Ik was bij mijn scharrel (woont nog thuis) en zijn neefje van 4 bleef ook slapen.
Scharrel en ik waren flink op weg, beetje teasen. Maar ik hoor altijd alles, snel afgeleid enzo.. Hoor ik zijn neefje één verdieping lager. "Nou Oma, soms hè, dan is mijn piemel zo en soms dan is 'ie zo." Ik kwam werkelijk niet meer bij van het lachen, weg moment.
Heeerlijk die kleine kinderen
*

