Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-12-18 14:40

Geplaatst: 24-12-18 14:40

Mandy , of je nu wel of niet overstag gaat, er is maar één reden om aan kinderen te beginnen en dat is dat jij er voor de volle 100% achter moet staan. Zo niet ( en de redenen van je vriend vind ik kul redenen) dan niet aan beginnen. Het lijkt een beetje op hij geen kind, jij geen hond. Misschien moet je wel de knoop doorhakken want zeer waarschijnlijk zal je weigering je door je vriend de rest van je leven worden nagedragen. Beter alleen dan gedwongen in een situatie zitten waar je niets mee hebt, jammer van die 10 jaar maar het is niet anders. Het kan natuurlijk zo zijn dat je vriend je echt niet kwijt wil en dit als laatste pressie middel gebruikt (wat ook min is) maar dan nog. Mocht je zeggen dat hij dan maar moet gaan dan krijgt hij misschien wel de schrik van zijn leven en gaat hij nadenken over wat hij van jou verlangt. Maar hij kan ook gewoon echt afhaken.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:43

Geplaatst: 24-12-18 14:43

Amaryllis schreef:
Ik lees een aantal vergelijkingen met dieren.

Als ik naar mijzelf kijk heb ik heel lang getwijfeld, toch de knoop doorgehakt om er 100% wel voor te gaan en ben nu iets meer dan een jaar moeder van een heel mooi jongetje.

En aanhankend op het dierenpunt: hoeveel je ook van een dier houdt, het is nooit te vergelijken met de liefde voor je eigen kind. Ik geloofde daar ook nooit echt in, maar ik moet de clichés weer gelijk geven. Dus dat is geen goed betrouwbaar materiaal als het aankomt op het bepalen of je wel/geen kinderwens hebt.

Desondanks een pittige beslissing TS. Gevoelsmatig denk ik dat jullie hier niet uit gaan komen, hoewel ik je natuurlijk liever anders toe zou wensen! Veel wijsheid in ieder geval!

Maar toch zou ik die gok niet wagen hoor. Ik had van tevoren wel een mega kinderwens, en de liefde voor mijn kind is echt heel erg groot, maar die liefde kan je pas alleen begrijpen als je een kind hebt

Maar TS wil het nu niet, ziet het niet zitten en dat is haar goed recht. Het is niet dat je het even kan proberen en het terug kan stoppen als het niet bevalt

Ik vind trouwens alle clichés van zwangerschap/bevalling/kraamperiode/babytijd echt niet waar en dat vond ik een enorme teleurstelling. Die je best kan handelen als je toch al een kinderwens had, maar als je die niet hebt wil ik niet weten in wat voor gat je valt als het allemaal niks blijkt te zijn

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-12-18 14:43

Geplaatst door de TopicStarter : 24-12-18 14:43

En misschien had ik ook wel anders over kinderen gedacht als hij meer voor mij over zou hebben.

Zo zou hij voor mij echt nooit naar mijn paard gaan om te verzorgen als ik ziek ben. Dat moet ik zelf maar zien te regelen, en ookal heeft hij een e rijbewijs en de auto ervoor. Denk maar niet dat hij ooit met de trailer zou willen rijden.

En zo kan ik nog wel meer voorbeelden bedenken.

Heb soms wel momenten gehad dat een kindje mij stiekem eigenlijk best heel leuk leek.
Maar dan kwamen de vragen weer omhoog. Wie zorgt er dan voor mijn paard en hoe ga ik dat combineren als het kindje er eenmaal is.

En hoe ga ik m'n mijn paard nog betalen met alle extra kosten erbij.

Als ik het er met hem over had, van hoe zie jij dat voor je. Was 't altijd van oh maar dat komt wel goed dan hoor. Maar toch heb ik er geen vertrouwen in.

Verder zit ik er aan te denken om misschien even een week of 2 in de richting. Hem eens alleen te laten, even weg bij elkaar om alles op een rijtje te kunnen zetten.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:45

Geplaatst: 24-12-18 14:45

Amaryllis schreef:
Ik lees een aantal vergelijkingen met dieren.

