Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-10-15 15:47

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 14-10-15 15:47

Alleen bij de erfenis :))

**Geplaatst**: 14-10-15 15:51

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 14-10-15 15:51

Dat al helemaal snel :(:)

Maar ook met de zorg, heel vaak gezeik.... bij mijn ene oma met 4 kinderen ook gezien, pfffft zeg.
Zie je toch best vaak dat dat scheve gezichten en ergernis oplevert omdat er 1 voor alles opdraait bijvoorbeeld. En een ander steeds vanalles overhoop haalt en dan weer vertrokken is.... dat soort dingen.

**Geplaatst**: 14-10-15 15:54

Geplaatst: 14-10-15 15:54

Wahaha ja dat zou ook nog kunnen, dat je juist bij 1 kind meer kans op bezoek hebt dan bij 8. Een beetje zoals je vaak meer kans hebt om geholpen te worden als 1 iemand ziet dat je problemen hebt dan 20 man..omdat die 20 man vaak de verantwoordelijk op zich afschuiven "waarom zou ik iets moeten doen, die andere ziet er veel bekwamer uit?", zo ook met 8 kinderen "waarom zou ik bij moeder moeten langsgaan, er zijn er 7 anderen die ook langs kunnen komen" :')

**Geplaatst**: 14-10-15 15:59

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 14-10-15 15:59

Ja dat dus

Als je in je eentje bent als kind en je hebt ene goede band met je ouders, dan weet je tenminste waar je aan toe bent

Maar heb je ook geen gezeur van 1 of andere verderop wonende broer ofzo die even lekker dwars gaat liggen en moeilijk gaat lopen doen, terwijl jij degene bent die overal voor opdraait qua verzorging

**Geplaatst**: 14-10-15 19:45

Geplaatst: 14-10-15 19:45

Moet altijd hieraan denken als ik aan babys denk. En ook vriendinnen met wie je vroeger ging stappen. Daar ga je nu bij op bezoek, drinkt een theetje en praat over kindere, kinderen, kinderen, uitgescheurde vagina's, kinderen, kinderkleertjes en kraamzorg bemoeienis, ohja en kinderen, problemen met kinderen, zieke kinderen, niet echt bemoedigend. Moet overigens wel bijna iedereen in vriendenkring die ik ken deze na hun 30e heeft gekregen.

**Geplaatst**: 14-10-15 19:59

Geplaatst: 14-10-15 19:59

Effy schreef:
DatBenIkNou schreef:
Ik heb nooit getwijfeld. Wist al heel jong dat ik graag kinderen wilde. Bij nieuwe relaties ook altijd redelijk direct gevraagd of hij wel een kinderwens had, omdat dat voor mij echt een reden zou zijn geweest om niet samen verder te gaan als hij echt geen kinderen wilde. Ik was vrij jong zwanger van mijn man, 23 jaar bij de eerste. 27 bij de tweede. Een dochter en een zoon, koningswens zegt men dan! Dat het zo'n zware taak zou zijn, hadden wij echter totaal niet ingeschat...Nu is ons leven ook niet bepaald van een leien dakje gegaan, maar met de kennis die ik nu heb?? Ik hou zielsveel van mijn kinderen en er rust wel een taboe op om te zeggen dat ik het ouderschap soms behoorlijk onderschat vind. Je bent het 365 dagen per jaar, 7 dagen per week, 24 uur per dag, je kan het niet even *uit* zetten. Ik vind het een hele zorg als alles niet volgens het boekje verloopt.

Misschien brutaal, maar komt uit oprechte interesse: mag ik vragen wát je precies hebt onderschat/verkeerd ingeschat?

Ik was hetzelfde als jij, wist altijd al dat ik kinderen wilde en een eventuele toekomstige partner kreeg ook al snel die vraag voor zijn kiezen, want een relatie met iemand die ze niet wilde was voor mij geen optie. Ik ben nu moeder van een lieve dochter en ik moet eerlijk zeggen dat het mij allemaal (tot nu toe) misschien zelfs wel meevalt ten opzichte van wat ik er van tevoren van had verwacht. Zelfs nu ik helaas alleenstaande moeder ben...

