Ik hoop dat hij na zijn slaapje weer zijn oude vertrouwde zelf is. Hij is oud en is altijd maar maximaal een kwartier ofzo wakker (dus het dierenartsbezoek, auto, reismand, geluiden en geuren van honden, weer auto.. was pittig voor hem), waarvan ca 7 minuten spelen en zijn vachtje schuren in zo’n buis, terwijl ik zijn eten klaarmaak (kokend water op geprakt natvoer, en dan laten afkoelen en 1x daags ook met probiotica erin). Meestal komt hij al naar de keuken gerend als het nog aan het afkoelen is, hij is snel moe en gaat dan trillen.
Niet dat hij dan geen eten meer had staan maar hij heeft altijd liever dat het warm is geloof ik, hij laat restjes van de vorige keer altijd staan.
Dan eten, tijdens eten laat ik hem alleen (hij heeft zijn eigen kamer) want als ik erbij blijf gaat hij ermee lopen slepen.
En na het eten duikt ie zijn nestje weer in. En slaapt dan zo zes uur ofzo.
Hij krabbelt altijd aan de deur als hij wakker is. Vanochtend duurde dat maar, dus ik keek even om de hoek. Wc hoekje nog zowat ongebruikt. Voer van die nacht niet van gegeten. Hij heeft meerdere slaapplekken dus ik ging hem zoeken, hij lag ergens apatisch niet slapend maar ook niet alert. En later zag ik ook ontlasting in zijn slaapplek, dat is voor mij wel echt een rode vlag. En helemaal geen interesse om eruit te komen.
En toen bleek dus obstipatie en kromme rug en piepen bij het drukken. En omvallen als ik hem bij zijn voerbakje zette. Dus ik heb hem de hele tijd ondersteund zodat hij kon eten maar ook na het eten bleef hij maar rondstiefelen met een kromme rug. En toen in zijn bedje gedaan en is hij zonder te bewegen (normaal is het altijd even uitschudden en dan paar rondjes nestje maken voor hij blijft liggen) zo op zijn buik blijven liggen.
Daarom dacht ik dat dit het einde wel zou zijn.
Maar nu heeft hij twee onderhuidse entingen gehad (Metacam en een maag ontspanner, Emeprid, werkzame stof is Metoclopramide) en een fles van die maagontspanner mee om drie x daags te geven.
Het is wel veel, 125 ml terwijl hij 3x daags 1 ml hoeft. Ze hadden niet kleiner.
Misschien kan ik met het restant (als hij weer beter is of toch niet opknapt, het moet nu wel het 1 of het ander gaan worden), nog iemand anders’ diertje helpen.
Aan anderen boven mijn berichtje die hun lieve katje moesten laten gaan: heel veel sterkte.
Het is echt de keerzijde van het houden van dieren.

En ook die afscheid moesten nemen van naasten, heel veel sterkte.

En iedereen dank jullie voor de steun. Ik wist zelf ook niet dat het me zo zou aangrijpen
