Bokt.nl

NenaC schreef:

misschien is het ook wel het financiële plaatje. Ik vind het wel een beetje krom dat jij maar 3 dagen werkt, vervolgens minder aan het huis en het huishouden betaalt, maar wel een paard kan onderhouden. Dat lijkt mij ook niet correct en dan gaat denk ik vanzelf de schoen wringen bij iemand die toch al niet helemaal gek is van paarden.

daarnaast kun je toch doordeweeks als hij is werken, de lange ritten doen en in het weekend de korte? Dan heb je meer tijd samen.

dromertje2 schreef:

Misschien doet hij dat wel?

_Mar3 schreef:

Dat mensen meteen "doei" zeggen in deze geschetste situatie vind ik schokkend.
Je bent tien jaar bij elkaar, en omdat je vriend zich lijkt te irriteren aan je hobby gooi je meteen die tien jaar "weg"? Dat kan altijd nog. Zoals vele anderen ook zeggen: probeer eerst te praten. Wat zit hem nou echt dwars? Wat zijn zijn verlangens omtrent tijd met elkaar doorbrengen en je hobby uitoefenen? En wat zijn de joue? Kunnen jullie daar een middenweg in vinden?

Inoterry schreef:

In de laatste post van de TS staat duidelijk dat zij het huidhouden doet en dat zij meer tijd steekt in hun eigen zaak waarvan de opbrengst 50/50 is. Dus over het financiële plaatje heeft de vriend van de TS dan ook niet meer te zeuren

Veriye schreef:

Ik heb nu sinds een maand een paard en mijn vriend heeft niks, maar ook echt niks met paarden.
Ik ben er iedere dag...dat komt omdat het paard om de hoek van mijn werk staat, dus Maandag t/m Vrijdag ga ik direct na het werk ernaar toe en zaterdag/zondag ga ik er ook heen.
Hij is blij dat ik blij ben en wij zorgen gewoon ervoor, dat wij nog dingen samen doen en dat hij ook zijn eigen tijd heeft, waar hij iets met vrienden doet of wat dan ook.
Ik vind het wel belangrijk dat men met elkaar praat.

oomens schreef:

Zuchini schreef:

Ik wens je sterkte met deze situatie, ik denk dat je zelf al voelt welke kant het op gaat.

Ik mag hopen dat dit niet als een nare, insinurende opmerking bedoeld was, maar dat het er alleen per ongeluk een geworden is?

Anoniem schreef:

Lieve TS, ik herken je probleem een klein beetje.
Mijn vriend heeft ook niks met paarden, en in het begin had hij er ook best moeite mee dat ik elke dag naar m'n paard toe moest. Toen daar nog bijna een jaar van opvolgende bendes van ellende bovenop kwam met late stalbezoekjes, dierenartsen en ongelukken vond hij het nog moeilijker omdat ze toe ook nog is bijna de dubbele tijd kostte...
Hij heeft het ook wel is gezegd, "ik zou het fijner/makkelijker vinden als je paard er niet was".
Ik hoef geen vriend die paarden leuk vind of die mee naar stal gaat. Het enige wat ik wil is precies hetzelfde als jij: Een partner die mijn hobby accepteert.
Die periode van ellende is niet makkelijk/handig geweest, maar dat is wel de periode geweest dat mijn vriend echt heeft gezien hoeveel dat beest voor mij betekend, omdat hij een paar keer mee naar stal gegaan is omdat ik gewoon te moe was om te auto/motor rijden. En eigenlijk, vanaf dat moment is hij het veel meer gaan begrijpen. Vanaf de momenten dat hij is mee naar stal ging is hij in gaan zien dat dat paard zoveel meer is dan gewoon een beest. Het is mijn maatje, ontspanning en mijn "ontsnapping aan de echte wereld". Het is één van de weinige plekken waar ik even alles los kon laten.
En toen hij dit zag, en merkte wat het met mij deed, heeft hij er nooit meer wat van gezegd.

Wat we nu wel proberen, is de tijden dat ik naar stal ga zoveel mogelijk aan te passen aan de tijden dat hij werkt/gaat sporten. Mijn vriend werkt ook nog is heel veel (2 banen, bijna 60 per week) dus zonder communicatie zien wij elkaar gewoon niet.

Wat wij doen: Om de zondag gaan we even samen zitten om onze planning naast elkaar te leggen. Zo proberen we dan zo veel mogelijk onze dingen tegelijk te plannen zodat we elkaar op onze vrije momenten zien. Lukt niet altijd even goed, soms wacht ik op hem en soms moet hij even op mij wachten. Ook hebben wij één vaste avond waar we beide niks mogen plannen; ik geen paard en hij geen werk. Dat is echt onze avond

Mijn vriend zal m'n paard nooit "leuk" vinden, maar hij weet wel dat ze een deel van mij is, en ook dat deel zal hij toch op een bepaalde manier mee moeten leven.
Want hoe cru het misschien een beetje klinkt, dat paard was er eerder en zal niet de deur uit gaan voor een vent. Compromis sluiten en communiceren.
Is mijn paard belangrijker dan mijn vriend? Nee, maar ze is wel een stukje van mij wat ik niet zomaar opgeef.

En gelukkig heb ik een vriend die dat nu zeker begrijpt En stiekem, vind hij d'r ook wel een beeeetje leuk denk ik, paard is in ieder geval wel gek op hem Puur omdat hij heeft gezien hoeveel geluk, plezier en ontspanning zij mij brengt. Wat hij toen gezegd heeft, en daar was ik zo blij mee,; "Ik wil dat jij gelukkig bent, jezelf bent en jezelf durft te zijn. En dat dat paard er dan bij komt neem ik voor lief. Want ik wil jou, en dat paard krijg ik daar gratis bij"
Dus echt lieve TS: communiceren! Maak samen een weekplanning! Plan de momenten dat je naar je paard gaat, plan wanneer je gaat rijden zodat je vriend weet welke avonden je wat later bent.
Want wat je absoluut niet moet doen, is jou hobby opgeven voor hem. Maar waar jij water bij de wijn doet, zal hij dat ook moeten doen. Anders vind ik persoonlijk sowieso dat er iets niet goed zit in jullie relatie...

Qimm schreef:

Hmmm ja tot op zekere hoogte wel natuurlijk...