Toch hoor ik vaker dat mensen dingen verkeerd ingeschat/onderschat hebben wat betreft het krijgen van kinderen en ik ben dan zo benieuwd welke dingen nou belangrijk zijn om van tevoren te weten (en die eventueel dus een dealbreaker zouden kunnen zijn), en welke wegen je daarvoor had willen bewandelen om dat te weten te komen? Is de huidige informatievoorziening wat betreft zwangerschap en kinderen krijgen te rooskleurig? Of is het echt onmogelijk om enigszins voorbereid een zwangerschap aan te gaan?

Ik denk dat geen enkele informatievoorziening je kan voorbereiden op de rotgeintjes van het leven, eerlijk gezegd. Niemand kan je voorbereiden op een traumatische bevalling, een ernstig ziek kind krijgen en/of gedragsproblematiek.
Jullie hebben het hier over baby's die niet leuk zouden zijn...wat denk je van een 17 jarige, 1.95 meter lange en 93 kilo wegende puber die met z'n hand opgeheven tegenover zijn smurf-formaat moeder staat??
Of ongeveer leven in het ziekenhuis, als je kleine meisje meer daar vertoeft als thuis in haar eigen bed? Het verdriet wat je van haar lijden hebt?
Het zijn allemaal scenario's waar je van te voren niet over nadenkt. Jong, goed opgeleid, alles goed voor elkaar...Je denkt dat overkomt anderen, niet ons. ..Het lot kan anders bepalen en je leven is nooit meer zorgenloos en vrij.

Laatst bijgewerkt door DatBenIkNou op 14-10-15 20:29, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 14-10-15 20:09

Geplaatst: 14-10-15 20:09

Ik had hier niet zolang geleden ook een topic over geopend. Ik word 27 en de tijd gaat echt veel te snel! Ik wil nog zoveel zien en doen. Het is misschien niet dat het dan niet meer kan, maar het zal veel lastiger worden of een paar jaar door moeten schuiven.

Ik kan het ook echt niet voor me zien met mijn werk, ik werk fulltime en vriendlief word straks zzper waarbij hij bijvoorbeeld een maand weg is en dan weer een periode thuis. Zoals nu zit ik op de bank met een dekentje en moet er niet aan denken dat ik nu een kind bezig zou moeten houden.

Daar tegenover zou ik best nu kinderen willen als de situatie anders was. Veel vrienden van ons hebben inmiddels ook kinderen, bij de buurvrouw van 26 is de 2e op komst.

**Geplaatst**: 14-10-15 20:12

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 14-10-15 20:12

Met een beetje geluk liggen ze rond deze tijd wel op bed hoor, dat scheelt

**Geplaatst**: 14-10-15 21:05

Geplaatst: 14-10-15 21:05

Nee klopt het leven is nooit zorgeloos en vrij. Maar het is wel iets waar nooit over gepraat wordt, ook niet door de vk. Die vertelt je niet van tevoren dat een bevalling ook helemaal fout kan gaan, altijd wordt het ideale plaatje voorgesteld. En dat er daarna ook alleen naar het fysieke aspect wordt gekeken en niet wat het met jou als mens doet vind ik heel verkeerd. Dat is overigens niet alleen rondom de bevalling, is een manco van de hele gezondheidszorg in NL.

**Geplaatst**: 15-10-15 10:31

Geplaatst: 15-10-15 10:31

Collie2008 schreef:
Ik vind baby's gewoon niets. Ze kwijlen, stinken, praten niet. Ze zijn slap, je kan ze laten vallen. Ze janken en zeggen niet waarom Ik vind baby's vasthouden ook niet leuk, wel even voor de show hoor, maar ik voel er niets bij...Nou ja, ongemak dan wel. Vind het best vertederend, maar liever als de pa of ma ze gewoon vasthoudt En ik snap best dat als het van jezelf is dat dat anders is, maar ja.....Ik ken ook moeders die dus zelf baby's gehad hebben (en nu dus kids) en die vonden de babytijd vreselijk

Dat is allemaal zo bij een kind van een ander.
Je eigen kind zoekt contact met jou, als die huilt weet jij als moeder waarom, als je je eigen kind vasthoud houd je het tegen je aan en reageert je baby daarop. Slap zijn ze alleen de eerste weken en laten vallen doe je echt niet hoor

Geluidjes maken en brabbelen doen ze ook al met een paar maanden, net als voelen en grijpen.

