Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-09-14 22:55

Geplaatst: 10-09-14 22:55

Ik heb met verbazing zitten lezen, en ik kan niet anders zeggen dan: Wat on-ge-lo-fe-lijk asociaal en onopgevoed. Ik begrijp niet hoe iemand zelf zo durft te doen als die meiden...

**Geplaatst**: 10-09-14 22:55

Geplaatst: 10-09-14 22:55

wiebke schreef:
'als papa het kan betalen' is een goeie... want vaak kan het eigenlijk niet

Het huis waar we in wonen, daar heeft het 'oude gezin' een paar jaar in gewoond, ze zijn gescheiden toen de meiden 6 en 10 waren

Maar vind je niet dat hij daar zelf overgaat? Hoe en op welke manier hij zijn geld uit geeft?

En dat dat voor jou lastig is aangezien je een kinderwens heb, Snap ik wel. Maar dat is een keuze die je hebt gemaakt, Je koos voor deze man met de bijbehorende kinderen.

**Geplaatst**: 10-09-14 22:56

Geplaatst: 10-09-14 22:56

Wendy schreef:
Slina schreef:
Pff, ze zijn dus al zo'n 14 jaar uit elkaar. En dan je vader geen nieuwe liefde gunnen..
Kijk, ik zou het als dochter in het begin ook even pittig vinden. Ook omdat ik echt papa's meisje ben. Maar ik wil als dochter ook dat mijn vader gelukkig is en niet eenzaam.
Maargoed. Wat weet ik ervan. Ben gezegend met ouders in gelukkig huwelijk.

En je hoort het verhaal van een kant. En wie zegt dat ze hun vader geen nieuwe liefde gunnen?

Als ze dat doen, uiten ze dat echt enorm goed +:)+

papa's vrouw wegpesten

**Geplaatst**: 10-09-14 22:56

Geplaatst: 10-09-14 22:56

beatje schreef:
michelle___ schreef:
En toch blijf ik de dochters in dit verhaal begrijpen.
Een halfjaar geleden gingen wij ook in een groepstherapie. Mijn vader, vriendin en ik. Dat heeft nog minder uitgepakt. Ik ging er dubbel en dwars tegenin omdat ik niet met haar door 1 deur WIL. Als iemand zeg "leer ermee leven" word ik echt woest... T valt niet mee als je ouders op je 19e ineens de knoop doorhakken, kerst ineens anders is en families je de rug toekeren... Er veranderd veel, heel veel. En als je vader dat gelukkig is met iemand anders, ergens anders, en jij nog bij mam woont die nog alleen is en er nog 'last' van heeft, gun ik mijn 'stiefmoeder' t licht in d'r ogen nog niet eens... Gewoon omdat ik niet kan accepteren dat zij nu ren hoofdrol speelt bij mijn vader en mijn plaats probeert in te nemen. En dat klinkt misschien heel stom, maar slapeloze nachten, tranen met tuiten, waarom zij en ik niet vragen blijven toch rondspoken. Misschien moet je je dure woordenboek eens aan de kant zetten en gewoon erin meegaan dat die meiden zo zijn en dat jij daar nu geen verandering in gaat brengen. Leven en laten leven en vooral niet gaan bepalen.

Soms is het ook tijd om volwassen te worden en een ander zijn geluk te gunnen, en door te gaan met een eigen leven in plaats van te verdrinken in zelfmedelijden

Precies. En niet de situatie van TS spiegelen aan jezelf. Ieder mens, iedere situatie is anders. Als dit verhaal van een wildvreemde op een paardenforum bij jou zoveel los maakt dan moet je daar misschien wel wat mee? Hulp zoeken voor jezelf?

**Geplaatst**: 10-09-14 22:59

Geplaatst: 10-09-14 22:59

Resistance schreef:
Ik heb met verbazing zitten lezen, en ik kan niet anders zeggen dan: Wat on-ge-lo-fe-lijk asociaal en onopgevoed. Ik begrijp niet hoe iemand zelf zo durft te doen als die meiden...

Ik ook

Het zijn begot volwassen kinderen, die eigenlijk een schop onder hun gat moeten krijgen.

Nini_roosje: Wat zou jij ervan vinden dat je vriend het meerendeel van zijn geld geeft aan zijn volwassen verwende kinderen, onder het mom het is zijn geld?

Zou jij het dan fair en leuk vinden dat alle vaste lasten, leefgeld, vakantie op jou schouders vallen?

