Bokt.nl

**Geplaatst**: 31-08-21 15:49

Geplaatst: 31-08-21 15:49

Ik heb ernaar gegoogled en ze zijn er - de moeders met spijt. Het zijn er niet heel veel. Vice heeft er een artikel over: https://www.vice.com/nl/article/yvyaqm/ ... kregen-209

Ik herken je verhaal enorm, ik ben al jaren aan het twijfelen en nu 36. Altijd ervan overtuigd geweest dat ik het niet zou willen, wel altijd heel sterk het gevoel gehad dat als ik zwanger zou worden ik het niet zou laten weghalen. Sinds een paar jaar toch enorm aan het twijfelen sinds we bij vrienden zien hoe leuk het kan en we ons huis verbouwd hebben. Zijn er nu ook weer een aantal zwanger in de omgeving. Financieel hebben we het erg goed voor elkaar, we hebben een superfijne plek om te wonen, zijn inmiddels 13 jaar samen en heel stabiel. Maar dan die twijfels... zal ik een goede moeder zijn, en mijn partner een goede vader? Hoe dan in de praktijk? Kan ik ooit nog een keer een weekend weg, is mijn leven echt voorbij? We gaan graag naar festivals, op de bonnefooi op vakantie, werken allebei 40 uur, we houden wel van een drankje en een feestje... Maar wil ik dat dan voor de rest van mijn leven (40 uur werken in ieder geval zéker niet

). Ik zou minder gaan werken, mijn partner ook. We hebben het er samen wel over gehad en nu besloten er semi voor te gaan, ik ben gestopt met anticonceptie (en roken!), echt net, en dan wel te zien hoe het gaat...

**Geplaatst**: 31-08-21 15:52

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 31-08-21 15:52

Nps, wij gaan, mits het met corona kan, volgend jaar een week lang naar een technofestival met wat moeders. Zoal ik vroeger ging, iedere week een festival, dat gaat niet meer, maar in afgeslankte vorm pak ik nog steeds feestjes mee.

**Geplaatst**: 31-08-21 16:05

Geplaatst: 31-08-21 16:05

truus1957 schreef:
Dat je twijfelt wil toch niet zeggen dat het kindje niet gewenst is?
Ik denk dat spijt van een kind dat je wel hebt verwaarloosbaar klein is, spijt van een kind dat je niet hebt kan een enorm verdriet zijn dat je je leven lang meedraagt.

Ik denk juist andersom. Spijt van het niet hebben van een kind is natuurlijk heel ruk, maar is overkombaar. Eventueel zijn er ook andere opties als je op latere leeftijd echt spijt hebt en het zelf niet (meer) kan. Wél spijt hebben van een kind is toch echt wel een tandje heftiger. Je wordt er iedere dag mee geconfronteerd, je leven is absoluut niet meer zoals ie was en het is ook niet alsof je je kind op Marktplaats kunt zetten wanneer het ouderschap tegenvalt.

**Geplaatst**: 31-08-21 16:05

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 31-08-21 16:05

En dat je spijt hebt van je kinderen betekent niet dat je niet enorm veel van ze houdt.

**Geplaatst**: 31-08-21 16:07

Geplaatst: 31-08-21 16:07

MarlindeRooz schreef:
En dat je spijt hebt van je kinderen betekent niet dat je niet enorm veel van ze houdt.

zoals ik zei, ik ken diverse mensen die zeggen als ze het over konden doen geen kinderen meer wilde, maar echt van ze houden.
Maar het moet toch erg zijn om te zeggen ik had het liever anders gedaan.
Het is idd geen verkeerde keuze paard die je gemaakt hebt en dan met pijn in het hart op MP zet en dan stiekem opgelucht bent als hij snel weg is.

**Geplaatst**: 31-08-21 16:10

Geplaatst: 31-08-21 16:10

Ik herken de twijfel. Maar, ik ben vrijgezel. Dus dat scheelt in mijn geval. (ik wil niet in mijn eentje een kind opvoeden).