Maar goed wat jij zegt had ik ook vroeger, en ik was niet eens een twijfelmoeder, ik wilde gewoon geen kinderen. Ik vond ze niet eens schattig, ook niet bij een ander, ik moest er echt niets van hebben, laat staan vasthouden. Maar dat was wel anders toen ik mijn eigen kind had

**Geplaatst**: 15-10-15 10:39

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 10:39

Ik hoor er toch zat die geen idee hebben waarom kind precies huilt, al helemaal die eerste weken / maanden.... dan is het puur het lijstje van mogelijkheden afwerken in de hoop dat je het probleem vindt

**Geplaatst**: 15-10-15 10:51

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 10:51

En weet je wat nou het probleem is met zulke opmerkingen. Moeders die dat dus echt niet weten krijgen onterecht het idee dat ze dus geen goede moeder zijn.. want ze weten immers niet waarom ze huilen terwijl je dat wel zou moeten weten. Terwijl dat dus niet waar is. Komt geen handleiding mee. Bij elk kind moet je het wiel uitvinden met hulp van vriendinnen of moeders of kraamhulp of wat dan ook. En dan nog sta je soms met je handen in het haar.

**Geplaatst**: 15-10-15 10:55

Geplaatst: 15-10-15 10:55

pmarena schreef:
Ik hoor er toch zat die geen idee hebben waarom kind precies huilt, al helemaal die eerste weken / maanden.... dan is het puur het lijstje van mogelijkheden afwerken in de hoop dat je het probleem vindt

Ja de eerste paar weken ben je aan het leren natuurlijk, maar dat komt heel snel

**Geplaatst**: 15-10-15 10:56

Geplaatst: 15-10-15 10:56

Sammie schreef:
En weet je wat nou het probleem is met zulke opmerkingen. Moeders die dat dus echt niet weten krijgen onterecht het idee dat ze dus geen goede moeder zijn.. want ze weten immers niet waarom ze huilen terwijl je dat wel zou moeten weten. Terwijl dat dus niet waar is. Komt geen handleiding mee. Bij elk kind moet je het wiel uitvinden met hulp van vriendinnen of moeders of kraamhulp of wat dan ook. En dan nog sta je soms met je handen in het haar.

Maar dat zijn dan ook geen normale situatie's en daarvoor zijn er talloze instantie's die kunnen helpen

**Geplaatst**: 15-10-15 11:01

Geplaatst: 15-10-15 11:01

Ja daar heb je het al, dan is het meteen een rare situatie en moeten er instanties aan te pas komen....volgens mij is dat nu precies wat Sammie bedoelt

Volgens mij is het heel normaal dat ook grotere babies & verder van die vervelende periodes hebben (noem het sprongetjes als je wilt) waarbij je je afvraagt wat nu in hemelsnaam het probleem is.... dan zijn ze maar aan het mutsen en meuten en piepen om niks, en ineens in paniek wakker worden enzo.... :(:)

Dan kan je ook alleen maar raden wat er nou precies loos is

**Geplaatst**: 15-10-15 11:02

Geplaatst: 15-10-15 11:02

Geen normale situaties? Volgens mij snap je mijn stukje dan niet echt… Jemig.. instanties..? Het zou sommige moeders gewoon sieren niet te pronken met je ‘weet’ als moeder zijnde direct alles over je kind omdat het eigen is.. Mensen zijn kuddedieren en kijkende naar onze geschiedenis hebben we andere vrouwen (bij voorkeur ouderen) nodig die meehelpen. Die hebben nl. al met het bijltje gehakt en kunnen met hun ervaring helpen.. Dus dat toont al aan dat je bij de bevalling niet gelijk ingestraald wordt met een bult aan kennis en knowhow. En als je dat niet kan is er wat goed mis met is. Dat is de boodschap die je uitstraalt met zo'n opmerking.

Laatst bijgewerkt door Sammie op 15-10-15 11:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-10-15 11:05

Geplaatst: 15-10-15 11:05

Maar dat is toch ook normaal? Elke moeder heeft weleens zulke momenten, dan hoef je niet meteen met de handen in het haar te zitten of jezelf een slechte moeder te vinden?
Maar als moeder zijnde heb je dat gevoel bij je eigen kind en voel je ook wel aan wanneer iets niet normaal meer is.

**Geplaatst**: 15-10-15 11:06

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 11:06

Sammie heb jij kinderen?

