Bokt.nl

**Geplaatst**: 06-02-14 11:32

Geplaatst: 06-02-14 11:32

Kun je niet samen met je vriendin aan wie je het vertelt hebt naar de huisarts gaan.
Zij kent je verhaal al en zou je kunnen ondersteunen in het gesprek.

Maar jij hoeft je echt niet te schamen, dat moet die leraar doen.
Probeer al je moed te verzamelen en ga ervoor. Je zal wel door en hel gaan, maar zodra je het proces van helen gestart hebt, kan het alleen maar beter worden.

**Geplaatst**: 06-02-14 11:32

Geplaatst: 06-02-14 11:32

Poeh, hele goede adviezen zijn hier al gegeven!
Wat jammer dat je de kracht nog niet hebt kunnen vinden om ook daadwerkelijk hulp in te schakelen.

Heel misschien heb je hier iets aan?!
http://www.slachtofferhulp.nl/Contact/

https://www.hulplijnseksueelmisbruik.nl/Over-ons/

Persoonlijk zou ik nu bij je vriend wel iets aangegeven, je hoeft uiteraard niet in details te treden, dat er in het verleden iets is gebeurd waar je nu nog niet met hem over kan praten, maar dat hij wel weet waarom je op bepaalde dingen reageerd zoals je doet!! Het zou zo ontzettend zonde zijn als je relatie hier op stuk zou lopen!!

En mocht het je opluchten om via pb je hart te luchten, hij staat altijd open!

**Geplaatst**: 06-02-14 11:34

Geplaatst: 06-02-14 11:34

nou.. je hebt hier alweer iets geplaatst en volgens mij is dat alweer de eerste stap. goed bezig.
daarnaast ben je je bewust van wat je hebt en waar je tegenaanloopt. ook dat vind ik al positief.
je kan ook je kop in het zand steken en de boel negeren en misschien een leuke relatie mislopen.

je geeft aan dat het een hele lieve jongen is. daar moet je wat voor over hebben.. is hij het waard om je over je schaamte heen te zetten. probeer toch een keer contact te zoeken met je huisarts, maatschappelijk werk of psycholoog (kan zonder langs de huisarts te gaan).

ongeacht wat er gebeurd is, jij hebt er nog heel veel last van en dat belemmert je in het leven. bellemert je in het aangaan van een relatie. dat is echt niet de bedoeling. en die vriendin van toen? heb je daar nog contact mee? kun je haar niet vragen een afspraak voor je te maken. klinkt misschien wat makkelijk, maar dat geeft niet. alles om het uiteindelijke doel te bereiken, dat je een leven kan hebben zonder dat dit je te veel in de weg zit. als je het niet durft te vragen, gewoon smsen of wat dan ook. en misschien kun je je ook wel online aanmelden bij bovengenoemde instanties.. das toch wat minder eng.

heel veel succes en laat deze leuke jongen niet lopen door iets wat er in het verleden is gebeurd.. dat zou zonde zijn.

**Geplaatst**: 06-02-14 11:46

Geplaatst: 06-02-14 11:46

heel knap dat je al over deze muren bent gegaan om er hier over te praten, maar maak er echt werk van, ga naar een psycholoog om dit trauma te verwerken.

en ik (als moeder zijnde) zou er kapot van zijn als mijn dochter dit mij niet durfde te vertellen, dus licht ook je moeder (of beide ouders) in.

mensen kunnen je zo veel beter helpen als ze weten wat er aan de hand is en waarom je zo down bent.

misschien kun je samen met je moeder naar de psycholoog en daar een stappenplan op stellen, zoals de school op de hoogte stellen en een aanklacht tegen hem doen.

hij werkt nog met jongeren, bij hoeveel zal ie het al geprobeerd hebben, en misschien geslaagd zijn?

probeer over je grenzen heen te stappen en de waardigheid aan jezelf te houden, hij zat fout jij niet !! jij hoeft je echt niet te schamen ook al voelt het wel zo.

**Geplaatst**: 06-02-14 12:16

Geplaatst: 06-02-14 12:16

Wat je je wel moet realiseren is dat een aangifte best slopend kan zijn. Je moet alles in detail vertellen, en tenzij hij bekent is de kans heel erg klein dat er verder iets mee gedaan kan worden. Tenzij je de berichten nog hebt, dan heb je uiteraard bewijs. Het voordeel is dat hij wel verhoord zal worden en er dus mee geconfronteerd wordt (en ook dat kan iemands leven al flink door de war gooien), en dat de politie sterker staat mocht iemand anders ook aangifte tegen hem doen.

