Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 21:29

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 21:29

Shiloh schreef:
Ik ben vooral nieuwsgierig naar anderen die het gevoel herkennen.

Hoe dat zich vertaald in “vertel me alsjeblieft hoe ik gerepareerd kan worden???” Echt waar. Schiet mij maar lek.

Ik ben niet kapot.

Stop met me te willen repareren.

Ik ben alleen anders en was op zoek naar mensen die zich herkennen in dat anders zijn.

Blijkbaar kan dat niet.

Niet elke burn-out is hetzelfde, niet elke depressie is hetzelfde. Niet elke weg daaruit is hetzelfde.

Als uit alles blijkt dat je me niet snapt, ga dan niet dwingend lopen doordrammen dat je me wel snapt.

Dus ik krijg er een paniekerig gevoel bij? So what? Dat overleef ik heus wel. Ik was gewoon benieuwd hoe anderen die dat herkende het beleefde. Beetje herkenning vinden bij elkaar.

That’s it.

Als iemand dan 1000x zegt dat die niet zit te wachten op ongevraagd advies, accepteer dat dan gewoon.

Karin schreef:
: tja, dan ben ik uitgepraat.

Nou inderdaad. Ga dan ook gewoon. 8)7

**Geplaatst**: 10-02-21 21:30

Geplaatst: 10-02-21 21:30

Als een gevoel van stress of paniek blijkbaar geen probleem is, dan hoeft er idd ook niets opgelost te worden.

Dan is het een kwestie van accepteren dat dat gevoel er nu eenmaal is.

De vraag 'Wat heb jij nodig om prettiger te kunnen leven?' is dan ook een vrij nutteloze 'tip' van mij geweest. Excuses daarvoor.

**Geplaatst**: 10-02-21 21:33

Geplaatst: 10-02-21 21:33

Wildgirl schreef:
Maar Moestuin, als je steeds opnieuw je grenzen aan moet geven aan dezelfde mensen; waarom zijn die mensen dan nog in je leven?
Wellicht geef je het, indien je de mensen wilt behouden, niet duidelijk genoeg aan?

Ja en nee. "ik wil graag sociaal contact maar ik weet niet van tevoren of ik volgende week/maand/dag voldoende energie heb om af te spreken" is voor veel mensen gewoon een lastige.

Daarnaast: soms zijn er mensen die je wél dierbaar zijn, maar die behoefte hebben aan méér contact dan jij. Dat zorgt sowieso voor enige "wrijving", niet omdat mensen niet willen, expres naar doen, of niet aardig zijn, maar puur omdat er een verschillende behoefte is aan de frequentie van (face to face) contact. Ten alle tijden vindt er dan enige vorm van compromis plaats. Wanneer jij in 99% van je contacten degene bent die minder tijd met de ander nodig heeft, betekent dat dat je agenda een stuk voller is dan je zou willen.
Voor mensen die meer gemiddeld zijn betekent het dat ze vriend a misschien iets vaker zien en vriend b wat minder, maar dat heeft op jaarbasis toch een minder grote impact.

**Geplaatst**: 10-02-21 21:33

Geplaatst: 10-02-21 21:33

Wildgirl schreef:
Moestuin schreef:
Omdat ik mijn kind haar grootouders toch niet kan ontzeggen?

Dat is inderdaad enorm lastig, vervelend dat je daar zoveel stress door ervaart.
Is het een idee het duidelijker aan te geven? Sommige mensen hebben een beste plaat voor hun kop

Ik heb het echt al zeer duidelijk aangegeven, tot lostrekken aan toe

Maar het is zoiets normaals en zo ingeburgerd. Je zou daar nog van verschieten hoeveel mensen vinden dat jij jou daar moet over zetten. Of hoeveel mensen denken dat geen knuffel willen geven een afwijzing naar hun persoonlijk toe is. Die mensen zoeken bevestiging op dat moment. Het is allemaal best ingewikkeld en ik snap hun kant ook wel. Het is nu eenmaal zoiets normaal en routine voor veel mensen.

Ik heb ooit 1 collega gehad die op nieuwjaar naar mij kwam: Ik geef jou geen zoenen want dat wil je niet, maar ik wil jou wel een gelukkig nieuwjaar wensen. Dat was echt een verademing.