Als ik naar mijzelf kijk heb ik heel lang getwijfeld, toch de knoop doorgehakt om er 100% wel voor te gaan en ben nu iets meer dan een jaar moeder van een heel mooi jongetje.

En aanhankend op het dierenpunt: hoeveel je ook van een dier houdt, het is nooit te vergelijken met de liefde voor je eigen kind. Ik geloofde daar ook nooit echt in, maar ik moet de clichés weer gelijk geven. Dus dat is geen goed betrouwbaar materiaal als het aankomt op het bepalen of je wel/geen kinderwens hebt.

Desondanks een pittige beslissing TS. Gevoelsmatig denk ik dat jullie hier niet uit gaan komen, hoewel ik je natuurlijk liever anders toe zou wensen! Veel wijsheid in ieder geval!

Maar jij kent beide vormen nu. Als je die tweede vorm níet kent dan is er geen "grotere vorm" en dus is de liefde voor je dier het meest intens. Dat de liefde voor een kind, als dat er zou zijn, groter kan zijn betekent niet dat zonder kind de liefde voor het dier minder is. Voor de persoon zelf ís die "grotere" liefde er niet nl.
Dat jíj dat verschil kent maakt geen jota uit voor de persoon die dat verschil niet heeft.

TS: eerlijk gezegd klinkt het alsof je twijfels rond de relatie sowieso lang niet alleen met wel of geen kind te maken hebben.

Laatst bijgewerkt door Ayasha op 24-12-18 14:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-12-18 14:45

Geplaatst: 24-12-18 14:45

En vlak voor kerst is eigenlijk een heel mooi moment om gewoon doei te zeggen. Ik zou 1 gesprek aangaan, blijft hij bij de kinderwens, dan is het over. Echt, van kinderen word je ongelukkig.
Een kind is iets verschrikkelijks, dus ik begrijp de TS absoluut en ik zeg het tegenwoordig direct als ik iemand ontmoet. GEEN kinderen, punt, onbespreekbaar.

TS, neem afscheid en neem een hond, daar word je gelukkiger van.

Een dier is echt een kind, het is onzin als iemand beweert dat het niet zo is. Er is niet voor niets het gezegde: toen ik de mens heb leren kennen kreeg ik de dieren lief. Dat is echt waar.

Laatst bijgewerkt door germie op 24-12-18 14:47, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-12-18 14:46

Geplaatst: 24-12-18 14:46

In een relatie moeten de neuzen dezelfde kant op staan, zeker bij zoiets belangrijks. En een kinderwens ontstaat niet doordat hij eventueel meer voor jou zou doen. Als het er niet in zit, zit het er niet in. En dan is dat heel verdrietig maar dat is dan zo.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:46

Geplaatst: 24-12-18 14:46

Voor mij was kinderen ook niet vanzelfsprekend. Toen ik jonger was vond ik andere dingen belangrijk. En vanaf het moment dat we gingen proberen stonden we er een beetje in van als het lukt is het leuk en zoniet dan niet geen gedokter en zeker geen adopteren.

Wij hebben nu 2 kinderen, hele leuke al zeg ik het zelf en ik heb er zeker geen spijt van. Mijn dieren heb ik gehouden incl. de paarden dat was voor mij wel een voorwaarde al rij ik nu niet heel vaak. Maar we hadden beide een eigen zaak, zorg combineren kon dus niet en ik ben gestopt met fulltime werken. Als ik ts was en de relatie zit goed en je wilt het toch proberen maak dan in ieder geval goede afspraken over het verdelen van de zorg. Dat je elkaar daar later geen verwijten over gaat maken.
En achteraf niet zeiken en zeuren over hoe moeilijk en zwaar het is of wat dan ook. Als je ervoor kiest ga er dan ook voor dat ben je een kind verplicht. Je blijft gewoon jezelf ook met kinderen en ze gaan ook weer een keer het huis uit.

Wil je het echt niet gun elkaar dan de vrijheid want dit is iets wat altijd tussen jullie in blijft staan denk ik

**Geplaatst**: 24-12-18 14:47

Geplaatst: 24-12-18 14:47

Ayasha schreef:
Amaryllis schreef:
Ik lees een aantal vergelijkingen met dieren.

