Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-05-13 10:42

Geplaatst: 09-05-13 10:42

Ik ben op mijn 26e begonnen met de voltijd HBO opleiding Mondzorgkunde. Niet makkelijk en heb er veel voor moeten laten, maar ouder zijn (ik ben één van de oudsten) heeft ook voordelen. De opleiding wordt ineens een bewuste keuze i.p.v. het logische vervolg op de middelbare school. Ik ben de opleiding zelfs aan het versnellen (3.5 i.p.v. 4 jaar).

**Geplaatst**: 09-05-13 10:45

Geplaatst: 09-05-13 10:45

Ik ben weer gaan studeren toen ik 36 was, 4 jaar HBO-MWD in deeltijd. Het grootste obstakel vond ik de tijdsinvestering naast alle andere dingen die je doet. Dit in overeenstemming met elkaar brengen vond ik niet makkelijk. Is meteen ook DE reden waarom veel mensen zijn afgehaakt. Mijn sociaal leven veranderde (studie had voorrang) en omdat ik niet in aanmerking kwam voor studiefinanciering was het ook een aanslag op mijn portemonnee. Weer gaan studeren (=leren) was ook wel wennen.
Leeftijd medestudenten: 19-51.
Heb er echter geen spijt van gehad.

**Geplaatst**: 09-05-13 10:54

Geplaatst: 09-05-13 10:54

Anoniem schreef:
Ik ben 31 en wil ook weer in deeltijd studeren,een studie die aansluit op de vorige (spw gedaan,ooit)
Heb ook wel aan iets totaal anders gedacht,maar zeker in deze tijd ook lastig om als starter een baan te vinden in een sector waar je geen diploma/ervaring mee hebt,hoe ervaren jullie dat?
of werken jullie allemaal al ergens en volgen vanaf daar een studie?

Daarom wil ik ook deeltijd studeren, dan kan ik ervaring opdoen zodat ik niet na 4 jaar plain op de arbeidsmarkt kom.

**Geplaatst**: 09-05-13 10:55

Geplaatst: 09-05-13 10:55

Ik ben ook op mijn 23e begonnen met een voltijd studie. Ik moest wel erg wennen aan de jonge mensen. Toch pas ik me redelijk makkelijk aan & ik doe het voor mezelf. Ik ben nu 25 en heb hierna nog één jaar te gaan. Je moet het doen voor jezelf en een duidelijk doel hebben. Over een paar jaar ben je vast blij dat je het gedaan hebt.

**Geplaatst**: 09-05-13 20:46

Geplaatst: 09-05-13 20:46

Emma_s_girl schreef:
Ik ben weer gaan studeren toen ik 36 was, 4 jaar HBO-MWD in deeltijd. Het grootste obstakel vond ik de tijdsinvestering naast alle andere dingen die je doet. Dit in overeenstemming met elkaar brengen vond ik niet makkelijk. Is meteen ook DE reden waarom veel mensen zijn afgehaakt. Mijn sociaal leven veranderde (studie had voorrang) en omdat ik niet in aanmerking kwam voor studiefinanciering was het ook een aanslag op mijn portemonnee. Weer gaan studeren (=leren) was ook wel wennen.
Leeftijd medestudenten: 19-51.
Heb er echter geen spijt van gehad.

klinkt toch positief, als je er idd maar voor blijft gaan

**Geplaatst**: 09-05-13 21:15

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 09-05-13 21:15

Precies. Kost moeite, maar uiteindelijk heb je dan ook wat ;-)

.

**Geplaatst**: 09-05-13 22:35

Geplaatst: 09-05-13 22:35

Joolien schreef:
Anoniem schreef:
Ik ben 31 en wil ook weer in deeltijd studeren,een studie die aansluit op de vorige (spw gedaan,ooit)
Heb ook wel aan iets totaal anders gedacht,maar zeker in deze tijd ook lastig om als starter een baan te vinden in een sector waar je geen diploma/ervaring mee hebt,hoe ervaren jullie dat?
of werken jullie allemaal al ergens en volgen vanaf daar een studie?

Daarom wil ik ook deeltijd studeren, dan kan ik ervaring opdoen zodat ik niet na 4 jaar plain op de arbeidsmarkt kom.

Vind maar eens een baan zonder dat je al afgestudeerd bent...

**Geplaatst**: 10-05-13 07:35

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 10-05-13 07:35

Kan best zijn dat dat niet gemakkelijk wordt, maar ligt er een beetje aan in welke richting. In de richting van maatschappelijk werk en welzijn kun je het op dit moment waarschijnlijk wel schudden. Bij ons moeten er alleen maar mensen uit.

