Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 14:14

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 14:14

Hij mag door de weeks gwn naar huis. Savonds zijn ze ook al paar x stad in geweest enzo.
Hij zit van 8 tot 4 op school. Meer niet. Daarna vrijetijd.

**Geplaatst**: 02-02-16 14:15

Geplaatst: 02-02-16 14:15

Ik hoor de mijne nu ook niet, ja vanochtend even een smsje "schat, de vlucht is uitgesteld, we landen pas vanavond om 22u. Heb slechts 2u geslapen". En dat was het. Gewoon zorgen dat je bezig kan zijn, dan let je er ook minder op dat je even niks hoort.

Soms is mailen handiger, daar moet je anders ene keer naar polsen. Vriendje heeft niet altijd ontvangst op zijn mobiel, maar vaak hebben ze wel internet aan boord (al dan niet slopend traag). Dan kan je toch communiceren en ook iets meer vertellen dan alleen een paar zinnetjes. Ik heb nog geen enkele mail weggedaan sinds we samen zijn. Ik herlees ze niet, maar ze zijn er wel en ik vind het een prachtig idee om ze te bewaren. Wie weet print ik ze ooit nog wel eens.

Of ze heen en weer rijden hangt af van hoe zwaar het ter plekke is. De mijne moest ook een uur rijden maar bleef liever aan boord slapen. Hij werkte van 6u tot 18u en zou dus om 5u moeten vertrekken en pas rond 19u-19u30 thuis. Daar zat avondeten niet in, dus tegen dat hij rustig op de bank kan zitten is het 20u. Veel hou je dan niet over als je om 4u30 er weer uit moet...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 14:20

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 14:20

Nee bij die van jou is het dan anders. Logisch dat die niet heem en weer gaat reizen. Mijn vriend.. Ja dat laat ik aan hem over.
Ja wie weet qls ie later aan boord is mailen. Appen word het dan idd niet ben ik bang. Maar nu is ie gwn aan wal nog en hreft ie gwn mobiel internet.

**Geplaatst**: 02-02-16 14:24

Geplaatst: 02-02-16 14:24

korbakimmy8 schreef:
Hij mag door de weeks gwn naar huis. Savonds zijn ze ook al paar x stad in geweest enzo.
Hij zit van 8 tot 4 op school. Meer niet. Daarna vrijetijd.

Meer niet?? Komt meer bij kijken hoor, studeren, schoonschippen (neem ik aan), daarnaast als kader verzint dat er dingen moeten gebeuren moeten die gewoon gebeuren.
Vind dat je er een beetje te makkelijk over denkt en jezelf te zielig vind

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 14:41

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 14:41

Dat je zegt dat ik mezelf zielig vind vind ik juist een onwijs zielige reactie van jou.
Mijn vriend verteld dat tegen mij dan ga ik er van uit dat dat zo is en hij geen dingen verzwijgd wat ie doet he...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 14:50

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 14:50

Maar ik vind mezelf onwijs zielig hahaha!
Ik zeg tenslotte tegen iedereen die er om vraagt peroonlijk dat het het goed gaat enzo en klaag nooit tegen bv me ouders of iets. Klaag nooit tegen me vriend over dit enzo. Enige plek waar ik ff me ei kwijt kan is hier. En dat maakt me tenslotte onwijs zielig.

