Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-08-11 21:26

Geplaatst: 07-08-11 21:26

Ik ga akkoord met Thats_me

Denk dat het voor de hond niet leuk is om elke week gewisseld te worden. Ik moet met mijn broer ook elke week van huis wisselen en vind het zelf niet echt leuk nee. En ik begrijp dan ook nog waarom :p

Dus, of de hond blijft bij jullie of de hond blijft bij de ouders. Kan mij wel inbeelden dat het niet zo simpel is omdat iedereen eraan gehecht is

Hond gaat het blijkbaar het beste hebben bij jullie, en hij staat op u naam dus ik zou hem meenemen... Ben ik toch van plan met mijn 2 honden, ooit. Die staan wel niet op mijn naam maar mijn ma doet er echt totaal niks mee, beesten zouden hun vervelen ook al zijn ze met 2 in een grote tuin

**Geplaatst**: 07-08-11 21:28

Geplaatst: 07-08-11 21:28

Maar aan de andere kant, hoe oud is de hond? En met wie is de band het sterkste?
Toen ik 13 was en mijn zus 18 hebben we alle 2 een pup gekocht, ik een maltezer, zij een boxer.
Beide zijn we op 18 jarige leeftijd uit huis gegaan, en de honden zitten nog bij mam en pap.
Waarom? Want wij hebben ze betaalt, staat op onze naam,...
De honden reageren duidelijk sterker op hun, als op ons. Ze zien hun als hun baasje. Wie ben ik dan
om de honden van hun baasjes te ontnemen?
Of het mijn hond is of niet, ik wou hierover niet egoïstisch doen. Ik zou in de eerste plaats kijken:
"Waar denk je dat je hond het 'gelukkigste' is?"

**Geplaatst**: 07-08-11 21:29

Geplaatst: 07-08-11 21:29

Onze hond is bij mijn ouders gebleven toen ik het huis uit ging. Beestje is ook al oud (14), en in ons eerste huis mochten we geen honden hebben dus ja dan is de keuze snel gemaakt. Ze komt nu wel met enige regelmaat logeren als mijn ouders in de weekenden weg zijn. En dit gaat prima. We wonen nu overigens in een huis waar wel dieren mogen

en hebben nu zelf 2 honden.

En ik denk dat jij het ook zo moet doen. Of de hond gaat volledig bij jou wonen of bij je ouders en als het zo uitkomt kan hij best eens uit logeren. Het is voor de hond niet leuk om constant heen en weer te moeten. Het lijkt mij dat, dat de meeste rust geeft in beide huizen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-08-11 21:29

Geplaatst door de TopicStarter : 07-08-11 21:29

@ DaisNBenj: dat zou op zich een goede oplossing kunnen zijn, ware het niet dat mijn ouders zelf 's avonds de hond per sé willen kunnen uitlaten en wij de hond 's avonds dus niet 'kunnen' hebben.

@ Bravespots: je slaat de spijker op zijn kop, het gaat niet alleen met de hond op deze manier. Ik heb er veel moeite mee om op een fatsoenlijke manier uit huis te komen, helaas. Maargoed, de kwestie van de hond is voor mij toch wel de belangrijkste. Vandaar daarover een topic en niet over de rest

@ joyce: waarschijnlijk zouden mijn ouders het in de praktijk wel redden, maar met moeite. Elke dag naar huis gaan om ze te ondersteunen met de hond zie ik niet zitten, omdat ze al moeite hebben me los te laten. Laat staan dat ik dan ook nog elke dag naar huis zou komen om voor de hond te zorgen...

@ Amable: ik ben het helemaal met je eens, maar een andere komt er niet hoor. Dat zou de pijn echt niet verzachten

Voor degenen die opperen de hond om de week te wisselen: dat willen mijn ouders dus niet, aangezien ze de hond geen dag kunnen missen. Het doet er verder niet toe bij wie de hond het 't beste zou hebben, want zij willen hem gewoon elke dag hebben, punt.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:29

Geplaatst: 07-08-11 21:29

GaelleS schreef:
Ik ga akkoord met Thats_me
...
Hond gaat het blijkbaar het beste hebben bij jullie, en hij staat op u naam dus ik zou hem meenemen... Ben ik toch van plan met mijn 2 honden, ooit. Die staan wel niet op mijn naam maar mijn ma doet er echt totaal niks mee, beesten zouden hun vervelen ook al zijn ze met 2 in een grote tuin

Waaruit maak jij op dat de hond het beter heeft bij haar als bij haar ouders?
Bij haar ouders thuis, is tenslotte, de plek waar de hond aan gehecht is...

