wat mijzelf betreft: ik weet het niet zo goed..
ik denk dat ik niet zou kunnen werken om te leven. of in ieder geval, niet met een baan die niet 200% mijn intresse heeft en waar ik me helemaal voor wil inzetten. en dan kom je al snel uit bij leven om te werken. maar dat is ook weer niet helemaal hoe ik in elkaar zit.
ik hoop er ooit (later, studeer nu nog) er tussen in te komen zitten.
overigens is bij mij de ambitie er wel om 'hogerop' te komen..
ben nu bezig met mijn 2e bachelor. heb ook al 2 masters op het oog en hele hoop 'plannen' ..
alleen de motivatie om er echt te komen ontbreekt een beetje bij mij.
ik heb gewoon GEEN zin meer om te leren (dat ik nu op bokt zit terwijl ik morgen tentamen heb.. zegt genoeg denk ik). en tja.. ik zal toch nog lang doormoeten met al die plannen die ik heb.
edit: ik zou trouwens echt willen dat ik wat meer 'karakter' had om te leven voor mn werk/studie.

(specialist ouderengeneeskunde tegenwoordig) Gewone werkdagen van 9-5 en afhankelijk van de hoeveelheid artsen soms een oproepdienst 's nachts of in 't weekend 

Maar er zijn inderdaad wel richtingen waar je niet extreem veel uren maakt. Zoals inderdaad (verpleeg)huisartsgeneeskunde, maar ook psychiatrie, sociale geneeskunde (GGD), bedrijfsarts. Ook in het ziekenhuis zijn ze wel te vinden. Als SEH-arts is het ook goed mogelijk om 40uur per week te werken heb ik gehoord. Wil zelf graag anesthesiologie gaan doen, en dan het liefst daarna intensivist (IC-arts) worden maar ik weet niet of ik dat op ga brengen. De specialisatie anesthesiologie duurt al 5-6 jaar geloof ik, en intensivist worden duurt daarna nog eens ongeveer net zo lang. Anesthesiologie is wel een specialisme waarbij het goed mogelijk is om parttime te werken en waar het aantal diensten ook wel meevalt, tenminste dat is wat ik gehoord heb.