**Geplaatst**: 15-10-15 11:07

Geplaatst: 15-10-15 11:07

Dat gevoel heeft dus niet iedereen (en dan nog maar de vraag of het normaal is dat je het wel zou moeten hebben)... En door te zeggen dat je dat als moeder wel (moet) hebt/hebben zendt je een verkeerd signaal af..

anneliesdj schreef:
Sammie heb jij kinderen?

Uiteraard...Zoals verwacht.. komt deze vraag bovendrijven.
Lekker voorspelbaar..

**Geplaatst**: 15-10-15 11:10

Geplaatst: 15-10-15 11:10

Tja voorspelbaar, misschien omdat jouw uitspraken dat ook zijn :)*

Ik heb nog nooit een moeder horen zeggen dat ze dat 'gevoel' niet heeft of dat ze geen flauw idee heeft waarom haar kind huilt. Ja moeders van huilbaby's, maar dat is dan ook niet normaal. (en daar meestal ook een reden voor, maar kom je daar vaak achteraf pas achter)

Laatst bijgewerkt door anneliesdj op 15-10-15 11:14, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-10-15 11:11

Re: Twijfelmoeder: wel of geen kinderen?

Geplaatst: 15-10-15 11:11

Tuurlijk

Als we het niet kunnen winnen gaan we maar in de persoonlijke aanval.. Succes ermee! :wave:

**Geplaatst**: 15-10-15 11:13

Geplaatst: 15-10-15 11:13

Ik ga niet in de aanval, ik stel je een vraag.
Daarbij heb ik nooit gezegd dat je dat gevoel 'moet' hebben, ik geef alleen aan dat het anders is als het een kind van jezelf is en dat ik ooit ook zo was.
Dat jij dat niet wilt geloven prima, maar dan moet je het niet op mij afschuiven dat ik persoonlijk wordt alleen omdat ik je een vraag stel.

Edit; en ik hoef niets te winnen hoor, de keuze voor wel of geen kinderen moet ieder voor zichzelf maken.

Laatst bijgewerkt door anneliesdj op 15-10-15 11:16, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 15-10-15 11:16

Geplaatst: 15-10-15 11:16

Die vraag is niet relevant voor de discussie. Ga daar gewoon opin ipv te vragen of ik kinderen heb. Het maakt geen zak uit of ik zwanger ben, kinderen heb, adoptiekinderen heb, pleegmoeder, stiefmoeder of BOM-moeder ben of niet.. Het gaat om de inhoud van de discussie. En daar probeer jij om heen te laveren met die vraag.

**Geplaatst**: 15-10-15 11:19

Geplaatst: 15-10-15 11:19

He ik ga netjes in op de reactie's, zonder opmerkingen als 'jeemig' 'maakt geen zak uit' 'succes ermee :evaw:

' of andersoortige onliners waar niemand wat aan heeft.
Daarbij vraag ik me gewoon af waar jouw frustratie vandaan komt, want je reageert nogal geirriteerd op mijn post waarin ik gewoon mijn ervaring deel.

**Geplaatst**: 15-10-15 11:27

Geplaatst: 15-10-15 11:27

Nouja het is niet alleen de ervaring delen dat als het je eigen kind betreft je dan zaken beter kan plaatsen, want natuurlijk is dat vaak wel zo

Maar meer om toch meteen moeders die niet goed weten wat er nu weer loos is als ukkie begint te piepen, weg te zetten alsof dat iets heel bijzonders en abnormaals is waar professionele hulp aan te pas moet komen...

Ik denk ook dat die hele kraamtijd enzo voor nog best veel moeders een flinke ontgoocheling is omdat iedereen maar die zoetsappige belofte doet van de heerlijke tijd die je tegemoet gaat als je kleintje er eenmaal is...

Je ziet het al helemaal voor je, lekker knus met een tevreden babietje in alle rust aan elkaar wennen :+:

.... en dan kan de werkelijkheid toch wel even een poepie anders zijn als je een beetje pech hebt, zit je in een situatie die je als vreselijk akelig / slopend / uitzichtloos ervaart... en daar bovenop krijg je dan het gevoel dat er iets met je mis is omdat je er niet van geniet "zoals alle anderen" -O-

Ik vind dat Sammie dat prima inschat dat dat niet zo tof is

Nomineer dit bericht ×