Als ik naar mijzelf kijk heb ik heel lang getwijfeld, toch de knoop doorgehakt om er 100% wel voor te gaan en ben nu iets meer dan een jaar moeder van een heel mooi jongetje.

En aanhankend op het dierenpunt: hoeveel je ook van een dier houdt, het is nooit te vergelijken met de liefde voor je eigen kind. Ik geloofde daar ook nooit echt in, maar ik moet de clichés weer gelijk geven. Dus dat is geen goed betrouwbaar materiaal als het aankomt op het bepalen of je wel/geen kinderwens hebt.

Desondanks een pittige beslissing TS. Gevoelsmatig denk ik dat jullie hier niet uit gaan komen, hoewel ik je natuurlijk liever anders toe zou wensen! Veel wijsheid in ieder geval!

Maar jij kent beide vormen nu. Als je die tweede vorm níet kent dan is er geen "grotere vorm" en dus is de liefde voor je dier het meest intens. Dat de liefde voor een kind, als dat er zou zijn, groter kan zijn betekent niet dat zonder kind de liefde voor het dier minder is. Voor de persoon zelf ís die "grotere" liefde er niet nl.
Dat jíj dat verschil kent maakt geen jota uit voor de persoon die dat verschil niet heeft.

Super goed verwoord en helemaal eens.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:48

Geplaatst: 24-12-18 14:48

Ik zit met hetzelfde dilemma soms. Gelukkig ben ik pas 21 en is het voor mij de komende 10 jaar nog niet aan de orde. Maar mijn vriend weet heel erg zeker dat hij kinderen wil. Ik schommel vaak tussen wel en niet.

Een kindje later lijkt mij heel erg leuk. Ik heb echter zelf een ASS en mijn vriend heeft ADD en chronische depressie. Die twee dingen laten mij echt heel erg twijfelen of ik het wel wil. Ik ben bang dat mijn kind door dezelfde moeilijkheden heen moet als ik, of als mijn vriend. En dat gun ik hem/haar op de voorhand al absoluut niet.

Ook heb ik een lange moeizame jeugd gehad en kan ik nu eigenlijk pas echt beginnen met mijn leven leven zoals ik het wil. Ik ben vooral bang dat ik daar over 10 jaar nog niet klaar mee ben. En nog veel te veel wil doen zonder kinderen in beeld.

En ik heb soms al moeite genoeg met voor mezelf zorgen en alles balanceren en jongleren. Ik ben vooral bang dat ik met een kind erbij helemaal in de put terecht kom omdat ik niet meer weet hoe ik alles moet balanceren.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:48

Geplaatst: 24-12-18 14:48

Mandy_89 schreef:
En misschien had ik ook wel anders over kinderen gedacht als hij meer voor mij over zou hebben.

Zo zou hij voor mij echt nooit naar mijn paard gaan om te verzorgen als ik ziek ben. Dat moet ik zelf maar zien te regelen, en ookal heeft hij een e rijbewijs en de auto ervoor. Denk maar niet dat hij ooit met de trailer zou willen rijden.

En zo kan ik nog wel meer voorbeelden bedenken.

Heb soms wel momenten gehad dat een kindje mij stiekem eigenlijk best heel leuk leek.
Maar dan kwamen de vragen weer omhoog. Wie zorgt er dan voor mijn paard en hoe ga ik dat combineren als het kindje er eenmaal is.

En hoe ga ik m'n mijn paard nog betalen met alle extra kosten erbij.

Als ik het er met hem over had, van hoe zie jij dat voor je. Was 't altijd van oh maar dat komt wel goed dan hoor. Maar toch heb ik er geen vertrouwen in.

Verder zit ik er aan te denken om misschien even een week of 2 in de richting. Hem eens alleen te laten, even weg bij elkaar om alles op een rijtje te kunnen zetten.