**Geplaatst**: 07-08-11 21:31

Geplaatst: 07-08-11 21:31

BraveSpots schreef:
Wat ik wil zeggen is ik mijn hond niet zou willen verliezen om ruzie te voorkomen met mijn ouders. Mijn hond is wel meer waard dan dat.

Dat ligt blijkbaar anders bij TS. Jammer voor haar en de hond.

Dus jij zou liever een levenslange ruzie met je ouders willen? Tja, sorry, ik ben stapelgek op mijn dieren, maar nog veel gekker op mijn ouders. En het is niet zo dat de hond in een liefdeloze, slechte situaties achterblijft, sterker nog, hij blijft achter in de situatie die hij kent en vertrouwd, waar hij het al 3 jaar lang goed heeft. M.i. is het dan dus egoïstisch om je hond op te eisen kosten wat het kost. Tuurlijk zal de hond op een nieuw adres wel aarden, maar de enige reden om hem op te eisen is dat jij hem niet kan missen en hem je ouders dus niet gunt. En tuurlijk is het jammer dat ze dochterlief voor deze keuze zetten, maar ze hebben het er gewoon al heel zwaar mee dat ze gaat. En dat kan je stom, dom, vervelend en belachelijk vinden, het is zo. Denk eens in hoe het voor hun is om niet alleen hun dierbare dochter, maar ook hun dierbare hond in 1 keer te moeten "verliezen". Ik kan me best voorstellen dat ze daar heel erg tegenop zien en juist nu steun aan de hond hebben.

Jammer dat je niet voor een andere hond zou willen gaan ts. Je hart is groot genoeg denk ik en het betekent niet dat je deze hond afzweert. Ik denk oprecht dat het voor je vriend ook leuker is.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:31

Geplaatst: 07-08-11 21:31

Sonja89 schreef:
@ DaisNBenj: dat zou op zich een goede oplossing kunnen zijn, ware het niet dat mijn ouders zelf 's avonds de hond per sé willen kunnen uitlaten en wij de hond 's avonds dus niet 'kunnen' hebben.

@ Bravespots: je slaat de spijker op zijn kop, het gaat niet alleen met de hond op deze manier. Ik heb er veel moeite mee om op een fatsoenlijke manier uit huis te komen, helaas. Maargoed, de kwestie van de hond is voor mij toch wel de belangrijkste. Vandaar daarover een topic en niet over de rest

@ joyce: waarschijnlijk zouden mijn ouders het in de praktijk wel redden, maar met moeite. Elke dag naar huis gaan om ze te ondersteunen met de hond zie ik niet zitten, omdat ze al moeite hebben me los te laten. Laat staan dat ik dan ook nog elke dag naar huis zou komen om voor de hond te zorgen...

@ Amable: ik ben het helemaal met je eens, maar een andere komt er niet hoor. Dat zou de pijn echt niet verzachten

Voor degenen die opperen de hond om de week te wisselen: dat willen mijn ouders dus niet, aangezien ze de hond geen dag kunnen missen. Het doet er verder niet toe bij wie de hond het 't beste zou hebben, want zij willen hem gewoon elke dag hebben, punt.

Gaan jullie overdag werken? Dan kan ze hem best toch overdag hebben. En als zij savonds de hond even willen uitlaten, laat je ze dat toch
gewoon komen doen? Als je een eigen huishouden gaat hebben, ga je genoeg te doen hebben op dat halfuurtje dat ze je hond uit laat?
De afwas, stofzuigen, je douchen... Ze brengt m toch terug...

**Geplaatst**: 07-08-11 21:32

Geplaatst: 07-08-11 21:32

Het gaat niet om de hond, jouw ouders kunnen je niet loslaten en willen controle houden over jouw leven. Dat blijkt al dat je vader de hond ook uit wil laten als deze bij jou is.
Ik zou juist daarover gaan praten met je ouders. Over dat ze je los moeten laten. Zoek daar een oplossing in, dan komt de oplossing voor de hond vanzelf.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:32

Geplaatst: 07-08-11 21:32

Punt is of je toegeeft aan hun gril(len) of niet.

