Bokt.nl

**Geplaatst**: Vandaag, 11:31

Geplaatst: Vandaag, 11:31

Niet alles gelezen.
Hier 0 kinderen, en dat is onze eigen,
bewuste keuze.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:35

Geplaatst: Vandaag, 11:35

0 en de mogelijkheid om ze nog te krijgen is ook 0 tenzij ik een of andere mutatie krijg die het regenereren van lichaamsdelen mogelijk maakt.

Bewuste keuze ook trouwens, ik kan een kind geen stabiele basis meegeven en dat is toch wel het minimum vind ik persoonlijk.

Dit is overigens geen aanval oid naar mensen die kinderen in minder goede omstandigheden hebben gekregen of daar later in terechtgekomen zijn, meer wat ik voor mezelf aanvaardbaar vind.

Daarnaast hebben mijn eigen medische dossier en mijn mentale/psychische (inmiddels steeds meer) stabiliteit zwaar meegewogen in dit besluit.

Ik zeg weleens dat als ik gezond was geweest de kans groot was dat er wel kinderen waren gekomen, maar in mijn leven zoals het was en nu is past geen kind.
Komt er nog bij dat ik veel kinderen ook gewoon niet leuk vind, bij 'eigen' is dat wel anders heb ik gemerkt maar met 'eigen' heb je ook te maken met vriendjes etc en dus ook de niet-leuke kinderen.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:39

Geplaatst: Vandaag, 11:39

Hier ook 0. Ik (35)heb dan ook nooit een kinderwens gehad en mijn partner (31) ook niet. We zijn ondertussen 7 jaar samen en denken er nog steeds hetzelfde over

Ik vind andermans kinderen wel leuk, maar ik ben er niet het type voor.
Ik houd teveel van mijn leven nu zoals het is om dat op te geven.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:52

Geplaatst: Vandaag, 11:52

Een poll was ws overzichtelijker..

Maar hier 4 kinderen. Bewust, al had ex veel eerder een kinderwens dan ik.

2 volwassen zoons waarvan 1 uit huis, een puberzoon die erg zelfstandig is en een dochter van 9 waar ik zelf veel mee onderneem en zij ook gek van paarden is.

**Geplaatst**: Vandaag, 11:54

Geplaatst: Vandaag, 11:54

Kabayo schreef:
Ik vraag mij wel af hoeveel bewust kinderlozen geen partner hebben
Want zonder partner denk je misschien veel minder snel aan kinderen

Wbt teveel mensen op de wereld kan ik in komen, maar het is wel een feit dat het veel vergrijzing is. Die ‘teveel’ mensen zijn merendeels oud.

Geen partner, maar ook in relaties stond ik er hetzelfde in.
Overigens ook een paar relaties gehad waar mijn partner kinderen had, die waren 'eigen' maar veel andere kinderen vond ik nog steeds niet leuk. :')

Degene waar ik het best contact mee had (en nu soms nog) waren de (jong)volwassenen, die het op hun beurt erg konden waarderen dat ik ze als gelijke behandelde, totaal geen opvoedende rol innam (want ik was en ben niet hun moeder) maar wel open stond voor ze wanneer ze wat advies nodig hadden of hun zorgen wilden uiten als het met hun moeder niet goed ging oid.

En ja, weleens voor de grap gezegd 'kom maar bij mama', maar de toon en context was altijd heel duidelijk: het is een grap, ik ben niet jullie moeder en wil die rol ook zeker niet innemen.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:06

Geplaatst: Vandaag, 12:06

Citaat:
Zo kreeg ik van mijn eigen huisarts, die wist dat ik al 10 jaar actief bezig was om een sterilisatie voor elkaar te krijgen... een uitnodiging voor het "kinderwens spreekuur" ik begrijp dat die brief automatisch gestuurd was...
Maar was toch even not amused

Dat soort dingen zijn toch slordig.