Wat voor jou zwaarder weegt moet je zelf bepalen, maar ik zou je wel aanraden eerst hulp te zoeken voordat je je eigen leven zo ontwricht. Het is echt niet nodig om je te schamen. Jij hebt niks verkeerd gedaan en niks uitgelokt, híj is fout geweest. En zowel politie als hulpverleners zien het ook zo. Die zullen het ook niet vreemd vinden dat je het hier nog moeilijk mee hebt.

**Geplaatst**: 06-02-14 12:25

Re: Ben ik misbruikt?

Geplaatst: 06-02-14 12:25

Eerlijk gezegd vind ik dit geen misbruik, maar ik begrijp wel dat je er heel erg mee zit. Ik heb hetzelfde meegemaakt met een leraar toen ik 11/12 jaar oud was. Heeft een jaar geduurd. Uiteindelijk is hij wel ontslagen, omdat een volwassene klacht tegen hem heeft ingediend.

Ik zou het dus niet zo laten, je kan best de directie inlichten, want de kans is groot dat hij ook andere meisjes lastigvalt! Dat kan gewoon niet zoiets, want als jongere ben je nog niet sterk genoeg om daar goed mee om te gaan.

**Geplaatst**: 06-02-14 13:09

Re: Ben ik misbruikt?

Geplaatst: 06-02-14 13:09

ik vind het vooral belangrijk dat je aan jezelf denkt.
wel of niet aangifte doen, of aankaarten bij de school moet je zelf weten. wat voor jou goed voelt.
het belangrijkste is dat je een leven kan lijden waar dit je niet tegenhoud

**Geplaatst**: 06-02-14 16:15

Geplaatst: 06-02-14 16:15

Robin_S schreef:
Eerlijk gezegd vind ik dit geen misbruik, maar ik begrijp wel dat je er heel erg mee zit. Ik heb hetzelfde meegemaakt met een leraar toen ik 11/12 jaar oud was. Heeft een jaar geduurd. Uiteindelijk is hij wel ontslagen, omdat een volwassene klacht tegen hem heeft ingediend.

Ik zou het dus niet zo laten, je kan best de directie inlichten, want de kans is groot dat hij ook andere meisjes lastigvalt! Dat kan gewoon niet zoiets, want als jongere ben je nog niet sterk genoeg om daar goed mee om te gaan.

Ongepaste aanrakingen en seksueel getinte berichten. Geen verkrachting, maar toch duidelijk misbruik/aanranding van de eerbaarheid volgens mij.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-02-14 18:13

Geplaatst door de TopicStarter : 06-02-14 18:13

Jeetje bedankt voor de fijne reacties allemaal.

Ess_Ramona: Het feit dat hij momenteel een relatie zou hebben met een 18-jarige meid zegt voor mij genoeg dat het geen incident geweest is. Een tijdje geleden benaderde hij me via LinkedIn. Of ik wat met hem wilde gaan drinken. -O-

Ik heb meteen mijn LinkedIn verwijderd, ik deed er verder toch niets mee.

Maflinger_S: Dit topic voelt inderdaad als een enorme stap. Het is erg fijn om, weliswaar anoniem, het verhaal in grote lijnen te vertellen. Waar ik bang voor ben? Om het verbaal te vertellen, dat mijn huisarts er wat van vindt. Bang dat, ook al weet ik dat hij beroepsgeheim heeft, dat het toch bij mijn ouders terecht komt. Die weten het nog steeds niet. Ik denk dat ik het mijn moeder nog wel zou durven vertellen maar mijn vader absoluut niet. Mijn vriendin meenemen is misschien wel een goed idee, dat heeft ze toen ook aangeboden.

Kentaro: bedankt voor de links, ik ga er op een rustig moment eens naar kijken. De jongen in kwestie ben ik nu een paar keer mee op date geweest, maar we hebben nog geen relatie. Nu al vertellen voelt nog niet als het moment.