Als het de hond niet is zal het wel wat anders zijn zo te horen. Wil je daardoor je hond verliezen?

**Geplaatst**: 07-08-11 21:33

Geplaatst: 07-08-11 21:33

Amable schreef:
BraveSpots schreef:
Wat ik wil zeggen is ik mijn hond niet zou willen verliezen om ruzie te voorkomen met mijn ouders. Mijn hond is wel meer waard dan dat.

Dat ligt blijkbaar anders bij TS. Jammer voor haar en de hond.

Dus jij zou liever een levenslange ruzie met je ouders willen? Tja, sorry, ik ben stapelgek op mijn dieren, maar nog veel gekker op mijn ouders. En het is niet zo dat de hond in een liefdeloze, slechte situaties achterblijft, sterker nog, hij blijft achter in de situatie die hij kent en vertrouwd, waar hij het al 3 jaar lang goed heeft. M.i. is het dan dus egoïstisch om je hond op te eisen kosten wat het kost. Tuurlijk zal de hond op een nieuw adres wel aarden, maar de enige reden om hem op te eisen is dat jij hem niet kan missen en hem je ouders dus niet gunt. En tuurlijk is het jammer dat ze dochterlief voor deze keuze zetten, maar ze hebben het er gewoon al heel zwaar mee dat ze gaat. En dat kan je stom, dom, vervelend en belachelijk vinden, het is zo. Denk eens in hoe het voor hun is om niet alleen hun dierbare dochter, maar ook hun dierbare hond in 1 keer te moeten "verliezen". Ik kan me best voorstellen dat ze daar heel erg tegenop zien en juist nu steun aan de hond hebben.

Jammer dat je niet voor een andere hond zou willen gaan ts. Je hart is groot genoeg denk ik en het betekent niet dat je deze hond afzweert. Ik denk oprecht dat het voor je vriend ook leuker is.

Ik ben het hier volledig mee eens. De ouders zullen hun dochter uit huis zien gaan, en de hond. Alles valt neer, het huis is leeg.
(Lege nest syndroom).

Edit: Ik persoonlijk kocht mij gewoon een nieuwe hond. Het beestje zal het vast goed hebben bij je ouders.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-08-11 21:34

Geplaatst door de TopicStarter : 07-08-11 21:34

@DaisNBenj: normaal zou dat misschien wel kunnen ja, maar ik wil voorkomen dat ik elke dag contact 'moet' hebben met mijn ouders. Daarnaast willen mijn ouders niet dat de hond bij ons slaapt.

Storm slaat de spijker op zijn kop

Het gaat hier inderdaad niet alleen om de hond, maar voor dit moment even wel.

@ BraveSpots: ik wil de hond niet verliezen, maar ook geen eindeloos geruzie als ik dan eindelijk op mezelf ben. Daarbij wil ik het mijn ouders ook niet aandoen om naast mij ook nog de hond te moeten afstaan...

**Geplaatst**: 07-08-11 21:35

Geplaatst: 07-08-11 21:35

Amable schreef:
BraveSpots schreef:
Wat ik wil zeggen is ik mijn hond niet zou willen verliezen om ruzie te voorkomen met mijn ouders. Mijn hond is wel meer waard dan dat.

Dat ligt blijkbaar anders bij TS. Jammer voor haar en de hond.

Dus jij zou liever een levenslange ruzie met je ouders willen? Tja, sorry, ik ben stapelgek op mijn dieren, maar nog veel gekker op mijn ouders. En het is niet zo dat de hond in een liefdeloze, slechte situaties achterblijft, sterker nog, hij blijft achter in de situatie die hij kent en vertrouwd, waar hij het al 3 jaar lang goed heeft. M.i. is het dan dus egoïstisch om je hond op te eisen kosten wat het kost. Tuurlijk zal de hond op een nieuw adres wel aarden, maar de enige reden om hem op te eisen is dat jij hem niet kan missen en hem je ouders dus niet gunt. En tuurlijk is het jammer dat ze dochterlief voor deze keuze zetten, maar ze hebben het er gewoon al heel zwaar mee dat ze gaat. En dat kan je stom, dom, vervelend en belachelijk vinden, het is zo. Denk eens in hoe het voor hun is om niet alleen hun dierbare dochter, maar ook hun dierbare hond in 1 keer te moeten "verliezen". Ik kan me best voorstellen dat ze daar heel erg tegenop zien en juist nu steun aan de hond hebben.

