Bokt.nl

**Geplaatst**: 20-06-12 12:29

Geplaatst: 20-06-12 12:29

Mensen doen dat heel snel tegenwoordig. Als je bijv school opbelt en je heet anders dan je kind, zal je wel gescheiden zijn van de vader.
Toen onze zoon op huidige school kwam, woonden we tijdelijk ergens anders en waren we nog niet getrouwd. Ik heb alles gewijzigd, maar krijg nu nog steeds alleen de post.

Het is ook zo als je ergens bent en met iemand praat en je zegt; mijn vriend. Ze twijfelen echt of mijn zoon dan niet van hem is, of dat ik met de zoon van mijn vriend op stap ben.
Als je mijn man zegt is dat weer anders voor veel mensen.

Maar goed, trek me er verder weinig van aan. Onze zoon is wel heel blij dat we uiteindelijk toch getrouwd zijn. Hij gaf er meer om dan ik bijvoorbeeld. En mijn man, gaf er nooit om, maar vanaf dat hij me vroeg vond hij het leuk en belangrijk. Ik vind het wle prima, maar er is voor mij niks verandert.

Als je de naam van je man alleen wil dragen, raadden ze wel aan om je paspoort en rijbewijs te veranderen, aangezien het buitenland het niet zou begrijpen. Zal wel meevallen als het allemaal goed in de computer staat, maar toch.........
Ik heb beide namen, dus kan alle kanten op.

Je man mag zelfs jouw naam gaan dragen en ook weer al die keuzes die de vrouw heeft. Dat ging mijn man dan net te ver, maar het kan wel en gebeurt ook.

**Geplaatst**: 20-06-12 12:31

Geplaatst: 20-06-12 12:31

Ik heb de naam van mijn man aangenomen, ik ben niet trots op zijn familie maar wel op hem en wat daar aan hangt kan hij niets aan doen! Ik voel me gelukkig als ik me bijvb. na hem voorstel en de reacties die je dan krijgt

dan ben ik weer helemaal gelukkig dat ik zijn naam mag dragen :+:

**Geplaatst**: 20-06-12 12:34

Geplaatst: 20-06-12 12:34

Vroeger leek het mij heerlijk de naam van mijn toekomstige man aan te kunnen nemen, de traditionele rolpatronen in het achterhoofd houdende vind ik dit namelijk erg passend. Hij zorgt voor mij en de kinderen, ik ben afhankelijk(er) van hem dan hij van mij en dus klonk het in die situatie volkomen logisch ook zijn naam te dragen om familie-gezindheid uit te stralen.

Inmiddels getrouwd en zowel de naam van mijn man als mijn eigen naam gehouden. Maar ik gebruik alleen maar mijn eigen naam, en zal dat ook blijven doen. Achteraf gezien begrijp ik er ook geen bal van dat ik naam van mijn man uberhaupt heb aangenomen, daar er bij ons op geen enkele manier sprake is van een tradionele rolverdeling zoals ik die altijd in mijn hoofd heb gehad. Ik ben het mannetje, hij het vrouwtje zegmaar... Komt nog eens bij dat mijn familienaam simpelweg een naam is om trots op te zijn, en ook nog eens veel voordelen met zich mee brengt. Zijn naam tsja... Mijn schoonouders vinden het stom dat ik alleen mijn eigen naam gebruik, maar met alle respect vind ik toch voor de hand liggender de naam te hanteren waar je 'trots' op bent deel van uit te maken, dan de naam waarvan je denkt 'mag ik me verstoppen?'. Ik kan er echt niet aan wennen...

**Geplaatst**: 20-06-12 12:35

Geplaatst: 20-06-12 12:35

Ik heb de naam van mijn man wel aangenomen. Mijn man heeft de keuze absoluut aan mij overgelaten, maar was wel heel trots toen ik besloot zijn naam aan te nemen. En ook ik draag hem met trots.
Heel eerlijk gezegd ook wel een klein praktisch puntje: mijn naam is voor duitsers nauwelijks uit te spreken en al helemaal niet te schrijven, terwijl de naam van mijn man in dit land vrij eenvoudig is.

Ik ben voor de duitse wet getrouwd, wat betekent dat ik ook werkelijk afstand heb genomen van mijn meisjesnaam, al zou ik scheiden van mijn man, dan behoudt ik dus toch zijn achternaam...

