Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-05-13 13:36

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 13:36

Het kan zijn, heel vaak herhalen kinderen de "fouten" van hun ouders.

Omdat dat, ondanks dat ze het niet leuk vonden, de norm is voor hun.

Hij is opgegroeid zonder vader, baalde daar van, maar hij is op gegroeid en heeft het gered, er komt een kind, waar hij niet klaar voor is en hoewel hij in eerste instantie wil doorzetten dat dit kind niet zonder vader zal op groeien, komt geleidelijk aan het besef en samen met het besef, het idee van "ik ben ook volwassen geworden zonder vader...Waarom zou hij dit niet kunnen. Ik moest het toch ook doen?".

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-13 13:41

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-13 13:41

Ja dat kan maar dan toch blijft voor mij de vraag... waarom? Waarom zou je je kind dat aan willen doen bij iets wat je zelf zo erg miste? waar je t zo vaak over had en altijd zei ik doe t anders? Mijn vader had ook nooit een vader,maar voor ons was hij heel goed en was er altijd vanaf de geboorte(letterlijk hihi hij hielp ons geboren worden vk was te laat). dan denk ik ja zoiets kan je ook eigenlijk niet als excuus gebruiken, t is wel je vlees en bloed...

**Geplaatst**: 21-05-13 13:44

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 13:44

Omdat je het relativeert uit zelfbescherming.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 21-05-13 13:46

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 21-05-13 13:46

t is ook misschien dat mijn ouders 33 jaar samen gelukkig waren tot de dood hen scheidde, en ik niet anders ken als een vader en moeder om me heen en ik zelf moeder ben die dr kind 8 maanden heeft gedragen dat ik t gewoon niet snap waarom hij ze kind niet wilt zien... ik weet t niet misschien speelt dat ook mee dat hij dat niet heeft gekent

**Geplaatst**: 21-05-13 13:48

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 21-05-13 13:48

Dat speelt hoe dan ook mee. In de meeste gevallen heeft de moeder een "sterkere" band met het kind omdat ze het gedragen heeft en eigenlijk al 8 a 9 maanden "leeft" met een kind... Voor een man is die buik er wel en ze "weten" het wel maar ze voelen het niet, ze hebben ook niet die vrouwelijke hormonen die hun al klaar maken enz.

**Geplaatst**: 25-05-13 00:00

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 25-05-13 00:00

Ts ik heb het over mijn dochter, niet mezelf

**Geplaatst**: 25-05-13 19:02

Geplaatst: 25-05-13 19:02

wat wil je er aan doen.. ik vind het het ergste voor het kind.. kind wat zonder vader opgroeit kan gewoon niet.
en ja, ik zeg dan altijd maar weer.. dat is er toch iets fout gegaan toen je je benen spreidde.. niet goed genoeg opgelet.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-13 21:02

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-13 21:02

Dat er aan sex een risico vastzit om zwanger te worden staat algemeen bekent, pil of geen pil condoom of geen condoom, ik heb de verantwoordelijkheid op me genomen bello2005, en zorg voor mijn zoon, ten slotte is niet hij hieraan schuldig en heeft hij recht op een zo goed en fijn mogelijk leven. Ik vind het overkomen alsof je mij hiervan de schuld wilt geven terwijl ik er alles aan doe wat ik kan om hem een perfect mogelijk leventje te geven en ook de vader er probeer in te betrekken? Dus ik snap je post niet helemaal?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-13 13:26

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-13 13:26

goh heel onverwachts vanmorgen...
kreeg berichtje of ik tijd had om op te nemen als me ex belde...
ik zei omdat? aan gezien ik geen zin meer had in ruzies en gedoe...
Denk dat hij inmiddels goed wakker is geworden dat ze zoon zonder vader door gaat, en hij zonder zijn zoon...
Al zijn dit slechts beloftes en geen daden en ik het niet weet of hij t meent... hij heeft wel gezegd dat hij er nu 100% voor me zoontje wil zijn, en er ook echt aan houd. We bespreken dus binnenkort hoe of wat en wanneer en waar...