Jammer dat je niet voor een andere hond zou willen gaan ts. Je hart is groot genoeg denk ik en het betekent niet dat je deze hond afzweert. Ik denk oprecht dat het voor je vriend ook leuker is.

Ze willen gewoon controle over haar.

Zou ik niet pikken. Al helemaal niet over de rug van mijn hond.

Als mijn ouders levenslange ruzie maken over een (mijn!) hond, dan verwijs ik ze naar een psychiater en kunnen ze weer contact opnemen als ze hun verstand hebben teruggevonden. Zo zelfstandig ben ik wel.

Hun lege-nest sydroom is niet het probleem van TS. En al helemaal niet van de hond.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:38

Geplaatst: 07-08-11 21:38

@TS: Ik denk dat je in de war bent met een ander, want ik heb niet gezegd dat je elke dag naar je ouders moet om voor de hond te zorgen...

Ik heb gezegd dat het voor de hond beter is om 1 thuis te kiezen (het huis waar die het het beste heeft en waarschijnlijk is dat bij jullie, omdat je zei dat je ouders het niet zouden redden) en dat de andere partij eventueel (je ouders dus, als de hond bij jullie zou blijven) af en toe met de hond kan gaan lopen, als ze de hond missen. Verder heb ik het idee geopperd, om zoals wij dat doen, de hond bijv. een paar keer per week een paar uurtjes bij je ouders te brengen als je gaat werken. Lijkt me in mijn ogen een prima oplossing!

**Geplaatst**: 07-08-11 21:38

Geplaatst: 07-08-11 21:38

BraveSpots schreef:
...Ze willen gewoon controle over haar.
Zou ik niet pikken. Al helemaal niet over de rug van mijn hond.
Als mijn ouders levenslange ruzie maken over een (mijn!) hond, dan verwijs ik ze naar een psychiater en kunnen ze weer contact opnemen als ze hun verstand hebben teruggevonden. Zo zelfstandig ben ik wel.
Hun lege-nest sydroom is niet het probleem van TS. En al helemaal niet van de hond.

Nou, het spijt me heel erg wat ik nu zeg, maar voor een student verpleegkunde, waarin je met mensen gaat werken vind ik jou erg kortzichtig!

Laatst bijgewerkt door DaisNBenj op 07-08-11 21:39, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 07-08-11 21:39

Re: Uit huis, waar blijft de hond?

Geplaatst: 07-08-11 21:39

Het kind hoort niet voor de psychische gezondheid van de ouder te zorgen. Dat is de omgekeerde wereld.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:39

Geplaatst: 07-08-11 21:39

Maar als je ouders zo veel moeite hebben met loslaten, is het dan wel een goed idee geweest om voor een huis in dezelfde straat te gaan? En waarom moeten zij die hond per se 's avonds ook nog zien?

Mijn vader was witheet toen ik op mijn achttiende aankondigde uit huis te willen gaan en hij zag alleen de negatieve kant, maar die is in de loop der tijd helemaal bijgetrokken en de band met hem is net als vroeger gewoon weer heel goed, gelukkig

Waren even een paar lastige maanden, maar het is voor beide partijen gewoon een kwestie van wennen

**Geplaatst**: 07-08-11 21:39

Geplaatst: 07-08-11 21:39

Een beetje inlevingsvermogen en empathie mag je gerust hebben hoor!?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-08-11 21:40

Geplaatst door de TopicStarter : 07-08-11 21:40

Sorry Joyce, dan heb ik de verkeerde naam neergezet. Het gaat ook snel hier! Ik denk dat jouw suggestie een prima oplossing zou kunnen zijn, dank je

Eerst maar even rust in de situatie en dan eens kijken of wij hem af en toe kunnen ophalen voor een fijne wandeling.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:40

Geplaatst: 07-08-11 21:40

DaisNBenj schreef:
Een beetje inlevingsvermogen en empathie mag je gerust hebben hoor!?