**Geplaatst**: 20-06-12 12:36

Geplaatst: 20-06-12 12:36

Waar kan je terug vinden hoevaak je achternaam is gebruikt ?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-06-12 12:36

Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-12 12:36

Uit trots voor mijn familienaam, doe ik dit niet. Het is gewoon de naam die ik heb gekregen en of je nou wil of niet het hoort bij jou. Ik zou nu ook niet meer trouwen met alle toeters en bellen maar gewoon in spijkerbroek naar het stadhuis gaan. Kennelijk kan je mening veranderen naarmate je wat meer om je heen heb gezien. Misschien realiseer ik me nu juist meer hoe belangrijk het is je eigen identiteit te houden.

Sluit ik me helemaal bij aan

Pinda_Dipje schreef:
Vroeger leek het mij heerlijk de naam van mijn toekomstige man aan te kunnen nemen, de traditionele rolpatronen in het achterhoofd houdende vind ik dit namelijk erg passend. Hij zorgt voor mij en de kinderen, ik ben afhankelijk(er) van hem dan hij van mij en dus klonk het in die situatie volkomen logisch ook zijn naam te dragen om familie-gezindheid uit te stralen.

Inmiddels getrouwd en zowel de naam van mijn man als mijn eigen naam gehouden. Maar ik gebruik alleen maar mijn eigen naam, en zal dat ook blijven doen. Achteraf gezien begrijp ik er ook geen bal van dat ik naam van mijn man uberhaupt heb aangenomen, daar er bij ons op geen enkele manier sprake is van een tradionele rolverdeling zoals ik die altijd in mijn hoofd heb gehad.

**Geplaatst**: 20-06-12 12:39

Geplaatst: 20-06-12 12:39

Hett lijkt me onpraktisch, helemaal veranderen. Hoe doen jullie dat met je diploma's? Daar staat dan toch ineens een andere naam op? Laten jullie dat allemaal wijzigen, samen met gegevens bij je bank, werkgever, overheid, sociale zekerheid, medische dossiers en noem verder maar op? Als je een zaak hebt kennen al je klanten en zakenrelaties je onder een andere naam, da's toch moeilijk? Het lijkt me ook jammer dat oude jeudgvrienden, die de naam van je man niet kennen, je nooit meer zullen kunnen terugvinden.

Kortom, stof voor héél wat brieven, telefoontjes en avonden lang formulieren invullen. Het sop lijkt mij de kool niet waard...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-06-12 12:42

Geplaatst door de TopicStarter : 20-06-12 12:42

Bij mij liep het gewoon zo naar mijn trouwdag. Hup naam van mijn man gebruiken en dat is altijd gewoon soepeltjes verlopen. Bankzaken gewoon veranderd en alle lasten kwamen al op beide namen. Diploma's weet ik niet. Ik heb altijd te horen gekregen, laat de belangrijke zaken zoals diploma's op je meisjesnaam zetten want als je relatie ooit in een scheiding eindigt dan sta je... dat heb ik dus altijd gewoon wel gedaan.

**Geplaatst**: 20-06-12 12:45

Geplaatst: 20-06-12 12:45

Bij veel dingen blijf je "vastzitten" aan je meisjesnaam.
Niet alleen bij je inschrijving, voor de belastingdienst, het kadaster, het ziekenhuis etc, maar ook voor bekenden.

Bij onze veearts en op wedstrijd ben ik nog steeds meisje Kedde en ik vrees dat ik dat er nooit uitkrijg :')

Verder heb ik geheel de naam van mijn man aangenomen omdat ik de illusie had dat het dan allemaal makkelijker zou worden. Helaas blijft het moeilijk en noem ik nu vaak maar beide namen. Je doet het ook nooit goed... -O-

Als ik ouders bel en de ouder neemt op met een andere achternaam als het kind weet ik ook niet of ik wel goed zit en of het kind wel "van hem/haar" is. Het is niet dat ik dan ineens vooroordelen heb, maar als ze opnemen met dezelfde naam is het voor mij wel duidelijk dat ik de goede heb :')