Hier is het wel zo dat mocht ik een relatie hebben en zwanger raken ik het niet zomaar weg zou laten halen. Maar bewust kiezen voor kinderen vind ik wel wat anders. Ik ben verder heel blij met mijn neefjes en nichtjes hoor

**Geplaatst**: 31-08-21 16:11

Geplaatst: 31-08-21 16:11

Tallie1979 schreef:
Matheno schreef:
Maar ben je dan nooit een soort van bang dat je leven erg oppervlakkig wordt?
Dat alles draait om werken, netflixen, barhangen? Nooit kans om oma te worden, potentieel die eenzame tante worden waar je neefjes en nichtjes een verplicht bezoekje moeten afleggen?

Ik vind dit aan de ene kant een hele rake opmerking en aan de andere kant echt de allerslechtste reden om aan kinderen te beginnen.

Iedereen valt over deze opmerking. Maar voor mij voelt het wel een beetje zo. Natuurlijk denk ik dat je een zeer zinvol en volledig leven kunt hebben zonder kinderen (en garantie op gezelschap heb je nooit). Ik ben zelf ook geen type "oermoeder", als in: ik heb echt nog veel te doen en veel identiteit naast het moederschap. Máár sinds ik moeder ben, voel en ervaar ik anders en lijkt het leven van voorheen maar leeg. Alsof het van tweedimensionaal is veranderd naar driedimensionaal zeg maar. Klinkt waarschijnlijk erg zweverig, kan het niet beter omschrijven :')

**Geplaatst**: 31-08-21 16:15

Geplaatst: 31-08-21 16:15

Spijt is trouwens een erg zwart-wit begrip. Ik denk dat iedereen wel eens in het ouderschap ervaart dat je ergens van baalt, je beperkt voelt of overvraagd. Het is echt niet 100% leuk. Maar voor mij hoeft dat ook niet. Er staan ook erg mooie momenten tegenover. Het is een way of life. We zijn ook biologisch geprogrammeerd om te houden van. En ik denk dat het best ver moet gaan voor de balans echt doorslaat naar de negatieve kant en iemand echt denkt: "ik had het liever niet gedaan". En áls iemand dat al denkt, is dat misschien ook in de ene periode weer anders dan in de andere.

**Geplaatst**: 31-08-21 16:17

Geplaatst: 31-08-21 16:17

Citaat:
Tallie1979 schreef:
Matheno schreef:
Maar ben je dan nooit een soort van bang dat je leven erg oppervlakkig wordt?
Dat alles draait om werken, netflixen, barhangen? Nooit kans om oma te worden, potentieel die eenzame tante worden waar je neefjes en nichtjes een verplicht bezoekje moeten afleggen?

Ik vind dit aan de ene kant een hele rake opmerking en aan de andere kant echt de allerslechtste reden om aan kinderen te beginnen.

Iedereen valt over deze opmerking. Maar voor mij voelt het wel een beetje zo. Natuurlijk denk ik dat je een zeer zinvol en volledig leven kunt hebben zonder kinderen (en garantie op gezelschap heb je nooit). Ik ben zelf ook geen type "oermoeder", als in: ik heb echt nog veel te doen en veel identiteit naast het moederschap. Máár sinds ik moeder ben, voel en ervaar ik anders en lijkt het leven van voorheen maar leeg. Alsof het van tweedimensionaal is veranderd naar driedimensionaal zeg maar. Klinkt waarschijnlijk erg zweverig, kan het niet beter omschrijven

Of precies andersom... Die moeder en oma waar verplicht bezoekjes aan afgelegd moeten worden...

Zo iemand die het alleen maar over de kinderen kan hebben en geen eigen identiteit meer heeft? Het leven bestaat alleen maar uit de kinderen?

En in hoeverre hebben die kinderen nog een toekomst op deze aarde?

Aan mij hoeft niemand verplicht een bezoekje af te leggen hoor, ik heb een heel rijk leven, "toevallig" zonder kinderen.

**Geplaatst**: 31-08-21 16:35

Geplaatst: 31-08-21 16:35

truus1957 schreef:
Dat je twijfelt wil toch niet zeggen dat het kindje niet gewenst is?
Ik denk dat spijt van een kind dat je wel hebt verwaarloosbaar klein is, spijt van een kind dat je niet hebt kan een enorm verdriet zijn dat je je leven lang meedraagt.

