Bokt.nl

**Geplaatst**: 19-03-13 16:50

Geplaatst: 19-03-13 16:50

Ik heb er ook veel last van. Vooral sinds ik pschyotisch ben geworden ben ik heel erg gaan nadenken over mensen. Kom door wat ik denk ook wel in de problemen met anderen. Maar ik probeer toch meer voor mezelf op te komen en te denken sch*t hebben aan anderen. Soms denk ik weleens als mensen met mijn leven zouden willen ruilen hoe zij er dan in staan.

**Geplaatst**: 19-03-13 17:01

Geplaatst: 19-03-13 17:01

Anoniem schreef:
Meer en meer begint het me te irriteren dat ik werkelijk voor alle beslissingen honderden tégendelen kan vinden,alles tot in den treure moet beredeneren, bedenken, ik word er echt heel erg moe van en het belemmert me ook.

Het is net of ik mijn vriend hoor.....
Hij is zo'n denker en bedenkt ook allerlei (doem)scenario's i.p.v. "aan de slag" te gaan. Hij kan over de simpelste dingen zoveel denkwerk hebben (en dan vooral de dingen die mis kunnen gaan) dat hij er gewoon niet aan begint.
Ik irriteer me erg aan zijn passiviteit. Ik heb dingen al 10 x gedaan voordat hij klaar is met denken!
Hij is s'avonds moe van het denken, niet van het harde werken hoor!

Ik zeg altijd tegen hem dat hij juist lichamelijk bezig moet gaan. In de vorm van klussen, in de tuin bezig gaan, fietsen of sporten, maakt niet uit. Heb je niet zoveel tijd om na te denken en het maakt je "lekker" moe, lichamelijk moe.
Ook dit advies slaat hij in de wind, maar misschien een tip voor jou?

Mijn vriend is trouwens hoogbegaafd en dit schijnt wel een typisch kenmerk te zijn.... Ik weet niet of dit bij jou ook het geval is?

**Geplaatst**: 19-03-13 17:02

Geplaatst: 19-03-13 17:02

Ik doe dit zelf met periodes, mijn vriend doet het behoorlijk extreem. Bij hem is het zo dat hij dingen die zouden kunnen gebeuren echt gaat geloven en dat verlamt hem dan helemaal. Zo is hij eens bij een huisarts geweest voor een aantal klachten. De dokter dacht helaas hardop en zei terloops dat het wel iets weg had van HIV... Het heeft een half jaar geduurd voordat hij uberhaupt een test durfde te doen en al die tijd was hij er van overtuigd dat hij dood zou gaan en dat ik hem zou verlaten omdat hij ziek was en ik toch niks aan hem had

Gelukkig heeft hij de test uiteindelijk gedaan en was hij (uiteraard) negatief.

Ik denk dat het sleutelwoord accepteren is en dat kun je leren. Jezelf of een situatie accepteren geeft veel rust. De een leert het door mindfulness, de ander door iets anders. Ik accepteer mijn situatie inmiddels beter, dat ik ziek ben (door sommigen zelfs invalide genoemd), dat ik waarschijnlijk nooit een normale baan zal hebben. Het heeft best een tijd geduurd, maar nu accepteer ik de situatie zoals hij is (Mezelf kan ik nog steeds niet helemaal accepteren.)

**Geplaatst**: 19-03-13 19:44

Re: Doemdenken&invullen...

Geplaatst: 19-03-13 19:44

@Max66:
Niet hoogbegaafd, wel enorm gevoelig.
Actief bezigzijn helpt wel, paardrijden(lange ritten)maken mijn hoofd vaak leeg, al heb ik ook daar in moeten leren om bézig te zijn ipv te denken...kan soms ook zo in mijn hoofd blijven hangen in plaats van in mijn lijf..

@Bromfiets:
Accepteren ja,wel een sleutelwoord. Daar heb je gelijk in. Ik probeer wel vaker tegen mijzelf te zeggen 'gewoon proberen,nee heb je,ja kun je krijgen', of 'wie niet waagt wie niet wint'.
Maar volledig accepteren...vind ik lastig(ga ik hier ook niet over uitwijden)

**Geplaatst**: 19-03-13 21:27

Re: Doemdenken&invullen...

Geplaatst: 19-03-13 21:27

Dat is ook zo ongeveer het moeilijkste dat er is, dus dat je het lastig vindt is niet raar

(Ik kan het ook nog niet in alles, ben er inmiddels zo'n 8 jaar bewust mee bezig.)

Mindfulness is voor mijzelf geen goede weg, ik raak in paniek omdat ik nogal wat haat richting mezelf tegenkom. Wat mij soms wel helpt en wat eigenlijk een ander soort mindfulness is, is heel bewust met dingen bezig zijn door ze te benoemen. Tegen mezelf zeggen: Ik zit nu op een stoel, de stoel is zwart, de stoel is van plastic, de stoel voelt hard, dat soort dingen. Bewust worden is vaak de stap voor acceptatie, klein beginnen kan veel schelen omdat je anders misschien niet accepteert dat iets je niet lukt

Verder kan het goed werken om dingen te doen waarvan je zeker weet dat je ze goed kan, die versterken je zelfvertrouwen waardoor het weer makkelijker wordt om iets te accepteren. Maar het doen is nog niet zo makkelijk, jammer genoeg.

Nomineer dit bericht ×