Joltsje: Het belemmert me inderdaad. Niet alleen in relaties maar ook gewoon in de omgang met mensen en vooral (oudere) mannen. Ieder compliment of iedere opmerking die ik van oudere mannen krijg schrik ik meteen van, terwijl ze het niet verkeerd bedoelen.

tinker6: Je hebt gelijk, ik moet het met mijn ouders bespreken.. Mijn moeder heeft me eens op de man af gevraagd of er vroeger iets gebeurd is waardoor ik ben hoe ik ben en zelfs toen had ik niet de moed om de waarheid te vertellen.

Verder iedereen bedankt voor de tips en het moed inpraten, het doet me echt heel goed.

**Geplaatst**: 06-02-14 18:18

Geplaatst: 06-02-14 18:18

wat erg voor je meis!
jij staat zeker niet voor schut ! maar die man wel....
Ik zou wel een brief sturen straks komen er nog meer slachtoffers!?
Gelukkig heeft die niet meer gedaan bij je en ik zou er met mensen over gaan praten? ouders psychiater want soms kan dit helpen als het je zelf echt niet meer lukt!

sterkte x

**Geplaatst**: 06-02-14 18:31

Re: Ben ik misbruikt?

Geplaatst: 06-02-14 18:31

Gezien je laatste post zou ik eens beginnen met het met je moeder te bespreken. Zij heeft/had al een vermoeden blijkbaar. Als zij het weet kan ze je ondersteunen, bijvoorbeeld als je toch besluit naar de huisarts te gaan of op een andere manier hulp te zoeken. Misschien is zelfs de steun en een luisterend oor van je moeder al voldoende om je op weg te helpen.

Als je moeder het weet zal ze het wel aan je vader willen vertellen. Wat is er zo erg aan dat je vader het weet? Ben je bang dat hij je niet gelooft of dat hij iets gaat doen wat jij niet wilt, bijvoorbeeld die oude oliebol aanvallen, of nog iets anders?

**Geplaatst**: 06-02-14 18:41

Re: Ben ik misbruikt?

Geplaatst: 06-02-14 18:41

wat naar allemaal'

kan je niet jou openingst post uitprinten en naar je school toe sturen?
dat ze er wel van weten

want als hij nu nog actief is zal hij zeker steeds meer ''slachtoffers'' maken....

sterkte

**Geplaatst**: 06-02-14 19:44

Re: Ben ik misbruikt?

Geplaatst: 06-02-14 19:44

lastig ts... je neemt het dus echt nog mee,
na een paar dates er al over beginnen zou ik ook niet doen.

wat maflinger ook zegt.. je moeder heeft dus een vermoeden..
is het een idee dit topic naar haar te sturen en dan vragen of ze langs komt.
dan kunnen jullie samen gaan kijken wat de beste oplossing is. dan sta je er minder alleen voor.
of samen met je vriendin. verder zou je ook gerust iemand uit dit topic kunnen vragen. wie weet helpt dat.
via de chat of iets dergelijks? als dat de volgende stap makkelijker maakt.

je hebt het al eens aan je vriendin verteld.. dat is al een hele stap.
je geeft aan het eng te vinden verbaal te vertellen.. er zijn ook vast instanties waar je in eerste instantie naar toe kan mailen. en ze gaan er niets van vinden... dat durf ik wel te zeggen. mijn moeder is maatschappelijk werkster en ik weet dat ze dat niet doen, ook psychologen niet. hun beroep is om jou er mee te leren leven. ongeacht wat ze er zelf van vinden. ze geven jou handvaten hoe je dit op moet lossen. zelf doen ze dus eigenlijk niks

maar dat is ook de bedoeling haha

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-02-14 16:05

Geplaatst door de TopicStarter : 07-02-14 16:05

Maflinger: Ja ik denk dat ik inderdaad daar eens mee begin, met mijn moeder praten. Nu nog bedenken wanneer ik dat moet doen. Volgens mij is er nooit een goed moment op met zo'n mededeling te komen.
Moeilijk om mijn vader te vertellen om het onderwerp. Niet iets waar ik graag over zou praten met mijn vader.

Bedankt voor de tips Joltsje! Heel nuttig, daar kan ik wat mee.

**Geplaatst**: 07-02-14 19:37

Geplaatst: 07-02-14 19:37

Het is altijd het goede moment om met je moeder te praten, hoewel je moeder het waarschijnlijk gaat ervaren als `een beetje laat`.

Nomineer dit bericht ×