**Geplaatst**: 10-02-21 21:48

Geplaatst: 10-02-21 21:48

Shaggy09 schreef:
Precies wat Karin zegt. Ik heb zelf ook in een burn-out gezeten, maar ik weet natuurlijk totaal niet hoe het werkt en ik ben de boeman. Heb zoveel berichten gelezen hier van mensen die het beste met haar voor hebben en proberen om begripvol wat tips uit eigen ervaringen te geven maar dat wordt niet gewaardeerd op zijn zachtst gezegd. Niet erg sympathiek.

Ik denk dat jij vergeet dat een burnout verschillende en/of meerdere 'redenen' kunnen hebben. Van onbalans in je leven tot je werk simpelweg niet leuk vinden, grofweg gezegd. Niemand begint bij hetzelfde pad, niemand hersteld hetzelfde, niemand eindigt bij hetzelfde pad.
Natuurlijk worden tips gewaardeerd, alleen de tips die hier gegeven worden zijn dus; 'misschien is het groter in je hoofd' en ' je speelt het slachtoffer rol'. Noem ik niet echt sympathieke tips, vind je niet?
Een tip vind ik om een mes te gebruiken ipv een vork om vlees te snijden. Niet welk vlees het makkelijkste te snijden is.
Om een tandenborstel te gebruiken ipv je vinger om je tanden te poetsen. Niet welke tandpasta je nodig hebt.
Naast het feit wat een tip nu is, is het feit (wat eerder benoemd is!) dat tips gegeven worden als JIJ denkt dat de ander het nodig hebt, anders houd jij de tip wel voor je. Zeker omdat de ander nooit om jouw 'tip' heeft gevraagd.
TS stelt zichzelf open in haar OP waar ik uit haal dat zij medemensen zoekt welke hetzelfde denken als haar. Niet mensen die anders denken dan haar zodat zij hetzelfde zal denken zoals die mensen die anders denken (wat je dus wel doet/probeert! Ongevraagd!!)
En dan ook nog is zeggen, ja maar ik probeer goed te doen/tips te geven! Natuurlijk is dat oke om te doen, maar schiet dan niet zelf in het slachtofferrol als zij niks wilt doen met jouw tip. Zij wilt gewoon een keer mensen 'om zich heen' (dmv dit topic) die dezelfde gedachten hebben als zij heeft. En waar zou je dat anders voor elkaar krijgen dan internet, want dit onderwerp is niet populair en je word in het echte leven al snel raar aan gekeken.
En daar gaan al haar andere posts dus om, BUITEN haar OP: de denkwijze word door niemand gehoord wie er niet mee eens is. Deze valt simpelweg in een ander hokje om het mooi te verwoorden voor ... 'normale mensen'? ...
Maar, wij moeten jullie denkwijze wel volgen, terwijl die van ons simpelweg anders is?
Daar heeft ts, en ik overigens ook, altijd moeite mee. Dat het wederzijdse respect er niet is dat wij ook maar mens zijn, ons best proberen te doen en doordat er ook nog is een doorzichtige stoornis is welke gecamoufleerd kan worden zodat het lijkt alsof we erbij horen, maar welke nooit weg zou gaan, maakt het er gewoon niet makkelijker op.
Helaas, is negeren van het soort mens welke denkt dat wij ons goed aan kunnen passen aan de samenleving, de enige optie. Want wij weten al dat wij ons best doen. Maar het is nooit goed genoeg. Alsof er artrose/reuma zit aan ons brein, onzichtbaar voor het blote oog, maar pijnlijk als het in beweging moet komen.

Niet persoonlijk gericht op jou Shaggy, gewoon hopende dat dit goed uitgelegd is en goed gelezen word en hopende dat er misschien voor een enkeling een klein beetje meer begrip komt..

**Geplaatst**: 10-02-21 21:57

Geplaatst: 10-02-21 21:57

Shiloh schreef:
Shaggy09 schreef:
Máár, je opent een topic op een openbaar forum en wilt vervolgens geen reacties van mensen die hulp proberen te bieden of die het proberen te begrijpen want dan krijg je weer dat gevoel dat je tegen de stroom moet inzwemmen.

