Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-04-16 04:58

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 04:58

Ik ben ook voor ze zo op te bieden dat het niet nodig is. Maar ken iemand die toen haar dochter 2 was zo de weg op rende. Ze rende er altijd achterna en lette goed op.

Maar toen ze hoog zwanger was en de kleine net geboren was kon ze dat niet dus toen heeft ze een tuigje gebruikt.
Dus kan me indenken dat bij sommige dat wel echt veiliger is.

**Geplaatst**: 17-04-16 06:48

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 06:48

Conejo, snap het ook, hoor, maar veel ouders zijn in mijn ogen te voorzichtig, waardoor kinderen de kans afgenomen wordt, zelf te leren. Voorbeeld: zie de vele kinderen die niet op de fiets met het verkeer kunnen omgaan. Je zult maar naar de middelbare school moeten... en het niet veilig kunnen. Of niet mogen buiten spelen, omdat pa en ma zeggen dat het gevaarlijk is.... Leer je kind omgaan met deze situaties. Deed je vroeger toch zelf ook (hoop ik?)?

**Geplaatst**: 17-04-16 08:16

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 08:16

Nou vind ik je voorbeeld van het verkeer wel fout hoor....
een foutje in dit drukke verkeer kan zo leiden tot een dodelijk ongeluk.
Verder zijn er zeker wel voorbeelden dat veel ouders nu voorzichtiger zijn dan vroeger.
Ik ga mijn kind ook op sommige vlakken niet de vrijheid geven, die ik vroeger heb gekregen. Hoe mooi dat ook was, was het wel heel risicovol.

**Geplaatst**: 17-04-16 10:21

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 10:21

Ik ben van het type dat ik juist heel veel vrijheid wil geven, maar een echte dreumes / peuter die zich nog niet bewezen heeft daarmee wil ik echt niet het risico lopen dat die net zo eindigt als het verhaal van Verootje haar broer :(:)

Dan op te risicovolle plekken maar lekker voor lül lopen met een lijntje er aan, lijkt me voor een kind veel fijner om zo rond te kunnen struinen rondom mamma / pappa dan dat constant die hand in de lucht getrokken wordt

**Geplaatst**: 17-04-16 10:28

Geplaatst: 17-04-16 10:28

Twiggy2008 schreef:
Conejo, snap het ook, hoor, maar veel ouders zijn in mijn ogen te voorzichtig, waardoor kinderen de kans afgenomen wordt, zelf te leren. Voorbeeld: zie de vele kinderen die niet op de fiets met het verkeer kunnen omgaan. Je zult maar naar de middelbare school moeten... en het niet veilig kunnen. Of niet mogen buiten spelen, omdat pa en ma zeggen dat het gevaarlijk is.... Leer je kind omgaan met deze situaties. Deed je vroeger toch zelf ook (hoop ik?)?

Ben ik helemaal met je eens hoor, maar er zit wel verschil in een peuter van 1,5 en een kleuter van 5. Vanaf 5/ groep 2 gaan veel kinderen hier in het dorp alleen op de fiets of lopend naar school. Dat vind ik een mooie leeftijd om zelf kennis te maken met het verkeer. Ze hoeven dan niet een drukke weg over te steken.
Een kind van twee laat je natuurlijk niet alleen buiten je eigen tuin spelen. Een kind van twee overziet de gevolgen van z'n acties niet en een kleuter begrijpt wel dat de auto's hard rijden en daarom nooit zomaar de weg op moet rennen.

Een kleuter hang ik niet in een tuigje nee

maar voor die moeilijke snelle peutertijd lijkt het mij maar wat handig.

**Geplaatst**: 17-04-16 10:40

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 10:40

Ze krijgen bij mij genoeg vrijheid, maar wel op plaatsen waar dat veilig is, en dat is niet langs een 80km weg naar het park. Met 1 kind is het natuurlijk al een heel ander verhaal, als je er 7 in de gaten moet houden (waarvan 4 met beperking!) zul je nu eenmaal andere maatregelen moeten nemen.
Mijn zoon van 7 heeft 0,0 inschattingsvermogen qua gevaar, kan niet constant de buggy vasthouden (flapperen enzo) dus ja, die draagt nog steeds een rugzakje met lijn. Nu moet ik zeggen dat het hier in Engeland veel meer gebruikt wordt, over het algemeen natuurlijk niet voor kinderen van zijn leeftijd, maar er lopen genoeg kleintjes met rugzakjes rond.

**Geplaatst**: 17-04-16 10:51

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 10:51

Engeland is ook gewoon heel anders wonen, veel minder ingericht op fietsers en wandelaars. Tenminste, waar wij woonden konden kinderen echt niet alleen op de fiets, wij gingen altijd in de schoolbus

**Geplaatst**: 17-04-16 10:56

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 10:56

Absoluut waar, mijn man gaat iedere dag op de fiets naar het station, maar ik sta doodsangsten uit. Niemand hier houdt rekening met fietsers, vreselijk.