Ik ben benieuwd of hij zich eraan houd... voor jayden wens ik dit ten zeerste..

**Geplaatst**: 13-06-13 14:00

Geplaatst: 13-06-13 14:00

bello2005 schreef:
wat wil je er aan doen.. ik vind het het ergste voor het kind.. kind wat zonder vader opgroeit kan gewoon niet.
en ja, ik zeg dan altijd maar weer.. dat is er toch iets fout gegaan toen je je benen spreidde.. niet goed genoeg opgelet.

Lieve meid, wat heb jij nog veel te leren....

TS trek je hier aub niet te veel van aan.

Iemand die zo reageert heb je niks aan. Veroordelen is makkelijk maar ik betwijfel of er veel de verantwoordelijkheid genomen zouden hebben zoals jij gedaan hebt.
En er zijn genoeg kinderen zonder vader opgegroeid die het prima doen. Ideaal is het niet, maar dat weet je zelf ook. Zoals je hierboven wel mooi kan lezen is met vader op groeien ook geen garantie.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-06-13 14:02

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-06-13 14:02

Ik trek me er zeker niks van aan hoor ayasha... ik handel in mijn ogen alleen maar goed voor mijn zoon en dat is t belangrijkste daar doe ik t voor!

Er is zeker geen garantie en dat ben ik me bewust, maar wil jayden toch een kans geven om een vader te hebben en als het niet gaat, kan ik met een goed hart zeggen over enkele jaren van IK heb er alles aan gedaan...

**Geplaatst**: 13-06-13 15:33

Geplaatst: 13-06-13 15:33

Mioux schreef:
Ik trek me er zeker niks van aan hoor ayasha... ik handel in mijn ogen alleen maar goed voor mijn zoon en dat is t belangrijkste daar doe ik t voor!

Er is zeker geen garantie en dat ben ik me bewust, maar wil jayden toch een kans geven om een vader te hebben en als het niet gaat, kan ik met een goed hart zeggen over enkele jaren van IK heb er alles aan gedaan...

Als het idd over een aantal jaren fout uitpakt dan zal je kind het daar veel moeilijker mee hebben dan gewoon geen vader hebben, een kind betrekt situaties heel erg op zichzelf en denkt vaak dat hij/zij schuldig aan een verwijdering/scheiding enz. Dus wees je duvels goed van bewust dat het helemaal niet zo geweldig uit zal pakken als jij hoopt. Je zoon heeft het meest aan een stabiel manspersoon die een voorbeeld voor hem kan zijn, dat kan ook een vriend/broer/oom van je zijn maar wel iemand waarvan je weet dat hij je zoon nooit zal laten vallen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-13 10:38

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-13 10:38

bigone tuurlijk houd ik er rekening mee, dat is logisch. Maar dannog wil ik het wel een kans geven, ja een man persoon is belangrijk in zijn leven maar een vader kan je nooit vervangen 100%... Ik wil zowiezo om te tafel om alles te bespreken en is hij hier niet mee akkoord, dan gaat het over. Ik wil het beste voor mijn zoon en niks anders.

De vader kwam gisteren met de opmerking dat hij terug naar emmen wil verhuizen. Dat is zijn keuze, maar mijn zoontje blijft wel hier. Ik ga een kind van 18 maanden niet elk weekend 1,5 uur heen en 1,5 uur terug laten reizen. Dit zal dus ook worden besproken. En zeker niet omdat hij op het moment geen band heeft met zijn zoon, aangezien hij nu een half jaar hem niet gezien heeft.

**Geplaatst**: 14-06-13 13:16

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 14-06-13 13:16

Ts, als hij zo graag contact met zijn zoon wil dan verhuist hij ook niet zo ver weg, het lijkt mee eerder dat hij door co-ouderschap iod gaat proberen onder extra alimentatie uit te komen, sorry dat ik het zo hard zeg maar als jij het beste met je zoon voor hebt dan is dit waarschijnlijk niet de juiste keuze, misschien heb ik het helemaal mis maar nu wil meneer verhuizen EN in één keer weer contact met zijn zoon, het zal, ik vind het een raar verhaal.