Ik open een topic voor gelijkgezinden.

Ik geef mijn grens aan dat het het bedoeld is voor gelijkgezinden en geef daarbij extra mijn grens aan dat ik geen behoefte heb aan wellicht goedbedoeld, maar ongewenst en ongevraagd advies.

En het dan gek vinden dat ik het frustrerend vind dat mensen mijn grenzen niet respecteren?

Oh, nee, wacht, ik moet het natuurlijk dood normaal vinden dat mensen grenzen niet respecteren en als ik dat niet doe ben ik aggressief en negatief. Ok. Duidelijk.

Ok, ik snap er geen biet meer van. Je opent een topic op zoek naar mensen die zich net zo voelen als jij, maar gaat alleen maar in discussie op elke andere reactie/mening. >;)

Wat wil je nu eigenlijk?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 22:01

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 22:01

pinto_1 schreef:
Shiloh schreef:

Ik open een topic voor gelijkgezinden.

Ik geef mijn grens aan dat het het bedoeld is voor gelijkgezinden en geef daarbij extra mijn grens aan dat ik geen behoefte heb aan wellicht goedbedoeld, maar ongewenst en ongevraagd advies.

En het dan gek vinden dat ik het frustrerend vind dat mensen mijn grenzen niet respecteren?

Oh, nee, wacht, ik moet het natuurlijk dood normaal vinden dat mensen grenzen niet respecteren en als ik dat niet doe ben ik aggressief en negatief. Ok. Duidelijk.

Ok, ik snap er geen biet meer van. Je opent een topic op zoek naar mensen die zich net zo voelen als jij, maar gaat alleen maar in discussie op elke andere reactie/mening.
Wat wil je nu eigenlijk?

Omdat men zich alsmaar ongewenst blijven opdringen en het topic niet met rust laten.

Ondertussen heb ik via Pb hele fijne gesprekken met heel veel mensen die het wel herkennen. Ik heb zeker de laatste paar pagina’s op bijna iedereen wel privé gereageerd. Maar nee. Zie niet meer echt de vrijheid om dat openbaar te doen nee.

Onder andere ook met een behoorlijk aantal dat niet de vrijheid en de ruimte voelt om openbaar te reageren door alle bemoeiende en oordelende reacties en het onbegrip.

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 10-02-21 22:18, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 22:05

Geplaatst: 10-02-21 22:05

Ik herken het gevoel. Ik vind het heerlijk dat ik nu veel thuis ben, niemand hoef te zien, geen verplichtingen zoals verjaardagen etc. heb. Normaal voel ik me heel opgelaten om te cancelen, omdat men het ook niet zo goed begrijpt merk ik. Als ik op een feestje ben, dan ben ik de clown en de gangmaker, maar vervolgens heb ik mijn portie mensen wel weer gehad en wil ik graag alleen zijn. Door mijn gedrag word ik blijkbaar als extravert gezien, terwijl ik dat niet ben. Wat dat betreft is deze tijd heerlijk. Nergens heen hoeven, geen ‘act’ op hoeven voeren (zo voelt het) maar gewoon lekker je eigen ding doen zonder de mening van anderen. Natuurlijk kan ik altijd nee zeggen, maar ik vind dat heel erg lastig, en dankzij corona hoef ik geen nee te zeggen, want er is niets te doen.
En de hele dag in pyjama lopen is een dikke bonus

.

Toch mis ik het gewone leven ook heel erg. Op een vrije middag door de hema slenteren, een keertje uit eten of koffie drinken, met vrienden een spelletje doen, zorgeloos elkaar een knuffel geven... Ik ben het spastische gedoe en de anderhalvemetersamenleving echt wel zat.

**Geplaatst**: 10-02-21 22:16

Geplaatst: 10-02-21 22:16

pinto_1 schreef:
Shiloh schreef:

Ik open een topic voor gelijkgezinden.

Ik geef mijn grens aan dat het het bedoeld is voor gelijkgezinden en geef daarbij extra mijn grens aan dat ik geen behoefte heb aan wellicht goedbedoeld, maar ongewenst en ongevraagd advies.

