
Zusje lag dus in het water en mijn vader stond nog op de boot (ze had wel een zwemvest aan, zonder vest kwamen we de boot niet op)
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

de toeter van mijn auto heeft het bijna een jaar niet gedaan, maar vandaag is hij (omwille van de APK) gefixt 
Kir_Ples schreef:Hier iets verderop is een boerenweggetje 60km en daar fietsen scholieren met zn 4en naast elkaar ook als ze zien dat je er met de auto aan komt.
Dus laatst gingen wij op wedstrijd fietsen ze weer met 4 naast elkaar dus wij tuten want daar kan je gewoon niet langs met trailer. Hun kijken niet kregen gewoon de middelvinger. Nou toen maar gewoon er langs ze schrokken zo erg dat ze met stuur in elkaar kwamen toen hebben we maar even vriendelijk gezwaaid, eigenschuld!
Vindt met muziek op fietsen levensgevaarlijk brr , hoevaak hoor je wel niet dat een fietser het niet aan ziet komen en doodgereden wordt. Mag wel beboet worden
om fiets en al bij een wildvreemde man in de auto te stappen. 
Ankie2011 schreef:Ik heb er nog wel één. Was de weg kwijt geraakt bij mijn stage en vroeg de weg aan een schilder. Ik breng je wel, zei hij. Hij laadde mijn fiets in de bestelwagen en zette mij inderdaad af waar ik moest zijn, maar naderhand dacht ik: niet zo heel snuggerom fiets en al bij een wildvreemde man in de auto te stappen.
. ChantalSmook schreef:Ik doe regelmatig dingen die wellicht niet heel verstandig zijn (Bv na een stapavond om vier uur snachts nog alleen naar huis fietsen). Maar heb pas een keer een ervaring gehad dat we echt een engeltje op ons schouder hebben gehad.
Vorig jaar was ik in Australië en had ik samen met een vriendin een chubby gehuurd. (soort bestelbusje waar je in kunt slapen/koken etc.).
We hadden hem midden in Sydney op gehaald en moesten meteen de spits in met auto rijden. We hadden beide geen ervaring met links rijden, met de bestuurderskant aan de andere kant, andersom schakelen, andere verkeersregels(bv linksom de rotonde om i.p.v. rechtsom, of links inhalen i.p.v. rechts inhalen. Iets wat we dus niet eerst even rustig konden oefenen.
Vriendin reed als eerste. We reden net weg bij het ophaalpunt en we stonden stil bij het stoplicht. We waren allebei echt in de veronderstelling dat het groen was. Bleek dus achteraf dat die stoplichten niet voor ons waren. Dus we rijden aan en op dat moment komt er een vrachtwagen met en flinke snelheid aangereden die rechtdoor ging. Het scheelde echt een haartje en was op dat moment écht in de veronderstelling dat we frontaal geraakt zouden worden en dat het klaar was. Ik zat zelfs met mijn ogen dicht te wachten op de klap. Gelukkig had vriendin en de vrachtwagen chafeur net langs elkaar heen kunnen sturen. Achteraf hebben we echt heel veel mazzel gehad. Heel bizar. Achteraf thuis wel verteld dat het toch wel even tegen viel in het begin, maar dat het zo heftig was geweest heb ik ze maar niet verteld.
Floriske schreef:ChantalSmook schreef:Ik doe regelmatig dingen die wellicht niet heel verstandig zijn (Bv na een stapavond om vier uur snachts nog alleen naar huis fietsen). Maar heb pas een keer een ervaring gehad dat we echt een engeltje op ons schouder hebben gehad.
Vorig jaar was ik in Australië en had ik samen met een vriendin een chubby gehuurd. (soort bestelbusje waar je in kunt slapen/koken etc.).
We hadden hem midden in Sydney op gehaald en moesten meteen de spits in met auto rijden. We hadden beide geen ervaring met links rijden, met de bestuurderskant aan de andere kant, andersom schakelen, andere verkeersregels(bv linksom de rotonde om i.p.v. rechtsom, of links inhalen i.p.v. rechts inhalen. Iets wat we dus niet eerst even rustig konden oefenen.
Vriendin reed als eerste. We reden net weg bij het ophaalpunt en we stonden stil bij het stoplicht. We waren allebei echt in de veronderstelling dat het groen was. Bleek dus achteraf dat die stoplichten niet voor ons waren. Dus we rijden aan en op dat moment komt er een vrachtwagen met en flinke snelheid aangereden die rechtdoor ging. Het scheelde echt een haartje en was op dat moment écht in de veronderstelling dat we frontaal geraakt zouden worden en dat het klaar was. Ik zat zelfs met mijn ogen dicht te wachten op de klap. Gelukkig had vriendin en de vrachtwagen chafeur net langs elkaar heen kunnen sturen. Achteraf hebben we echt heel veel mazzel gehad. Heel bizar. Achteraf thuis wel verteld dat het toch wel even tegen viel in het begin, maar dat het zo heftig was geweest heb ik ze maar niet verteld.
Hier rechts inhalen is ook niet zo slim hoor![]()
Wel echt veel geluk gehad dan zeg, pfff zal wel schrikken zijn geweest.... Maar ik denk dat iedereen wel één (of meer) van dit soort momenten heeft in zijn leven
. Het is daar dus allemaal andersom.
met als gevolg een schedelbasis fractuur, een oor wat er half naast hing, en natuurlijk buiten kennis !! Pff mensen riepen wel loslaten ! Maar ik wilde hem niet in de blinde over dat terrein los laten rennen, wat een sukkel, wat had ik nou gedacht ? dat ik het kon winnen van 600kg trek-kracht !? Even ter verdediging, mijn paard was 3 en kwam zo van het land dus totaal nog niet goed opgevoed. Maanden later werd hij dus nogmaals gekeurd, waarbij ik mezelf ergens verstopt heb, brr dorst het niet aan te zien, alles was tip top in orde en nadat ze mij voor gek hadden verklaard op stal (hadden hem nog nooit gezien, maar wel mij in de gruwelijke kreukels) ging hij mee naar huis, alwaar we vast besloten waren hem goed te gaan opvoeden, ahh geen centje pijn met inrijden echt zo braaf, nooit bokken of wegrennen, aan de hand blijf ik 7 jaar na dato nog steeds gespannen zodra we van vertrouwde omgeving wijken, heb er zelfs therapie voor gehad maar het zit te diep geworteld, ook bij hem denk ik, want hij is met wandelen bij mij altijd oplettender en kijkeriger dan bij mijn mede-eigenaar. Hij voelt gewoon mijn spanning. Onder het zadel is hij de coole kikker zelve : ) heerlijk paard, geen spijt en ik ben na reconstructie weer beter om aan te zien, tenminste net zo "beter" als daarvoor hihi