Ik doel op de laatste posts
Niet op ts

Ts is er wel over uit denk ik en volgens mij heeft ze daar prima over na gedacht

En ja dat kan, dat je daar verdriet om kan hebben
En wie weet heb ik er over weet ik veel hoeveel jaar ook spijt van dat ik de keuze “nee” heb gemaakt
Maar liever ikke spijt van nee
Dan dat ik spijt van een ja zou hebben
Want dan is het nageslacht kind van de rekening
En dat lijkt me een stuk onwenselijker

Mijn twijfels zijn tot nog toe altijd voorbij gegaan als ik er echt serieus over nadacht
Wat het echt inhoud en wat de consequenties van beide keuzes zijn
Dus voor mij is het kwartje de andere kant op gevallen
Inmiddels 41 en mag toch hopen dat de boel bij mij wel uitgerammeld

**Geplaatst**: 01-09-21 11:31

Geplaatst: 01-09-21 11:31

nps schreef:
Ik heb ernaar gegoogled en ze zijn er - de moeders met spijt. Het zijn er niet heel veel. Vice heeft er een artikel over: https://www.vice.com/nl/article/yvyaqm/ ... kregen-209

Ik herken je verhaal enorm, ik ben al jaren aan het twijfelen en nu 36. Altijd ervan overtuigd geweest dat ik het niet zou willen, wel altijd heel sterk het gevoel gehad dat als ik zwanger zou worden ik het niet zou laten weghalen. Sinds een paar jaar toch enorm aan het twijfelen sinds we bij vrienden zien hoe leuk het kan en we ons huis verbouwd hebben. Zijn er nu ook weer een aantal zwanger in de omgeving. Financieel hebben we het erg goed voor elkaar, we hebben een superfijne plek om te wonen, zijn inmiddels 13 jaar samen en heel stabiel. Maar dan die twijfels... zal ik een goede moeder zijn, en mijn partner een goede vader? Hoe dan in de praktijk? Kan ik ooit nog een keer een weekend weg, is mijn leven echt voorbij? We gaan graag naar festivals, op de bonnefooi op vakantie, werken allebei 40 uur, we houden wel van een drankje en een feestje... Maar wil ik dat dan voor de rest van mijn leven (40 uur werken in ieder geval zéker niet ). Ik zou minder gaan werken, mijn partner ook. We hebben het er samen wel over gehad en nu besloten er semi voor te gaan, ik ben gestopt met anticonceptie (en roken!), echt net, en dan wel te zien hoe het gaat...

Volgens mij (en dat komt van iemand zonder kinderwens) is je leven écht niet over als er een kind komt. Het staat en valt hoe je het zelf indeelt. Als je natuurlijk een koppel bent die niks zonder elkaar doet en niks zonder kind, dan wordt dat ingewikkelder ja.
Maar voor feestjes, weekendjes weg etc heb je nog altijd je partner, is er mogelijkheid om kind uit logeren te sturen, al dan niet betaald, een kind vs twee maakt ook giga verschil, etc.

**Geplaatst**: 01-09-21 14:07

Geplaatst: 01-09-21 14:07

DuoPenotti schreef:
truus1957 schreef:
Dat zal inderdaad een taboe zijn en dat het nooit gebeurt zal je mij niet horen beweren. Ik ben er alleen van overtuigd dat het niet heel vaak voorkomt. De liefde die je voelt voor je kind is echt met niets te vergelijken.

Toch ken ik diverse mensen die niet zeggen direct spijt te hebben, maar wel zeggen als ik het nog eens over kon doen zou ik geen kinderen meer hebben.
Die kinderen zijn niets te kort te gekomen, zeer zeker niet. En er zal ook echt van gehouden worden.
Maar zo'n uitspraak is toch ook niet zo maar denk ik dan. En heb hem echt wel vaker dan 1 keer gehoord.

Ik kende 1 persoon die wel zei spijt te hebben, die heeft kinderen genomen voor haar man.
En omdat iedereen zei, als je kind er van is dan hou je er echt wel van is ze daarop mee gegaan.
Ze haat haar kinderen niet, maar er echt zo van houden zoals sommige moeders aangaven. Nee ook niet.

Wat DuoPenotti aangeeft ken ik ook, zelfs van dichtbij. Vrouw die zich om liet praten door inmiddels ex-man want het zou allemaal wel goed komen en mee vallen en wat nog meer.

