Ik haal het topic weer even omhoog, wij zitten zelf nml met iets waarvan we niet weten wat het is.
Ziet ze iemand, heeft ze pijn (groeipijn) of nachtmerries?
Begin juni zijn we terug gekomen van vakantie, daar sliep ze al slecht maar dat kan komen omdat we in een caravan sliepen.
We waren op een maandag thuisgekomen en vrijdagavond zijn de buren gaan boren.
Je kan het al raden, kind helemaal overstuur wakker geworden.
In de 3 weken die volgden was ze elke nacht wel wakker.
Omdat ze cht ontroostbaar was,legeden we haar bij ons in bed zodat wij ook aan onze nachtrust toe kwamen.
Want na 5 dagen waren wij al behoorlijk gesloopt.
Daarna ging het wat beter,ze werd soms wakker maar sliep ook weer wat nachten door.
En ze sliep ook gewoon weer in haar eigen bed.
Maar de afgelopen 2 weken word ze af en toe gillend/krijsend 's nachts wakker.
We mogen niet aan haar komen en ook niet troosten,ze schopt ons weg.
We leggen haar soms in ons bed,en elke keer is het schoppen en slaan en is ze onrustig (zo word ze ook wakker in haar eigen bed)
Maar ze wil wel in haar eigen bed slapen als we haar er weer in leggen omdat we het schoppen een beetje zat worden.
Afgelopen nacht was het weer zover.
Eerst in de avond nadat ze een half uur op bed lag.
Ze zat naast haar nachtkastje ineengedokenal krijsend/gillend,zo troffen we haar de 2de keer ook aan en hebben haar mee naar beneden genomen.
Om half 10 is ze weer naar bed gegaan en sliep ze weer.
Om half 4 was het weer zover.
Nu zat ze op bed ineengedoken en als we haar wilden troosten of aanraken sloeg ze om zich heen.
Ze was onrustig en niet meer te kalmeren.
Uiteindelijk is ze wel weer in haar eigen bed in slaap gevallen....
Vanochtend hadden we het erover met een collega van mijn man.
Zij zei ook dat het best mogelijk was dat ze iemand zag (en ik moest gelijk aan dit topic denken)
Nu word ze morgen 2 en praten doet ze nog niet echt (op wat woorden na) maar als je dit aan haar vraagt zal ze het niet begrijpen.
We hebben trouwens eerder wat geks meegemaakt met haar.
Ergens in november waren we in een speelgoedwinkel op de meisjesafdeling bij de poppen.
Ineens zegt ze 'baby'
Wij hebben het er nooit over gehad en haar dit woord ook niet aangeleerd.
Met kerst vertelde mijn zwager dat hij en zijn vrouw in verwachting waren en hoeveel weken ze al zwanger was.
Dit kwam precies overeen met de keer dat onze dochter dus baby zei.
Heeft iemand dit eerder meegemaakt en hoe hebben jullie dit opgelost?
Wij dachten eerst dat het aan de leeftijd lag....peuterpuberen...maar dit zijn niet de normale zeurende huiltjes (of troosthuiltjes) die ze anders heeft.
Je merkt aan dit huiltje dat er wel iets is.
Ze eet en drinkt verder normaal en overdag is ze 9 van de 10x een vrolijke meid (totdat je weer een keer zegt dat iets niet mag )
sorry voor het lange verhaal...maar moest gelijk aan dit topic denken toen we het erover hadden.