RusselNuwell schreef:Mijn studentenhuis is echt een typisch studentenhuis. Als ik mensen uitnodig, waarschuw ik ze altijd even van te voren. Dan lopen ze binnen, meestal met een opmerking 'dat valt toch nog wel mee'. Dan begint voor mij het aftellen, 3 laatste stappen voor ze bij de keuken zijn. Waarop eigenlijk meteen hun opmerking teruggetrokken wordt.
Bij het binnentreden van onze keuken wordt je overmant door een penetrerende geur van rottend voedsel met een vleugje schimmel. Bij het betreden van de keuken loop je het risico vast te kleven aan de vloer. Ik ben er heilig van overtuigd dat er een geheim kastje is, waar alle mensen in zitten die opgeslokt zijn door onze keuken.
Ik woon met twee jongens. We hebben bij mijn ene huisgenoot vakkundig 'hygiënische beperking' gediagnosticeerd. Hij heeft een gebrek in het zien, ruiken en voelen van de viezigheid. Onlangs stond hij voor mijn deur, of ik wilde helpen schoonmaken. Mijn eerste reactie was 'nee, ik ben altijd degene die schoonmaakt', maar bij nader inzien was ik toch erg benieuwd of hij dan toch tot bezinning was gekomen. Toen ik vijf minuten later de keuken betrad, verklaarde hij trots dat hij al klaar was. Het enige verschil voor mij was dat de afwas weg was, zijn afwas. En daarbij was er een geur in het rijtje bijgevoegd. Het was nu niet meer alleen schimmel en rottend voedsel, nu hing er daarnaast ook een chemische citroenlucht.
Inmiddels is mijn huisgenoot al twee dagen niet thuis geweest, ik ben bang dat de keuken hem heeft opgeslokt.
Vandaag heb ik het dan maar eens een beurt gegeven. De penetrante geur is zowaar zo goed als verdwenen. Mijn kamer ruim ik twee-drie keer per week op, daarnaast zuig ik twee keer per week de vloer en neem ik wekelijks het stof af. Het brengt me rust in mijn hoofd als de boel redelijk netjes is, anders kan ik gewoon niet werken...
Ik heb heel veel vrienden (studenten) die zo wonen. Met echt zulke vieze keukens.. Het hele huis is vies. Soms hun kamer dan niet, maar de rest wel.. En ik snap nooit dat je daar kan wonen. Ik zou gillend gek worden.. Ik zou absoluut niets in die keuken willen bereiden of ook maar douchen in zo'n badkamer. Ik zou me viezer voelen dan voor de douche
Bij vrienden met zulke huizen kom ik dan ook niet over de vloer. Ik kan daar niet relaxed en rustig zitten. Als we afspreken is het dan maar mooi bij mij of in de stad, maar ik zet geen stap binnen in zulke vieze huizen.
Rommelig en vies, oké. Kleding op de grond, rommeltjes hier en daar.. Prima. Maar vies, schimmel, plak, rottend eten, veel afwas... Dan loop ik de deur weer uit.
Ik ben ook wel rommelig, in mijn eigen kamer. Nu ook, de schone was ligt alweer meer dan een week niet opgevouwen in een hoekje en de vieze was in een andere hoek.. En overal papier.. En het is een beetje stoffig. Maar het bed verschoon ik wel elke week/twee weken.. En de gemeenschappelijke ruimten zijn spik en span hier. Die zijn nooit rommelig en vies en als dat wel een dag zo is, dan heb ik het even echt heel druk of ben gestresst en krijgt ik meteen de vraag van huisgenoten "Alles wel oké Eline?" Omdat ik nog niet heb gestofzuigd die dag en dat is dan raar