf niet altijd goed kan formuleren. In mijn hoofd kan ik dan een heel verhaal bedenken maar letterlijk het vertellen lukt niet. Heb dan altijd eerst wat rust nodig. Dat kan hij maar moeilijk begrijpen dus hopelijk als ik hem hier iets van laat lezen gaat hij het beter begrijpen.

Vind het vaak ook lastig om aan nieuwe dingen te beginnen. Onbekende mensen aanspreken, alleen ergens naar toe gaan is ook niet een van mijn hobbies. Denk niet zozeer dat het een angst is door iets wat ik meegemaakt heb vroeger, maar dat het in mijn karakter zit. Maar, denk wel dat het een angst zou kúnnen worden als je je er af en toe niet overheen kunt zetten om toch in het diepe te duiken.

**Geplaatst**: 10-06-13 10:47

Geplaatst: 10-06-13 10:47

Wat is dit een herkenbaar topic. Het klinkt precies zoals mij...
Ik reageer later even verder; ik ben nu aan het werk namelijk (met veel extraverte collega's

.)

**Geplaatst**: 10-06-13 10:52

Geplaatst: 10-06-13 10:52

Niwla schreef:
Ik ben ook een introvert persoon en hoewel ik er over het algemeen geen problemen mee heb zou ik af en toe toch wat extraverter willen zijn. Gewoon omdat het handig is om af toe wat meer ad-rem te zijn.

Ik ben wel benieuwd wat mede-introverte-bokkers voor werk doen. Ik werk nu op kantoor, maar mis toch contact met klanten.

Ik werk in een winkel, af en toe schiet ik tekort tov mijn extraverte collega's merk ik

Het gaat me wel redelijk goed af. Moet me er af en toe echt toe zetten om op een klant af te stappen (MOET van de baas..) Maar het is een goede oefening en het gaat steeds beter

**Geplaatst**: 10-06-13 11:25

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 10-06-13 11:25

Ik heb niet alle artikelen gelezen, maar ik vind het zo alles over een kam scheren. Als ik naar die charts kijk, ik heb eigenschappen van alle 4, en van alle 4 ook even veel, er is er niet eentje die bij mij echt eruitspringt.

Mijn vrienden zouden me beschrijven als extravert, of misschien wel heel extravert. Mijn collega's zouden me waarschijnlijk als introvert beschrijven. Zodanig ver dat wanneer ik met vrienden ben ik geen moeite heb om op anderen af te stappen, maar als ik op het werk ben wel. Ik durf wel te vragen wat ik wil, ik durf ook wel mede te delen als anderen dingen fout doen, maar ik ben gewoon gesloten. Ik vind echte angst om dingen te vragen ook wel een kwalijke eigenschap trouwens, eentje waar ik me wel overheen heb gezet. Juist door dingen niet te vragen maak ik fouten op het werk, en vraag je mensen niet om wat leuks met je te doen gaat dat ook irriteren.
Ik werk overigens in de horeca, en als je daar verlegen bent (wat voor mij iets anders is dan introvert) lopen mensen echt wel over je heen, dus dat leer je snel genoeg af.

**Geplaatst**: 10-06-13 11:44

Geplaatst: 10-06-13 11:44

Je OP klonk mij zeer bekend in de oren. Afgezien van het feestbeest, wat ik absoluut niet ben, herken ik een heleboel van jou in mezelf. Zo ben ik ook geneigd om voor anderen te denken, houd ik mijn gevoelens en emoties grotendeels voor mezelf omdat ik anderen daarmee niet tot last wil zijn en vind ik het verschrikkelijk om zelf allerlei zaken te moeten regelen. Vroeger durfde ik niet eens de supermarkt in, bang dat ik alle aandacht op mezelf zou vestigen door bijvoorbeeld een glazen pot kapot te laten vallen of iets dergelijks. Ondertussen is dat redelijk bijgetrokken, ik zal wel moeten nu ik op mezelf woon. Al vind ik het nog steeds doodeng om onbekenden op te bellen om een afspraak te maken en al helemaal om persoonlijk langs te gaan. En dat heeft mij binnen mijn studie ook wel parten gespeeld. In die zin heeft het dus wel iets negatiefs. Aan de andere kant merk ik wel dat mensen mij snel in vertrouwen nemen, waarschijnlijk omdat ik toch iets kalms, vriendelijks en betrouwbaars uitstraal? Wat dat betreft heeft het dus ook wel weer een positieve kant. Ik heb ook al meerdere malen van verschillende kanten gehoord dat ik blijkbaar toch best "een persoonlijkheid" ben, in positieve zin: vriendelijk en spontaan. Ik denk dat het zelfbeeld wat we van onszelf hebben ook grotendeels vervormd is door die onzekerheid. Oké, ik haal ook wel eens het bloed onder andermans nagels vandaan met mijn praktische instelling en twijfelachtige gedrag, maar geldt dat niet net zo goed voor ieder ander? Overal zitten positieve en negatieve kanten aan vast? En ik weet als geen ander dat het moeilijk is om het zo te zien en te voelen, ook al weet je het diep van binnen best wel. Maar door die kleine complimentjes zo nu en dan ga ik toch anders tegen mezelf aan kijken.