**Geplaatst**: 14-06-13 13:44

Geplaatst: 14-06-13 13:44

Mioux schreef:
Dat er aan sex een risico vastzit om zwanger te worden staat algemeen bekent, pil of geen pil condoom of geen condoom, ik heb de verantwoordelijkheid op me genomen bello2005, en zorg voor mijn zoon, ten slotte is niet hij hieraan schuldig en heeft hij recht op een zo goed en fijn mogelijk leven. Ik vind het overkomen alsof je mij hiervan de schuld wilt geven terwijl ik er alles aan doe wat ik kan om hem een perfect mogelijk leventje te geven en ook de vader er probeer in te betrekken? Dus ik snap je post niet helemaal?

er staat nergens dat ik zeg dat je er niet voor zorgt,, mensen beginnen tegenwoordig veel te vroeg met een kind,, en dan gaat de vriend weg en dan is het huilen geblazen,, ook dit is algemeen bekend, hoeveel ouders zijn er tegenwoordig nog bij elkaar?
het kind is er de dupe van, hoe goed leven hij ook zal gaan lijden.. een kind wat zonder vader opgroeit mist zijn vader of je dat nu wel of niet door hebt of het kind wel of niet veel bij beide ouders komt...

**Geplaatst**: 14-06-13 13:44

Geplaatst: 14-06-13 13:44

Ayasha schreef:
bello2005 schreef:
wat wil je er aan doen.. ik vind het het ergste voor het kind.. kind wat zonder vader opgroeit kan gewoon niet.
en ja, ik zeg dan altijd maar weer.. dat is er toch iets fout gegaan toen je je benen spreidde.. niet goed genoeg opgelet.

Lieve meid, wat heb jij nog veel te leren....

of jij

**Geplaatst**: 14-06-13 14:01

Geplaatst: 14-06-13 14:01

Het beste voor een kind is om twee ouders te hebben.
Maar wat je nooit gehad hebt kun je ook niet missen.

Ik heb meerdere vriendinnen die hun vader niet kennen of kunnen herinneren en die zijn allemaal prima terecht gekomen en hebben nooit het idee gehad dat ze iets te kort gekomen zijn.

Een kind kan beter één ouder hebben die er voor 100% voor gaat dan een vader figuur wat geen zin heeft om ouder te zijn, afspraken niet na komt, ineens uit het oog verdwijnt en dan ineens weer in het leven van het kind komt.

**Geplaatst**: 14-06-13 19:40

Geplaatst: 14-06-13 19:40

Raponsje schreef:
Het beste voor een kind is om twee ouders te hebben.
Maar wat je nooit gehad hebt kun je ook niet missen.

Ik heb meerdere vriendinnen die hun vader niet kennen of kunnen herinneren en die zijn allemaal prima terecht gekomen en hebben nooit het idee gehad dat ze iets te kort gekomen zijn.

Een kind kan beter één ouder hebben die er voor 100% voor gaat dan een vader figuur wat geen zin heeft om ouder te zijn, afspraken niet na komt, ineens uit het oog verdwijnt en dan ineens weer in het leven van het kind komt.

Dat probeer ik ts ook duidelijk te maken maar ieder zijn eigen inzicht, ik hoop voor haar dat hij het meent. Persoonlijk had ik het nooit geprobeerd, als ze er zich zo gemakkelijk vanaf maken het eerste half jaar. Ik zou mijn kind mooi alleen opvoeden, het is alleen al veel gemakkelijker als er weer een nieuwe partner komt, hoef je met je ex ook geen rekening te houden.

