De start van je biologische klok
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Kieffertje
-
- Berichten: 1756
- Geregistreerd: 23-11-01
- Woonplaats: leiden
Re: De start van je biologische klok
Geplaatst: 14-07-16 22:56
- Sees
-
- Berichten: 6189
- Geregistreerd: 12-08-04
Geplaatst: 15-07-16 11:00
.Spijt... tja, ik heb écht wel spijt gehad hoor. Maar dat zijn momentopnames, na de zoveelste gebroken nacht bijvoorbeeld. Gelukkig nooit een allesoverweldigend spijt gevoel. Zo'n kindje van jezelf doet echt iets met je. Ik vind kinderen van anderen nog steeds maar mwahmwah maar die van mij is geweldig.
Echter, het krijgen van kinderen levert een ongekende verandering in je relatie op. Ik heb ervaren dat je donders sterk in je schoenen moet staan wil je die eerste zware maanden overleven. En zo heb IK het ervaren dus dat is, gelukkig, geen maatstaf voor hoe het altijd gaat. Maar ik ben wel van mening dat je relatie echt goed en stabiel moet zijn voordat je aan zoiets allesomvattends begint als kinderen.
Ik wens je veel wijsheid en knuffels toe.
- F_Orumster
-
- Berichten: 16058
- Geregistreerd: 17-12-03
- Woonplaats: Assen
Re: De start van je biologische klok
Geplaatst: 15-07-16 11:19
Nu resteert me enkel de kwestie kinderwens maken (hij begrijpt overigens dat dat voor de vrouw veel intenser is en dat een kinderwens maken niet eenvoudig is. Nu ik zo geforceerd ernaar heb gekeken, realiseer ik me ook wel de mooie kanten ervan, en ja, tuurlijk heb ik een beetje vrees voor wat een kindvrij leven inhoud op de lange termijn. Het lijkt me namelijk wel leuk om een twintiger in je leven te hebben later, beetje jammer dat die eerste 20 jaar toch echt nodig zijn dan
Maar helaas voel ik ook zoveel momenten dat ik kinderen niet zie zitten, en heb veel momenten dat ik me rijk reken geen 'gedoe' te hebben. En ik wil nog zoveel reizen, en gemakkelijk en relaxt leven. En die eerste 10 jaar lijken me gewoon niet zo leuk. Alles wat je moet, de sleur, al dat baby en peuter gedoe... Lastig.
Kortom, ik kan gewoon geen keuze maken... En dat moet ik wel gaan doen.
@ Sees, ik heb eens een uitspraak gelezen dat het spijt hebben van kinderen/baalmomenten te vergelijken zijn met 10km door de hagel fietsen. Je baalt ontzettend, hebt onwijs medelijden met jezelf, bedenkt waarom je dit in godsnaam ooit bedacht hebt... Maar eenmaal in de droge warmte een dag later kun je het weer wat relativeren. Vond ik wel een mooie.
- Kwanyin
- Berichten: 18995
- Geregistreerd: 14-08-03
- Woonplaats: belgië
Geplaatst door de TopicStarter : 15-07-16 12:08
Sees schreef:Echter, het krijgen van kinderen levert een ongekende verandering in je relatie op. Ik heb ervaren dat je donders sterk in je schoenen moet staan wil je die eerste zware maanden overleven. En zo heb IK het ervaren dus dat is, gelukkig, geen maatstaf voor hoe het altijd gaat. Maar ik ben wel van mening dat je relatie echt goed en stabiel moet zijn voordat je aan zoiets allesomvattends begint als kinderen.
Dat denk ik ook. Ik wil het daarom ook echt met mijn vriend bespreken en niet van "oh ja leuk kinderen, dat is iets zo natuurlijk en met liefde kan je alles, moeten we doen!". Ik wil dat hij echt beseft dat er heel veel veranderingen zullen zijn. Dat we niet zomaar spontaan ergens naar toe kunnen gaan. Dat het een huilbaby kan worden met gebroken nachten en misschien wel een gebroken humeur van ons als gevolg. Misschien dat ik zo'n traumatische bevalling zal hebben dat hij het eerste jaar daar niet meer in de buurt hoeft te komen. Zoveel dingen die niet alleen positief maar ook negatief kunnen draaien. En ik ben in mijn volle besef dat ik dat kan meemaken maar mijn gevoel wordt steeds sterker dat ik het moet durven. Alleen als mijn vriend het ook zo voelt.