**Geplaatst**: 10-05-13 07:43

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 10-05-13 07:43

Ik ben weer gaan studeren toen ik 45 was. Hartstikke leuk, prima contact met leuke medestudenten; de jongste was 17, de meesten in de twintig. Absoluut een aanrader.
Het enige moeilijke was om mijn studie te combineren met de kinderen, mijn werk, het huishouden en de dieren. Ik kwam echt tijd tekort.

**Geplaatst**: 10-05-13 07:47

Geplaatst: 10-05-13 07:47

Hevonen schreef:
Ik ben weer gaan studeren toen ik 45 was. Hartstikke leuk, prima contact met leuke medestudenten; de jongste was 17, de meesten in de twintig. Absoluut een aanrader.
Het enige moeilijke was om mijn studie te combineren met de kinderen, mijn werk, het huishouden en de dieren. Ik kwam echt tijd tekort.

Dat is dus ook waar ik zo tegen aan zie.. Maar we zien wel.. nu nog genieten van de vrijheid van niets moet..

**Geplaatst**: 10-05-13 10:09

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 10-05-13 10:09

Ik wil SPH gaan doen en er worden momenteel meerdere stageplaatsen aangeboden in de omgeving.

**Geplaatst**: 10-05-13 10:10

Geplaatst: 10-05-13 10:10

Emma_s_girl schreef:
Precies. Kost moeite, maar uiteindelijk heb je dan ook wat .

zeker

**Geplaatst**: 10-05-13 12:34

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 10-05-13 12:34

@Joolien
Betaalde stageplaatsen?

**Geplaatst**: 10-05-13 14:44

Geplaatst: 10-05-13 14:44

Emma_s_girl schreef:
@Joolien
Betaalde stageplaatsen?

Ja.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-05-13 15:05

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst door de TopicStarter : 10-05-13 15:05

Dat is wel heel fijn Joolien!

Voor mij is het gebrek aan echt fijn inkomen ook wel een ding waar ik tegenop zie. Heb wel een bijbaan en krijg nog een jaartje stufie maar om nou te zeggen dat ik daar de maand lekker mee doorkom :S

**Geplaatst**: 10-05-13 15:45

Geplaatst: 10-05-13 15:45

Anoniem schreef:
Ik ben 31 en wil ook weer in deeltijd studeren,een studie die aansluit op de vorige (spw gedaan,ooit)
Heb ook wel aan iets totaal anders gedacht,maar zeker in deze tijd ook lastig om als starter een baan te vinden in een sector waar je geen diploma/ervaring mee hebt,hoe ervaren jullie dat?
of werken jullie allemaal al ergens en volgen vanaf daar een studie?

Ik heb een eigen bedrijf, mijn studie sluit daar goed op aan en mijn bedrijf is meteen mijn 'stage'-plaats, in dat opzicht heb ik geluk. In mijn studierichting zijn veel vacatures, maar dat moet je maar net willen.
Het ligt er heel erg aan waarin je je zou willen omscholen en het scheelt ook wel of je in de randstad woont of je al dan niet makkelijk aan een baan komt, kortom lastig.
Een studie oppakken is absoluut leuk en meestal de en investering en de moeite waard, maar ik kan me ook voorstellen dat omscholen in deze tijd een lastige beslissing is.

**Geplaatst**: 10-05-13 15:50

Geplaatst: 10-05-13 15:50

Ik rond nu bijna mijn eerste jaar af van de studie Human Resource Management. Ik merk nu ik ouder ben, eindelijk weet wat ik wil en waarvoor ik het doe. Niet omdat het moet. Ik heb er dan ook erg veel plezier in, tuurlijk heb je je studentenmomenten maar dat hoort erbij

**Geplaatst**: 10-05-13 18:32

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 10-05-13 18:32

Ik moet alles zelf betalen, niks niet studiefinanciering of zo. Ik ben vrijwillig thuis gaan zitten toen er kids kwamen en mijn man is sinds een tijdje afgekeurd voor 100% dus geen vetpot. Weinig kans op een leuke baan hier in het noorden dus dan ga je wat tijd en energie steken in je toekomst. Op naar een nieuw tijdperk!

**Geplaatst**: 11-05-13 18:09

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 11-05-13 18:09

Ik zal ook geeen stufi krijgen en heb echt wel salaris nodig,dus best lastig...

**Geplaatst**: 12-05-13 11:31

Geplaatst: 12-05-13 11:31

Anoniem schreef:
Ik zal ook geeen stufi krijgen en heb echt wel salaris nodig,dus best lastig...

Dat probleem heb ik dus ook..