**Geplaatst**: 10-09-14 23:00

Geplaatst: 10-09-14 23:00

wiebke schreef:
'als papa het kan betalen' is een goeie... want vaak kan het eigenlijk niet

Het huis waar we in wonen, daar heeft het 'oude gezin' een paar jaar in gewoond, ze zijn gescheiden toen de meiden 6 en 10 waren

Ik vraag me nu eigenlijk wel af hoe het zit met het telefoon verhaal. Gezien dat niet mogelijk is volgens mij en nog iemand na mij? En hoe je daar zelf naar kijkt.

Overigens heb jij zelf ook geen inkomsten als ik t goed begrijp vanuit eerder in het topic?

**Geplaatst**: 10-09-14 23:00

Geplaatst: 10-09-14 23:00

Maar TS betaalt niets in deze situaties dus er komen geen lasten op haar schouders door wat man aan zijn dochters geeft...

**Geplaatst**: 10-09-14 23:01

Geplaatst: 10-09-14 23:01

chanel1985 schreef:
Resistance schreef:
Ik heb met verbazing zitten lezen, en ik kan niet anders zeggen dan: Wat on-ge-lo-fe-lijk asociaal en onopgevoed. Ik begrijp niet hoe iemand zelf zo durft te doen als die meiden...

Ik ook

Het zijn begot volwassen kinderen, die eigenlijk een schop onder hun gat moeten krijgen.

Nini_roosje: Wat zou jij ervan vinden dat je vriend het meerendeel van zijn geld geeft aan zijn volwassen verwende kinderen, onder het mom het is zijn geld?

Zou jij het dan fair en leuk vinden dat alle vaste lasten, leefgeld, vakantie op jou schouders vallen?

Mijn vriend heeft geen kinderen

maar ik ben van mening dat zij voor deze man gekozen heeft met bij behorende kinderen. En ze wist voor ze trouwde dat hij zo om ging met zijn kinderen.

Daarbij werkt de TS niet, en teert dus volledig op het geld van haar man. Daarom vind ik ook dat ze geen recht van spreken heeft.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:05

Geplaatst: 10-09-14 23:05

Ik vind dat er een grens is dat men kinderen moet zien als " het hoort erbij", daarmee bedoel ik. Kinderen horen op een bepaalde tijd "volwassen" te worden en op hun eigen bene te staan.

Als ik jullie zo hoor, zou binnen 20 jaar deze situatie ook nog moeten kunnen, want ja, hij heeft kinderen.

Laatst bijgewerkt door dromertje2 op 10-09-14 23:05, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-09-14 23:05

Geplaatst: 10-09-14 23:05

chanel1985 schreef:
Resistance schreef:
Ik heb met verbazing zitten lezen, en ik kan niet anders zeggen dan: Wat on-ge-lo-fe-lijk asociaal en onopgevoed. Ik begrijp niet hoe iemand zelf zo durft te doen als die meiden...

Ik ook

Het zijn begot volwassen kinderen, die eigenlijk een schop onder hun gat moeten krijgen.

Nini_roosje: Wat zou jij ervan vinden dat je vriend het meerendeel van zijn geld geeft aan zijn volwassen verwende kinderen, onder het mom het is zijn geld?

Zou jij het dan fair en leuk vinden dat alle vaste lasten, leefgeld, vakantie op jou schouders vallen?

Maar in dit geval betaald ook de vader zelf alle vaste lasten. TS heeft zelf geen inkomen. Ik vind dat de vader zelf mag beslissen wat hij betaald voor zijn kinderen.
Ik kan me voorstellen dat daar meningsverschillen over ontstaan, maar het geld is door de vader zelf verdient en het zijn zijn kinderen. Als 'stiefmoeder' moet je bepaalde dingen ook kunnen accepteren en los kunnen laten. Wat hij koopt en betaald voor zijn kinderen zijn zijn zaak vind ik.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:07

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 23:07

Niet als er daardoor andere, noodzakelijk dingen niet betaald kunnen worden/

Misschien is er wel een reden dat ts momenteel geen werk heeft, misschien ziekte ofzo???

**Geplaatst**: 10-09-14 23:08

Geplaatst: 10-09-14 23:08

chanel1985 schreef:
Ik vind dat er een grens is dat men kinderen moet zien als " het hoort erbij", daarmee bedoel ik. Kinderen horen op een bepaalde tijd "volwassen" te worden en op hun eigen bene te staan.

