Bokt.nl

oji schreef:

pateeke schreef:

Ik denk dat mensen daar inderdaad vaak niet bij stil staan hoeveel geld dat kost. Ik sta er iig niet bij stil.

Misschien zouden mensen dat eens meer moeten doen, wel zich realiseren dat een ziekmelding voor de werkgever een enorme kostenpost is en dat je daar dus ook een verantwoording naar hebt. Niet om je daarvoor over de kop te werken, of te gaan werken als het eigenlijk niet kan, maar een beetje begrip dat jouw ziek zijn grote consequenties heeft kan helemaal geen kwaad. Want laten we eerlijk zijn, er zijn ook zat gevallen die zich met een loopneus al een paar dagen ziek melden.

Shaggy09 schreef:

Nou chapeau hoor, wil je nu een pluim?
Ik vind dat gezondheid boven alles gaat dus ik meld mij wel ziek als ik mij beroerd voel. Ik geloof eigenlijk ook niet dat er veel mensen zijn die zich bewust weleens ziekmelden terwijl ze niet ziek zijn.

Oh ja, als je je werkgever wilt helpen: meld je gewoon ziek als je je beroerd voelt. Als je doorgaat en geen rust pakt ben je vaak uiteindelijk veel langer en heftiger ziek. (En het is sowieso hartstikke slecht voor je maar dat hoef ik niet uit te leggen neem ik aan)

Shaggy09 schreef:

Nou chapeau hoor, wil je nu een pluim? )

ruitje schreef:

Shaggy09 schreef:

Nou chapeau hoor, wil je nu een pluim?
Ik vind dat gezondheid boven alles gaat dus ik meld mij wel ziek als ik mij beroerd voel. Ik geloof eigenlijk ook niet dat er veel mensen zijn die zich bewust weleens ziekmelden terwijl ze niet ziek zijn.

Oh ja, als je je werkgever wilt helpen: meld je gewoon ziek als je je beroerd voelt. Als je doorgaat en geen rust pakt ben je vaak uiteindelijk veel langer en heftiger ziek. (En het is sowieso hartstikke slecht voor je maar dat hoef ik niet uit te leggen neem ik aan)

Word tijd dat je eens wat mensen in dienst neemt dan . Dan leer je dat de waarden en normen die je zelf hebt, niet perse voor anderen ook gelden

ruitje schreef:

Ik bedoel uiteraard dat het volgens jouw normen en waarden niet voorkomt om je om niks ziek te melden .

pandour4evuh schreef:

Ik heb dit vanuit beide kanten meegemaakt,

Ik ben zelf zo iemand die echt neer moet vallen voor dat ik me ziek meld.

Ik ben ook leidinggevende en de opvatting van ziek wordt nog wel eens anders opgevat. Hier is zeker verschil in ook qua culturen.
Waar ik mij vooral aan stoorde was dat mensen dachten gewoon niks van zich te kunnen laten horen nadat ze ziek zijn geworden. Ook werd de telefoon gewoon genegeerd als de bedrijfsarts belde en ze belden ook niet terug. Helaas zijn we op een gegeven moment genoodzaakt geweest om over het hele bedrijf verspreid in te stellen dat als je diezelfde dag niet reageerde op de bedrijfsarts (die belde altijd dezelfde dag als de ziekmelding) dat je op ongeoorloofd afwezig kwam te staan. Dit is 3x iemand overkomen en toen zagen ze allen de noodzaak er van in.

Ook hebben we de maatregel moeten nemen dat als iemand op een dag vrij wou maar dit kon vanwege de planning niet, ze zich vervolgens ziek meldden er een artsenbezoeker dezelfde dag op de stoep stond. Alle keren waren ze niet thuis en het heeft iemand zelfs zijn baan gekost omdat hij in het buitenland op vakantie was.

Op het moment dat iemand gedeeltelijk ziek is (<100%) dan reken ik diegene altijd boventallig. Ik werk op een productie afdeling en ik haal diegene direct van het rooster af en kijk 3 maanden vooruit om te zien of dat we problemen krijgen. zo ja zorg ik direct voor vervanging voor die dagen.
<KNIP>

pandour4evuh schreef:

Ik heb dit vanuit beide kanten meegemaakt,

Ik ben zelf zo iemand die echt neer moet vallen voor dat ik me ziek meld.

Ik ben ook leidinggevende en de opvatting van ziek wordt nog wel eens anders opgevat. Hier is zeker verschil in ook qua culturen.
Waar ik mij vooral aan stoorde was dat mensen dachten gewoon niks van zich te kunnen laten horen nadat ze ziek zijn geworden. Ook werd de telefoon gewoon genegeerd als de bedrijfsarts belde en ze belden ook niet terug. Helaas zijn we op een gegeven moment genoodzaakt geweest om over het hele bedrijf verspreid in te stellen dat als je diezelfde dag niet reageerde op de bedrijfsarts (die belde altijd dezelfde dag als de ziekmelding) dat je op ongeoorloofd afwezig kwam te staan. Dit is 3x iemand overkomen en toen zagen ze allen de noodzaak er van in.

Ook hebben we de maatregel moeten nemen dat als iemand op een dag vrij wou maar dit kon vanwege de planning niet, ze zich vervolgens ziek meldden er een artsenbezoeker dezelfde dag op de stoep stond. Alle keren waren ze niet thuis en het heeft iemand zelfs zijn baan gekost omdat hij in het buitenland op vakantie was.

Op het moment dat iemand gedeeltelijk ziek is (<100%) dan reken ik diegene altijd boventallig. Ik werk op een productie afdeling en ik haal diegene direct van het rooster af en kijk 3 maanden vooruit om te zien of dat we problemen krijgen. zo ja zorg ik direct voor vervanging voor die dagen.