**Geplaatst**: 02-02-16 14:52

Geplaatst: 02-02-16 14:52

Hier ook een relatie met een man bij de marine. Bijna 4 jaar en inmiddels ruim 1 jaar samenwonend.
Doordeweeks ben ik inderdaad praktisch single en in de weekend zijn we gezellig samen. Hij verblijft dan ook in Den helder en studeert ook nog 2 avonden per week in Amsterdam. dus er wordt ook weinig geappt. (en op uitzending is het helemaal moeilijk)
Wij wonen samen in het midden van Nederland dus hij kan dan ook niet ff op en neer rijden. Ik heb elke keer weer medelijden met hem als op maandag weer die wekker om 4:30 uur gaat om die hele reis te maken. De keuze van onze woonplaats was toendertijd een hele onzelfzuchtige beslissing vanuit hem. Ik moest in mijn vertrouwde omgeving kunnen wonen (ouders, vrienden, enz.) zodat ik niet 'alleen' ben wanneer hij er niet is. niet dat hij inmiddels zijn draai hier heeft gevonden met nieuwe vrienden, maar toch. Hij kan zich heel goed in mij plaatsen
Ik herken de dagen tellen ook zeker. Wij vliegen elkaar nog wekelijks in de armen na een lange week werken. Even heftig als na een lange uitzending. Hij mist mij net zo erg als ik hem. Het liefst slaapt hij ook elke nacht naast mij.. daarvoor heb je uiteindelijk een relatie.. maarja je moet ook praktisch denken. En dan kun je niet altijd alles wat je graag wilt.
In het begin van onze relatie vond hij het ook niet nodig om doordeweeks 'thuis' te komen om mij te zien. Daarnaast wilde hij logischerwijs ook zijn vrienden in het weekend zien.
Dat vond ik erg moeilijk en ik weet wel dat ik regelmatig in tranen zat omdat ik ook niet wist of ik dit elk weekend aankon en ik had echt het gevoel dat ik elk weekend hem opnieuw moest leren kennen omdat we elkaar zo weinig doordeweeks spraken. Ik heb toen een tijdje afgedwongen dat we minimaal 1 x per week moesten bellen. Maar die afspraak verwaterde al gauw.
Zelf denk ik dat je er slechter tegen kan als de relatie nog pril is. Je weet nog niet wat je aan elkaar hebt, je bent nog wat aan het opbouwen en dan heb je meer het gevoel dat je bij elkaar 'moet' zijn. Ook was ik veel onzekerder. En het is zeker waar wat velen zeggen.. je moet wel een beetje het type voor zijn (en dat zegt niet dat je er ook mee kan leren omgaan). Je moet jezelf kunnen vermaken, zefstandig zijn en zoek vooral steun (en afleiding) in je omgeving. Wij hebben bijvorbeeld een (binnen-)konijn zodat het minder stil is in huis en uiteraard heb ik het doordeweeks gelukkig te druk met het paard. Maar vergeet niet het alleen bij jou te vinden. Hij moet ook realiseren hoe het voor de achterblijver is.
Nu we eigenlijk aan een paar woorden genoeg hebben is het gevoel 'minder'. Weggaan gaat het gemis ook niet. Maar het is heel fijn om te weten dat het gemis ook echt wederzijds is. Maar zoals ik al heb gezegd.. dat heeft bij hem ook moeten groeien. Gelukkig is er het begrip voor elkaar er. Ik weet nu dat hij het net zo rot vind om weg te zijn, terwijl hij zijn werk hartstikke leuk vind dus ook niet zou willen missen (flinke tweestrijd dus) En de moeilijke momenten blijven er altijd. Zo is het (onzeker)leven van Defensie. "Je weet het pas zeker, als je er bent geweest" (beroemde defensie qoute haha

)
Ik hoop dat je hier wat aan hebt!

geniet vooral van de kleine momenten samen, dan komen jullie er wel.

**Geplaatst**: 02-02-16 14:59

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 02-02-16 14:59

Jammer dat hij niet wilt reizen dan ja. Gebeurd bij hem ook niet elke week hoor. Maar zondags of donderdags wil hij nog weleens hier slapen.

Misschien dat je vriend er anders over gaat denken als hij een paar keer op uitzending is geweest.

Leuk stappen in den helder :')

krijg je ook spannende verhalen of heeft hij een braaf groepje? :')

**Geplaatst**: 02-02-16 15:06

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst: 02-02-16 15:06

Spijt me maar ik vind alles wat je post hier nog al een schreeuw voor medelijden en daarna doe je alsof je zo sterk in je schoenen sta. En lees nogal veel IK wil dit Ik wil zus terwijl HIJ nu de gene is die steun nodig heeft voor zijn studie en geen vriendin die niet begrijpt dat hij niet even op en neer rijdt voor een avondje..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 15:16

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 15:16

Dank je wel mister T voor je bericht. Ik denk dat het moeilijo te begrijpen is voor de mensen die er niet mee te maken hebben hoe lastig het kan zijn. En inderdaad, onze relatie is nog erg pril. En de drang van bij elkaar willen zijn (vooral van mijn kant) is erg groot. Wel sta ik al veel verder in deze relatie van 6 maanden dan in me vorige relatie van 5 jaar. Dit is ook enorm fijn want weet al meer van me vriend dan van me ex. Ik bem op dat gebied wel gegroeit.
Wel heb ik een enorme lastige relatie gehqd met mijn ex wat me onzeker heeft gemaakt op welk gebied dan ook. Maar zeker op het gebied van vertrouwen naar me nieuwe vriend toe. Daarom wil ik ook helemaal niet weten wat hij door de weeks savonds doet. Ik hoef niet te weten wanneer ie de stad in gaat ofzo. Dit zeg ik niet tegen me vriend. Die weet dat niet. "Laat je nieuwe liefde niet boete voor wat je oude liefde heeft aangericht". Vanwege die rede vertel ik hem dit niet en vreet ik mezepf liever op van binnen. In die tussen tijd werk ik qan mezelf en zal die onzekerheid wel weg gaan. Maar dit heeft tijd nodig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 15:18