En het dan gek vinden dat ik het frustrerend vind dat mensen mijn grenzen niet respecteren?

Oh, nee, wacht, ik moet het natuurlijk dood normaal vinden dat mensen grenzen niet respecteren en als ik dat niet doe ben ik aggressief en negatief. Ok. Duidelijk.

Ok, ik snap er geen biet meer van. Je opent een topic op zoek naar mensen die zich net zo voelen als jij, maar gaat alleen maar in discussie op elke andere reactie/mening.
Wat wil je nu eigenlijk?

Omdat elke andere reactie/mening een streven is om TS juist niet meer zo te laten denken, alsof het een foute gedachtegang is.
Zij is zich bewust hoe het wel moet (volgens jullie), maar kán het niet gemakkelijk. Vandaar voelt het alsof je tegen de stroom in zwemt. Hoe moeilijk is dat om te begrijpen?
Hoe moeilijk is het om te begrijpen dat geen mens hetzelfde is, en dat feit te accepteren. Als je het niet kan accepteren, ga het dan uit de weg. Bemoei je er niet ongevraagd mee. En kom niet aan met tips als loop door terwijl je geen benen hebt.

**Geplaatst**: 10-02-21 22:24

Geplaatst: 10-02-21 22:24

__Toverbal schreef:
Omdat elke andere reactie/mening een streven is om TS juist niet meer zo te laten denken, alsof het een foute gedachtegang is.

Alleen... dat is helemaal niet hoe veel reacties zijn. Veel mensen reageren juist vanuit een herkenning over een aantal dingen omdat ze zelf juist ook veel hebben geworsteld met het idee dat ze van alles moeten en er steeds aan hen getrokken wordt en de omgeving van alles wil terwijl dat niet vol te houden is.

Maar ze delen ook een stap die ze daarna gezet hebben. Dus ze herkennen het gevoel van veel moeten en vaak af moeten haken - maar hebben ook ontdekt of geleerd dat je de rust die nu door een externe oorzaak (alles wat stopt vanwege corona) soms ook op andere manieren kunt bereiken.

Citaat:
Hoe moeilijk is het om te begrijpen dat geen mens hetzelfde is, en dat feit te accepteren. Als je het niet kan accepteren, ga het dan uit de weg. Bemoei je er niet ongevraagd mee. En kom niet aan met tips als loop door terwijl je geen benen hebt.

Terwijl de intentie van een aantal reacties juist is: 'neem rustig de tijd om ergens te gaan zitten - je hoeft niet altijd te lopen.'

**Geplaatst**: 10-02-21 22:28

Re: “Paniek” bij het idee dat het leven weer “normaal” wordt

Geplaatst: 10-02-21 22:28

Maar TS heeft geen behoefte aan een volgende stap. Zij is blij met hoe ze is.

**Geplaatst**: 10-02-21 22:34

Geplaatst: 10-02-21 22:34

__Toverbal schreef:
Omdat elke andere reactie/mening een streven is om TS juist niet meer zo te laten denken, alsof het een foute gedachtegang is.
Zij is zich bewust hoe het wel moet (volgens jullie), maar kán het niet gemakkelijk. Vandaar voelt het alsof je tegen de stroom in zwemt. Hoe moeilijk is dat om te begrijpen?
Hoe moeilijk is het om te begrijpen dat geen mens hetzelfde is, en dat feit te accepteren. Als je het niet kan accepteren, ga het dan uit de weg. Bemoei je er niet ongevraagd mee. En kom niet aan met tips als loop door terwijl je geen benen hebt.

Ik tel op de eerste twee pagina's zestien reacties die beginnen met "ik herken wat je zegt" of een vergelijkbare zinsnede. Daar tussenin zitten nog wat uitwisselingen tussen mensen die in Team Herkenbaar zitten en toch krijgt "iedereen" al vanaf pagina één te maken met een hoop vijandigheid. Ook reacties met "ik herken dit, maar ga er anders mee om" kunnen rekenen op een flinke uithaal. Niemands ervaring komt 100% overeen met die van de TS, maar het feit dat mensen delen hoe zíj ermee omgaan, betekent niet dat ze haar meteen proberen te fixen of helpen. Dat is gewoon normale menselijke interactie, die hier kan rekenen op ontzettend felle reacties.