**Geplaatst**: 10-06-13 11:58

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 10-06-13 11:58

Wauw, alsof je het over mij hebt

Bizar gewoon.

Hier ook een feestbeest, als ik wil kan ik zo het middelpunt zijn, maar toch heel onzeker, inderdaad 'verlegen' en faalangst (wat ook vastgesteld is). En van het brain dingen had ik nog nooit gehoord, maar ik herken mij het meest tussen RBI en RBE? :o?

Kan dat?

Ik kan ook niet omgaan met complimentjes en positieve aandacht, daarom vinden mensen mij vaak
arrogant of ondankbaar. Ik doe echt mijn best maar ik heb gewoon geen idee hoe ik dat moet 'bedanken'.
Mijn vrienden zouden me beschrijven als extrovert, prettig gestoord en adhd persoon, maar mijn goede vrienden beschrijven me ook als heel onzeker, angstig voor onbekende dingen en veranderingen, maar ook als zeer betrouwbaar persoon die nooit over haar eigen emoties praat.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-06-13 12:14

Geplaatst door de TopicStarter : 10-06-13 12:14

@RusselNuwell en Borisje: het is niet zo dat er precies een hokje is waar jij in past. Iedereen heeft eigenschappen uit alle 4 hokjes. Het gaat over de manier waarop je over het algemeen reageert op situaties. Dus je kunt prima ergens tussen in vallen of zelfs helemaal in het midden (het nulpunt). Je moet het ook niet al te serieus nemen als een soort vaststaand feit. Mensen kunnen leren en zichzelf ontwikkelen. Daarnaast moet je ook wel in algemene termen praten omdat iedereen nog steeds uniek is, we lijken op elkaar maar zijn toch anders.

Als voorbeeld: oppervlakkig gezien ben ik meestal vrij uitgesproken, in een winkel heb ik niet zo'n moeite met mensen aanspreken en zeggen wat ik vind. Dat heb ik mezelf aangeleerd, omdat het nou eenmaal handig is. Maar stel iemand spreekt mij aan omdat ik iets fout heb gedaan, zelfs als is het op een normale manier. Dan trek ik me terug, word stil en brabbel een beetje van ik ga er wat aan doen. Terwijl ik van binnen dan een soort verwoede discussie voer met wat ik er eigenlijk van vind. Lastig? Ja. Daarom probeer ik op zo'n moment even aan te geven van ik kom er later op terug. Dan geef ik mezelf de kans om tot rust te komen, te bedenken wat ik graag kwijt wil en dan nog eens het gesprek aan te gaan. Dat is ook iets dat ik mezelf heb aangeleerd. Maar zoals in het filmpje ook wordt verteld, de wereld is wel enorm ingericht voor extraverte mensen. Op school moest ik altijd groepsopdrachten doen en dan werd me elke keer weer verteld van zeg nou eens wat je vindt. Op het werk (kantoor, administratief) hebben ze van die grote open ruimtes, want dat bevorderd de teamwork. Terwijl het voor mij totaal niet werkt omdat er veel ruis is en ik elke keer naast andere mensen moet zitten. Mijn kwaliteiten komen veel beter tot hun recht als ik een paar uur zelf wat mag uitdokteren, in alle rust, en dan mijn geniale plan naar buiten kan brengen.

Edit: Oja en dat er ook heel veel positieve kanten aan mijn persoonlijkheid zitten weet ik heel goed hoor. Het heeft even geduurd maar inmiddels weet ik precies wie ik ben en ik zou voor geen goud een ander willen zijn.

**Geplaatst**: 10-06-13 12:25

Re: Onzeker, verlegen, introvert.. Slecht?

Geplaatst: 10-06-13 12:25

Oh zo herkenbaar TS; wanneer iemand mijn vriend 'berispt' zie ik hem helemaal blokkeren, in elkaar duiken en brabbelt hij iets onverstaanbaars. Wanneer we daarna alleen zijn begint hij zichzelf heel vlot en vloeiend te verdedigen, en komt alles er uit. Zonder ondoordachte, emotionele non-argumenten, die extroverte types wel durven te maken ... des te meer omdat hij er zo goed en logisch over heeft nagedacht. En dan denk ik: mochten al die anderen hem nu eens horen, hij argumenteert verdorie beter, correcter en logischer dan hen, ze stonden met hun mond vol tanden!

Ik kan me voorstellen dat zo'n ruimte jouw ding niet is, ik zou persoonlijk ook liever in rust kunnen nadenken (en voel echt niet de behoefte om alles in de groep te gooien).