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 15:18

Ymke_Z schreef:
Spijt me maar ik vind alles wat je post hier nog al een schreeuw voor medelijden en daarna doe je alsof je zo sterk in je schoenen sta. En lees nogal veel IK wil dit Ik wil zus terwijl HIJ nu de gene is die steun nodig heeft voor zijn studie en geen vriendin die niet begrijpt dat hij niet even op en neer rijdt voor een avondje..

Alsof ik hem niet steun. Alsof ik dit ga neerleggen bij hem. Nee doe ik niet simpelweg dus omdat hij die studie doet. Maar dan nog. Ik heb net mijn diploma gehaald maar heb geen steun of iets van hem gekregen hoor toen ik het moeilijk had met de laatste lootjes. Moet ook op dat gebied van 2 kanten komen dus hijmoet niet denken dat ik alles aan de kant zet voot zijn studie.

**Geplaatst**: 02-02-16 15:30

Geplaatst: 02-02-16 15:30

Nou, dan ga je wel aardig de mist in. Voor iemand met dit type job, of dat nou de bagger is, schipper, marinier, eender wat, je moet er wel staan. "Oog om oog tand om tand" is geen goede basis! Mijn vriend was er wel voor me op moeilijke momenten in mijn studie, maar niet om te zeggen dat hij de hele rots in de branding was. Hij was eerder confronterend. Dat is echter absoluut geen excuus om hetzelfde te doen, klinkt een beetje als een wraakactie. Ik heb maar 1 ding wat niet aan de kant wil zetten, en dat zijn mijn paarden. Al de rest, daar is een oplossing voor te vinden. De kans zit er dik in dat ze het werkregime bij mijn vriend gaan aanpassen, en zie ik 'm 8 tot 9 maanden/jaar niet. Harde dobber voor mijn maar als hij die job wil blijven doen, dan gun ik hem dat en ja, dan sta ik achter hem als sterk thuisfront. Wie weet verhuizen we ooit naar het buitenland. Dan is dat maar zo.

Je vriend heeft een zware en veeleisende opleiding/job gekozen. Daarvoor moet jij 100% achter je vriend staan en opofferingen willen doen. Die gaan verder dan vaak alleen thuis zitten hoor. Dat gaat om zijn dips opvangen, hem steunen als hij duizenden kilometers bij je vandaan zit en een kwartiertje kan bellen. In dat kwartier hoor je hem op te peppen, niet met een mega schuldgevoel op te zadelen. Dit is een soort relatie waarbij de ene sowieso meer zal moeten geven dan de ander.

**Geplaatst**: 02-02-16 15:31

Geplaatst: 02-02-16 15:31

Ze mogen gewoon iedere avond lekker naar huis als ze dat willen, mijn vriend die in dezelfde lichting zat als die van haar komt 1 nacht in de week lekker thuis slapen om weer even bij te tanken. Ze slapen daar met 6 man op 1 kamer en als er dan 1 verkouden is houdt het al snel op met de nachtrust. Hij zit nog in zijn vooropleiding en buiten hun rooster wordt er verder helemaal niets uitgehaald als ze in de avond lekker vrij zijn. Alleen hebben ze als extra's een ochtend kamerinspectie. Ze hebben alleen veel leerwerk extra maar niet dat er extra klussen worden bedacht als hun daar op dat moment even zin in hebben, dat is onzin.

edit: Wat betreft het ik moet hem steunen en hij mij niet, dat werkt niet zo. Hij heeft heel veel afleiding en is gezellig met de groep en gaan leuke dingen doen af en toe in de avond en ik zit alleen thuis. Hij zegt dat hij het wel red en snapt dat ik vaker een dipje heb dan dat hij heeft, vindt ie ook helemaal niet erg gelukkig

Het is niet alleen een grote stap voor hem maar ook voor mij.