**Geplaatst**: 01-09-21 16:24

Geplaatst: 01-09-21 16:24

Probleem met statistieken over hoeveel mensen er wel of niet spijt van hebben
Hoe groot is het taboe ?
Geloof niet dat er echt betrouwbare cijfers te vinden zullen zijn

Maar twijfels , als je echt twijfelt n de zin van ik weet niet of ik ze wel wil
Zou ik zeggen , wacht er nog maar even lekker mee

Maar als je twijfels puur neer komen op wel willen maar wat als en wanneer
Dan zou ik zeggen ga er eens goed voor zitten met partner en de boel goed bespreken om daar rust en duidelijkheid in te scheppen

**Geplaatst**: 02-09-21 09:37

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 02-09-21 09:37

Aan die statistieken heb je ook niks - als 20% zegt spijt te hebben, of, minder beladen, de keuze nu anders gemaakt zou hebben, in welke groep val jij dan als individu? Bij de 20 of bij de 80?

Het is een grote keuze. Dat die levensveranderend is, is helder, maar dat is verhuizen voor een baan ook. Als je je hele leven niks levensveranderends doet, zat je nog bij je ouders thuis. Verandering is misschien lastig, maar wel wat maakt dat je groeit als mens.

Daar hoef je overigens geen kinderen voor te krijgen, om te groeien als mens. Dat kan ook op heel veel andere manieren.

**Geplaatst**: 02-09-21 10:13

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 02-09-21 10:13

Ik had nooit echt behoefte of het gevoel voor een kinderwens. Tot mijn 26e toen begon dat langzaam te veranderen.. Uiteindlelijk samen voor gekozen om het wel te proberen. Nu ben ik 32 en inmiddels wat ivf trajecten verder, want het krijgen van kinderen is niet bij iedereen zo vanzelfsprekend zoals hier gesuggereerd wordt met; er is nog genoeg tijd. Ik hoop toch volgende week eindelijk eens een positieve test te hebben. Wacht dus niet te lang als je daadwerkelijk die wens hebt, want de jaren zijn hier voorbij gevlogen. Ergens heb ik spijt dat we niet eerder zijn begonnen.
Alhoewel ik me er uiteindelijk vast bij neer kan leggen als het niet lukt, maar leuk is anders.

**Geplaatst**: 02-09-21 10:45

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 02-09-21 10:45

Wij hebben ook geen kinderen. toen we net getrouwd waren, veel op gepast op neefjes en nichtjes. Mischien heeft dat wel een rol gespeeld. Wat me hier wel opvalt, dat mensen beginnen te twijfelen als er in directe omgeving kinderen worden geboren. Maar het is geen bloempot of zo? Van o mijn zus heeft een baby gekregen. En lijkt mij zo leuk ik wil er ook 1?

**Geplaatst**: 02-09-21 11:10

Geplaatst: 02-09-21 11:10

OleJon schreef:
Wij hebben ook geen kinderen. toen we net getrouwd waren, veel op gepast op neefjes en nichtjes. Mischien heeft dat wel een rol gespeeld. Wat me hier wel opvalt, dat mensen beginnen te twijfelen als er in directe omgeving kinderen worden geboren. Maar het is geen bloempot of zo? Van o mijn zus heeft een baby gekregen. En lijkt mij zo leuk ik wil er ook 1?

Denk dat het eerder aanstekelijk werkt omdat je dan de mooie/warme kanten ziet, in combinatie met toch een bepaalde biologische aanleg.

**Geplaatst**: 02-09-21 11:17

Geplaatst: 02-09-21 11:17

OleJon schreef:
. Wat me hier wel opvalt, dat mensen beginnen te twijfelen als er in directe omgeving kinderen worden geboren. Maar het is geen bloempot of zo? Van o mijn zus heeft een baby gekregen. En lijkt mij zo leuk ik wil er ook 1?

Beetje denigrerend verwoord, dat was misschien niet nodig...

Uit onderzoek is gebleken dat zwangerschappen binnen vriendengroepen aanstekelijk zijn. Zal toch wel iets met je hormonen/kinderwens/toekomstbeeld doen als je het bij een ander ziet gebeuren. Maakt niet meteen dat mensen doen alsof het een bloempot is of er te licht over denken.

**Geplaatst**: 02-09-21 11:23

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 02-09-21 11:23

Bij mij was dat geen trigger, aangezien wij de eersten zijn in onze omgeving. Maar ik merk wel dat sinds wij kinderen hebben, ik kinderen van andere mensen ook veel leuker vind en er idd mensen die niet veel met kinderen hebben, heel goed en leuk met onze kinderen omgaan. Wellicht omdat je ze dan van een andere kant en van dichterbij te zien krijgt?