Onze huisarts heeft dat ook maar ik kan door kanker en de bijbehorende behandelingen geen kinderen krijgen, krijg ook zo brief. Kan daar niet om lachen, je kan zoveel instellen, filter dan ook even uit wie je zo oproep stuurt

Ik heb dus geen kinderen, helaas, ik had het wel graag gewild al dacht ik zeker tot mijn 30e van niet.
Ik heb voor mijn kanker behandeling embryo's laten veilig stellen maar het hele traject naar het zoeken van een draagmoeder, alle wegen en drempels, het is in NL helaas nog zo in de kinderschoenen dat dit niet mogelijk lijkt.

Ik heb mijn paarden en hond, daar nu veel tijd voor. Je deelt je leven anders is, vriendinnen met kinderen struggelen met hun paard of het paard wordt verkocht. Snap ik ook helemaal, het leven loopt zoals het loopt heb ik wel geleerd. Er is geen goed of fout, je moet het op jouw manier doen.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:09

Geplaatst: Vandaag, 12:09

Hier ook bewust kinderloos, nooit rammelende eierstokken gehad. Ben al jaren getrouwd met een man die ook heel erg houdt van rust, stilte, ruimte voor zichzelf en vrijheid. Ik moet er niet aan denken dag in dag uit een kind te vermaken en ben nu al een slechte/lichte slaper. Ik heb respect voor ouders maar snap oprecht niet hoe ze dat volhouden.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:10

Re: Hoeveel kinderen hebben jullie?

Geplaatst: Vandaag, 12:10

Ik mis denk ik ook het "zorg-gen". Ik moet er niet denken dat ik me niet lekker voel - moe ben en dan toch voor een kind moet zorgen, want die hebben daar - terecht - geen boodschap aan.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:14

Geplaatst: Vandaag, 12:14

XladyX schreef:
Net aan tijd om te reageren hier, want kinderen (2) én paarden (5).

Geintje natuurlijk, maar druk is het wel en ik snap best dat daardoor er ook minder met kinderen zullen reageren dan zonder.

En eerlijk is eerlijk, bokt heeft ook wel wat neiging een anti-kinderen forum te zijn. Topics over kinderen + paard(en) combineren zijn standaard pagina's aan discussies lang, het kindvrij topic heeft vele vervolgen etc. Mensen zonder kinderen hebben misschien ook meer tijd en interesse om daar uitgesproken over te zijn. En andersom, mensen met kinderen interesseert het misschien wat minder om daar een uitgesproken mening over te hebben. Die zijn druk met poepluiers, snottebellen en andere zaken . Tenminste, mij kan het niet schelen of iemand wel voor kinderen kiest of niet, niet mijn pakkie aan, niet mijn leven, doelen, etc. Ik was vroeger ook absoluut geen fan van kinderen, maar hé dan zocht ik ze gewoon niet op en iedereen blij

Er zijn nog altijd driehondderdtachtigduizend topics over kinderen, kinderwens, zwanger etcetc tov mss 5 kindvrij-topics hoor. :')

**Geplaatst**: Vandaag, 12:20

Geplaatst: Vandaag, 12:20

prompter schreef:
Ik mis denk ik ook het "zorg-gen". Ik moet er niet denken dat ik me niet lekker voel - moe ben en dan toch voor een kind moet zorgen, want die hebben daar - terecht - geen boodschap aan.

Het zorg-gen mis ik dan weer niet, maar daar heb ik dieren voor

**Geplaatst**: Vandaag, 12:29

Geplaatst: Vandaag, 12:29

lor1_1984 schreef:
Er zijn nog altijd driehondderdtachtigduizend topics over kinderen, kinderwens, zwanger etcetc tov mss 5 kindvrij-topics hoor.

dat ook nog eens ja

Van alle zwanger topics, tot niet doorslapen, tot niet uitgenodigd worden op een feestje tot puber perikelen.

Dus inderdaad, de kindvrij topics zijn er niet zoveel.