Laatst bijgewerkt door Gashmiron op 02-02-16 15:35, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 15:35

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 15:35

Tja en zo ben ik niet helemaal. Tuurlijk ben ik er meer voor hem dan hij voor mij. Want dat ben ik aldoor al. Maar ik ga mezelf niet weg cijferen. Hij heeft er voor gekozen deze job te doen. Dat hij in een dip kan komen oke. Maar wat als ik dat heb? Moet ik dwn maar niks zeggen omdat ik hem anders een schuld gevoel geef? Nee sorry zo werkt het niet in mijn wereld. Ik heb mezelf volledig weg gecijferd in me vorige relatie. En ik ga dit niet weer doen. Sorry.

**Geplaatst**: 02-02-16 15:42

Geplaatst: 02-02-16 15:42

Wanneer ik merk dat het bij mijn vriend niet goed gaat aan boord, door spanningen onder de bemanning, deadlines die te krap zitten, materiaal dat neit geleverd wordt, een collega die alles gedurig in de war stuurt, noem maar op, dan ga ik echt niet tegen hem lopen klagen. Dat doe ik dan wel tegen iemand anders, maar niet tegen hem. Jij kan je hart luchten tegen wie je maar wil en als iets niet leuk gaat draai je je om en ga je weg, wat anders doen. Dat kan je vriend niet. Die zit straks 24/7 met dezelfde mannen aan boord, met wat pech heeft ie zelfs geen eigen kajuit. De enige tegen wie hij dan een keer kan zeuren en zijn hart luchten ben jij. Op dit moment kan hij nog vrolijk de stad in ja. Eens aan boord kan hij dat niet. Zo'n woon-werk situatie is veel slopender dan wij ons kunnen inbeelden. Niemand wil tegenwoordig nog een paard op pension zetten waar ze 23u/dag in een box staan en er hooguit een uurtje uitkomen voor werk. Nou, bij de mannen op zee is dat net hetzelfde. 12u per dag aan het werk, 12u vrij. Maar meer dan een rondje dek is er niet, internet ligt er regelmatig uit, telefoon doet het niet, je zit altijd en overal met dezelfde kerels op een hoop. Om je heen niks dan water. Heel gezellig als je op je tenen loopt ivm werkdruk of wat anders en dan gaat je vriendin nog een keer lopen jengelen.

Big NO GO. Echt niet doen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 15:45

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 15:45

En daarom "klaag" ik hier. Ik klaag heus niet aldoor tegen me vriend. Heb een schrift waar ik ook veel van me afschrijf en ik zeur in dit toppic lekker door. Maar ook mijn vriend mag weten dat ik het lastig heb op sommige momenten.
voorbeeld van de paarden: de keuze word voor een paard gemaakt. Een paard denkt niet mee over die keuze. Maar me vriend (en de andere) maken zelf deze keuze. Dat ze 24/7 op een schip zitten. Alz ie dit te lastig vind had ie dit niet moeten doen.

**Geplaatst**: 02-02-16 15:49

Geplaatst: 02-02-16 15:49

Kom op, even slikken en weer door! Ben alweer 16 jaar samen met mijn marinier, waarvan hij denk ik de helft van de tijd weg is geweest... Zorg voor afleiding, ga niet zitten kniezen en en jezelf zielig vinden. Als je het niet trekt, dan kun je er beter meteen mee kappen, het wordt namelijk echt niet minder erg als hij weg is.

Inmiddels met twee kinderen (4 en 6), twee paarden, twee honden, twee katten en teveel grond om het huis, is het wel wat drukker en zou ik ook wel willen dat hij langer dan 4 weken achter elkaar thuis is, maar werk is werk en het levert ook wat op, waardoor je extra van elkaar kunt genieten als hij er wél is!

**Geplaatst**: 02-02-16 15:51

Geplaatst: 02-02-16 15:51

Weet niet tegen wie je het hebt? Maar op dit moment gaat het nu goed zoals het gaat, hij is net een paar weekjes begonnen en voor het eerst vaak en lang uit elkaar terwijl daarvoor 5 dagen het langste is geweest dat wij uit elkaar zijn geweest in ruim 5 jaar thuis. Als hij echt de zee op gaat en hij het rot heeft ga ik echt niet over mijn eigen dingen beginnen. Toen hij zijn eerste paar dagen daar zat, zat hij er even helemaal doorheen en toen heb ik hem ook gewoon gesteund. Ook al zat ik thuis kom dan lekker naar huis!!! haha. Hij weet dat ik hem liever thuis heb en dat hoef ik hem op dat moment niet nogmaals te vertellen, hij heeft op dat moment wel andere dingen aan zijn hoofd. Nu hij in zijn opleiding zit kunnen we gewoon nog allebei een beetje klagen en zeuren waar we mee zitten en dat zal in verloop van tijd allemaal wel een stuk beter gaan. Er zijn veel dingen voor ons beide nieuw en dat vertellen we elkaar ook gewoon nu het nog wel kan en we allebei niet met een rot gevoel hoeven te zitten. Merk aan mezelf ook dat het allemaal al een heel stuk beter gaat dan de eerste week en alleen zondag avond als hij die kant op rijdt heb ik het nog even moeilijk en tijdens het eten wanneer je weer alleen zit.

