Bokt.nl

**Geplaatst**: 05-12-12 17:01

Geplaatst: 05-12-12 17:01

Wat een afschuwelijke situatie...

Wat ik je mee wil geven: jij bent verantwoordelijk voor jóuw leven. Niet voor dat van je vader, moeder, en broer(tje). Zij zorgen in bepaalde opzichten niet goed voor je, de enige die dat wel kan doen ben jijzelf. Want je moeder laat jullie ook in deze situatie leven. Je hoeft haar niet te verraden, of te verlaten, maar je mag wél voor jezelf opkomen en doen wat jij nodig hebt. Als jij de politie wil waarschuwen omdat je bang bent bij een volgende ruzie, als JIJ dat nodig hebt, dan moet je dat doen. Dat je moeder dat niet wil is niet leuk, maar ook niet zo belangrijk. Tenslotte wil jij het wél, en waarom is haar mening belangrijker dan de jouwe?

Het is heel, héél erg pijnlijk om iets te doen wat een ouder niet goedkeurt, zeker op jouw leeftijd, terwijl je nog thuis woont. Maar het gaat hier om jullie veiligheid en welzijn. Je moeder is bang, schaamt zich, voelt zich schuldig. Durft daardoor misschien geen stappen te zetten, is lamgeslagen. Jij nog niet, jij bedenkt nog dat je hulp wil inschakelen, dat het anders kan en anders moet. Luister daarnaar...

**Geplaatst**: 05-12-12 17:03

Geplaatst: 05-12-12 17:03

TS, een huisarts heeft een geheimhoudingsplicht. Alles wat jij aan jouw huisarts vertelt mag en zal hij dus nooit aan een ander vertellen, ook niet aan je ouders. Je kan je huisarts dus zeker met je verhaal vertrouwen. Hij/zij kan je ook adviseren over eventuele vervolgstappen, maar zal geen actie ondernemen zonder toestemming van jou.

**Geplaatst**: 05-12-12 17:08

Geplaatst: 05-12-12 17:08

Hey meid,

Of ik er iets aan over heb gehouden..heb 1 boyfriend gehad en dat was heel raar!
Ik begreep niets van de situatie dat een man zo lief kon zijn haha dat was echt heel erg wennen.
Ik durfde dan ook in het begin niets te zeggen of te bewegen omdat ik bang was dat hij boos zou worden.
Hij was alleen zo een lieverd dat hij dat nooit zou doen

Mensen vertrouwen doe ik niet snel en ik gebruikte vaak delen van mijn verleden als afschrikmechanisme om nieuwe mensen buiten te sluiten. Ik ben heel depressief geweest en heb een minderwaardigheidscomplex gehad (op jouw leeftijd had ik daar oa last van). Waarschijnlijk heb ik CVS maar dat wordt nog onderzocht, kan zijn dat het daar dior komt, maar dat is niet te bewijzen.

Ik heb idd ook wel eens een glas naar mn kop gehad.
Ook had ik last van hyperventilatie, maar toen zei hi dat ik me niet zo aan moest stellen...yeah right...
Maar het is NOOIT je eigen schuld, een ouder hoort dat NIET te doen.
Al helemaal niet als je zegt dat hij normaal moet doen of als je een keer vloekt...

Ik heb geen probleem met mijn verhaal te typen, vooral niet als het jou een beetje helpt

Als je naar de huisarts gaat, dan zeg je dat je een verwijzing wilt, als hij vraagt waarom...dan hoef je niet eens veel te zeggen, een klein beetje van jouw verhaal is al genoeg als ik het zo hoor

Bij mij is toen iemand van deGGZ geweest, maar die zag k na 3x niet meer.
Ik draaide me om en zei nix (wou toen geen hulp enntoch weer wel).