**Geplaatst**: 17-04-16 13:16

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 13:16

Op een smal bergpad met afgrond ga ik ook niet zonder lijntje hoor.
Maar dat is geen garantie dat ze dan niet wellicht met 15 jaar tijdens het maintainbiken alsnog van een berg fietst.
Je kunt maar een heel beperkte periode bescherming bieden wat dat betreft.

**Geplaatst**: 17-04-16 15:18

Geplaatst: 17-04-16 15:18

Ik zal ook echt een tuigje omdoen als ik zwanger ben van nummer twee. Omdat ik geen sprint dan kan trekken met mijn bekken. Als mijn bekken niet goed zal herstellen op dit moment, zal ik hem zodra hij de wereld te voet ontdekt hem ook bij de drukke wegen aanlijnen.

Mijn schoonmoeder had ook een tuigje voor de kinderen, een tweeling waarvan 1 traag was en de bosjes in dook en de ander had wegrende en ongeremd was. Natuurlijk tot een bepaalde leeftijd, maar toen was er ook al wat meer inzicht

In bomen klimmen later? Hij gaat zijn gang maar, maar in verkeer ben je zo enorm kwetsbaar en niet te zien als ukje. Bovendien mist een kind van 1,5 inzicht. Ik woon ook in de stad, dus alles raast om je heen. De wereld ontdekken, maar wel veilig. Om die reden heb ik schoonmaakmiddelen ook niet in een toegankelijk kastje gezet en stopcontacten afgedekt. Niet vanuit overbezorgdheid, maar rationeel vanwege veiligheid. Als hij oud genoeg is, gaan die plaatjes eraf en komt schoonmaakmiddel weer op de normale plek.

Als een kind geen niet aan t lijntje hoeft te worden gehouden ( :')

), harstikke fijn. Maar als het wel nodig is voor ouder en kind, ben ik blij dat er wel hippe mogelijkheden voor zijn

**Geplaatst**: 17-04-16 16:32

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 16:32

sommige kinderen zou je het liefst 30 jaar aan een lijntje doen

Weet nog dat de ouders van een kennis op tv hun zoon in een paraglider aan een hoogspanningmast zagen hangen (goed afgelopen)

**Geplaatst**: 17-04-16 17:17

Geplaatst: 17-04-16 17:17

Ik mocht op de lagere school een buitenrit maken op mijn verzorgwelsh, duurde zo'n 3 uur, alleen in het twiske. Toen waren er ook geen mobieltjes.... Dus nog een uurtje verzorgen en nog een uurtje na de rit verzorgen...
Vind ik teveel vrijheid voor die leeftijd.

Ben ook vanalles tegen gekomen ondonderweg (potloodventers bijv ) maar gelukkig nooit van de pony gevallen. <<)

**Geplaatst**: 17-04-16 17:18

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 17:18

Die potloodventers zijn er vast nog wel bij het Twiske

ieder geval langs het naaktstrand
Rij er net langs

**Geplaatst**: 17-04-16 22:16

Geplaatst: 17-04-16 22:16

Maar heel het vraagstuk en de onzekerheid rond beschermen vs. loslaten vind ik inderdaad wel een moeilijke.

Mijn oudste dochter is net 10 geworden en gaat sinds een half jaar alleen met de fiets naar de athletiektraining. Heb het een paar keer met haar geoefend en ik vertrouw haar gedrag in het verkeer intussen wel redelijk. Maar er zijn echt zoveel mensen die onoplettend zijn of zich niet aan de regels houden en een fietser is zo kwetsbaar. -O-

Ik ben elke keer weer ontzettend opgelucht wanneer ze weer heelhuids thuis is. Geen reden om haar dan maar niet te laten gaan natuurlijk, maar of het ooit gaat wennen?

**Geplaatst**: 17-04-16 22:24

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 17-04-16 22:24

Het blijft gewoon je kind dus het blijft altijd een beetje spannend denk ik.
Mijn broer is dik in de 30 maar ik denk dat mijn ouders niet best geslapen hebben toen hij 2 weken in de alpen ging fietsen op paardjes waar lopen al niet makkelijk is

**Geplaatst**: 18-04-16 07:58

Geplaatst: 18-04-16 07:58

Dat je het spannend vindt is alleen maar goed toch, geeft aan dat je zielsveel van je kind houdt. Dat blijft altijd als ik mijn eigen ouders moet geloven. Ik kreeg gistermorgen trouwens echt tranen in mijn ogen. Dochter en ik lagen nog even samen in bed, en ik vertel haar hoe fijn ik het vind dat ze onze dochter is. Zegt ze mama ik vind het ook zo fijn dat ik bij jullie woon en jullie kindje ben. Dan kun je me opvegen hoor. Vond dat zo lief!

