Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek


benangelique schreef:tussen slaan en een corrigerende tik zit in mijn ogen een wereld van verschil. wanneer een peuter al 4x de stereo aan heeft gezet en het nog een 5e keer wil proberen, krijgt het van mij toch echt een tik op de vingers.
wanneer er echter sprake is van een conflict, is slaan idd een teken van onmacht.

Alsof de wereld verging
Vervolgens opgepakt, weer ergens anders met leuk speelgoed neergezet en het probleem was weer over. 
unicorn_kiss schreef:Hiermee zal haast niemand het eens zijn maar
Slaan is voor mij de beste manier van opvoeden..
ik heb zelf ook genoeg tikken gehad en ik dat heeft op mij een prima effect gehad.
Mijn kinderen zullen later ook een tik kunnen verwachten als ze iets fout doen
Adil18 schreef:Bon_Bon schreef:ahh ik ben wel voor een opvoedkundige tik is.
Dan bedoel ik dus niet, blauw oog, tand door je lip of de hoek ingeramd worden.
Ik heb als kind zijnde ook wel eens tik op mn handen gehad als ik voor de zoveelste keer ergens aan zat waar ik niet aan mocht zitten.
Of een draai om mn oren als ik een grote mond had.
En ik kan zeggen ik had (en heb) respect voor mn ouders, ik ben netjes opgevoed. Ik was moeilijk opvoedbaar (toen me ma voor advies langs huisarts ging kon ik per direct uit huis geplaatst worden) mn broer was ook moeilijk opvoedbaar, alleen mn zus was 'makkelijk'
sommige kinderen zijn gewoon lastiger dan anderen, als mijn moeder mij straf gaf, dan gaf ik daar niet om, stel je was strontvervelend aan tafel dan werd je gewaarschuwd, dan kreeg je je tweede waarschuwing dat als je niet ophield je een draai om je oren zou krijgen, ging je dan nog door dan kreeg je m ook. En de volgende keer bedacht je je wel twee keer of je door ging. Niet dat slappe gedoe van op het stoute trapje of van die onzin.
Lijkt alsof ik mezelf hoor praten
Miryamk schreef:unicorn_kiss schreef:Hiermee zal haast niemand het eens zijn maar
Slaan is voor mij de beste manier van opvoeden..
ik heb zelf ook genoeg tikken gehad en ik dat heeft op mij een prima effect gehad.
Mijn kinderen zullen later ook een tik kunnen verwachten als ze iets fout doen
Ik ben het niet eens met je 2e zin. De beste manier is een kind kunnen uitleggen waarom iets niet mag en je grenzen stellen.
En waarschijnlijk was je zonder die tikken ook wel een goed mens geworden
.unicorn_kiss schreef:De angst voor een tik zorgt er imo meer voor dat het kind zijn gedrag niet zal herhalen. Zo dacht ik er als kind over, voor zover ik me kan herinneren.
Maar feit is ook dat elk kind een andere opvoeding nodig heeft.
. 

odetteke schreef:unicorn_kiss schreef:De angst voor een tik zorgt er imo meer voor dat het kind zijn gedrag niet zal herhalen. Zo dacht ik er als kind over, voor zover ik me kan herinneren.
Maar feit is ook dat elk kind een andere opvoeding nodig heeft.
En dat is juist iets dat ik niet wil. Ik wil geen onderlinge verhoudingen die gebasseerd zijn op angst, het moet gebasseerd zijn op respect.


KiWiKo schreef:slaan is onmacht ja... klopt........
als een 600 kilo wegend dier met meer kracht in diens rechteroor dan ik in mijn hele lijf heb, dan zal ik inderdaad moeten slaan......... omdat ik fysiek niet sterker ben dan het paard........
klopt als een bus

KiWiKo schreef:slaan is onmacht ja... klopt........
als een 600 kilo wegend dier met meer kracht in diens rechteroor dan ik in mijn hele lijf heb, dan zal ik inderdaad moeten slaan......... omdat ik fysiek niet sterker ben dan het paard........
klopt als een bus

pmarena schreef:Gebaseerd , met 1 S
Niet helemaal helder meer, nauwelijks geslapen afgelopen nacht
Bon_Bon schreef:klein voorbeeld:
staat loeihete kop thee op tafel, je hebt kids die na een keer zeggen afblijven, is heel heet doet auw, er ook daadwerkelijk afblijven.
Zijn ook zat kids die dat niet doen en toch proberen erbij te kunnen.
Ik zal een keer zeggen afblijven is heet doet auw, wil kind erna toch aanzitten is het flink goeie tik op het handje liever een keer pijn in je handen dan een brandwond.

Citaat:En toch heb ik ongelofelijk veel respect voor mijn ouders, geweldige mensen
Zoiets gaat een beetje hand in hand,
zo'n angst stelt ook heel weinig voor
(tenzij je je kind door elkaar rammelt)
)unicorn_kiss schreef:En toch heb ik ongelofelijk veel respect voor mijn ouders, geweldige mensen
Zoiets gaat een beetje hand in hand,
zo'n angst stelt ook heel weinig voor
(tenzij je je kind door elkaar rammelt)
En wees gerust, een kind dat luistert komt voort uit angst voor 'iets' (een boze blik, boze woorden),
een kind kent het begrip respect namelijk nog niet.
AniqueN schreef:Citaat:En toch heb ik ongelofelijk veel respect voor mijn ouders, geweldige mensen
Zoiets gaat een beetje hand in hand,
zo'n angst stelt ook heel weinig voor
(tenzij je je kind door elkaar rammelt)
Ik denk dat je die angst juist niet moet onderschatten. Vooral niet als je een jong kind hebt (als ze ouder worden wordt het sowieso minder effectief, gaan ze terugslaan. Heb je dat weer)
Als iemand die 3 of 4 keer groter is van jij voor je komt staan en eens flink zijn stem verheft, is dat al flink eng lijkt mij.