Ik zie hier nog wel een ander probleempje, niks voor iemand over hebben is nooit goed, of er nou wel of geen kinderen zijn.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:49

Geplaatst: 24-12-18 14:49

germie schreef:
En vlak voor kerst is eigenlijk een heel mooi moment om gewoon doei te zeggen. Ik zou 1 gesprek aangaan, blijft hij bij de kinderwens, dan is het over. Echt, van kinderen word je ongelukkig.
Een kind is iets verschrikkelijks, dus ik begrijp de TS absoluut en ik zeg het tegenwoordig direct als ik iemand ontmoet. GEEN kinderen, punt, onbespreekbaar.

Nou nou... tandje minder mag wel hoor >;)

Ik vind mijn kind toevallig wel heel lief, ben er dolgelukkig mee en ervaar het niet als iets verschrikkelijks

We hebben juist zelfs een tweede gemaakt die onderweg is :')

**Geplaatst**: 24-12-18 14:51

Geplaatst: 24-12-18 14:51

verootjoo schreef:
germie schreef:
En vlak voor kerst is eigenlijk een heel mooi moment om gewoon doei te zeggen. Ik zou 1 gesprek aangaan, blijft hij bij de kinderwens, dan is het over. Echt, van kinderen word je ongelukkig.
Een kind is iets verschrikkelijks, dus ik begrijp de TS absoluut en ik zeg het tegenwoordig direct als ik iemand ontmoet. GEEN kinderen, punt, onbespreekbaar.

Nou nou... tandje minder mag wel hoor

Ik vind mijn kind toevallig wel heel lief, ben er dolgelukkig mee en ervaar het niet als iets verschrikkelijks

Nou echt zo

Maar ja, ik vind seks ook heel leuk en daar verschillen we ook over van mening.

Ik heb wel mannen verlaten omdat ik mezelf niet zag fokken met ze. Voor mij is geen kinderwens ook een dealbreaker. Maar dat zeg ik dan direct, ik ga dat niet 10 jaar laten sudderen.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:54

Geplaatst: 24-12-18 14:54

Iemand mag er prima gelukkig mee zijn, maar als je geen kinderwens hebt of ook geen sekswens, dan is dat onbespreekbaar. Niets raars mee. Ik zeg niet dat een ander geen kinderen mag krijgen, maar de TS wil ze niet, dan moet je daar niet langer mee blijven rondlopen , dan is het gewoon doei, daar is gat van de deur. Dat is het allerbeste. Niet iedereen is op de wereld gezet om een kind te baren. Iedereen heeft zijn eigen roeping. Maar wil je niet, dan moet je dat direct duidelijk maken en er niet mee rond blijven lopen. Kerstavond is eigenlijk een heel mooi moment. En gaat je vriend niet overstag om de nee te accepteren, dan mag jij blij zijn dat je hem net nu de deur wijst. Eerlijkheid duurt het langst.

**Geplaatst**: 24-12-18 14:56

Geplaatst: 24-12-18 14:56

germie schreef:
Iemand mag er prima gelukkig mee zijn, maar als je geen kinderwens hebt of ook geen sekswens, dan is dat onbespreekbaar. Niets raars mee. Ik zeg niet dat een ander geen kinderen mag krijgen, maar de TS wil ze niet, dan moet je daar niet langer mee blijven rondlopen , dan is het gewoon doei, daar is gat van de deur. Dat is het allerbeste. Niet iedereen is op de wereld gezet om een kind te baren. Iedereen heeft zijn eigen roeping. Maar wil je niet, dan moet je dat direct duidelijk maken en er niet mee rond blijven lopen. Kerstavond is eigenlijk een heel mooi moment. En gaat je vriend niet overstag om de nee te accepteren, dan mag jij blij zijn dat je hem net nu de deur wijst. Eerlijkheid duurt het langst.

Het gaat niet om wat je vindt maar om hoe je het verwoord...

**Geplaatst**: 24-12-18 15:01

Geplaatst: 24-12-18 15:01

Kinke schreef:
Mandy_89 schreef:
En misschien had ik ook wel anders over kinderen gedacht als hij meer voor mij over zou hebben.

Zo zou hij voor mij echt nooit naar mijn paard gaan om te verzorgen als ik ziek ben. Dat moet ik zelf maar zien te regelen, en ookal heeft hij een e rijbewijs en de auto ervoor. Denk maar niet dat hij ooit met de trailer zou willen rijden.