Betreft zorg-gen, alles met haren, de rest niet.
Sorry ook geen vogels... Al vind ik die terrorist van jou wel grappig Cayenne.
Maar ook geen slangen en dat soort spul.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:30

Geplaatst: Vandaag, 12:30

DDDara schreef:
Ik heb er 3...... Maar 0 had me beter gepast, en me man ook maarja daar kom je pas achter als je er aan begint.....
Ik had er zo een romantisch gezellig beeld van....... maar niets is minder waar......

Ik ken iemand die heeft er dacht ik 4, die zegt ook als ik het achteraf had geweten was ik er niet aan begonnen. Altijd de zorg, zorgen in je hoofd, etc. Niet omdat ze haar kinderen niet leuk vindt.

Ik zou altijd wakker liggen van mn kids, ze overal voor willen behoeden en sturen wat totaal niet kan. Ik zou altijd overal iets 'van vinden'. En of ze klein of groot zijn je hebt echt niet alles in de hand. Ik zie dat in het onderwijs, de ouders met de beste bedoelingen maar het kind toch beinvloeding krijgt van anderen en je hebt er nul grip op. VRESELIJK die onmacht etc.

Ik heb soms ook genoeg aan mezelf, als je dan ook nog altijd op uur en tijd paraat moet staan voor je kinderen met als gevolg in de pubertijd het ondankbare....ik zou daar zo slecht op gaan. Dat je een tijd niet fit bent en dan ook nog moet zorgen en maar dooooor moet.

Het is niet altijd een keuze van: ik vind ze niet leuk.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:31

Re: Hoeveel kinderen hebben jullie?

Geplaatst: Vandaag, 12:31

0 kinderen, bewuste keuze en heel prima :-)

**Geplaatst**: Vandaag, 12:31

Geplaatst: Vandaag, 12:31

Kinderen zijn meest ook niet kaal

**Geplaatst**: Vandaag, 12:33

Geplaatst: Vandaag, 12:33

Zonnetje81 schreef:
Miran schreef:
Ik denk dat onder paardenmensen de keuze toch anders gemaakt wordt, sneller gekozen wordt voor geen kinderen of om het er bij eentje te houden. Bij mij kwam de wens pas echt op mijn 35e, was 36 toen ze geboren werd.

Wat heeft dat met paarden hebben te maken? Vind ik een beetje kort door de bocht.

Ik heb geen paarden meer en paard of kind staat volledig los van elkaar. Anders zouden al die topruiters of professionals nooit een kind hebben.

Dat is wat ik in mijn omgeving zie, als ik mijn paardenwereld vergelijk met collega’s en familie enzo. Onder de paardenmensen zie ik zeker meer mensen bewust zonder kinderen, of die met 1 kind alles nog goed kunnen combineren maar weten dat het met een tweede wel lastig wordt. Die bewuste keuze zie ik eigenlijk niet bij mensen zonder paard, dat zijn gemiddeld grotere gezinnen.
Zelf heb ik de wens ook echt wel tegengehouden omdat ik mijn paarden niet tekort wilde doen, tot het wel nuf nooit werd. Anders was het eerder geweest en ws ook wel 2.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:33

Geplaatst: Vandaag, 12:33

secricible schreef:
Ik vind die sterilisatie ook altijd wat dubbel. Het uitgangspunt in NL rondom medische handelingen is nog steeds "nee, tenzij". Je ziet dat eigenlijk met steeds meer behandelingen gebeuren. Vroeger werden amandelen bij kinderen bijna standaard geknipt, nu moet je daar steeds zwaarwegendere redenen voor hebben. Ik denk dat daar ook een stukje defensieve houding van artsen achter zit. Medisch ingrijpen zonder ziekte-reden en eigenlijk gewoon voor het gemak van de vrouw of het stel doen ze gewoon niet zo graag.

De vergelijking met spijtouders vind ik dan ook krom, een kind krijgen is geen medische handeling. Als je (bij wijze van spreke) jezelf mocht steriliseren of dat kon regelen zonder tussenkomst van een medici zou dat ook anders zijn.