**Geplaatst**: 20-06-12 12:46

Geplaatst: 20-06-12 12:46

Zeker weten dat ik mijn eigen achternaam houd. Deze klinkt namelijk beter en het heeft toch met een stukje eigen identiteit te maken. Bovendien is het ook gunstiger voor je carrière omdat er allerlei vooroordelen bestaan over vrouwen met bijv. dubbele achternaam: http://www.elsevier.nl/web/Carriere-2/2 ... houden.htm

**Geplaatst**: 20-06-12 12:48

Geplaatst: 20-06-12 12:48

Rapperijder schreef:
Hett lijkt me onpraktisch, helemaal veranderen. Hoe doen jullie dat met je diploma's? Daar staat dan toch ineens een andere naam op? Laten jullie dat allemaal wijzigen, samen met gegevens bij je bank, werkgever, overheid, sociale zekerheid, medische dossiers en noem verder maar op? Als je een zaak hebt kennen al je klanten en zakenrelaties je onder een andere naam, da's toch moeilijk? Het lijkt me ook jammer dat oude jeudgvrienden, die de naam van je man niet kennen, je nooit meer zullen kunnen terugvinden.

Kortom, stof voor héél wat brieven, telefoontjes en avonden lang formulieren invullen. Het sop lijkt mij de kool niet waard...

Maar officiee hou je ook je eigen naam. Je kiest alleen de naam die je na je trouwen wil gebruiken. Op je paspoort komt te staan jouw naam, echtgenote van. Overal moet je altijd je meisjesnaam invullen als het officieel is, dus dat is na te gaan.
En met je paspoort op zak kun je dus ook altijd aantonen wie je bent.
Alleen evt in buitenland kunnen ze moeilijk doen bij je rijbewijs zeiden ze tegen mij. Maar goed, ik heb beide namen. Ene instantie heeft het wel zo overgenomen, andere niet. Meeste gaat vanzelf na je trouwen. En zoals ik beide namen heb gekozen, maakt het niks uit of ik bijv bij de bank iets verander.

**Geplaatst**: 20-06-12 12:51

Geplaatst: 20-06-12 12:51

Ik weet niet of ik als ik trouw een andere naam zou willen, maar ik zou ze sowieso niet allebei gebruiken. Ik weet niet, maar ik vind dat een beetje stom.

Qua kinderen zou ik het wel weer stom vinden als ik een andere naam heb dan mijn kinderen, dus overwegen toch de naam van de man aan te nemen.

**Geplaatst**: 20-06-12 12:52

Geplaatst: 20-06-12 12:52

Ik ben niet getrouwd en heb ook geen intentie om dat te doen, het voegt imo niks toe namelijk behalve dat het financieel handig kan zijn maar ik zou mijn eigen achternaam willen behouden. Het is een zeldzame (van oorsprong adel uit Oostenrijk - wat toen nog geen Oostenrijk was, maar iig die omgeving) naam en hij kom zo weinig voor dat iedereen in de wereld met die naam familie van me is. Wat er ook niet veel meer zijn.
Mijn vriend is overigens half Portugees met bijbehorende achternaam die uit 3 delen bestaat. Die van mij is al best lang, zou wat zijn als die van hem er ook nog achter zou komen!
Mijn ouders zijn overigens ook niet getrouwd (wel gewoon samen), en mijn moeder draagt dan ook gewoon haar eigen achternaam.

**Geplaatst**: 20-06-12 12:55

Geplaatst: 20-06-12 12:55

love_western schreef:
Ik en mijn vriend willen waarscheinlijk niet eens trouwen. Maar ik vind zijn achternaam niet mooi. En zou absoluut niet trots zijn als ik zijn achternaam krijg. Vooral omdat zijn familie allemaal tokkies zijn.

En ik er van ben overtuigd dat hij omgewisseld is toen hij geboren is. Hij is de enigste die wel op een opleiding volgt en hij gaat wel verstandig om met zijn geld.

Hahaha hier precies hetzelfde. Zijn achternaam wekt ook van die opgetrokken wenkbrauwen op en van die veelzeggende 'ooh, aha' momenten. Nee dankjewel, daar wordt ik liever niet mee geassocieerd.
Maar leuk vind ik het niet dat mijn dochtertje en ik niet dezelfde achternaam hebben, zeker op het begin vond ik dat heel raar klinken.