Als ik jullie zo hoor, zou binnen 20 jaar deze situatie ook nog moeten kunnen, want ja, hij heeft kinderen.

Ts geeft geen inkomen vanwege studie en teert op manlief zn geld. Ik acht de kans vrij groot in dat die meiden ook nog studeren, bovendien woont een van de twee ook nog thuis onder co ouderschap. Bovendien is het allemaal zijn geld en dus zijn keuze waaraan het besteed wordt.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:08

Geplaatst: 10-09-14 23:08

Ik vind het eerlijk gezegd nogal een ongeloofwaardig verhaal dat de twee domme luie meiden die jij steeds beschrijft een stel meesteroplichters zijn die zomaar instaat zijn een contract op naam van een ander af te sluiten? Volgens mij moet je bij elke provider toch gewoon zelf je ID tonen en 1 cent van de incasso rekening af pinnen anders kan je geen contract afsluiten?
Ik denk eerlijk gezegd dat je man het probleem is, ik vind het ook wel heel zwak dat hij jouw weer naar zijn dochters laat bellen, dat zijn geen zaken die je een ander voor je kan laten regelen omdat je slecht ben in bellen ofzo

@Chanel: Als je geen man wilt die geld uit geeft aan zijn kinderen dan moet je geen man trouwen die geld uitgeeft aan zijn kinderen. Je moet imo niet met iemand trouwen met het idee dat je hem of zijn gezin wel kan veranderen...

**Geplaatst**: 10-09-14 23:08

Geplaatst: 10-09-14 23:08

chanel1985 schreef:
Ik vind dat er een grens is dat men kinderen moet zien als " het hoort erbij", daarmee bedoel ik. Kinderen horen op een bepaalde tijd "volwassen" te worden en op hun eigen bene te staan.

Als ik jullie zo hoor, zou binnen 20 jaar deze situatie ook nog moeten kunnen, want ja, hij heeft kinderen.

Maar ze kende hem al langer voordat ze hem trouwden, Ze wist hoe hij ermee om ging.

En daarbij vind ik rond de 20- 25 idd de tijd om op eigen benen te gaan staan. Maar dat is een proces, je kunt niet van de ene op de andere dag een geld kraan dicht draaien. Dat roept weerstand op.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:12

Geplaatst: 10-09-14 23:12

Een proces dat niet iedereen krijgt, ik ben ook op mijn 21 heel rap zelfstandig geworden door de dood van mijn moeder en zware ziekte van mijn vader. Ik moest toen ook van de ene dag op mijn eigen benen staan.
Moeilijk gaat ook, ik heb toen ook niet kunnen kiezen dat mijn moeder zou blijven leven, want mijn proces is nog niet af.

Heb niet alleen door dit topic, maar ook door andere ervaringen de laatste tijd, de indruk dat men heel verwend is geworden en dat men verwacht dat men alles in de schoot krijgt geworpen.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:14

Geplaatst: 10-09-14 23:14

chanel1985 schreef:
Een proces dat niet iedereen krijgt, ik ben ook op mijn 21 heel rap zelfstandig geworden door de dood van mijn moeder en zware ziekte van mijn vader. Ik moest toen ook van de ene dag op mijn eigen benen staan.
Moeilijk gaat ook, ik heb toen ook niet kunnen kiezen dat mijn moeder zou blijven leven, want mijn proces is nog niet af.

Die situatie is natuurlijk niet te vergelijken

**Geplaatst**: 10-09-14 23:19

Geplaatst: 10-09-14 23:19

1 dochter heeft geen studie en geen werk en geen ww.
1 dochter woont nog thuis.

Ts zal vast wel iets aan stagevergoeding binnenbrengen, maar als je nog studeert zit je niet ruim in het geld. Bovendien zijn de man en zijn exvrouw al jaren gescheiden ( 14 jaar ofzo?), je kan als dochter ook iets teveel eisen.
Iets met adaptief zijn enzo.

@ chanel, jouw situatie is wat heftiger natuurlijk. Maar ben het er wel mee eens dat er weinig dankbaarheid is. Scheefgetrokken rechten en plichten.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:22

Geplaatst: 10-09-14 23:22

Ik verbaas me over het feit dat mensen hier zeggen MIJN kinderen MIJN regels en je hebt als nieuwe vrouw of man niks daarover te zeggen. Nou sorry hoor maar dan hoefde ik je niet. Als van mij verwacht wordt dat ik de kinderen accepteer, verwacht ik ook dat ik ze kan terecht wijzen en een woord heb in beslissingen die over hun gaan. Zeker als ik zou trouwen.