Ik begrijp dat je wilt dat X dingen doet...dst herken ik wel.
Maar helaas is het niet zo simpel en ben jij misschien degene die het wel kan.
Niet denken aan...straks raak k mn moeder kwijt...als jullie hier uit komen doordat jij iets durft te doen zalze daar latrr blij mee zijn

-wellicht niet meteen, want het is niet zo simpel om dingen te verwerken-.

Je bent ook oud genoeg om naar de huisarts te gaan zonder dat je ma het moet weten.
Misschien proberen uit te leggen wat je wilt doen?

Succes meid! *knuffel*

@Emma: wat fijn dat je ma de kanker heeft overwonnen, mijn moeder is ook net klaar met de behandelingen

**Geplaatst**: 05-12-12 17:10

Geplaatst: 05-12-12 17:10

Zo in wat een nare situatie bevind jij je :(:)

Je moeder is een volwassen vrouw en die maakt haar eigen keuzes. Natuurlijk zal zij daar haar redenen voor hebben, maar daar hoef jij je niet verantwoordelijk voor te voelen. Jij mag ook je keuzes maken en in deze situatie hoef je daar echt geen rekening met je moeder je vader of je broertje te hebben!

Zoals het hierboven staat kan je heel goed naar de huisarts gaan. Die kan je verder op weg helpen.

Verder bestaat er steunpunt huiselijk geweld( http://www.vooreenveiligthuis.nl/huiselijkgeweld/ ). Hier kan je heen bellen en deze mensen kennen zulke situaties heel goed. Ze weten dus precies wat voor stappen je moet ondernemen en ze vinden niks raar.

**Geplaatst**: 05-12-12 17:31

Geplaatst: 05-12-12 17:31

Zie boven; Dat wou ik ook zeggen. En ik erbij zeggen jij bent de enige die de situatie in ieder geval voor jezelf kan veranderen. Wij kunnen advies geven of een stukje weg wijs maken met waar je heen kunt. Maar jij zult de stappen moeten zetten en de moed op brengen de cirkel te doorbreken thuis en aan jou toekomst te denken. Je bent te jong om dit de rest van je leven te laten bepalen. Het duurt al te lang en je uit het nu en hebt de hulp nodig en die is er zoals hierboven genoemd als je durft. Het is en zal zwaar worden maar je komt er sterker uit. Maak moed en bel eens zodat je je verhaal kunt doen en geholpen gaa tworden. Dat si de eerste stap naar een betere toekomst voor jezelf. De rest..moet je je niet druk om maken en is ook niet jou taak op jou leeftijd. Je broertje wordt dan automatisch ook geholpen daar ben ik zeker van omdat hij te jong zal zijn als ik het goed begrijp. Je moeder...die wordt ook geholpen als ze wil die maakt haar eigen keuzes hetzelfde met je vader. Maar als je uit deze situatie wil ben jij het zelf die die stap moet uit voeren en heel sterk worden.

**Geplaatst**: 05-12-12 19:41

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 05-12-12 19:41

Eerst even iets voorop stellen, niets van dit is ooit jouw schuld! Dat kan niet en dat mag niet. Je bent 16? 17? Dan hoor jij fouten te maken in je leven die je vergeven kunnen worden. Laat nooit iemand je wijs maken dat jij de schuld bent dat jouw vader zo doet en dat jullie nu zo ongelukkig zijn. Puberteit hoort er bij, dan verander je en ga je anders naar zaken kijken, maar dit mag voor een (goede) ouder nooit een excuus zijn om zich dreigend tegen jouw te gedragen. Laat dit je nooit wijs maken!

Ik herken heel erg veel in jouw verhaal. Ik wil er niet te diep op ingaan, als je meer wilt weten mag dat via de PB. Probeer iemand te vinden waar je wel bij terecht kan, huisarts, docent op school (ookal zie je die het hele jaar nog, dat kan je misschien wel helpen!) een vriendin, schoolpsycholoog, misschien iemand op je werk of een familielid. Je zit in je examen jaar, dat hoort één van je zwaarste van ook leukste jaren te zijn van je middelbare schooltijd. Jouw thuis moet je supporten in je schoolwerk.
Misschien kan je het allemaal op papier zetten, net zoals hier, en dat aan iemand geven. Is misschien net iets gemakkelijker. Een schoolpsycholoog wist ik trouwens niet dat ik dat had, tot ik er naar door verwezen werd. Ik geloof dat de meeste scholen dat wel hebben!