**Geplaatst**: 18-04-16 08:44

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 18-04-16 08:44

Gisteren een pubber met een meltdown.Ik was geen leuke moeder zei ze.Niet in die woorden natuurlijk

**Geplaatst**: 18-04-16 09:10

Geplaatst: 18-04-16 09:10

Haha, ik ben hier ook het ene moment de aaaaaaaaaallerliefste mama van de heeeeele wereld (inclusief 100 kusjes) en het volgende moment de allerstomste mama. Ach ja

**Geplaatst**: 18-04-16 09:27

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 18-04-16 09:27

Haha, die tijd weet ik nog zo goed van mezelf :')

verschrikkelijk zeg, en ik wist ook echt niet waar ik met mezelf heen moest.
Mijn ouders waren uiteraard de meest verschrikkelijke en aaaaalle andere ouders deden het veel beter dan zij

**Geplaatst**: 18-04-16 09:44

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 18-04-16 09:44

Wat een leuke rugzakjes zag ik voorbij komen! En dat hengsel is daarnaast ook erg handig. Maar als ik boodschappen ga doen, krijgen ze echt niet steeds een rugzakje om… blijf bezig

Maar laatst heb ik ook ZL bij de kraag gevat omdat hij de straat over wilde rennen… Er kwam alleen een fietser aan die even boos naar hem geroepen heeft (was ook geschrokken) En ik ben ook even boos geweest, maar daarna hield hij mijn handje wel netjes vast.

Ook ik vond het een hele verandering met kinderen. Ik ben nooit een babypersoon geweest (en heb nog steeds niks met andermans kids/baby’s), maar de mijne zijn alles voor me, ook al wil ik ze heel graag achter het behang plakken en geniet ik van het uurtje dat ze alle drie op bed liggen. Ik ben ook zo week als een waslapje geworden. Laatst nog een serie gekeken over een vermist jongetje (3) jah… dat was wel even heftig. Dan hou je ze nog even beter in de gaten. Wij zijn misschien ook wel een beetje controlfreaks en laten ze nooit uit het zicht. Ook niet op familiefeesten, ééntje van ons is altijd ongezellig opzichthouder aan het spelen. We laten ze wel hun gang gaan en laten ze ook eerst problemen zelf oplossen.

Ik heb vroeger vrijheden gehad die mijn kinderen ook niet zo snel krijgen. Zo fietste ik rond mijn 8e al 2x in de week naar opa en oma en dat was een half uur fietsen en ook over grote wegen. (opa en oma hadden pony’s

)

Met 3 kinderen heb ik ook mijn mening als moeder bij moeten schaven. Toen ik alleen nog DL had ging ook niet alles over rozen, maar de opvoeding ging best ok, maar dan heb je toch ook een mening over “de opvoeding” van anderen. Toen kreeg ik ZL en ja, die was heel anders qua karakter. Dan merk je toch dat methode A niet altijd werkt en ga je op zoek naar een andere methode en sta je soms alsnog met een driftkikker in de winkel. ZL 2 zit gelukkig een beetje tussen beide in, dus ik heb geen 3e methode hoeven te ontwikkelen. En zo zie je maar weer, elk kind is ook nog eens anders, en wat bij mij niet werkt, kan bij manlief wel werken en andersom. En ja, het lijkt toch echt zo te zijn dat Papa’s de held van dochters zijn, en dat mama’s alles voor elkaar krijgen bij zoons waarbij papa echt het nakijken heeft…

Dl (bijna 5) roept als ze boos is op iemand “jij bent niet mijn mama!/Papa!/broertje!” ZL moet altijd energie kwijt als hij boos is, en dat resulteert meestal dat iets door de lucht vliegt…

Ze slaan hier ook regelmatig bij elkaar de hersens in, maar daarnaast gaat ZL binnenkort naar de kita (soort peuterspeelzaal) en DL is zijn grote steun daar. Zij laat zien waar alles is en hij mag met haar meespelen. (totdat hij zijn eigen weg durft te gaan)

**Geplaatst**: 18-04-16 11:01

Geplaatst: 18-04-16 11:01

verootjoo schreef:
Haha, die tijd weet ik nog zo goed van mezelf verschrikkelijk zeg, en ik wist ook echt niet waar ik met mezelf heen moest.
Mijn ouders waren uiteraard de meest verschrikkelijke en aaaaalle andere ouders deden het veel beter dan zij

Gelukkig heb ik dat gevoel niet gehad.

Zag er genoeg die het nog veel slechter deden/ kinderen die het slechter hadden.
Hoop dat die van mij dat ook nooit zo zal voelen.

