Cassidy schreef:En zo zijn er ook nog andere sappen van planten, die in vorm van therapeutische graad van essentiele/etherische olie zeer zeker kunnen helpen bij pijn, ongemak en andere kwaaltjes. Valt dit in jouw ogen ook onder homeopathie?
Nee, onder homeopathie versta ik het idee dat je bijvoorbeeld hoofdpijn kunt behandelen met een stof waar je onverdund juist hoofdpijn van zou krijgen, die je vervolgens zo verdunt dat het op geen enkele manier meer te onderscheiden is van zuiver oplosmiddel. De uitleg dat dit kan doordat water geheugen heeft vind ik zo absurd dat ik er waarschijnlijk nog moeite mee zou hebben als dit de uitkomst was van onderzoek dat ik zelf had uitgevoerd.
Ik denk dat veel mensen deze principes niet kennen, want dat is de enige verklaring die ik kan bedenken voor het feit dat er zoveel mensen in geloven. Maar goed, ik hoef jou niet te overtuigen begrijp ik, dus ik zal gauw ophouden. 
Dat er in planten stoffen zitten die de werking van het menselijk lichaam kunnen beïnvloeden betwist volgens mij niemand. Ik ben er helemaal voor om kennis over deze stoffen in te zetten om de gezondheid te bevorderen en denk dat lang niet alle mogelijkheden hiervoor worden benut. Wel denk ik dat sommige planten meer aandacht krijgen dan terecht is, terwijl andere planten meer aandacht verdienen dan ze krijgen. Dat een bepaalde stof in de Bijbel genoemd wordt of in de graftombe van een farao gevonden is zegt mij persoonlijk niets. In aromatherapie heb ik mij nog nooit verdiept, dus ik heb er ook geen mening over. Uit wat jij schrijft maak ik op dat er geen bijzondere aannames worden gedaan die een wetenschappelijke toets in de weg staan, dus dan verwacht ik dat dat een prima manier is om kennis te vergaren over de werking van die essentiële oliën.
Cassidy schreef:De medische, en met name de farmaceutische wetenschap is niet meer dan het imiteren van grotendeels in de natuur voorkomende producten, maar dan synthetisch gemaakt. Met soms hele nare bijwerkingen. Als je terug kunt naar een natuurlijk product, zonder bijwerkingen, waarom zou je dat niet doen? De farmaceutische wereld is NIET heilig en maar al te vaak tezeer gehecht aan de centen die de verkoop van medicijnen voor ze oplevert.
Dat laatste ben ik met je eens, maar verder ga je naar mijn mening wel een beetje kort door de bocht. Natuurlijke producten zijn niet per definitie onschuldiger dan synthetische stoffen en kunnen net zo goed schadelijk zijn of bijwerkingen hebben. Daarnaast zijn ze niet per se goedkoper (vaak niet zelfs) en zal de verkoper van natuurlijke producten net zo gehecht zijn aan zijn of haar inkomen als ieder ander.
Cassidy schreef:Ik ben het met je eens dat je kritisch moet zijn bij alles wat zich alternatief noemt maar dan per definitie dat meteen als onzin, placebo, mensenbedotterij en wat er nog meer voor woorden voor gebruikt kunnen worden, gaat mij te ver. En dan, als iets aantoonbaar werkt is het meteen regulier en niet meer alternatief? En wie bepaald dat het ineens regulier genoemd mag worden?
Ik denk dat ik wel een beetje begrijp wat je bedoelt. Met al ons kritisch denken lopen we het risico dat we dingen die we (nog) niet begrijpen of kunnen meten onterecht als onzin bestempelen. In het verleden zijn genoeg voorbeelden te vinden van grote denkers waarvan achteraf bleek dat ze terecht in iets geloofden wat op dat moment nog absurd leek. Maar wanneer moet je iets nou wel geloven en wanneer niet? Wanneer het bewijs ontbreekt wordt het vaak een kwestie van al dan niet WILLEN geloven. Ik heb hier met mezelf hele discussies over gevoerd. Volgens mij is er op zich niets mis met iets geloven omdat je het wilt geloven, maar ergens tussen het debacle met Sinterklaas en nu
heb ik met mijzelf afgesproken dat ik wel wil weten waaróm ik iets dan wil geloven. Ik houd dan altijd maar een interviewtje met mezelf.
Welk probleem lost het geloven in idee X op? Maakt het geloven in idee X de wereld begrijpelijker voor mij of roept het eigenlijk juist nog meer vragen bij mij op? Heb ik idee X echt nodig om vragen te beantwoorden die niet op een andere manier te beantwoorden zijn? Verplicht het geloven in idee X mij tot het doen van nog (veel) meer aannames die niet op feiten gebaseerd zijn? Betreft idee X een idee waarvan de juistheid in elk geval theoretisch aan te tonen is, ook al beschikken we nu misschien nog niet over de juiste instrumenten om het bewijs te vinden? Is idee X kwetsbaar genoeg om kennis over te vergaren, leent het zich voor wetenschappelijk onderzoek, ook al komt daar nu misschien nog niets uit? Bestaat idee X al lang en zo ja, zijn we sinds het ontstaan van idee X wijzer geworden over het hoe en waarom van idee X? Gewetensvraag: zou ik idee X begrijpen als ik slim genoeg was en genoeg kennis had, of is idee X voor altijd een idee wat je niet kunt snappen maar 'gewoon' maar moet geloven? Het zijn allemaal vragen die niet zo simpel met ja of nee te beantwoorden zijn, maar ik vind ze wel nuttig om beter te begrijpen waarom ik iets graag zou willen geloven. Helaas (of niet) leidt het tot nu toe wel steeds tot de conclusie dat ik iets toch niet (meer) wil geloven, althans niet voor nu. Zo ontwikkelt iedereen zich op een andere manier
en dat is helemaal prima.