Jij moet je niet verantwoordelijk voelen voor X of je moeder. Ik deed dat ook en heb daardoor in een depressie gezeten. Op een gegeven moment moet die knop om en moet je denken "En nu kies ik voor mijzelf". Dat is minstens net zo moeilijk als je verhaal aan iemand vertellen of het hier op internet zetten, maar het moet wel. En misschien help jij daardoor wel je moeder en X! Probeer je moeder wel uit te leggen dat het niet langer zo kan en dat ze waarschijnlijk alleen de man van wie ze hield terug krijgt als ze hulp krijgen. Misschien zowel samen als alleen je vader.

Ik vind het ontzettend rot voor je dat je hier op zo'n jonge leeftijd al mee om moet gaan, dat klinkt waarschijnlijk heel erg stom uit de mond van een 18 jarige, maar het is wel zo. Als je een keer hulp nodig hebt of iets van je hart wilt, kan je mij altijd PB'en.

Heel veel sterkte in elk geval!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-12-12 22:59

Geplaatst door de TopicStarter : 05-12-12 22:59

Weer heel erg bedankt voor alle reacties in dit topic en ook voor alle lieve pb's die ik heb ontvangen. Ik heb nog niet op alles antwoord gegeven, wel alles gelezen, en ik ga zo snel mogelijk antwoorden. Echt heel lief.

Ik kan geen grote stappen tegelijk zetten... eerst wil ik proberen mijn verhaal goed te formuleren. Ik ga sowieso chatten bij de website die hier is gegeven. Dat wordt waarschijnlijk overmorgen, omdat ik morgen lang op school zit en de openingstijden beperkt zijn. Ondertussen probeer ik uit te zoeken of ik ook mag bellen naar de huisarts voor een verwijzing voor een psycholoog (dat las ik ergens) en zo niet, of ik verplicht het hele verhaal moet vertellen als ik daar ben. Erover praten is onvoorstelbaar moeilijk, ik heb dit nog nooit hardop tegen iemand verteld (behalve tegen mijn moeder en X dan) en ik ben bang dat ik dichtklap als ik tegenover de huisarts zit (via de telefoon is het wat 'onpersoonlijker'). Ik weet ook niet of het praten bij een psycholoog gaat lukken, het is zo moeilijk om door mijn eigen masker heen te breken, maar ik wil het wel proberen. En als dat me lukt, kan ik misschien proberen om mijn moeder een keer mee te krijgen (ik ga eerlijk zijn dat ik naar een psycholoog wil, ze kan me toch niet tegenhouden, ik moet alleen nog even een geschikt moment vinden om het erover te hebben) en gaat er bij haar een knop om.

YamaSaki, wat goed dat jouw moeder ook klaar is met haar behandelingen tegen kanker! En ik snap het wel en niet hulp willen heel goed, het voelt ook heel tegenstrijdig.

Ik schrik trouwens wel van het aantal mensen dat iets soortgelijks of zelfs ergers heeft meegemaakt. Wat komt dit veel voor! Een knuffel voor jullie allemaal. :(:)

**Geplaatst**: 05-12-12 23:33

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 05-12-12 23:33

Hey meid,

Of het telefonisch kan, durf ik niet te zeggen, maar ik denk dat als je naar de huisarts gaat en je volschiet, je huisarts ook wel kan zien dat er wat moet gebeuren

Om het banketstaaf te zeggen...zelfs al ga je alleen huilen, dan krijg je een verwijzing

En het praten bij een psycholoog, dat komt vanzelf

Als je de juiste hebt gevonden dan komt het wel goed, (dit kan ook even duren, dus schrik niet als het met de eerste persoon niet klikt). Misschien kan je zoals nu, iets opschrijven, voor als je echt dichtklapt bij de huisarts, dat je die brief kan geven?