En zo kan ik nog wel meer voorbeelden bedenken.

Heb soms wel momenten gehad dat een kindje mij stiekem eigenlijk best heel leuk leek.
Maar dan kwamen de vragen weer omhoog. Wie zorgt er dan voor mijn paard en hoe ga ik dat combineren als het kindje er eenmaal is.

En hoe ga ik m'n mijn paard nog betalen met alle extra kosten erbij.

Als ik het er met hem over had, van hoe zie jij dat voor je. Was 't altijd van oh maar dat komt wel goed dan hoor. Maar toch heb ik er geen vertrouwen in.

Verder zit ik er aan te denken om misschien even een week of 2 in de richting. Hem eens alleen te laten, even weg bij elkaar om alles op een rijtje te kunnen zetten.

Ik zie hier nog wel een ander probleempje, niks voor iemand over hebben is nooit goed, of er nou wel of geen kinderen zijn.

Niks voor iemand over hebben omdat hij haar paard niet wil verzorgen ???
Onze paarden zijn alles voor ons maar dat wil niet zeggen dat onze relaties dan maar t over moeten nemen als we er even niet voor kunnen zorgen. Onze hobby en onze verantwoordelijkheid.
Stop alsjeblieft met het psychologische gebeuren over iemand die we niet kennen.
Ts je komt nu een beetje over alsof je je gelijk wil halen door dingen die je aan m storen erbij te halen.
En die imo ook niet eerlijk zijn. Als hij nou dit had gedaan had ik miss wel er over nagedacht zijn precies de dingen waardoor een ander denkt dat je t miss wel wil.
Praat er met elkaar over en als blijkt dat jullie allebei iets anders willen ga dan nadenken wat je wil. Samen verder of niet.
Want niet alleen jouw vriend wist al 10 jaar lang dat jij geen kinderen wil andersom net zo goed dat jij wist dat hij t wel wil.

Laatst bijgewerkt door MondyJoker op 24-12-18 15:04, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-12-18 15:02

Geplaatst: 24-12-18 15:02

Mandy_89 schreef:
En misschien had ik ook wel anders over kinderen gedacht als hij meer voor mij over zou hebben.

Zo zou hij voor mij echt nooit naar mijn paard gaan om te verzorgen als ik ziek ben. Dat moet ik zelf maar zien te regelen, en ookal heeft hij een e rijbewijs en de auto ervoor. Denk maar niet dat hij ooit met de trailer zou willen rijden.

En zo kan ik nog wel meer voorbeelden bedenken.

Heb soms wel momenten gehad dat een kindje mij stiekem eigenlijk best heel leuk leek.
Maar dan kwamen de vragen weer omhoog. Wie zorgt er dan voor mijn paard en hoe ga ik dat combineren als het kindje er eenmaal is.

En hoe ga ik m'n mijn paard nog betalen met alle extra kosten erbij.

Als ik het er met hem over had, van hoe zie jij dat voor je. Was 't altijd van oh maar dat komt wel goed dan hoor. Maar toch heb ik er geen vertrouwen in.

Verder zit ik er aan te denken om misschien even een week of 2 in de richting. Hem eens alleen te laten, even weg bij elkaar om alles op een rijtje te kunnen zetten.

Lieve ts,

Ga het gesprek aan met je vriend. Vertel hem waar je bang voor bent. Geef aan dat je geen vertrouwen in hem hebt in het stukje paard en verzorging. Vertel hem dat je graag wil blijven paardrijden, ga het gesprek aan en laat je niet afschepen met een 'dat komt wel goed'. Hoe gaat hij ervoor zorgen dat het goed komt?

Mijn gevoel zegt (en neem het me niet kwalijk als ik dit verkeerd zie) dat je een kindje eigenlijk wel ziet zitten, maar heel erg bang bent voor het onbekende.

**Geplaatst**: 24-12-18 15:02

Geplaatst: 24-12-18 15:02

Ook voor mij zou het een dealbreaker zijn, als de een wel wil, en de ander niet.

