Huertecilla schreef:BelleTessa schreef:Ik kan dat wel. Ik accepteer de keuze van de ene partner om niets te zeggen tegen de andere partner. En ja, dat kan ik het begin lastig zijn als je ze allebei goed kent, dat kan ik me zeker voorstellen. Maar ik vind dat het niet aan mij is om het te vertellen aan de ene partner, en ik beëindig daar geen vriendschap voor.
Zo denkt iedereen er anders over, en maar goed ook.
Door het geheim te houden word jij deelgenoot van bedrog. Bedrieg jij jouw ANDERE kennis. Speel jij het hypocriete toneel.
Zoals ik al schreef zou ik afstand nemen. Hen BEIDEN niet zien tot het morele dilemma niet meer speelt.
Verder vind ik:
- dat een bedrieger/ster inherent niet betrouwbaar is
- een echte vriend/-in je niet met een dergelijk moreel dilemma opzadelt
Nogmaals: Dit onderwerp geeft een realistische kijk op de moraal en integriteit van veel posters hier.
LEER ERVAN. Hypocrisie; list & bedrog zijn de ECHTE 'waarde' van ons westerse relatiemodel. Wees daar realistisch over.
Je kan hier lezen dat als jouw vrienden weten dat jouw partner jou bedriegt, ze waarschijnlijker wel dan niet mooi weer tegen jou spelen.
Als je zo zelf niet wil zijn, zo niet behandeld wil worden, hou er dan rekening mee dat dit zo wijd verbreid is; organiseer jouw relatie(s) ZO dat bedrog niet 'nodig' is; dat de kans erop zo klein mogelijk is.
Afstand nemen ga ik niet doen, dat vind ik het niet waard. Wij staan er totaal anders in, dat is duidelijk.
En jij hebt blijkbaar een ander moraal en integriteit dan veel posters hier, ook allemaal prima.
Haar toen nog man was ook een goede vriend van ons allemaal, wij pasten wel eens op de kinderen, en ondernamen altijd leuke dingen met elkaar.
Ik wil met mijn vraagstelling alleen duidelijk maken dat het ZO moeilijk is een eenduidig antwoord te geven, elke situatie is anders he!