Moestuin schreef:
Maar TS heeft geen behoefte aan een volgende stap. Zij is blij met hoe ze is.

Maar dat zij in ieders reactie die niet de strekking "ja, het is allemaal zwaar, akelig en afschuwelijk" heeft, leest dat ze haar proberen te helpen en ontsteekt in woede, ligt bij haar en niet bij de mensen die hun ervaringen delen. Dan kun je heel hard gaan roepen dat het gaslighting is, maar dát neigt imo meer naar gaslighting dan wat mensen hier zeggen.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 10-02-21 22:39, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 22:37

Geplaatst: 10-02-21 22:37

Maar ik heb juist gereageerd dat ik het snap, en na mij nog 3 mensen. Als je dan alleen reageert op reacties van mensen die er anders over denken, wat wil je dan bereiken?

Edit: quote ging niet goed.

**Geplaatst**: 10-02-21 22:38

Geplaatst: 10-02-21 22:38

Wouw, wat is dat met mensen die altijd iemand willen ‘helpen’. TS opent een topic om gelijkgezinden te vinden, mensen worden boos dat ze hulp afslaat.

Je zegt ‘ik vind het fijn dat ik nu geen sociale verplichtingen heb en zou dat graag zo houden’, de helft van de mensen hier: ‘hoe kunnen we ervoor zorgen dat je dat beter met sociale verplichtingen om kunt gaan?’ En dat is nou exact het probleem! TS wil geen hulp om ermee om te gaan, ze wil dat het normaal blijft om weinig sociale verplichtingen te hebben. Jullie kunnen ook omdenken: hoe ga jij ervoor zorgen dat je anderen minder sociale druk gaat opleggen als alles straks weer normaal wordt

**Geplaatst**: 10-02-21 22:40

Geplaatst: 10-02-21 22:40

Ceffyl schreef:
Wouw, wat is dat met mensen die altijd iemand willen ‘helpen’. TS opent een topic om gelijkgezinden te vinden, mensen worden boos dat ze hulp afslaat.

Je zegt ‘ik vind het fijn dat ik nu geen sociale verplichtingen heb en zou dat graag zo houden’, de helft van de mensen hier: ‘hoe kunnen we ervoor zorgen dat je dat beter met sociale verplichtingen om kunt gaan?’ En dat is nou exact het probleem! TS wil geen hulp om ermee om te gaan, ze wil dat het normaal blijft om weinig sociale verplichtingen te hebben. Jullie kunnen ook omdenken: hoe ga jij ervoor zorgen dat je anderen minder sociale druk gaat opleggen als alles straks weer normaal wordt

Niet, want ik druk m'n snor al zoveel als ik kan. :))

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 10-02-21 23:07, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 22:44

Geplaatst: 10-02-21 22:44

Ik vind het ook heerlijk. Enige wat ik mis zijn de festivals en tentfeesten.

Maar verder

Niemand teleurstellen wanneer ik een verjaardag afzeg. Waardoor ik vaak commentaar krijg

Kom op dit moment alleen bij (schoon)ouders en verder nergens. En 1 x per week bij de paarden.

Bij schoonouders help ik mee op de boerderij, die ik in de toekomst zal overnemen. Ook altijd goed excuus om onder dingen uit te komen straks. En dat word over het algemeen beter geaccepteerd dan dat je gewoon geen zin hebt.

**Geplaatst**: 10-02-21 22:50

Geplaatst: 10-02-21 22:50

Mkango schreef:

Niet, want ik druk m'n neus al zoveel als ik kan. :))

[/quote]

Dat blijkt, zelfs op bokt bij wildvreemden

Gelukkig is ergens het doel van dit topic bereikt, alleen jij zou er nooit achter komen

**Geplaatst**: 10-02-21 23:12

Geplaatst: 10-02-21 23:12

Ik denk dat de vergelijking met een burn out een beetje spaak gaat. Ik zie de vergelijking wel (dan voelt je leven ook als hopeloos tegen de stroom in zwoegen) maar ik geloof niet dat dat bij TS aan de hand is. En waarom niet, dat kan ik even niet onder woorden brengen

Maar ik vind het knap dat dit soort gevoelens openbaar gedeeld worden en ik denk dat het voor vele mensen die zich hierin herkennen fijn is dat ze niet alleen zijn en dat hun gevoelens er ook gewoon mogen zijn. Ik denk dat de wereld wel wat vriendelijker mag worden en dat we van een ideaal beeld af moeten.