**Geplaatst**: 12-05-13 14:59

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 12-05-13 14:59

boven de 26 krijgt niemand stufi, daarvoor noem ik ook geen later/oudere leeftijd studeren, opleiding die ik ga doen is particulier dus moet je zowiezo zelf betalen, dus dat ik 36 ben maakt dan niet echt uit, wat ik begrijp zijn er meer van rond mijn leeftijd die ineens denken, is dit het? dus lijkt me wel gezellig en al zat ik tussen de 16 jarigen dan heb ik nog mn doel voor ogen

**Geplaatst**: 14-05-13 12:10

Geplaatst: 14-05-13 12:10

Ik ben 26 als ik weer een nieuwe studie ga starten, en jawel een HBO studie in de zorg.

Vroeger van alles gedaan, maar niets gaf mij echt voldoening. Vroeger als kind door veel onderzoeken gerold en het advies van de basisschool naar het voorgezet onderwijs was nog lager dan VMBO. Ouders hebben zich hier niets van aangetrokken en ik ben naar het VMBO gegaan. Dit was een goede beslissing, want ik fietste hier doorheen. De overstap naar de HAVO wilde ik maken, maar het sloot niet genoeg aan op de Agrarische VMBO school waar ik op zat. Zelfs na afstuderen lukte het niet om nog op de HAVO te komen. Constant voor een dichte deur.

Ik was goed op weg en ik wist dat het advies wat ze ooit hadden gegeven, een grote lariekoek was. Ik wilde de paarden in, maar godzijdank ben ik niet voor zo'n studie gegaan. Ik heb jaren later nog dressuurpaarden mogen trainen in het buitenland en je hebt echt geen diploma nodig. Afijn, ik had nog de leerplicht, ik was net 15. Ik ben toen begonnen met een secretaresse MBO opleiding. Ik moest MBO 2 beginnen (hier was ik het weer niet mee eens) en moest dit doen, wilde ik door naar MBO 4. Dit gedaan en weer met gemak. Met een zakelijk juridisch diploma op zak ging, begon ik op het HBO. Na 5 jaar MBO in totaal en het eerste HBO jaar waarin ik: nierstenen kreeg, hond verloor, relatie die uit ging, studiemoe was en de opleiding niet voldeed aan mijn verwachting, besloot ik te stoppen. Tijd voor een time-out. Volledig in de war: wat moet ik nu WEER doen?

Ik ben toen tijdelijk fulltime gaan werken bij mijn bijbaantje, maar uiteindelijk werd ik gekort in mijn uren doordat iemand met subsidie binnenkwam en belande ik van het ene op het andere moment in de bankwereld. Ik heb hier met een jaar met veel plezier gewerkt, maar de keus om mijn grote liefde (althans ik had hem de afgelopen 5 jaar op dat voetstuk staan) achterna te gaan die in Australië was een hele makkelijke! Ik had behoefte aan avontuur en ik had geen zin meer in die gesprekken met mensen die mensen met een MBO niet vonden meedingen in de maatschappij. Ik denk dat ik echt gillend ben vertrokken, naast het feit dat ik natuurlijk gek was op mijn ex en het land me al jaren trok.

Tot nu toe zijn veel dingen waar ik voor ben gegaan, stuk gelopen. En hopelijk is dat ook met een reden.
Sinds mijn terugkomst in Nederland ben ik me gaan focussen op verschillende zaken:

Weer studeren? Hoe, waar (kan ik weer aan Nederland wennen?), wat voor vorm, en nog belangrijker: welke richting?
Of toch werken en dan omhoog boksen?

In het begin was ik nog heel internationaal georiënteerd. Nu ik alles een plek heb gegeven is dat gevoel een stuk minder. Ik vind het wel belangrijk, dat wat voor beroep ik ook kies, dat het over de grens ook van betekenis is. Maar het is geen absolute must meer. Daarom viel interesse voor International Business and Management ook weg. Uiteindelijk wil ik toch weer een redelijk vaste basis. Ik ben toen gaan kijken bij Facility Management, Pedagogiek, Toegepaste Psychologie, SPH en dat soort studies en ook hier vond ik nog niet mijn ultieme antwoord. Vooral de psychologische studies liggen voor mijn gevoel erg dicht bij elkaar en de baankans acht ik klein.

Ik heb ook gedacht aan verloskunde (maar ook dit vraagt weer om het bijspijkeren van VWO vakken, wat ik best zou willen doen) en de inschrijving voor dit jaar ben ik al te laat. Ik wil graag nog meedingen met de stufiregeling, dus ik moet keuzes maken.

Zoals je merkt heb ik interesse in veel dingen, en is het misschien ook wel onmogelijk voor mij om de ideale studie te vinden. Bijna bij elke studie zit wel een addertje onder het gras of ik zou er een boel willen samenvoegen om tot mijn mix te komen. Maar ja, dat kan niet zo. Het belangrijkste is dat ik echt wat voor iemand kan betekenen, lekker bezig zijn, alleen en in teamverband kan werken.