TS is getrouwd met pa en heeft nu net zo veel te melden over de financiën en het huis en de regels als pa. Zou mooi worden, mag je trouwen met diegene waarvan je houdt maar je hebt je wel als huishoudster te gedragen.

TS handelt in mijn ogen ontzettend netjes en probeert het goed te doen. Die meiden zijn nota bene 20+!! Ikzelf ben met 23 en zou het niet in mijn hoofd halen dit te doen.. zeker niet het bruiloft verhaal, dat is gewoon opzettelijk stangen.

Mijn vriend zijn ouders zijn gescheiden toen hij 16 was en zijn broertje 12, dat was een vechtscheiding waarin mijn vriend heeft veel heeft moeten doorstaan. Toch heeft hij zich nooit gedragen als een zak tegenover de nieuwe vrouw van zijn vader of de nieuwe vriend van moeder, waardoor de scheiding nota bene is ontstaan. Nadat vaders 1 jaar met de nieuwe vrouw samen was zijn ze getrouwd. Zij had net zoveel te zeggen tegen de mijn vriend en zijn broertje als tegen haar eigen zoon.

Het kán dus wel, deze meiden willen gewoon niet. Die willen opzettelijk stangen en kleineren.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:34

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 23:34

Ik ben juist van mening dat je nooit een nieuwe partner iets tegen je kind kunt laten zeggen, wel kun je als partners als de kinderen er niet bij zijn samen erover praten en dat de ouder het dan aan het kind brengt, maar niet door de stiefouder, dat valt nooit goed. Ik ben zelf opgevoed in een gezin met stiefouders en door deze regel was het juist prima te doen.

TS overigens vind ik dat jij door één van de dochters aan te raken een grens bent over gegaan, dit had nooit mogen gebeuren en als je man een echte vent was geweest had hij je per direct de deur gewezen. Echt als mijn nieuwe partner maar met een haar richting mijn kind wijst kan hij heel hard gaan lopen, want dat accepteer ik nooit.

**Geplaatst**: 10-09-14 23:37

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 10-09-14 23:37

Ik val van de ene in de andere verbazing... ongelofelijk.

**Geplaatst**: 11-09-14 00:13

Geplaatst: 11-09-14 00:13

michelle___ schreef:
En toch blijf ik de dochters in dit verhaal begrijpen.
Een halfjaar geleden gingen wij ook in een groepstherapie. Mijn vader, vriendin en ik. Dat heeft nog minder uitgepakt. Ik ging er dubbel en dwars tegenin omdat ik niet met haar door 1 deur WIL. Als iemand zeg "leer ermee leven" word ik echt woest... T valt niet mee als je ouders op je 19e ineens de knoop doorhakken, kerst ineens anders is en families je de rug toekeren... Er veranderd veel, heel veel. En als je vader dat gelukkig is met iemand anders, ergens anders, en jij nog bij mam woont die nog alleen is en er nog 'last' van heeft, gun ik mijn 'stiefmoeder' t licht in d'r ogen nog niet eens... Gewoon omdat ik niet kan accepteren dat zij nu ren hoofdrol speelt bij mijn vader en mijn plaats probeert in te nemen. En dat klinkt misschien heel stom, maar slapeloze nachten, tranen met tuiten, waarom zij en ik niet vragen blijven toch rondspoken. Misschien moet je je dure woordenboek eens aan de kant zetten en gewoon erin meegaan dat die meiden zo zijn en dat jij daar nu geen verandering in gaat brengen. Leven en laten leven en vooral niet gaan bepalen.

Misschien even je laatste zin duidelijk hardop uitspreken en dan naar je eigen situatie kijken?? Jij gedraagt je inderdaad net zoals deze dochters, als jij in de praktijk had gebracht wat je in je laatste zin zegt dan was het een stuk gemakkelijker, liefde laat zich niet sturen. Als het op is is het op, vervelend voor je moeder en leuk dat je vader een nieuwe liefde heeft. En helaas ook een puberdochter die hem het niet gunt omdat ze zo loyaal aan haar moeder is, je goed recht maar daar kan die nieuwe vriendin niets aan doen. Als zij afnokt is het niet zo dat je pa en ma weer bij elkaar komen.