**Geplaatst**: 15-06-13 06:44

Geplaatst: 15-06-13 06:44

bello2005 schreef:
Ayasha schreef:
Lieve meid, wat heb jij nog veel te leren....

of jij

Wat een comeback :')

**Geplaatst**: 15-06-13 13:53

Geplaatst: 15-06-13 13:53

*niet alles gelezen*

Misschien wil hij, even grof gezegd, JOU niet meer zien en komt hij daarom niet meer voor de kleine.
Wat zegt die als je vraagt of HIJ de kleine een dagje wilt hebben, zonder jou erbij?

Lastig om je kind aan een, na een lange tijd, niet-vertrouwde te geven (wat doet die met het kind, hoe zorgt die ervoor), maar het gaat puur om wat hij reageert, wil die het kind apart wél graag zien, of niet.

**Geplaatst**: 15-06-13 14:01

Geplaatst: 15-06-13 14:01

bello2005 schreef:
wat wil je er aan doen.. ik vind het het ergste voor het kind.. kind wat zonder vader opgroeit kan gewoon niet.
en ja, ik zeg dan altijd maar weer.. dat is er toch iets fout gegaan toen je je benen spreidde.. niet goed genoeg opgelet.

Dit vind ik nu een ronduit walgelijke reactie...dat de vader niets van het kind wil weten is niet afhankelijk van leeftijd maar heeft alles te maken met verantwoordingsgevoel. In heel veel relaties die stuk gaan met wel of niet gewenst kind, wel of niet na huwelijk of samenlevingscontract komt het voor dat de vader de benen neemt en zijn verantwoording niet neemt. Kind dat zonder vader opgroeit kan wel degelijk, en kan uitgroeien tot een stabiel, empathisch en zijn verantwoording nemend mens.

Maar ik had ergens ook niet verwacht dat je je alle mogelijke scenario's voor ogen kunt halen die er mogelijk zijn. Daar heb je namelijk hersens voor nodig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-06-13 12:27

Geplaatst door de TopicStarter : 17-06-13 12:27

bigone: Als hij verhuist heeft hij pech, dit heb ik hem ook gemeld, ik ga mijn zoon niet elk weekend of om t weekend heen en weer laten reizen. Als hij de keus maakt om naar Emmen terug te verhuizen,dan is voor mij duidelijk dat hij zijn eigen prio's voorop zet boven het kind waarvan hij nu de laatste kans heeft hem te zien opgroeien... Met co ouderschap wens ik hem succes, dan zal hij een lange weg moeten gaan om weinig kans te maken hierop, vanwege zijn verleden.

bello2005: Sommige mensen kiezen ervoor inderdaad, te vroeg, om een kind te nemen. Ik was 24 en heb gezegd ik ga géén abortus plegen als ik ooit zwanger zou raken. We wisten de gevolgen van sex en ik heb me verantwoording genomen. Of je bij elkaar blijft kan je nooit van te voren weten, of je nou 18 bent of 35 en je neemt een kind, je hebt geen 100% zekerheid, dus dan zou je maar geen kinderen moeten nemen? Sorry maar vind het nogal off topic en nogal bot overkomen.

Raponsje: Ik ben het deels eens deels niet... wat je niet gehad heb kan je niet missen.. nee vind ik niet. Je hebt geen vader en ziet andere rondom jouw wel een vader hebben, dan denk je toch vaak van had ik ook maar...Ook al zou hij wel of niet in zijn leven geweest zijn. En dit is ook de laatste kans van de vader om er te zijn, als hij zijn prioriteiten niet onder het van zijn kind zet, ben ik ook klaar. Alles doe ik alleen voor mijn zoon en wil mijn zoon de kans geven wel zijn vader te kennen, mits hij hem niet nog een keer in de steek laat.

bigone: Hij heeft erkenning en nóg recht op bezoek... Dus als ik weiger kan hij naar de rechter stappen. En dat wil ik ook voorkomen ook al bestaat de kans heel groot dat hij niet wint. Ook wil ik voor mijn kind de kans geven, al is dit wel zoals ik nu al paar keer gezegd heb de laatste. Ik zou het niet eerlijk vinden als ik deze kans hem ontneem om een papa te hebben, om het een laatste kans te geven.

xSlvna: als hij mij niet meer wilt zien, prima, dat maakt mij niks uit. Maar hij heeft zijn zoon een half jaar, 1/3e van ze leven, niet gezien. Dus nu hem zo maar meegeven is absoluut geen optie en ga ik ook niet doen. Hij is zelf te onzeker ook om mijn zoon een dag alleen te hebben... hij weet verder niet de routine en regels en alles van hem en wil dus ook nog niet alleen met hem een dag door brengen.
In de toekomst zal dat misschien ook anders zijn als hij eenmaal weet hoe of wat, en mijn zoon ook toenadering zoekt bij hem.