Tegelijkertijd zegt mijn onderbuikgevoel dat een kinderloze man makkelijker gesteriliseerd kan worden dan een kinderloze vrouw. Deels terecht, een sterilisatie bij een man is fysiek minder ingrijpend dan bij een vrouw, maar of het in verhouding staat met elkaar vraag ik me af. Maar dat is puur onderbuikgevoel en gebaseerd op dat de vrouw in de gemiddelde geneeskunde toch vaak achtergesteld is.

Met medische redenen zijn ze ook zeer terughoudend.
Ik heb moeten banketstaaf als Brugman om het voor elkaar te krijgen en kreeg de eerste keer een afwijzing puur om mijn leeftijd.
De tweede keer wilden ze het ook afwijzen maar toen heeft mijn oncoloog nog een goed woordje gedaan en lag ik 4 weken later op de operatietafel.
Nu ging het bij mij om een oovorectomie (spelling?) ipv een simpele sterilisatie met dus op hormonaal gebied meer gevolgen.
Maar puur omwille vd leeftijd en met de excuses dat je mss nog van gedachten veranderd of ooit een partner krijgt die wel een kinderwens heeft terwijl ik heel duidelijk aangaf dat dit iets was waar ik al van jongs af aan goed over had nagedacht, mijn medische en psychische gezondheid een grote rol speelden en dat je beter spijt kunt krijgen van geen kinderen (meer) kunnen krijgen dan dat je er spijt van hebt ze wel te hebben.
Terugduwen waar ze vandaan komen gaat nogal lastig en ze op Marktplaats zetten of naar het asiel brengen is ook niet goed.

Dat hormonale anticonceptie geen optie was want teveel invloed op mijn psychische welzijn (werd er verschrikkelijk labiel van en kon maandelijks bij het spoor weggehaald worden omdat ik zo doordraaide :wow:

) en op dat moment letterlijk verboden ivm hormoongevoelige borstkanker.
Maar dat zwanger worden ook geen optie was de komende zoveel jaar en een koperspiraal geweigerd werd.
Ik moest maar vertrouwen op condooms of aan geheelonthouding doen ofzo.

Allemaal niet goed genoeg, ook niet dat het letterlijk mijn dood zou gaan worden vroeg of laat.

Inmiddels is het bijna 12 jaar geleden dat ze mijn eierstokken eruit hebben gehaald, ±15 jaar geleden dat ze me kunstmatig in de overgang hebben gebracht en hoewel ik zeker even gerouwd heb na de operatie omdat het echt definitief was heb ik er nog geen seconde spijt van gehad.
Weleens de gedachte 'wat als...', maar ik ben er ook van overtuigd dat ik naar alle waarschijnlijkheid niet meer geleefd zou hebben als ik nog hormonaal intact was geweest.
Voor mij voelt het ook echt als een levensreddende ingreep.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:37

Geplaatst: Vandaag, 12:37

Wbt sterilisatie: ik was nét 22 toen ik mijn zoon kreeg (bewuste zwangerschap) en zei direct tegen de huisarts dat dit meteen de laatste was, dus weg met dat kippenhok.
Nee hoor, ik was te jong, misschien wil je later tóch nog een kindje, hij sprak zelfs over een evt volgende relatie! 8)7

Ben er 10 jaar op door gegaan, maar ik was steeds 'te jong' en 'dat is niet zo makkelijk'.
Uiteindelijk maar opgegeven, maar het is eigenlijk belachelijk dat je niet zelf de keuze mag maken wat er met je lijf gebeurt...