**Geplaatst**: 20-06-12 12:58

Geplaatst: 20-06-12 12:58

ashley1 je kan je kinderen toch jouw achternaam geven? Ik ken een meisje en zij en haar zus hebben de achternaam van de moeder (die vonden de ouders mooier, was een Duitse adellijke naam en die van de vader was een standaard Nederlandse

deze klinkt ook mooier bij hun voornamen).

**Geplaatst**: 20-06-12 13:06

Geplaatst: 20-06-12 13:06

Ja dat zou kunnen, wilde ik eigenlijk ook in het begin vd zwangerschap maar dat ging er bij mijn vriend niet in

**Geplaatst**: 20-06-12 13:11

Re: Meisjesnaam-gehuwdenaam

Geplaatst: 20-06-12 13:11

Ik was nog maar klein toen mijn zus ging trouwen, ik vond het zo raar dat ze ineens een andere naam kreeg! En dat mijn moeder bijv. Vroeger een andere achternaam had vond ik ook maar vreemd. Je heet toch zoals je heet dacht ik? En nu vind ik dat eigenlijk nog steeds. Al lang samen en de kinderen hebben gewoon papa's naam maar ik denk zelfs al zouden we ooit trouwen dat ik dan gewoon blijf heten zoals ik altijd al heet!

**Geplaatst**: 20-06-12 13:13

Geplaatst: 20-06-12 13:13

ashley1 schreef:
Ja dat zou kunnen, wilde ik eigenlijk ook in het begin vd zwangerschap maar dat ging er bij mijn vriend niet in

Idioot eigenlijk he.. Ze vinden het vanzelfsprekend dat je hun naam aan neemt, maar als je het eens andersom wilt... Hoe kun je dat nu denken?? :')

**Geplaatst**: 20-06-12 13:23

Re: Meisjesnaam-gehuwdenaam

Geplaatst: 20-06-12 13:23

Hele goede vraag, en als we zouden gaan trouwen weet ik nog niet welke naam ik aan zou nemen.

Collega van me is onlangs getrouwd en zij heeft alleen de naam van haar man aangenomen. Wat betekend dat ze haar meisjesnaam niet meer gebruikt.
Stel ze gaat scheiden en gaat dan weer verder met carriere opbouwen etc dan heb je kans dat niemand je kent omdat ze altijd de getrouwde naam gehoord hebben.

Verder heeft een andere collega samen met zijn vriendin een kleine gekregen.
Toen hebben ze heel bewust ervoor gekozen om de achternaam van moeders te gebruiken, omdat ze die veel mooier vinden.
Als ze zouden gaan trouwen zou hij haar naam ook aannemen.

**Geplaatst**: 20-06-12 13:46

Geplaatst: 20-06-12 13:46

superpony schreef:
Mensen doen dat heel snel tegenwoordig. Als je bijv school opbelt en je heet anders dan je kind, zal je wel gescheiden zijn van de vader.
Toen onze zoon op huidige school kwam, woonden we tijdelijk ergens anders en waren we nog niet getrouwd. Ik heb alles gewijzigd, maar krijg nu nog steeds alleen de post.

Het is ook zo als je ergens bent en met iemand praat en je zegt; mijn vriend. Ze twijfelen echt of mijn zoon dan niet van hem is, of dat ik met de zoon van mijn vriend op stap ben.
Als je mijn man zegt is dat weer anders voor veel mensen.

Maar goed, trek me er verder weinig van aan. Onze zoon is wel heel blij dat we uiteindelijk toch getrouwd zijn. Hij gaf er meer om dan ik bijvoorbeeld. En mijn man, gaf er nooit om, maar vanaf dat hij me vroeg vond hij het leuk en belangrijk. Ik vind het wle prima, maar er is voor mij niks verandert.

Als je de naam van je man alleen wil dragen, raadden ze wel aan om je paspoort en rijbewijs te veranderen, aangezien het buitenland het niet zou begrijpen. Zal wel meevallen als het allemaal goed in de computer staat, maar toch.........
Ik heb beide namen, dus kan alle kanten op.

Je man mag zelfs jouw naam gaan dragen en ook weer al die keuzes die de vrouw heeft. Dat ging mijn man dan net te ver, maar het kan wel en gebeurt ook.