Wat betreft de vriend: TS, het klinkt alsof je er nog wel over na wilt denken als jouw vriend dan ook dingen overneemt, zoals het paard en de honden. En dat is ook wel redelijk belangrijk, want als jij 7 of 8 maanden zwanger bent, wil je lijf gewoon niet wat het altijd wel wou. En dat is heel logisch. In de laatste maanden zul je ook heel moe zijn, en als de baby er is, is het gewoon heel veel werk. En dat moet je wel zien zitten. En je moet die dingen echt samen doen.

Ik heb bij mijn ex geweigerd, om reden dat hij vond dat ik alles maar moest doen, en zei dat hij er in zijn vorige relatie 1 keer uit was geweest voor het kind. Verder kon zij alles oplossen..... ik pas daarvoor.

Het is jouw lijf waar een kind in groeit. Dus ik vind sowieso dat jij dan ook final say hebt in die dingen. Je lijf verandert, dat hoor ik van elke vrouw die een kindje heeft gehad, hormonen hebben vreselijk veel invloed, dat is allemaal zo simpel niet. Dus zeker niet doen als je er niet 100% achter staat.

Overigens ben ik dol op kinderen, wil heel graag nog een kindje, maar mijn kind heeft ook recht op een papa die er tijd en liefde in steekt, en mij wat ontziet. En jouw kindje heeft dat ook.

**Geplaatst**: 24-12-18 15:05

Geplaatst: 24-12-18 15:05

Exact zoals ik het vind. Niet meer en niet minder. Als de TS er ook zo over denkt (en dat lees ik er wel uit) dan moet je gewoon duidelijk zijn. Is niet grof, maar duidelijk. En de waarheid kan misschien wat hard zijn, maar het is wel het beste. Ja, ik heb vast wel eens een man hierom triest gemaakt, maar ik zie het als goede daad door het direct te vermelden. Dan is hij hopelijk ook niet hotel de botel op mij. De TS is dit punt natuurlijk voorbij omdat het eerst wel bespreekbaar was om geen kinderen te willen, maar een kind nemen om bij elkaar te blijven is gewoon dom en zal uiteindelijk alsnog tot een breuk leiden (lijden).
Dus mijn reactie is puur en alleen als advies bedoelt naar de TS. Ik weet hoe je je voelt als je eigenlijk tot kinderen gedwongen wordt, voor mij en vele anderen zijn kinderen gewoon echt iets vreselijks.
En dan is het het beste om z.s.m. te breken. En ik kan je ook uit eigen ervaring vertellen dat breken wegens een kinderwens een enorme opluchting is.
2 weken weggaan zal ook niet helpen, dan komen er beloftes die uiteindelijk toch niet nagekomen gaan worden.
En die hondenwens? Tijd om er eentje te nemen lijkt mij.

Verder, veel vrouwen komen niet meer hetzelfde terug na een baby, een kind baren is gewoon slecht voor je. Vrouwen zijn daarna vaak angstiger en niet meer ongeremd. Ook krijgen sommigen last van verzakkingen en hangbuiken. Tja, ook dat moet je maar willen. Ik ben tevreden met hoe ik nu ben, en voor mij zou 9 maanden ellende al erg genoeg zijn, maar daarna mogelijk iets niet meer durven wat ik nu zo doe zonder na te denken zou ik echt niet over kunnen.

Laatst bijgewerkt door germie op 24-12-18 15:06, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-12-18 15:06

Geplaatst: 24-12-18 15:06

Mondy schreef:
Niks voor iemand over hebben omdat hij haar paard niet wil verzorgen ???
Onze paarden zijn alles voor ons maar dat wil niet zeggen dat onze relaties dan maar t over moeten nemen als we er even niet voor kunnen zorgen. Onze hobby en onze verantwoordelijkheid.
Stop alsjeblieft met het psychologische gebeuren over iemand die we niet kennen.
Ts je komt nu een beetje over alsof je je gelijk wil halen door dingen die je aan m storen erbij te halen.
En die imo ook niet eerlijk zijn. Als hij nou dit had gedaan had ik miss wel er over nagedacht zijn precies de dingen waardoor een ander denkt dat je t miss wel wil.
Praat er met elkaar over en als blijkt dat jullie allebei iets anders willen ga dan nadenken wat je wil. Samen verder of niet.
Want niet alleen jouw vriend wist al 10 jaar lang dat jij geen kinderen wil andersom net zo goed dat jij wist dat hij t wel wil.