**Geplaatst**: 10-06-13 12:50

Geplaatst: 10-06-13 12:50

Sentido schreef:
Als voorbeeld: oppervlakkig gezien ben ik meestal vrij uitgesproken, in een winkel heb ik niet zo'n moeite met mensen aanspreken en zeggen wat ik vind. Dat heb ik mezelf aangeleerd, omdat het nou eenmaal handig is. Maar stel iemand spreekt mij aan omdat ik iets fout heb gedaan, zelfs als is het op een normale manier. Dan trek ik me terug, word stil en brabbel een beetje van ik ga er wat aan doen. Terwijl ik van binnen dan een soort verwoede discussie voer met wat ik er eigenlijk van vind. Lastig? Ja. Daarom probeer ik op zo'n moment even aan te geven van ik kom er later op terug. Dan geef ik mezelf de kans om tot rust te komen, te bedenken wat ik graag kwijt wil en dan nog eens het gesprek aan te gaan. Dat is ook iets dat ik mezelf heb aangeleerd. Maar zoals in het filmpje ook wordt verteld, de wereld is wel enorm ingericht voor extraverte mensen. Op school moest ik altijd groepsopdrachten doen en dan werd me elke keer weer verteld van zeg nou eens wat je vindt. Op het werk (kantoor, administratief) hebben ze van die grote open ruimtes, want dat bevorderd de teamwork. Terwijl het voor mij totaal niet werkt omdat er veel ruis is en ik elke keer naast andere mensen moet zitten. Mijn kwaliteiten komen veel beter tot hun recht als ik een paar uur zelf wat mag uitdokteren, in alle rust, en dan mijn geniale plan naar buiten kan brengen.

Dit is wat ik bedoelde. Vind het soms best lastig als mensen je pushen te zeggen wat je er van vindt of hoe je ergens over denkt, terwijl je een paar minuten tijd nodig hebt om het te laten bezinken en over na te denken. Merk inderdaad op dat wanneer ik dan wel de tijd krijg om er over na te denken mijn uitleg en redenen beter geformuleerd zijn en met goede argumenten.
Aan de andere kant snap ik ook wel dat iemand anders juist de behoefte kan hebben gelijk antwoorden te geven en ook terug te verwachten. Dat is misschien nog het lastige, weten welke methode voor wie het prettigst is. Staat immers niet op je voorhoofd geschreven

**Geplaatst**: 10-06-13 14:02

Geplaatst: 10-06-13 14:02

Sentido schreef:
@Fred_Kroket: je hebt helemaal gelijk, leven en laten leven. Alleen het is makkelijker gezegd dan gedaan. Het zit in mijn aard om met iedereen rekening te houden, dat is gewoon altijd mijn eerste reactie. Dat je zo niet kunt leven daar ben ik inmiddels ook wel achter, dus bewaak ik mijn grenzen meer en pas beter op mezelf. Als je de reacties van andere introverte mensen hier ook leest is dat blijkbaar iets wat 'wij' moeten leren. Ik kan me zo voorstellen dat een extravert persoon moet leren om alleen te zijn of om niet altijd zijn mening eruit te gooien.

Ik ben heel extravert maar ben een einzelganger dus ik kan prima alleen zijn en beperk mijn mening als iemand daarom vraagt. Je bent nu alleen maar bezig met je richten op die extraverte persoon die volgens jou vanalles moet leren en alle vooroordelen die daarbij horen.

Werkelijk waar kun je jezelf druk om maken... Get a life en in plaats van jezelf en andere in hokjes te proppen of in hoekjes van een of andere Parelli cirkel ga lekker bezig houden met belangrijkere dingen. (dit was een ongevraagde mening maar ik kon het in dit geval werkelijk waar niet laten)

**Geplaatst**: 10-06-13 14:09

Geplaatst: 10-06-13 14:09

Fred_Kroket schreef:
Sentido schreef:
@Fred_Kroket: je hebt helemaal gelijk, leven en laten leven. Alleen het is makkelijker gezegd dan gedaan. Het zit in mijn aard om met iedereen rekening te houden, dat is gewoon altijd mijn eerste reactie. Dat je zo niet kunt leven daar ben ik inmiddels ook wel achter, dus bewaak ik mijn grenzen meer en pas beter op mezelf. Als je de reacties van andere introverte mensen hier ook leest is dat blijkbaar iets wat 'wij' moeten leren. Ik kan me zo voorstellen dat een extravert persoon moet leren om alleen te zijn of om niet altijd zijn mening eruit te gooien.

Ik ben heel extravert maar ben een einzelganger dus ik kan prima alleen zijn en beperk mijn mening als iemand daarom vraagt. Je bent nu alleen maar bezig met je richten op die extraverte persoon die volgens jou vanalles moet leren en alle vooroordelen die daarbij horen.

Werkelijk waar kun je jezelf druk om maken... Get a life en in plaats van jezelf en andere in hokjes te proppen of in hoekjes van een of andere Parelli cirkel ga lekker bezig houden met belangrijkere dingen. (dit was een ongevraagde mening maar ik kon het in dit geval werkelijk waar niet laten)

Ben het niet met je eens, ze heeft het toch ook over introverte mensen die dingen moeten leren.

Nomineer dit bericht ×