Bokt.nl

Goof schreef:

wendyenbram schreef:

Als jij als vrouw stopt met werken, is het geld wat de man binnenbrengt toch echt van beide hoor! Als vrouw stop je zodat je man verder kan ontwikkelen. als jij als vrouw dat niet doet, en manlief moet dan dus ook minder werken. Kan hij niet verder ontplooien.

Uhh en je eigen ontwikkeling en ontplooing?
Stoppen zodat je man zich kan ontwikkelen (en jij dus niet) lijkt me nogal een jaren-'50-gedachte en niet de juiste motivatie om te stoppen met werken.

wendyenbram schreef:

Sorry hoezo hand ophouden? Als jij als vrouw stopt met werken, is het geld wat de man binnenbrengt toch echt van beide hoor! Als vrouw stop je zodat je man verder kan ontwikkelen. als jij als vrouw dat niet doet, en manlief moet dan dus ook minder werken. Kan hij niet verder ontplooien. (of minder inkomsten) Toen ik stopte met werken was dat OOK zodat mijn man fulltime kon blijven werken. Dat thuis zijn bij de kinderen en het huishouden enz... Dat was dan mijn "werk" kortom we verdienden samen zijn Salaris!
Dus niet hij verdient en jij mag zakgeld enz..

Goof schreef:

wendyenbram schreef:

Als jij als vrouw stopt met werken, is het geld wat de man binnenbrengt toch echt van beide hoor! Als vrouw stop je zodat je man verder kan ontwikkelen. als jij als vrouw dat niet doet, en manlief moet dan dus ook minder werken. Kan hij niet verder ontplooien.

Uhh en je eigen ontwikkeling en ontplooing?
Stoppen zodat je man zich kan ontwikkelen (en jij dus niet) lijkt me nogal een jaren-'50-gedachte en niet de juiste motivatie om te stoppen met werken.

Joolien schreef:

Goof schreef:

Uhh en je eigen ontwikkeling en ontplooing?
Stoppen zodat je man zich kan ontwikkelen (en jij dus niet) lijkt me nogal een jaren-'50-gedachte en niet de juiste motivatie om te stoppen met werken.

Waarom een jaren 5o-gedachte? Als iemand daar bewust voor kiest is dar toch niks mis mee?

Nens77 schreef:

Sorry dat ik zo binnen kom vallen, maar hij krijgt toch OOK een kind ?!
Ik begrijp nooit zo goed waarom er alleen van de vrouw verwacht wordt dat ze opoffert en een stap terug doet.
Wij hebben beiden een stap terug gedaan toen de jongste geboren werd (tweede relatie, groot leeftijdsverschil en oh wat was ik blij dat ik mijzelf kon bedruipen toen mijn relatie na elf jaar met twee kids van 3 en 5 op de klippen liep).
En op deze manier (want een kind slaapt s avonds vroeg) zal jouw kind zijn/haar papa dus alleen op zondag zien ? (Wie is die man die op zondag het vlees komt snijden ?).
Lijkt me niet echt een balans in zorg en werk op deze manier, een kind heeft net zo hard een vader als moeder nodig thuis.
Meid, je hebt er geen idee van hoe zwaar het is om alles in je uppie te moeten doen, terwijl je vent s avonds neer ploft uit zijn werk en niets meer hoeft, behalve dat jij dan ook van 07.00-19.00 in touw geweest bent met zo een uk, gaan jouw taken gewoon door (gebroken nachten, als ze ziek zijn, enz.) Want manlief werkt hard en jij zit thuis, dus hij heeft zijn nachtrust nodig.... Maar geloof me, wat jou te wachten staat (met weinig hulp als hij nooit thuis is) is veel zwaarder als wat hij doet !
Nu mijn derde ook vier is geworden en naar de kleuterschool gaat werken we beiden weer een paar uur meer.
Mijn moeder (die stopte met werken toen ze trouwde en kinderen kreeg) heeft altijd tegen ons gezegd, wat er ook gebeurd, zorg ervoor dat je financieel niet afhankelijk wordt van een kerel, al blijf je maar twee dagen werken, het is goed voor je sociale contacten want je wereldje wordt erg klein als je niet meer werkt.
Ik heb haar advies altijd ter harte genomen. Ik was altijd blij dat ik na mijn zwangerschapsverlof weer aan de slag kon, ik zou er geen leukere moeder van worden door fulltime thuis te zijn. Op mijn werk was ik weer even mijzelf en geen mama, politieagent, rechter of whatever. Ik kwam serieus waar op mijn werk tot rust.
Met een jong kind moet je je namelijk volledig schikken naar het ritme van zo een kind. Het eerste jaar zit je sws erg gebonden aan huis.
Als je op pad wil moet je ruim van te voren dingen regelen, even naar je paard is er vaak niet bij, het wordt plannen, plannen, plannen.
Ik zou er nog even heeeeeeel goed over nadenken, voor je je onafhankelijkheid volledig overboord gooit !
En vreselijk zonde ook van je dure studie, het is zooo moeilijk om weer bij te komen als je er een paar jaar uit geweest bent.