-het is maar een idee, geen idee of dat kan, maar ik denk het wel-

Ja het komt vaker voor dan je denkt, ik sta er soms ook nog van te kijken als ik verhalen hoor.

Neem kleine stappen tegelijk, zoals nu punt 1, langs de huisarts.
Maak anders een lijstje voor jezelf, met punten die je wilt doen.

En onthoud, je bent sterker dan je denkt!

*knuffel*

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-12 00:58

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-12 00:58

Ik heb net met mijn moeder gepraat. Mijn vader lag al in bed (vroeger dan gewoonlijk) en zij wilde wachten tot hij sliep voor ze naar boven zou gaan. Ik heb diep adem gehaald en wat dingen uit de beginpost gezegd. Het was eng en het leverde een emotioneel gesprek op.
Ze vindt een psycholoog voor mij een goed idee, ze heeft zelfs aangeboden me naar de huisarts te rijden en mee te lopen tot het 'hok' zodat ik me niet kan bedenken of bij me te blijven terwijl ik bel, ze schrok nogal toen ik wat punten uit mijn beginpost opnoemde (ze wist niets van de nachtmerries bijvoorbeeld, en mijn automutilatieprobleempje heb ik maar even voor me gehouden, ze was al in tranen) en ik heb voor nog wat dingen 'toestemming' gekregen.
Ik mag bijvoorbeeld de politie bellen als hij lichamelijk geweld gebruikt. Ook ga ik hem vertellen dat ik het heel prettig zou vinden als hij tijdelijk (liever helemaal, maar ja, we moeten ergens beginnen) vertrekt. Dit ga ik doen via een e-mail naar zijn e-mailadres van zijn werk, zodat hij het daar leest en de boel hier met rust laat. Als hij het negeert of negatief reageert, stap ik naar zijn ouders en eis ik dat zij ervoor zorgen dat hij maar een tijdje bij hen gaat worden. Als ze weigeren, verbreken X en ik (dat moet ik nog wel even met X overleggen) het contact. En aangezien wij hun enige kleinkinderen zijn, denk ik niet dat ze dat risico willen lopen.
Dit ga ik overigens nog niet morgen doen, want overmorgen heb ik iets belangrijks op school en dan kan ik me de impact die dit gaat hebben niet veroorloven. Ik denk dat ik maandag die mail stuur, dan heb ik ook een heel weekend om hem samen te stellen en X zover te krijgen dat ik zijn naam er ook onder mag zetten.

Mijn moeder wil eigenlijk ons huis verkopen en van de opbrengt twee woningen gaan huren: eentje voor mijn vader en eentje voor ons. Maar dan moet eerst het huis verkocht, wat een lang proces zal worden, en mijn vader moet dat ook willen. Daar zit al een probleem.

We hebben het er ook nog over gehad dat mijn vaders grootste probleem zijn communicatie is. Hij kan niet communiceren; als hij een driftbui heeft gehad, wil hij niet praten, loopt hij voor ons weg. Hij heeft ook nog nooit zijn excuses aangeboden. Zijn wil is wet en hij slaat door wanneer wij weerstand tegen hem bieden.
Mijn moeder heeft een lijstje van mogelijkheden waar ze heen zou kunnen, maar ze zit nog in een fase dat ze excuses heeft ('Bij die en die tante kunnen we goed terecht, maar dat is voor jullie heel ver fietsen naar school'). Gelukkig heb ik haar wel zo ver dat ze gaat nadenken of een psycholoog ook niet wat voor haar is. Ze snapt het nut er nog niet zo van, maar ik denk dat die haar kan helpen om uit de cirkel te komen.
Tenslotte heb ik mijn lievelingstante (die ook het meest close is met mijn moeder) gesmst dat er iets is en dat ze door moet vragen als ze iets aan mijn moeder merkt. Mijn moeder wil namelijk wel praten, ze geeft voorzetten, maar ze durft niet door te gaan als anderen die voorzet niet oppikken. Het zou mij gerust stellen als mijn moeder naast mij nog iemand heeft waarmee ze kan praten.