**Geplaatst**: 18-04-16 11:03

Re: Hoe het leven verandert als je mama/papa bent geworden

Geplaatst: 18-04-16 11:03

Ik geloof ook zeker in niet 1 manier van opvoeden. Wel geloof ik in consequent zijn.

**Geplaatst**: 18-04-16 11:04

Geplaatst: 18-04-16 11:04

Britta31 schreef:
Gisteren een pubber met een meltdown.Ik was geen leuke moeder zei ze.Niet in die woorden natuurlijk

Denk ook dat het over een jaartje of wat heel anders is hoor, daarom geniet ik er nu nog maar even extra van

**Geplaatst**: 18-04-16 11:54

Geplaatst: 18-04-16 11:54

Dat vind ik sowieso wel een mooi iets, dat inzicht dat ieder kind anders is

Ik vind het altijd wel geinig hoe mensen er de mond vol van hebben hoe het "hoort"... totdat ze een 2e krijgen en dat dus inderdaad niet altijd blijkt te werken...zoals ouders van andere kinderen al probeerden uit te leggen :))

Wat dat betreft is het ook wel on topic zeg maar, dat ik er vooraf toch heel anders in stond dan hoe het uiteindelijk gelopen is.... herkennen jullie dat ook?

Vooraf was het zo'n beetje dit behoorlijk idealistische rijtje:

- zo natuurlijk mogelijke "hands-off" bevalling willen
- uiteraard BV geven
- verdiept in Dunstan Babytaal
- wasbare luiers lagen al klaar in allerlei soorten en maten
- als co-sleeper bruikbaar bedje, eerste maanden bij ons slapen was het idee
- wilde geen speentjes gedoe
- zag baby gebarentaal en baby zindelijkheidstraining enzo wel zitten

Nou daar is allemaal geen snars van terecht gekomen

- Tijd rondom bevalling is gewoon finaal verziekt door de VK waardoor zeer slechte start _-:(

- BV is daardoor ook mislukt, kleintje raakte al in paniek bij zien van een blote tiet :(:)

- Dunstan Babytaal... die geluidjes maakte onze kruimel gewoon totaal niet

- Bij ons slapen was snel afgelopen, gaf ukje teveel prikkels om te kunnen slapen
- binnen een dag of wat al speentje erbij gepakt want ukje had het echt nodig als troost
- (gelukkig na een paar weken al weer van het speentje af, kabouter valt niet ver van de boom

)
- wasbare luiers paar keer geprobeerd maar ik vond en vind het niet echt wat

- die baby-zindelijkheidstraining klinkt erg leuk maar we hadden het al druk zat ermee :oo

- baby gebarentaal eigenlijk weinig behoefte aan, gaat prima zo

Dus tot zo ver alle mooie idealen vooraf

Straks van de zomer maar eens kijken of we een beetje aan zindelijkheid kunnen werken, en hij probeert ook al het en ander te praten dus dat komt ook wel goed

**Geplaatst**: 18-04-16 12:17

Geplaatst: 18-04-16 12:17

Ik denk dat het niet zozeer is dat elk kind anders is, maar dat opvoedmethodes dus niet voor elk kind geschikt zijn en de één makkelijk “in de pas loopt” dan de ander. Daarom vind ik opvoed programma’s altijd vrij eng (heb ik overigens nog nooit gekeken) er is geen “heilige” methode. Consequentie is de basis en de rest moet je er passend omheen gieten. En dan het beste ervan maken…

Hier viel het op zich wel mee, maar het verschilde wel weer per kind

bevallen in bad -> verschrikkelijk, kon ik mijn weeën niet opvangen
Gewoon Bevallen -> alle beebs wilden al niet uit zichzelf komen en ook na inleiden is het 3x keisersnede geworden
Op de kamer slapen -> Bij alle 3 de kids het eerste jaar noodzakelijk ivm kamer te kort (groot verbouwproject) maar nr 2 hebben we zo snel mogelijk een eigen kamer gegeven. Zelfs bij de gastouder slaapt hij alleen als hij de enige op een kamer is.
Speen -> gelukkig alle 3 succes (wel speen dus)
Borstvoeding -> gelukkig ook alle 3 succes voor een jaar
Slaap? -> heb je niet meer nodig
Samen doen? -> is een leuk idee, behalve wanneer jij altijd als eerste wakker wordt en manlief pas als volume helemaal opgeschroefd is.
Alles laten eten?-> Tja je doet je best en is de eerste tijd aardig gelukt… maar opeens lusten ze niks gezonds meer en alleen nog friet en vissticks.
Opvoeding -> altijd lastiger dan je denkt.
Vroeg uit de luiers -> leuk idee, maar als ze niet merken dat ze moeten heeft het weinig zin. En druk erop zetten heeft vaak tegengesteld resultaat.

Nomineer dit bericht ×