**Geplaatst**: 02-09-21 11:26

Geplaatst: 02-09-21 11:26

Maar de sociale druk is dan vaak ook groter. Want het is toch leuk als je allemaal kindjes in dezelfde leeftijd hebt? En 'iedereen' die je dan gaat vragen wanneer gaan jullie dat doen? Etc.
Ik herken voor mezelf iig niet dat het aanstekelijk was.

En ik weet van een aantal mensen dat het meer de 'en nu ben je op een punt je je relatie en leven dat voortplanten een sociaal wenselijke stap is, dus we doen het' en nu naderhand zeggen dat het totaal niet is wat ze er van verwachtten en dat ze, wanneer ze dit van te voren hadden geweten, andere keuzes hadden gemaakt.
Een hoop mensen doen het 'omdat het hoort' en als iedereen in je omgeving het ook doet, tja...

**Geplaatst**: 02-09-21 12:00

Re: Twijfel kinderwens

Geplaatst: 02-09-21 12:00

Bij mij werkt het compleet tegenovergesteld.. Ik zag mijn zus die zwanger was en kinderen kreeg en nu de eerste uit mijn vriendenkring.. Wat mij alleen maar sterker aan herinnerd om te checken of ik de pil gisteravond wel genomen heb. Wat een verschrikking. Maar ik heb nooit een kinderwens gehad, dus misschien ook niet heel representatief.

**Geplaatst**: 02-09-21 12:24

Geplaatst: 02-09-21 12:24

Ik ken dus niemand die kinderen heeft gekregen 'omdat het zo hoort'. Tenminste, niemand buiten de generatie van mijn grootouders. Dat is toch meer iets van vroeger?

**Geplaatst**: 02-09-21 12:31

Geplaatst: 02-09-21 12:31

MarcoBorsato schreef:
Ik ken dus niemand die kinderen heeft gekregen 'omdat het zo hoort'. Tenminste, niemand buiten de generatie van mijn grootouders. Dat is toch meer iets van vroeger?

Welnee.. hoeveel mensen denken er echt bewust over na? Valt tegen hoor.

**Geplaatst**: 02-09-21 12:36

Geplaatst: 02-09-21 12:36

Captain schreef:
Bij mij werkt het compleet tegenovergesteld.. Ik zag mijn zus die zwanger was en kinderen kreeg en nu de eerste uit mijn vriendenkring.. Wat mij alleen maar sterker aan herinnerd om te checken of ik de pil gisteravond wel genomen heb. Wat een verschrikking. Maar ik heb nooit een kinderwens gehad, dus misschien ook niet heel representatief.

Hahaha, ik ben precies zo.

Vanaf kinds af aan heb ik er niets mee en nog steeds niet. Ik heb ook véél goede argumenten en feiten hiervoor om er niet voor te kiezen. Ik heb geen enkele reden kunnen bedenken om er wel voor te kiezen door de jaren heen. De sociale druk zal me verder een worst wezen. Wat je ook doet, mensen hebben toch altijd wel commentaar en een mening.

Dus lijkt me lastig als je twijfelt, ja. Ik kan dan alleen maar adviseren om bij twijfel het niet te doen... Moet je wel 200% zeker zijn en voor gaan, denk ik.
Misschien helpt het je om een overzichtje te maken met je ''voors en tegens'' samen met je partner. Als de lijst aan de ene kant langer is dan de andere kant, dan kan het al duidelijk zijn.

**Geplaatst**: 02-09-21 12:47

Geplaatst: 02-09-21 12:47

MarcoBorsato schreef:
Ik ken dus niemand die kinderen heeft gekregen 'omdat het zo hoort'. Tenminste, niemand buiten de generatie van mijn grootouders. Dat is toch meer iets van vroeger?

Ik weet het van in ieder geval 3 stellen die er niet echt over na hebben gedacht en het wel gedaan hebben en niet echt direct gelukkiger van die beslissing geworden zijn.

En ik ken ook een aantal flink jongere mensen die ook zeggen 'nooit over nagedacht dat geen kinderen ook een optie os'

Nomineer dit bericht ×