Sorry, ik ben niet aan alle pb's toegekomen, ik zal ze morgen verder beantwoorden. Het duizelt me en ik ben doodsbang voor alles wat ik nu ga doen, maar ik probeer me voor te stellen dat de spanning in huis binnenkort weg is en dat de nachtmerries minder zullen worden en die gedachte alleen al is het waard om door te zetten. Als ik zie wat sommigen hier op Bokt hebben meegemaakt en hoe zij eruit gekomen zijn... dan zou het mij ook moeten lukken. Echt heel erg bedankt voor alle berichten tot nu toe, vooral de lotgenoten en degene die me een soort schop onder mijn kont gaven over mijn eigen belang zijn een enorme steun in mijn rug. Zonder jullie had ik deze dingen nooit kunnen bedenken, echt, ik ben jullie nu al heel erg dankbaar en er is nog niet eens iets veranderd.
Hopelijk durf ik dit allemaal door te zetten.

YamaSaki, bedankt voor je berichtje, dat is een geruststelling!

**Geplaatst**: 06-12-12 01:19

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-12-12 01:19

Wat geweldig dat je een stap verder bent! Misschien is therapie ook wel wat voor je moeder?

Gewoon doorzetten, op weg naar een beter leven! Dat lukt wel, daar ben ik zeker van!

Veel sterkte voor komende heftige tijd als je die mail enzo gaat versturen!

**Geplaatst**: 06-12-12 01:56

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-12-12 01:56

Wauw winter123, wat ont-zet-tend knap van je dat je al deze reuze stappen hebt gezet. En dat al zo snel ook! Ik ben gewoon helemaal blij ervan omdat er nu echt dingen kunnen veranderen. Ik vind het echt oprecht heel erg dapper van je, ook de manier waarop je je moeder erbij betrekt en wat je in dat enkele gesprek toch allemaal al bereikt hebt. Heel veel sterkte met de volgende stappen meis, maar ik heb er alle vertrouwen in!!!!

**Geplaatst**: 06-12-12 02:12

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-12-12 02:12

Hallo lief winterkind,

Ik vind je ontzettend stoer en sterk. Ik ken maar al te goed het dichtklappen met gesprekken met psychologen etc. Pas nu ik mijn probleem (die ik liever prive houd) heb erkend en er voor mijn familie voor uit ben gekomen zou ik er over kunnen praten met een psycholoog, ookal ben ik daar nu nog niet klaar voor.
Wat misschien jou ook kan helpen is 'Sensoor dag en nacht' en 'het luisterend oog Humanitas'
Twee sites met een chat en een telefoonlijn. Soms is het even zoeken naar een fijn persoon (Ik heb een keer hulp gezocht op een avond daar en kreeg een afstandelijk iemand die helemaal niet leek op te vangen waar ik naar vroeg, maar een keer daarvoor had ik een hele fijne vrouw die mij echt heeft geholpen om tot nieuwe inzichten te komen) maar het kan je misschien best wel hulp bieden.
De mensen achter de chat- en telefoonlijnen zijn ook speciaal getraind om hulp te bieden.

Ik hoop dat je er wat aan hebt, en als je ooit wat meer wilt weten over hoe en wat dan is mijn pb-box open

**Geplaatst**: 06-12-12 02:26

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-12-12 02:26

Wat super om te lezen!
Doorzetten lieverd!

Zoals je zegt, het wordt wel beter.
Het is een eng idee, maar banketstaaf gezegd...je vader heeft niets te willen

Dit is in ieder geval een hele goede zet geweest, dat je met je moeder hebt durven praten

Je mag trots zijn dat je dit al durft!