Nog even apart verslag in het kort:
Vrijdag belde hij dus om om de tafel te zitten. Zaterdag hebben we gepraat en ik heb gezegd dat alles vanaf nu de komende tijd op mijn voorwaardes gaan en niks anders. Hij is het hier volledig mee eens. Hij is zondag nu geweest voor het eerst, van 9 tot 13 toen jayden ging slapen. In het begin herkende jayden zijn vader niet en keek wat naar hem maar meer niet. Na een half uurtje gaf hij toch speeltjes aan zijn vader en wilde samen spelen. Om ook even de situatie wat ontspannender te maken zijn we naar een speeltuin gegaan die ook een restaurant heeft om wat te eten en drinken. Ze hebben zeker tot 12 uur gespeeld. Toen hebben we gegeten en ging jayden slapen. Dit was het eerste bezoek sinds een half jaar, en al met al reageerde Jayden er na even wennen heel erg goed op. Ze papa deed ook erg zijn best en beloofde me zaterdag om 9 uur weer hier te zijn. We zullen zien en ik hoop toch al met al dat het allemaal goed gaat verlopen en blijft verlopen.

**Geplaatst**: 17-06-13 12:42

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst: 17-06-13 12:42

Ik lees alles met toch wel enige verbazing.
Mioux schouders er onder een vader die niet betrouwbaar is en niet naar zijn kind omkijkt uit je leven bannen.
Ik begrijp dat je hem nog een kans geeft maar zorg ook dat dit de laatste is want voor je kind is het niet goed dat hij gaat hechten en dan met niets achterblijft.
De alimentatie is dat door de rechter geregeld zo niet meteen gaan doen.
Hij is en blijft ook verantwoordelijk en zal zijn deel bij moeten dragen maar verder kun je dit prima alleen.
Als hij ouder is kun je hem vertellen wie zijn vader is en aan hem de keus laten wat hij er mee wil doen.
Maar laat je kind in een evenwichtige stabiele omgeving opgroeien en ja dat kun je ook gewoon alleen.
Vecht voor het geluk van je kind en daar is niet perse een vader bij nodig.
Ik hoop voor jullie dat het goed gaat komen met of zonder vader.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-06-13 12:47

Re: Het is toch lastig...

Geplaatst door de TopicStarter : 17-06-13 12:47

Lady62: dit is zowiezo de laatste kans en heb ik hem ook héél duidelijk gezegt. Als hij t nu verpest hoeft hij ook maar geen enkel keer te denken om aan te bellen of wat dan ook. De advocaat is er mee bezig dat de allimitatie via de rechter gaat lopen, dat had ik al in gang gezet.

**Geplaatst**: 17-06-13 12:54

Geplaatst: 17-06-13 12:54

Mioux schreef:
Lady62: dit is zowiezo de laatste kans en heb ik hem ook héél duidelijk gezegt. Als hij t nu verpest hoeft hij ook maar geen enkel keer te denken om aan te bellen of wat dan ook. De advocaat is er mee bezig dat de allimitatie via de rechter gaat lopen, dat had ik al in gang gezet.

Ik hoop echt voor jullie dat het goed gaat komen en vind het dapper dat je er alles aan doet niemand kan jou er later de schuld van geven vind ook best belangrijk.
Zo niet dan is of komt er misschien ook een man in jullie omgeving die wel verantwoordelijkheidsgevoel heeft en er voor hem zal zijn.

Nomineer dit bericht ×