Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

BontBeest schreef:A3a1 schreef:Ik vind dat 2 kinderen zo afschuwelijk, als je kinderen het niet met elkaar kunnen vinden, zijn ze totaal tot elkaar veroordeeld.
Dit dus. Mensen hier zeggen dan wel dat het bullshit is, maar dit is ook niet iets dat je zomaar snapt. Als een van ons het huis uit is, weet ik niet of ik mijn broer nog ga/wil zien.
Hij haat me al van kinds af aan (En dan niet gewoon broeder-zuster nijd, maar echt haat). We hebben soms wel eens ups, maar over het algemeen vermijd hij me zoveel mogelijk. Ik was ook niet de makkelijkste, maar ik heb hem nooit iets kwaads aangedaan.
Hij daarentegen deed vroeger peper in mijn glas melk, begon elke keer boos te doen als ik voor pianoles aan het oefenen was (zo erg dat ik ben gestopt, de motivatie is nooit weer terug gekomen), trok hele plukken haar bij me uit en dat is nog maar een begin.
Zoiets maakt je soms echt mentaal kapot.
en dan vooral over mijn 3 jaar jongere broertje. Santos_05 schreef:een leeftijdsverschil van 4 zijn andere levensfases, vandaar dat er minder ruzie is. Maar ruzie is niet ongezond. Je leert met conflicten omgaan en delen op jonge leeftijd. Je hebt ook altijd een speelmaatje, vriendje beschikbaar.
Onze kinderen hebben regelmatig ruzie, maar zijn ze in een vreemde situatie, zijn ze samen 1.
Ik heb mijn moeder in haar eentje 3 kinderen op zien voeden (ik ben de oudste) en dat zou ik nooit aankunnen mocht ik ook een alleenstaande moeder worden 
Eloya schreef:2 of meer
Ik ben zelf enigskind en heb het wel als vervelend ervaren. Vader veel weg. Moeder werken en thuis chagrijnig
Ik voelde me echt heel alleen en zeker tijdens hun scheiding. Was op de basisschool enige enigskind in alle groepen. Zelfde als in de brugklas
Het werd ook als raar gezien in mijn omgeving van grote gezinnen.
Dus ik hoop oprecht dat ik het geluk mag krijgen van 2 of meer kinderen.
.