Heel fijn dat je moeder de situatie een beetje in ziet en je zelfs de politie "mag" bellen

Ik hoop dat X het ook begrijpt.

Ik hoop dat je een beetje kan slapen de komende dagen en als er iets is, gewoon hier typen of een pbtje sturen

You can do it girl!!

*knuffel*

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-12 15:46

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-12 15:46

Bedankt voor de lieve reacties! Als ik sterk of dapper was geweest, had ik jaren geleden al stappen gezet en had ik dit account niet nodig gehad om nu pas het verhaal te vertellen.

Sensoor vind ik een goede website die ik zeker zal gaan gebruiken als het nodig is.
Mijn vader heeft wel wat te willen, want als hij niet wil vertrekken, gaat hij ook niet...

Had ik mijn moeder zo ver gekregen om voor kerst ergens een huisje te huren of om bij familie te gaan logeren, geeft X heel duidelijk aan dat hij thuis wil blijven... Jammer, maar wel een extra schop achter mijn kont om vaart achter die mail te gaan zetten.
Ik vind het ook heel fijn dat ik van mijn moeder nu wat dingen mag. Het voelt wat minder machteloos.

Vandaag heb ik heel even met de mentor gesproken. Ik heb niets over de thuissituatie of zo gezegd, maar hij zei uit zichzelf dat hij er vertrouwen in heeft dat ik mijn cijfers kan verbeteren. Dat geeft mij ook wat meer vertrouwen.
Verder heeft mijn tante al met mijn moeder gepraat, ze heeft haar met een smoes opgebeld. Mijn moeder heeft stukken van het verhaal verteld en mijn tante pakte het goed op. Ze (tante) heeft mij ook laten weten dat ik daar altijd terecht kan, ook heel fijn.

Het is wel raar op school de laatste dagen. Ik heb mijn hele leven een soort 'dubbelleven' geleid en dat begin ik nu pas in te zien, terwijl ik dat nog steeds doe. Dat is zo apart, kan ik niet uitleggen. Alsof er al een stukje van de muur, van het masker, aan het vervagen is.

**Geplaatst**: 06-12-12 16:18

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-12-12 16:18

Lieve winter, je bent wel sterk en dapper. Alleen is het moeilijk om de stap te zetten. Dat doe je niet zomaar.

Jou vader heeft momenteel even niks te willen. Je moeder, X en bovenal jij (!) daar gaat het nu om. Het gaat nu even om wat jullie willen. Je vader heeft al genoeg schade aangericht. Ik vind niet dat hij het nu op dit moment verdient om wat te willen.

Waarom wil X thuis blijven? Hoe ervaart die dit allemaal? Wat fijn van je tante.

Dat is voor jullie in ieder geval een extra steun in de rug. Jullie staan er niet alleen voor!

**Geplaatst**: 06-12-12 16:31

Geplaatst: 06-12-12 16:31

winter123 schreef:
Bedankt voor de lieve reacties! Als ik sterk of dapper was geweest, had ik jaren geleden al stappen gezet en had ik dit account niet nodig gehad om nu pas het verhaal te vertellen.

En dat ben je dus wél! Je bent wel sterk en wél heel dapper. Jaren geleden was je nog een kind en kon je die stappen van nu gewoon niet maken. Als ik zie hoe veel je al in gang hebt gezet in die paar dagen meen ik serieus dat je super trots mag zijn op jezelf. Ik ben het in ieder geval wel op je!