**Geplaatst**: 10-02-21 23:14

Geplaatst: 10-02-21 23:14

Geen paniek over als het straks weer 'normaal' wordt, voor mij is er namelijk niet zoveel veranderd door hoe ik mijn leven hiervoor al had ingericht (niet bepaald vrijwillig overigens).

Duidelijke metafoor met de stroom. Je schrijft dat je ertegenin moet zwemmen om je bestemming te bereiken, dat is herkenbaar. Ik lees ook dat je nog erg bezig bent met allerlei bestemmingen en het maximale eruit te halen.
Door bestemmingen (nog veel meer) te beperken in aantal en afstand wordt het wel een stuk minder zwaar. Het blijft energie kosten en is lang niet zo ontspannen als meedobberen op de stroming, maar hoeft niet zo zwaar te zijn als wanneer je alles op de max van je kunnen wil.

En je hoeft je (ook) hier niet steeds te verantwoorden (of je af te zetten tegen berichten), besef dat het een keuze is om dat te doen.

**Geplaatst**: 10-02-21 23:16

Geplaatst: 10-02-21 23:16

Een burn-out kan heel goed voortkomen uit overprikkeling. Dat staat IMO niet eens zo heel ver af van de situatie van de TS.

**Geplaatst**: 10-02-21 23:18

Geplaatst: 10-02-21 23:18

Moestuin schreef:
Maar TS heeft geen behoefte aan een volgende stap. Zij is blij met hoe ze is.

De TS is misschien degene die een topic aanzwengelt en op zoek is naar bepaalde reacties maar de TS is natuurlijk lang niet de enige die iets kan hebben aan dit topic. Introvert zijn is heel normaal, dat mensen verschillende behoeftes hebben kwa sociale conventies is heel normaal. Maar paniek bij het idee van iets wat nog maanden weg is en niets willen weten van manieren om beter voor jezelf te zorgen vind ik eerlijk gezegd niet zo gezond of normaal. En er zijn misschien een boel andere mensen die zo'n topic lezen die er wel iets aan kunnen hebben dat er ook mensen terug te vinden zijn die er iets beter mee om hebben leren gaan.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-21 23:28

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-21 23:28

Dieuwke_ schreef:
Ik denk dat de vergelijking met een burn out een beetje spaak gaat. Ik zie de vergelijking wel (dan voelt je leven ook als hopeloos tegen de stroom in zwoegen) maar ik geloof niet dat dat bij TS aan de hand is. En waarom niet, dat kan ik even niet onder woorden brengen

Maar ik vind het knap dat dit soort gevoelens openbaar gedeeld worden en ik denk dat het voor vele mensen die zich hierin herkennen fijn is dat ze niet alleen zijn en dat hun gevoelens er ook gewoon mogen zijn. Ik denk dat de wereld wel wat vriendelijker mag worden en dat we van een ideaal beeld af moeten.

$_/-\o_$

Nee helemaal niet zelfs. Ik heb nog nooit zo goed in mijn vel gezeten als de laatste paar jaar. Ik zeg niet dat het vlekkeloos liep, maar wel beter dan ooit.

Ja joh. Het benauwd me als ik denk aan straks. Ik voel me dan onrustig. Met name op momenten dat het erover gaat. Of als er weer een pers conferentie is. En stiekem hoop ik dat het nog niet voorbij is. En ja. Ik zie er tegenop.

Maar sommigen doen of ik badend in het zweet wakker wordt en constant bang of panisch ben. Nee joh. Ik heb toch nooit gezegd dat het extreem erg is?

Ik denk dat dit soort gevoelens hebben heel normaal is en het goed is na te denken waar ze vandaan komen..

en

voor velen waarschijnlijk een compleet vreemd concept....

... ze gewoon mogen voelen :oo

de HORROR!

En accepteren en kunnen bespreken en erkennen.