Er zijn heel veel dingen waar ik tegenaan zou kunnen lopen, maar ik weet al wat die dingen zijn:

- studiegenoten in een andere levensfase
- HBO is inderdaad anders dan MBO, en dat weet ik nu dus plannen moet nu alleen maar beter gaan
- ik heb er weer de energie voor!
- en ik reken af met die mensen die niet snappen waarom ik nu nog weer ga studeren en met de mensen die mij vroeger zo ontzettend slecht hebben beoordeeld. Gelukkig toetsen ze jonge kinderen nu vaker en beter, in mijn tijd was dat helaas niet het geval.

Door een HBO te behalen, reken ik voor mijn gevoel af met alles en iedereen. En ik wil dit diploma ook behalen omdat ik weet dat ik het kan. Het heeft me alleen al 10 jaar gekost om te weten wat ik nu echt wil gaan doen!

Als ik al nooit iets heb gedaan volgens het boekje, waarom zou ik dan niet weer een studie beginnen op mijn 26ste? Alles kan! Alles is mogelijk! $*\o/*$

Trots op mezelf en op jullie/dit topic. $_/-\o_$

**Geplaatst**: 14-05-13 12:18

Geplaatst: 14-05-13 12:18

Ik ga in september weer aan de studie, ik ben 28.
Ik heb een hbo vastgoed en makelaardij en een master vastgoedkunde op zak, maar het idee om naar de pabo te gaan blijft bij mij ontzettend kriebelen. Dus ik heb de knoop doorgehakt, ik ga per september 24 uur werken en beginnen aan 2 jaar deeltijd pabo. Doordat ik al een bachelor (en een master) heb, kan t versneld en de pabo waar ik naartoe ga heeft een heel goed deeltijd traject. Ik heb er heel erg veel zin in, maar vind het ook wel beetje spannend

Ik heb dan 1 dag stage in de week en 2 avonden college, plus een aantal zaterdagen.

**Geplaatst**: 15-05-13 15:04

Re: 25+ en weer studeren

Geplaatst: 15-05-13 15:04

Ik studeer ook, een paar jaar geleden deed ik eerst herintrederscursussen voor kantoorwerk, (vroeger werkte ik op kantoor) en daar fietste ik vrolijk doorheen, helaas brak toen de crisis al uit, en raadde ieder uitzendbureau me af mijn oude baan (huishoudelijk medewerker bij een bedrijf) op te geven. Ook merkte ik dat werkgevers aan schoolverlaters de voorkeur gaven en ik was al dik 40+... toen besloot ik te doen wat ik leuk vond: psychologie studeren aan de OU en daar ben ik nu nog mee bezig. Het valt op het moment niet mee, omdat mijn man zijn baan kwijt is en ik moest als een gek solliciteren om dat op te vangen, en dan ook nog eens fris en fruitig in het koppie blijven om te studeren. Heb nu dus 2 banen en studeer nog steeds, ik heb wel mijn doelen bijgesteld: in plaats van te gaan voor een paar extra letters bij mijn naam, zoek ik de modules nu zo uit dat ze ook voor interessant zijn voor het bedrijfsleven, om meer kansen op degelijker werk te krijgen, dus arbeids-en organisatie psychologie en dat soort zaken, ipv de klinische richting.

**Geplaatst**: 25-05-13 19:50

Geplaatst: 25-05-13 19:50

Miepie77 schreef:
boven de 26 krijgt niemand stufi, daarvoor noem ik ook geen later/oudere leeftijd studeren, opleiding die ik ga doen is particulier dus moet je zowiezo zelf betalen, dus dat ik 36 ben maakt dan niet echt uit, wat ik begrijp zijn er meer van rond mijn leeftijd die ineens denken, is dit het? dus lijkt me wel gezellig en al zat ik tussen de 16 jarigen dan heb ik nog mn doel voor ogen

Waar haal je de leeftijd 26 vandaan? Volgens mij krijgen mensen geen stufi meer na hun 30ste en kijken ze naar de jaren waarin je gebruik hebt gemaakt van de studie financiering. Er is ook verschil tussen MBO en HBO studies maar hoe dit allemaal zit weet ik niet. In september start ik met een vier jarige HBO studie en krijg daarvan nog drie jaar studie financiering omdat ik er al een jaar op heb zitten. (btw mijn leeftijd is vijfentwintig)

Maar juist in deze tijd met de crisis is het vinden van een baan bijna onmogelijk en is het een goede investering om te gaan studeren. Zolang het kan en je de kans krijgt, waarom niet?

Nomineer dit bericht ×