**Geplaatst**: 11-09-14 00:27

Geplaatst: 11-09-14 00:27

TS, hoe dúrf je te suggereren dat die meiden alleen om papa's geld geven en niet om papa zelf?

Als iemand dit over mij zou durven zeggen, nou... ik zou diepbeledigd en uiterst gekwetst zijn. Maakt niet uit door welk uiterlijk gedrag van mij diegene denkt dit te mogen suggereren.

Ik ben zo vrij geweest even in de berichten van TS te gaan scrollen (het staat tenslotte openbaar in een handig rijtje onder elkaar op Bokt), en ik lees tig berichten in de trant van:

Citaat:
Er is ondertussen een vriendschapsband ontstaan tussen mij en die meiden, we kunnen goed met elkaar opschieten en ik heb eigenlijk nooit ruzie gehad ofzo. Ze zien mij als 'de vriendin van mijn pa' en dat vind ik prima!

Dan vraag ik me af, waar is het dan misgegaan? Wat is er gebeurd?

Ik heb nog meer dingen gelezen die in meer of mindere mate on- of offtopic zijn waar ik het niet mee eens ben in je handelswijze

maar daar begin ik hier niet over, ik wil alleen aangeven dat je ook in de spiegel moet blijven kijken en het niet allemaal op de dochters moet schuiven.

Waarom denk jij zelf dat de dochters van je man zich ineens tegen je hebben gekeerd, TS? Daar ben ik wel benieuwd naar

Ik ben het er ook mee eens dat veel ouders hun nieuwe partner de deur hadden gewezen zodra die partner fysiek geweld tegen zijn/haar kinderen gebruikt, dus je mag in je handjes wrijven dat je er nog bent vind ik. En die meiden niet. Hoe zeer ze je ook het bloed onder je nagels uit hebben gehaald, dat fysiek geweld zou ik je nooit vergeven als ik 1 van de dochters was. Als ik je man was ook niet. Als biologische moeder van de meiden ook niet.

Verder weet niemand waaróm die ene dochter niets heeft afgemaakt (studie, rijbewijs) en geen uitkering aanvraagt. Als ze gewoon lui en verwend is vraag je toch wel je uitkering aan, krijg je zomaar geld. En dan haalt ze heus wel haar rijbewijs, krijgt ze hopelijk nog een autootje op de koop toe en kan ze lekker uitgaan, naar vriendinnen, en shoppen wanneer ze dat wilt. Ik denk eerder aan faalangst, of zoals ElenaMM77 al suggereerde, (symptomen van) depressie (dan ben je niet noodzakelijk treurig naar je ongeving toe, maar vaak juist geïrriteerd en prikkelbaar). Misschien heeft ze een angststoornis. Dat weten jullie niet, dus om iemand lui en verwend te noemen...

**Geplaatst**: 11-09-14 00:36

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 11-09-14 00:36

Tsja. Ik heb enkel de OP gelezen dus sorry als ik nu iets verkeerds zeg... Maar het verhaal komt wel erg eenzijdig over. Daarnaast, zoals Catnip zegt... Fysiek geweld gebruiken?

..........
Ik weet niet. Ik wil geen kant kiezen en dat ga ik dan ook niet doen. I.m.o. is dat ook niet mogelijk als je maar één kant van het verhaal te horen krijgt.

**Geplaatst**: 11-09-14 00:47

Geplaatst: 11-09-14 00:47

Ik heb eigenlijk vooral te doen met die dochters. Arme meiden, opeens een griet die hun zus zou kunnen zijn over de vloer, die hun stiefmoeder. Scheiden kan al heel moeilijk zijn voor een kind, nieuwe relatie ook maar een of andere griet die net zo oud is. Dat komt zomaar hun leven ingestormd en meent allemaal veranderingen te kunnen en mogen doorvoeren. Tjonge dat is niet niks! En nu worden ze ook nog eens compleet door het slijk gehaald op een openbaar forum.

**Geplaatst**: 11-09-14 01:33

Re: de kinderen van mijn man...

Geplaatst: 11-09-14 01:33

Als ik 1 van die dochters was had ik je toch zo'n ongelooflijke roei terugverkocht. Je gebruikt geweld, je zit tussen hen en de vader in op financieel gebied en je snapt niet dat ze niet normaal tegen je doen?

Een echte vent zet zijn dochters op 1, heel jammer dat het zo'n slappe zak is. Jullie passen blijkbaar goed bij elkaar.

Nomineer dit bericht ×