Momenteel werk ik mijn vervanger in (krijg een baan dichter bij huis ) en dit geef ik die persoon ook mee.

Daphara schreef:

pandour4evuh schreef:

Ik heb dit vanuit beide kanten meegemaakt,

Ik ben zelf zo iemand die echt neer moet vallen voor dat ik me ziek meld.

Ik ben ook leidinggevende en de opvatting van ziek wordt nog wel eens anders opgevat. Hier is zeker verschil in ook qua culturen.
Waar ik mij vooral aan stoorde was dat mensen dachten gewoon niks van zich te kunnen laten horen nadat ze ziek zijn geworden. Ook werd de telefoon gewoon genegeerd als de bedrijfsarts belde en ze belden ook niet terug. Helaas zijn we op een gegeven moment genoodzaakt geweest om over het hele bedrijf verspreid in te stellen dat als je diezelfde dag niet reageerde op de bedrijfsarts (die belde altijd dezelfde dag als de ziekmelding) dat je op ongeoorloofd afwezig kwam te staan. Dit is 3x iemand overkomen en toen zagen ze allen de noodzaak er van in.

Ook hebben we de maatregel moeten nemen dat als iemand op een dag vrij wou maar dit kon vanwege de planning niet, ze zich vervolgens ziek meldden er een artsenbezoeker dezelfde dag op de stoep stond. Alle keren waren ze niet thuis en het heeft iemand zelfs zijn baan gekost omdat hij in het buitenland op vakantie was.

Op het moment dat iemand gedeeltelijk ziek is (<100%) dan reken ik diegene altijd boventallig. Ik werk op een productie afdeling en ik haal diegene direct van het rooster af en kijk 3 maanden vooruit om te zien of dat we problemen krijgen. zo ja zorg ik direct voor vervanging voor die dagen.

Momenteel werk ik mijn vervanger in (krijg een baan dichter bij huis ) en dit geef ik die persoon ook mee.

Ik werk ook 20 jaar in productie, nu een 4 tal bedrijven als leidinggevende/manager meegemaakt.
Dan ken je ook wel de mensen die zich ziek melden en dan zeggen “geef mij maar snip/verlof”. Euhh, nee ziek is ziek en verlof hoor je van tevoren aan te vragen.
Mensen die zich ziekmelden met een verstuikte enkel en dan weigeren vervangend (zittend) werk te doen, want ze zijn toch ziek? Haha, mooie verhalen kan ik zo vertellen, ik heb heel wat uitersten meegemaakt, maar uiteindelijk ligt het voornamelijk aan de leiding (en vooral aan de opvolging van een melding) hoeveel verzuim er is in een bedrijf of op een afdeling. In het geval dat er goede opvolging is, goede begeleiding, er goed gecommuniceerd wordt met de medewerkers, verwachtingen over en weer duidelijk zijn, dan zie je verzuim al heel snel afnemen, pechgevallen daar gelaten. Ik heb 1x in één jaar tijd 3 medewerkers met kanker gehad (de kanker was niet werk gerelateerd) maar dat gaat je als leidinggevende niet in de koude kleren zitten. Één heeft het overleefd en we hebben nu nog steeds contact, ondanks dat ik al 5 jaar niet meer werk voor dat bedrijf.

Ik heb wel geleerd niet te oordelen, de eerste keer dat een medewerker (achteraf) ernstig ziek bleek te zijn, was dat vooraf gegaan aan maanden lang dagjes ziek zijn, zich niet prettig voelen en naar huis willen, ect. Ik kreeg het gevoel dat ze een loopje met me nam, het was een ontzettend drukke tijd op het werk, ik heb er het mijne wel van gedacht en ook de BA kon er niet veel mee, gesprekken met HR gevoerd, plannen samen gemaakt en elke keer hield ze zich niet aan de afspraken en verzuimde ze weer. Pas na 7 maand vonden de artsen wat er mis met haar was, het was heel ernstig, maar na een jaar behandeling was er in ieder geval weer zicht op een redelijk normaal leven, hoewel ze nooit meer volledig aan het werk gekomen is. Het feit dat ze echt ziek was, was voor iedereen een schok en ik heb haar mijn oprechte excuses aan moeten bieden, want ook ik had gedacht dat ze een loopje met ons nam. Heel veel van geleerd, met name om nooit op de stoel van de arts te gaan zitten en zelf een situatie te beoordelen.

We zijn allemaal mens, we maken allemaal fouten.

pandour4evuh schreef:

Of dat ze geopereerd worden aan de knie (vervangen) en dus 3 maanden niet komen werken. het frapante is diegene doet het zittende werk op de afdeling.

Sclimpre schreef:

pandour4evuh schreef:

Of dat ze geopereerd worden aan de knie (vervangen) en dus 3 maanden niet komen werken. het frapante is diegene doet het zittende werk op de afdeling.

Hier wil ik toch even op reageren. Gelukkig zelf geen ervaring met vervangen knieën maar mijn zoon heeft een kruisbandoperatie gehad. Toen hij terug naar school ging was het grootste probleem net het stilzitten. Hij hobbelde probleemloos op krukken de gangen door, en trappen op en af. Maar een uur stilzitten was heel pijnlijk. Gelukkig begripvolle lectoren en hij had afgesproken dat hij als het te erg werd het lokaal mocht verlaten om wat beweging te nemen en dan terug te komen.
Dus ik kan echt wel begrijpen dat zittend werk niet altijd de oplossing is.