**Geplaatst**: 06-12-12 16:41

Geplaatst: 06-12-12 16:41

Begin met te stoppen je schuldig te voelen dat je "nu pas" aan de bel trekt. Hoe oud ben je?! je moet eerst zelf goed na kunnen denken voordat je stappen kunt ondernemen! Maar ik begrijp wel hoe je je voelt, ik ben zelf ook een "zorg" type. Anderen eerst dan ik pas. Houd in gedachten dat je dit niet alleen kunt. Je bent niet verantwoordelijk voor je moeder en je broertje al doe je dat automatisch omdat je van ze houd. Je moet eerst voor jezelf zorgen zodat je sterk genoeg bent om anderen te helpen. Je bent onwijs goed bezig hoor! Toen mijn man depressief was durfde ik het mijn huisarts ook niet te vertellen. Ik heb haar toen de mailberichten van mijn man laten lezen zodat ze toch wist wat er aan de hand was. Is dat misschien dan toch voor jou een idee. Je kunt dan zeggen dat de huisarts er later rustig de tijd voor kan nemen en dat je een andere keer terugkomt. Dan kan hij gericht vragen stellen waardoor jij makkelijker antwoord kan geven. Houd vol want je bent super bezig!

**Geplaatst**: 06-12-12 21:34

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-12-12 21:34

Ik heb mezelf ook lang verwijt dat ik niets durfde te doen (terwijl ik 8-14jaar was!).
Maar nu weet ik dat het nergens op slaat om jezelf dingem te verwijten.
Jij bent het kind en hebt jezelf niet in deze situatie gebracht.

En nee, je vader heeft niets te willen...als je het echt gemeen wil spelen kan je hem door de politie uit huis laten halen.
Geloof me, dan gaat ie weg, of hij nou wil of niet.
Ik zeg niet dat je dit moet doen, (maar het is niet een heel gek idee als ik het zo hoor...).

Ik hoop dat het anders op te lossen is, maar weet dat het als laatste mogelijkheid kan

Succes de komende dagen/tijd!

-vraag ne ook af waarom X thuis wil blijven en hoe hij het ervaart-

Kies idd voor je eigen veiligheid en leven lieverd!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-12 22:05

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-12 22:05

Het zal wel zijn omdat X zijn online computerspellen niet kan missen. Ik heb het via mijn moeder en die zei letterlijk dat hij zijn spulletjes wel niet kon missen.
Dat snap ik ergens wel, maar hij is nou ook weer niet zo jong dat hij niet in kan zien dat kerst ergens anders vieren een hoop rust zal geven en dat vind ik een beetje frustrerend. Ik ga dit weekend met hem praten. Dat kan ik nu niet doen omdat mijn moeder zich er anders mee gaat bemoeien en dan gaat hij haar napraten. Dus ik zal ergens tussen morgen en maandag de update geven, ik ben zelf ook benieuwd. Eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat hij tegen het plan om kerst buitenshuis te vieren was en zeker niet om zo'n gekke reden.

smileydees, het lijkt me heftig als je man depressief is (en in jouw geval was, gelukkig!). Ik vind de tip van geschreven materiaal meenemen echt een goede en dat zal ik ook zeker doen.

YamaSaki, ja, de politie zie ik als laatste mogelijkheid.

Overigens had ik gisteren niet in de lange update gezet dat mijn moeder het heel erg vindt dat ze ons niet heeft kunnen beschermen. Ze voelde zich schuldig en dat heb ik nog niet eerder gezien.

Bedankt weer voor de reacties, jullie zijn echt een enorme steun.

**Geplaatst**: 06-12-12 22:14

Geplaatst: 06-12-12 22:14

Heb net hetzelfde meegemaakt, enkel nog net iets extremer. Wat jij hier typt bezag ik als 'normaal' en dagelijks, om niet te zeggen per uur.
Ik heb maar 6 maanden bij deze vent gewoond, maar heb wel nog steeds problemen door wat hij heeft gedaan. Ik was toen ook maar 5 jaar, en het is al bijna 13 jaar geleden.
PB me voor meer info, vragen, en wat ik gedaan heb.

**Geplaatst**: 06-12-12 22:45

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst: 06-12-12 22:45

Ja helaas zien "wij", (de mensen die dat soort dingen hebben meegemaakt/meemakem), dat als normaal.
Ik wist inderdaad ook niet beter, en mensen staan soms nog te kijken als ik dingen vertel.
Dan zeggen ze "dat is toch niet normaal?!"..nou dat was het dus wel.