Ze heeft geen reden om haar gelijk te willen halen, haar lijf, haar keuze, meer argumenten dan "ik wil niet"' heeft ze niet nodig. Indien ze graag haar twijfels wil delen waar ze blijkbaar nog mee zit omdat er een moment geweest is dat ze kinderen wel leuk vond, heeft dat toch niks met gelijk halen te maken?
Ik denk dat TS zich juist vrij kwetsbaar op stelt.

**Geplaatst**: 24-12-18 15:08

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Geplaatst: 24-12-18 15:08

En inderdaad de financiele twijfel. OP zich krijg je als ouder kinderbijslag, maar een paard wegdoen of minder voor jezelf te besteden hebben, je moet dat wel willen. Ook dat is zeker een punt. Ik zie toch best vaak dat men aan kinderen begint en eigenlijk het geld niet heeft.

**Geplaatst**: 24-12-18 15:08

Geplaatst: 24-12-18 15:08

Tuurlijk hoeft ze er geen reden ervoor te hebben buiten dat ze t niet wil

Maar de opmerking als hij nou dit of dat had gedaan dan had ik er miss anders over gedacht is imo aan het lijntje houden.
Je wil wel of je wil niet. Als je twijfelt dan bespreek je met elkaar waar de twijfels liggen.
Maar een voorbeeld aanhalen als deze vind ik persoonlijk niet netjes en niet nodig naar haar vriend toe.

**Geplaatst**: 24-12-18 15:11

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Geplaatst: 24-12-18 15:11

Mondy, beter lezen. TS zegt dat ze nog wel meer voorbeelden heeft van niet willen helpen.

**Geplaatst**: 24-12-18 15:13

Re: Mijn vriend wil later kinderen, ik niet!

Geplaatst: 24-12-18 15:13

Klopt, maar TS heeft er ook voor gekozen om 10 jaar bij deze man te blijven en nu nog steeds te blijven. Dus wat dat betreft ben ik het Mondy eens.

**Geplaatst**: 24-12-18 15:14

Geplaatst: 24-12-18 15:14

TS: als ik het zo lees heb je toch nog twijfel of je kinderen zou willen dan? Dat heb ik zelf nooit gehad, dus dat maakt de zaken eenvoudiger. Ik vind dat wel dat iedereen recht heeft om op dit soort belangrijke onderwerpen van mening te veranderen over de jaren. Dus misschien had je vriend zich erbij neergelegd maar is het weer getriggerd door kinderen bij zijn broers en jouw stoppen met de pil. Dat mag natuurlijk. Ook als de gevolgen niet mals zijn.

Maar zit de relatie wel goed? Je haalt nu aan dat je vind dat hij niet genoeg voor je over heeft. Speelt dat al lang en hebben jullie het daar wel eens over? Denk je dat dat van invloed is op geen kinderwens of is het gewoon iets wat je stoort en zal je kinderwens er niet door veranderen?

Nogmaals, er is niks mis met geen of wel kinderen willen en van mening veranderen, maar blijf praten en wees eerlijk. Bij dit soort grote zaken is dat zo cruciaal.

Germie: ga eens iets leuk doen, jezus...

**Geplaatst**: 24-12-18 15:17

Geplaatst: 24-12-18 15:17

ER zit in deze relatie al meer twijfel en dingen die niet kloppen. Inderdaad het niets willen doen. Dat verandert niet. En dan nu de kinderen, tja, tijd om weg te gaan hoor. Relatietherapie zal hier ook niet helpen. Wees gewoon eerlijk naar jezelf in eerste plaats, maar dan ook naar je vriend.
Kijk je kunt het hem niet kwalijk nemen dat ie wel kinderen wil, maar als jij niet wilt, dan is er gewoon geen basis meer, zo simpel is het. En daar zijn echt heeel duidelijke woorden voor nodig. Niet meer er om heen draaien. Dat lijken jullie beiden te doen.

Nomineer dit bericht ×