
maar het is wel zo dat het in bepaalde situaties (bijna) niet anders kan... in een ''wat vind jij daarvan-situatie'' bijvoorbeeld. het is imo dan lastig om te beginnen zonder ik denk/vind, of mijns inziens of iets in die geest. en aan de andere kant is het ook wel weer netjes als je bepaalde situaties/denkwijzes op jezelf verhaalt (zeg ik dit zo goed?), omdat je dan voorkomt dat een ander het gevoel heeft dat je 'm aanvalt.
beetje dubbel dus. het lukte me trouwens niet om dit te schrijven zonder het over mezelf te hebben

.
als ik ik feedback geef begin ik ook altijd de zin met: ik vind dit of dat. Dat hoort nu eenmaal bij feedback. In brieven en emails vermijd ik het, idd ingeramd dat een dergelijke schrijfstijl niet netjes is.
. 
(Ja ja, iets irritant vinden kun je niet gebruiken, maar IK vind het een fijn woord om zo te gebruiken, dus in officieuze teksten doe ik dat lekker.)