**Geplaatst**: 02-02-16 15:55

Geplaatst: 02-02-16 15:55

Ga vooral leuke dingen doen dan. Pluk de dag! Het zal allemaal nog vaak zat veranderen, meezitten en tegenvallen. Je zal genoeg belangrijke data alleen moeten doorkomen. Wil je graag een avondje samen met hem weg, bekijk dan of het niet mogelijk is dat jij een keer naar Den Helder gaat. Van 1 avondje stappen met jou ipv opleidingsgenoten gaat ie niet dood, maar het moet wel toegelaten zijn vanuit de opleiding!

Elkaar missen ga je sowieso blijven doen, maar je moet wel jezelf ook de kans geven om het los te laten.

**Geplaatst**: 02-02-16 15:56

Geplaatst: 02-02-16 15:56

Had het tegen dingen die dit topic gestart heeft!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 16:01

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 16:01

Nogmaals
Ik vind mezelf niet zielig. Dit maken andere ervan omdat hun geen idee hebben hoe het is ben ik bang.
Ik heb genoeg afleiding maar dat wil niet zeggen dat ik het niet moeilijk ga vinden. En ook dit nogmaals, dit heeft ook alles te maken met mij vorige verkeerd gelopen relatie. Ik ganiet in details treden ofzo maar ja ik geef dat wel de schuld. En op dat gebied VOND ik mezelf wel "zielig". Maar ik heb dat alles in me eentje opgelost en werk op dat gebied aan mezelf maar dit heeft gewoon tijd nodig!

**Geplaatst**: 02-02-16 16:49

Geplaatst: 02-02-16 16:49

Ik denk dat diegene die hier reageren anders al wel een aantal jaar in een relatie zitten met iemand die vaak aan boord van een schip zit

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 18:53

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 18:53

Ja en wat wil dat voor de rest over mijn relatie en manier van denken over dingen zeggen?
Ik snap heus wel dat sommige me op weg willen helpen. Net als jij. Maar daarvan gaat mijn manier van denken over bepaalde dingen niet veranderen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-02-16 19:08

Re: En dan gaat je vriend naar de marine.

Geplaatst door de TopicStarter : 02-02-16 19:08

Maar begrijp me zeker niet verkeerd hoor!!!
Ik ben heel blij met heel veel van jullie reacties, reacties waar ik al zeker wat aan gehad heb!
Ik heb misschien alleen een andere manier van denken over bepaalde dingen. Misschien omdat het allemaal nieuw is en ik niet beter weet en het nu dus totaal anders gaat. Misschien veranderen die ideeen/gedachtes op langere termijn en zal ik het misschien beter snappen. Maar dat weet ik nu niet.

**Geplaatst**: 02-02-16 20:03

Geplaatst: 02-02-16 20:03

Je kunt je naar mijn idee niet vinden in de reacties, gewoonweg omdat je nog niet zo lang met hem samen bent. De bokkers die reageren zitten al een poos in zo'n situatie en weten heus wel waar ze over praten

Citaat:
voorbeeld van de paarden: de keuze word voor een paard gemaakt. Een paard denkt niet mee over die keuze. Maar me vriend (en de andere) maken zelf deze keuze. Dat ze 24/7 op een schip zitten. Alz ie dit te lastig vind had ie dit niet moeten doen.

Ik denk dat jij niet begrijpt wat er in het hoofd van zeemannen omgaat. Geeft niks, komt vast nog wel

Het belangrijkste is dat jij het gaat accepteren dat hij vaart. Ik heb het idee dat jij het nog niet echt kan accepteren en dat is natuurlijk wel de voorwaarde voor een happy after after ..

Verder ben ik het eens met Varekaj. Hij heeft inderdaad gekozen voor het varen. Dit is deel van zijn leven. Hier verander je in mijn ogen weinig aan. Sommige mensen hebben het in zich om een relatie te hebben met een zeeman, anderen niet. Aan jou om uit te zoeken of het gaat werken.

Ik bedoel het absoluut niet bot, maar ik vind dit niet eerlijk tegenover je vriend en daarom komt het misschien wat fel over.

Nomineer dit bericht ×