Ik ben blij dat ik o.a mijn moeder dr leven een keer heb kunnen redden en ze tenminste niet fysiek verwond werd als k thuis was. Dat mijn moeser er levend uit is gekomen vind ik nog steeds een wonder

Lieverd, je wordt er alleen maar sterker van en je bent heel goed bezig!

Buiten dat leer je er ook heel veel van voor later, (al zie je dat nu misschien nog niet).
Misschien verstopt X zich wel een beetje achter zijn spelletjes enz, dat deed mijn broer ook.

Na regen komt zonneschijn, en na een verschrikkelijk leven een heerlijk leven!

@TeckTonie: Fijn dat je van hem af bent, hopelijk gaat het steeds beter

Liefs!~

**Geplaatst**: 06-12-12 23:40

Geplaatst: 06-12-12 23:40

Jeetje ts wat ben je sterk!

En een heel goed idee om met de kerst een huisje te gaan huren of naar familie te gaan. En jammer dat je broertje niet meewilt, maar aan de andere kant kan het een mooie gelegenheid zijn om de band tussen jou en je moeder te versterken;) En zoek een leuk restaurantje met de kerst ofzo om er even helemaal uit te zijn.

Ik ben benieuwt hoe je plan voor volgende week gaat uitpakken, erg spannend maar ga ervoor!

Laatst bijgewerkt door Aryana op 07-12-12 00:04, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-12-12 23:57

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 06-12-12 23:57

TeckTonie, een dikke knuffel voor jou. Zo vreselijk dat iemand in zes maanden tijd genoeg invloed kan uitoefenen op het verdere leven van een ander...

Dat normale ken ik. Ik heb ook eigenlijk zo vaak tegen mentoren e.d. gezegd dat ik een 'normale' thuissituatie had dat ik het zelf haast begon te geloven.
YamaSaki, ik vind jou heel sterk, de manier waarop je er op je eigen account over kunt praten, en ook anderen die wat in dit topic hebben geplaatst of me een pb hebben gestuurd. Jij en zij zijn een inspiratie voor me.

Mijn moeder en ik laten X niet achter bij mijn vader.

Kleine tegenslag te verwerken gehad, niet thuis, maar op het gebied van school. Ik overweeg morgen al een afspraak bij de huisarts te maken. Ik kan het even niet aan om op twee fronten een gevecht te leveren, om het even dramatisch te formuleren.

**Geplaatst**: 07-12-12 00:04

Geplaatst: 07-12-12 00:04

Pff wat vreselijk voor je! Een tijd geleden is mijn vader ook helemaal door het lint gegaan en hebben we een week lang gezwegen, uiteindelijk is het bij mij wel goed gekomen, hopelijk bij jou ook :(:)

Wij dachten dat mijn vader narcistisch was, of iig in de richting daarvan, het is niet onderzocht, maar we hebben wel regels opgesteld waar wij ons aan moeten houden, het voordeel is dat mijn vader meewerkt.

Heb je op school geen vertrouwenspersoon o.i.d. waar je mee kan spreken? Mij is gezegd dat als er wat thuis gebeurd, de school gedeeltelijk als getuige wordt gezien, al weten zij van niets...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-12-12 00:36

Re: Mijn thuissituatie is niet goed

Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-12 00:36

Ik ga morgenvroeg definitief naar de huisarts voor een doorverwijzing. Ik vind het doodeng en ik zie er als een berg tegenop... maar er is geen andere manier om een stap verder te komen, dus wordt dat gewoon even doorbijten.

xNK, fijn dat het is goedgekomen en dat je vader meewerkt!
Bij mij zal niet niet goed komen, omdat het nooit goed is geweest. De vertrouwenspersoon op school ken ik ook buiten school, dus dat gaat 'm niet worden.

Nomineer dit bericht ×