In de vorm van haar geliefde hond achter te laten? Leuk.

Of toch niet.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:41

Geplaatst: 07-08-11 21:41

Ik zou denk voor een andere hond gaan, dan heeft jou huidige hond een speelmaatje erbij, en jou vriend mag er mee gaan wandelen. Je ziet je huidige hond elke dag als ze ermee gaan wandelen. Je ouders laten je dan denk ook makkelijker los, dan dat je de hond zelf houd. Je kunt altijd nog met hem gaan wandelen, en dan heb je 2 hondjes om mee naar de bossen oid te gaan?

Wel een heel lastige situatie.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:41

Geplaatst: 07-08-11 21:41

DaisNBenj schreef:
BraveSpots schreef:
...Ze willen gewoon controle over haar.
Zou ik niet pikken. Al helemaal niet over de rug van mijn hond.
Als mijn ouders levenslange ruzie maken over een (mijn!) hond, dan verwijs ik ze naar een psychiater en kunnen ze weer contact opnemen als ze hun verstand hebben teruggevonden. Zo zelfstandig ben ik wel.
Hun lege-nest sydroom is niet het probleem van TS. En al helemaal niet van de hond.

Nou, het spijt me heel erg wat ik nu zeg, maar voor een student verpleegkunde, waarin je met mensen gaat werken vind ik jou erg kortzichtig!

Ik heb geen verantwoording over mijn job af te leggen op een forum. En al helemaal niet aan jouw.

**Geplaatst**: 07-08-11 21:42

Geplaatst: 07-08-11 21:42

Maakt niet uit hoor

Succes met je keuze! Het is allemaal niet makkelijk, als je ouders er zo tegenop zien om jou uit huis te laten gaan...

**Geplaatst**: 07-08-11 21:43

Geplaatst: 07-08-11 21:43

BraveSpots schreef:
DaisNBenj schreef:
Een beetje inlevingsvermogen en empathie mag je gerust hebben hoor!?

In de vorm van haar geliefde hond achter te laten? Leuk.

Of toch niet.

Achter te laten? Jeetje de hond word heus niet gedumpt in het bos hoor. TS zal de kans krijgen om de hond dagelijks te zien...
Kan je je niet eens inbeelden wat dat voor haar ouders allemaal zou zijn!? Dochter vertrekt, hond vertrekt, en daar zitten ze dan
met niks?
Sorry. Als dochter zijnde mag je je ook best voorstellen dat je ouders het hier zwaar mee zullen hebben (TS niet op jou, ik zie duidelijk dat je erg om je ouders geeft).
Jij zou dus liever jou hond meenemen, waar tenslotte je ouders ook al jaren aan gehecht zyn en hun op dat moment even alles uit het
leven nemen wat hun lief is?

**Geplaatst**: 07-08-11 21:43

Geplaatst: 07-08-11 21:43

Mijn hond kocht ik als pup ik woonde toen samen, uiteindelijk ben ik naar mijn ouders gegaan en heb ik de hond meegenomen. Vervolgens kwam ik bij mijn ex en mijn hond heeft eerst een jaar bij mijn ouders gezeten omdat hij meer mogelijkheden daar had en lekker de hele dag buiten kon zijn. Inmiddels zit mijn hond weer bij mijn ouders (helaas). Ik woon nu samen maar mijn hond heeft het hier echt niet naar zijn zin. zodra we iets anders hebben wil ik hem graag weer terug zodat voor hem de mogelijkheden beter zijn. Maar op het moment is het voor hem beter om bij mijn ouders te zijn. Weer lekker de hele dag buiten en samen met een andere hond.
Het is uiteindelijk nog maar de vraag of ik hem ooit terug krijg haha

In jouw geval zou ik kijken naar je hond, wat zal het beste voor hem/ haar zijn?

**Geplaatst**: 07-08-11 21:44

Geplaatst: 07-08-11 21:44

Natuurlijk. Een beetje mens kan daar gewoon stabiel mee omgaan hoor. Het lege-nest syndroom is geen echte ziekte als dat niet duidelijk was.

Nomineer dit bericht ×