Kortom: I don’t need fixing!

Laatst bijgewerkt door Shiloh op 10-02-21 23:32, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-02-21 23:31

Geplaatst: 10-02-21 23:31

Karin schreef:
Een burn-out kan heel goed voortkomen uit overprikkeling. Dat staat IMO niet eens zo heel ver af van de situatie van de TS.

Dat ben ik met je eens maar overprikkeling hoeft niet altijd te zorgen voor een burn-out.

Ik denk dat onze Nederlandse samenleving in korte tijd wel zodanig veranderd is dat de introverte mensen, zoals ze hier steeds genoemd worden, niet lekker meer mee kunnen komen. En sommige mensen branden op, sommige zouden zijn opgebrand als het langer had geduurt maar toen kwam daar corona. En dan staat het leven ineens even stil en is dat voor best een grote groep even een opluchting. En dat er dan door een groep stress ervaren wordt bij het idee dat het snelle, gehaaste leven straks weer gaat beginnen vind ik niet gek.

In andere culturen gaat het leven heel anders, misschien had TS in Spanje bijvoorbeeld wel heel goed geaard. Ik snap best wel onze huidige samenleving als stressvol ervaren wordt, daar hoef je niet persé een burn-out voor te hebben.

Edit: oftewel ik denk dus dat er iets mis is met onze huidige samenleving dat er zoveel mensen met burn out symptomen rondlopen. En dan zeg ik dus niet dat die mensen allemaal een burn out hebben. Ik vind het kwalijk dat bepaalde symptomen afgedaan worden als iets waar je zelf aan moet werken om maar weer mee te kunnen doen in de huidige maatschappij.

**Geplaatst**: 11-02-21 00:03

Geplaatst: 11-02-21 00:03

Ik heb tijdens corona nog steeds hetzelfde aan de hand.
Niet alleen erger ik me groen en geel aan mensen die nog steeds geen afstand houden (en op straat is dat bijna iedereen)
Ik heb ook hele aardige mensen moeten uitleggen dat ik nu niet wil afspreken ivm corona en moeten uitleggen dat ik hun visie dat buiten afspreken niet zoveel kwaad kan, niet deel. Lieve mensen die dat vervolgens zeiden te begrijpen, en accepteerden. Maar wat dat betreft herken ik wel wat ts zegt dat je altijd je grenzen "moet" aangeven en dat dat vermoeiend is.
Ik wijk denk ik een beetje af van de norm. En ik vind dat niet erg, maar "moet" waarschijnlijk vaker mijn grenzen aangeven dan veel anderen.
So be it, maar soms lukt het ook wel eens niet. En dan moet ik weer dealen met dat ik over mijn grenzen heb laten gaan.
Ik probeer er zelf mee te dealen ja, en het anderen niet te verwijten. Maar desondanks kan het wel als vermoeiend worden ervaren.

**Geplaatst**: 11-02-21 13:03

Geplaatst: 11-02-21 13:03

Oh wat een herkenbaar topic!
Mijn leven was voor Corona al vrij teruggetrokken, dat is nu alleen maar beter nog geworden. En nóg heb ik soms het gevoel dat ik te druk ben.
Men heeft mij ook geprobeerd te veranderen, zeker in mijn jeugd. Want ik had een afwijkend leven en dat “hoorde niet zo”. Dat heeft mijn gevoel van niet in deze maatschappij passen wel behoorlijk versterkt. Ik was altijd die weirdo, de stille, de mysterieuze.
Maar ik gedij het liefst in rust en stilte en natuur. De mensen die (goedbedoeld wel hoor) allerlei adviezen aandragen bezorgen me de meeste stress. Want ja ik weet dat ik een “ander dan gemiddeld” leven heb. En nee ik voel niet meer de behoefte mezrelf onder druk te zetten en van alles te gaan moeten “omdat het zo hoort”. Voor mij werkt dat niet. En wat anderen daarvan vinden is niet aan mij.
Wat ik wil zeggen is; het is jouw leven! Doe vooral waar jij je goed bij voelt.
Jij kan kiezen hoe je je leven inricht; ook ma Corona. Dan hoef je ook niet meer te panieken

Nomineer dit bericht ×