Goof schreef:

Joolien schreef:

Waarom een jaren 5o-gedachte? Als iemand daar bewust voor kiest is dar toch niks mis mee?

IK VIND jezelf opofferen voor een ander niet meer van deze tijd. Jezelf volledig aan de kant schuiven zodat een ander wel kan ontwikkelen en jij niet vind ik iets van vroeger.
Maar je hebt gelijk, misschien zijn er mensen die zich graag opofferen. Ik niet, ik ben van mening dat ik allereerst helemaal mezelf moet kunnen zijn, mezelf moet kunnen ontwikkelen en helemaal gelukkig moet zijn met mezelf anders zou ik een ander ook nooit gelukkig kunnen maken.

wendyenbram schreef:

Sorry hoezo hand ophouden? Als jij als vrouw stopt met werken, is het geld wat de man binnenbrengt toch echt van beide hoor! Als vrouw stop je zodat je man verder kan ontwikkelen. als jij als vrouw dat niet doet, en manlief moet dan dus ook minder werken. Kan hij niet verder ontplooien. (of minder inkomsten) Toen ik stopte met werken was dat OOK zodat mijn man fulltime kon blijven werken. Dat thuis zijn bij de kinderen en het huishouden enz... Dat was dan mijn "werk" kortom we verdienden samen zijn Salaris!
Dus niet hij verdient en jij mag zakgeld enz..

Caesar schreef:

wendyenbram schreef:

Sorry hoezo hand ophouden? Als jij als vrouw stopt met werken, is het geld wat de man binnenbrengt toch echt van beide hoor! Als vrouw stop je zodat je man verder kan ontwikkelen. als jij als vrouw dat niet doet, en manlief moet dan dus ook minder werken. Kan hij niet verder ontplooien. (of minder inkomsten) Toen ik stopte met werken was dat OOK zodat mijn man fulltime kon blijven werken. Dat thuis zijn bij de kinderen en het huishouden enz... Dat was dan mijn "werk" kortom we verdienden samen zijn Salaris!
Dus niet hij verdient en jij mag zakgeld enz..

Ja, en van je eigen (spaar) geld mag je doen wat je wilt. Zou wat zijn als je samen 250 euro hebt en ik koop daar kleren van omdat ik dat zo leuk vind. Daarom heb ik er voor mijzelf wat moeite mee... Ik bepaal graag zelf wat ik met mijn geld doe. En niet een soort van overleg / verantwoording naar mijn partner.

Ojajoh schreef:

Nens77 schreef:

Sorry dat ik zo binnen kom vallen, maar hij krijgt toch OOK een kind ?!
Ik begrijp nooit zo goed waarom er alleen van de vrouw verwacht wordt dat ze opoffert en een stap terug doet.
Wij hebben beiden een stap terug gedaan toen de jongste geboren werd (tweede relatie, groot leeftijdsverschil en oh wat was ik blij dat ik mijzelf kon bedruipen toen mijn relatie na elf jaar met twee kids van 3 en 5 op de klippen liep).
En op deze manier (want een kind slaapt s avonds vroeg) zal jouw kind zijn/haar papa dus alleen op zondag zien ? (Wie is die man die op zondag het vlees komt snijden ?).
Lijkt me niet echt een balans in zorg en werk op deze manier, een kind heeft net zo hard een vader als moeder nodig thuis.
Meid, je hebt er geen idee van hoe zwaar het is om alles in je uppie te moeten doen, terwijl je vent s avonds neer ploft uit zijn werk en niets meer hoeft, behalve dat jij dan ook van 07.00-19.00 in touw geweest bent met zo een uk, gaan jouw taken gewoon door (gebroken nachten, als ze ziek zijn, enz.) Want manlief werkt hard en jij zit thuis, dus hij heeft zijn nachtrust nodig.... Maar geloof me, wat jou te wachten staat (met weinig hulp als hij nooit thuis is) is veel zwaarder als wat hij doet !
Nu mijn derde ook vier is geworden en naar de kleuterschool gaat werken we beiden weer een paar uur meer.
Mijn moeder (die stopte met werken toen ze trouwde en kinderen kreeg) heeft altijd tegen ons gezegd, wat er ook gebeurd, zorg ervoor dat je financieel niet afhankelijk wordt van een kerel, al blijf je maar twee dagen werken, het is goed voor je sociale contacten want je wereldje wordt erg klein als je niet meer werkt.
Ik heb haar advies altijd ter harte genomen. Ik was altijd blij dat ik na mijn zwangerschapsverlof weer aan de slag kon, ik zou er geen leukere moeder van worden door fulltime thuis te zijn. Op mijn werk was ik weer even mijzelf en geen mama, politieagent, rechter of whatever. Ik kwam serieus waar op mijn werk tot rust.
Met een jong kind moet je je namelijk volledig schikken naar het ritme van zo een kind. Het eerste jaar zit je sws erg gebonden aan huis.
Als je op pad wil moet je ruim van te voren dingen regelen, even naar je paard is er vaak niet bij, het wordt plannen, plannen, plannen.
Ik zou er nog even heeeeeeel goed over nadenken, voor je je onafhankelijkheid volledig overboord gooit !
En vreselijk zonde ook van je dure studie, het is zooo moeilijk om weer bij te komen als je er een paar jaar uit geweest bent.

Nou nou nou nou, jij doet overkomen alsof het een nachtmerrie is!
Ik ben dus die vrouw die thuis zit waarvan haar man continu aan het werk is. Daar hebben we heel bewust voor gekozen omdat zijn uurloon vele malen hoger is.
En ja hij ploft neer en hoeft idd niks meer. Ja is best zwaar voor de vrouw want ik 'werk' de hele dag thuis,maar ach, ik kan het ook zelf indelen en als ik de hele dag op m'n gat ga zitten met het kind is er geen haan die er naar kraait.

Paarden? Nou ik ga gewoon drie keer per week naar stal hoor, eerst had ik zelf een bijrijdpaard en ging ik twee keer, soms eens een week maar 1 x , ja lastig en puzzelen, en nu drie keer naar de pony van mijn dochter want tja,kids groeien en worden makkelijker en zelfstandiger

Het is geen luxe leventje, maar ook zeker niet de ellende zoals jij dat hierboven doet overkomen.

En studie? Ach ik heb heel veel diplomas waarmee ik nu niks kan, en ik volg nu ook een kleine opleiding waardoor ik straks m'n eigen bedrijf start.
Tis denk maar net hoe je in elkaar steekt

Goof schreef:

Joolien schreef:

IK VIND jezelf opofferen voor een ander niet meer van deze tijd. Jezelf volledig aan de kant schuiven zodat een ander wel kan ontwikkelen en jij niet vind ik iets van vroeger.
Maar je hebt gelijk, misschien zijn er mensen die zich graag opofferen. Ik niet, ik ben van mening dat ik allereerst helemaal mezelf moet kunnen zijn, mezelf moet kunnen ontwikkelen en helemaal gelukkig moet zijn met mezelf anders zou ik een ander ook nooit gelukkig kunnen maken.

_lautje_ schreef:

Berekening klopt echt hou nog geen 500 over. Zou voor drie dagen opvang bij ons 980€ kwijt zijn per maand. Krijg 180,- opvang terug. Dus zou een 470 euro overhouden.