**Geplaatst**: Vandaag, 12:38

Geplaatst: Vandaag, 12:38

Eentje, een volwassen zoon. Ik had het voor geen goud willen missen maar met eentje heb ik de ervaring ook wel. Ik hoef niet perse meerdere keren door de zwemlesperiode, zindelijk worden, puberteit etc…. Eentje vond ik genoeg, ik wilde ook geen groot gezin. Met eentje ben je nog heel flexibel, neem je makkelijker mee dan twee kleuters bijvoorbeeld. En ik heb altijd een huis vol jongelui, alle vrienden zitten bij ons dus dat is heel gezellig.
Wel blijven de zorgen ook als ze volwassen zijn, nu is hij met de auto weg….als hij maar voorzyrijdt…..

**Geplaatst**: Vandaag, 12:41

Geplaatst: Vandaag, 12:41

Hier 1 kind.

Vroeger wilde ik er 4. Maar ik ben echt blij dat die er niet zijn gekomen, ik vind 1 meer dan zat.

**Geplaatst**: Vandaag, 12:49

Geplaatst: Vandaag, 12:49

Waarom is een sterilisatie bij een man wel bijna altijd terug te draaien en waarom is dat bij een vrouw niet?
Is dat omdat in zoveel gevallen de medische wereld meer op mannen gericht is en pas sinds een paar jaar ze kijken naar hoe dingen voor vrouwen werken. Want als die wel terug gedraaid kan worden zouden ze misschien minder moeilijk doen over vrouwen die vroeg een sterilisatie willen.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:13

Re: Hoeveel kinderen hebben jullie?

Geplaatst: Vandaag, 13:13

0 en gaat er ook niet komen.

Mijn vriend (al 13 jaar, trouwen gaan we ook nooit doen) en ik willen ze allebei absoluut niet! We hebben alleen een boel katten

Ik heb er meerdere redenen voor, onder andere dat ik mijn mentale ongezondheid al niet zou gunnen aan mijn ergste vijand, laat staan mijn kind.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:18

Geplaatst: Vandaag, 13:18

friezenfan2 schreef:
Waarom is een sterilisatie bij een man wel bijna altijd terug te draaien en waarom is dat bij een vrouw niet?
Is dat omdat in zoveel gevallen de medische wereld meer op mannen gericht is en pas sinds een paar jaar ze kijken naar hoe dingen voor vrouwen werken. Want als die wel terug gedraaid kan worden zouden ze misschien minder moeilijk doen over vrouwen die vroeg een sterilisatie willen.

ik heb dit ooit aan een arts gevraagd en begrepen dat de zaadleiders minder kwetsbaar zijn en makkelijker aan elkaar te zetten zijn dan bij een vrouw. Eileiders zouden veel kwetsbaarder zijn en veel dunner en een zaadleider is relatief recht. Daarnaast is een niet zo mooie zaadleider minder een probleem voor de voortplanting dan bij een eileider --> dan heb je kans op Buitenbaarmoederlijke zwangerschappen en andere risicovolle complicaties.

Samengevat zijn wij vrouwen gewoon meer complex dan mannen

Dat er nog minder aandacht voor is geweest in het verleden zal ongetwijfeld ook een rol kunnen spelen en over 20 jaar kunnen we wellicht preciezer zijn, maar dat sluit niet uit dat we biologisch complexer zijn.

**Geplaatst**: Vandaag, 13:23

Re: Hoeveel kinderen hebben jullie?

Geplaatst: Vandaag, 13:23

0.
En hartstikke onvruchtbaar door een prachtige combi van sterilisatie en kanker, dus er gaan er lekker ook geen komen

**Geplaatst**: Vandaag, 13:23

Geplaatst: Vandaag, 13:23

2

Twee jongens van 6 en bijna 3 jaar. Ik wilde altijd al moeder worden, en ben heel blij dat hij nog een broertje heeft gekregen, ik vind het prachtig om ze zo samen te zien opgroeien

Maar ik snap t ook als mensen er bewust voor kiezen geen kinderen te willen. Het is ook pittig!

**Geplaatst**: Vandaag, 13:34

Geplaatst: Vandaag, 13:34

Gelukkig geen één en dat blijft ook zo.

Nomineer dit bericht ×