Je kunt in Nederland nooit 100% de achternaam van je man gebruiken omdat je altijd bij instanties onder je geboorte-achternaam (dus meisjesnaam) geregistreerd zal blijven staan.
Zoals voor de gemeente, uitkeringsinstantie en belastingdienst zal je meisjesnaam altijd gebruikt worden.
Dit omdat je na een scheiding alles weer wettelijk moet veranderen, en dat is geen doen/niet mogelijk.

**Geplaatst**: 20-06-12 13:52

Geplaatst: 20-06-12 13:52

Ik ben niet getrouwd, zal nooit trouwen en heb ook al heel jong gezworen nooit de naam van een ander aan te nemen.
Ik heb het idee dat veel dat doen omdat ze trots zijn bij hem te horen ofzo.
Wat een ander doet, moeten ze zelf weten, maar mij krijgen ze echt niet zo ver.

**Geplaatst**: 20-06-12 13:55

Geplaatst: 20-06-12 13:55

Kan me daar inderdaad ook helemaal niet in vinden nee. Niet dat dat betekent dat ik niet trots ben op mijn mannetje want dat is wel zo maar ik vind het raar om zijn naam aan te nemen. Je wordt toch niet ineens deel van zijn familie ofzo als je getrouwd bent? Trouwen is ook geen must en zou het meer voor het leuke feestje doen en die jurk

**Geplaatst**: 20-06-12 13:56

Geplaatst: 20-06-12 13:56

ik heb de achternaam van mijn man aangenomen. Officieel met mijn naam er ook achter, zo wordt ik dan ook door instanties aangeschreven. Maar als ik me voorstel dan gebruik ik alleen zijn naam.
Aan het begin erg wennen; lollig als je voor het eerst de telefoon benatwoordt op je werk, je nieuwe werkvoicemail inspreekt of je voorstelt aan samenwerkingspartners / gewone mensen

En uberhaubt om je vriend je man te noemen is ook erg wennen! Maar dat deden we beide wel vanaf het begin. Een collega van mij is al een paar jaar getrouwd en noemt haar man nog steeds 'vriend', dan vraag ik me wel af of je alleen om de financien getrouwd bent ofzo.

**Geplaatst**: 20-06-12 13:59

Geplaatst: 20-06-12 13:59

ben niet getrouwt maar ik zou ook nooit de achternaam van een andr aannemen, ongeacht of deze nu wel of niet leuk is.
ik ben wie ik ben, en mijn naam is mijn identiteit. het feit dat ik iemand toevallig heel leuk vind en daar een leven mee wil delen veranderd mijn identiteit niet. ik blijf nog steeds wie ik ben, en dus zou ik mijn naam houden.

daarnaast vind ik het ook nog iets uit de tijd waar de vrouw van de man was (eigendom) waardoor die naam erop geplakt werd. intussen kijken we veelal toch iets anders naar de relatie man-vrouw en zien deze meer gelijk en niet 'de een is eigendom van de ander'. daarom vind ik het in een moderne omgeving eigenlijk ook niet meer passen.

maar vooral het eerste stuk, je bent wie je bent in je eigen identiteit is voor mij de doorslag. 2e deel is meer als ik er verder over nadenk waar het vandaan komt.

**Geplaatst**: 20-06-12 14:02

Geplaatst: 20-06-12 14:02

Ik wil heel graag trouwen (mijn vriend ziet hier helaas het nut niet van in) en wil dolgraag zijn naam dragen.

Dit omdat ik (en hij) uiteindelijk wel kinderen willen. En ik zou het persoonlijk vervelend vinden als ik als enige van het gezin een andere achternaam zou hebben. (voor mij staat dit vast een samen een eigen familie vormen, dat je allemaal dezelfde naam hebt)

Daarnaast zou ik in een bepaald stadium van mijn leven niet meer willen zeggen: "dit is mijn vriend" of "we wonen samen"
in mijn ogen klinkt dat jong (ik bedoel, dat zeg je ook als je 19/20 bent)

Ik begrijp het ook waarom andere mensen er juist voor kiezen om hun eigen naam te houden, maar dit gevoel heb ik zelf helemaal niet.

Nomineer dit bericht ×