Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
espiga1984 schreef:Goh het grootste probleem is niet dat hij komt helpen (al erger ik me wel dood aan die man, maar dan om erg praktische redenen dus dat zou nog wel opgelost kunnen worden), maar omdat mijn man altijd partij voor zijn ouders kiest.
Als mijn man thuis komt van het werk, dan is het eerste wat hij doet de PC aanzetten, daarna naar zn vader of moeder bellen en dan effe de beesten checken. Dagen dat hij mij met een kus begroette kan ik op 1 hand tellen.
MarjanB schreef:Kan je je man ook niet gewoon zeggen van goh zou je als je thuis komt eerst even een kwartiertje aandacht voor mij vrij willen maken? Kan je even snel de dag door spreken en maak je ook bewust tijd voor elkaar.
maar toen had ik in elk geval het gevoel dat ik hem de kans had gegeven z'n gedrag aan te passen. Ik vond het niet makkelijk om weer mijn eigen leven op te bouwen, maar met de hulp van hele lieve vrienden ging dat eigenlijk prima. Achteraf denk ik wel eens dat ik het eerder had moeten doen.
MarisdB schreef:Die reactie snap ik niet JJane. Moet je dan maar in een slechte relatie blijven zitten omdat het anders zonde van je "investering" is geweest? Kan je uitleggen wat je bedoelt?
_Mondy_ schreef:Ik denk dat het heel simpel is:
Wil je dat jullie huwelijk blijft ?
Zo ja dan zul je er alles aan moeten doen met zn 2en om het weer op de rails te krijgen.
Zo nee dan per direct stoppen, want wie hou je voor de gek ?
Tot nu toe lees ik alleen dat hij alles fout doet, wat imo niet eerlijk is. Ik geloof er nl niks van dat je zelf ook nooit iets eruit flapt in een ruzie (dat doet nl bijna iedereen)
Wat vind hij niet leuk wat jij doet of niet doet en wat verander je er zelf aan ?
Waarom geen hulp zoeken ?
Heel bot gezegd heb ik eerder t gevoel dat je hoopt dat iedereen hier (op een paardenforum) gaat zeggen meis weg bij hem en zijn gevloek, zodat je naar die ander kan.
Begrijp me niet verkeerd, vind het zeker niet leuk voor je ! Maar heb t gevoel dat je gewoon geen zin hebt om er nog wat moeite in te stoppen. Dan moet je goed nagaan wat je nou wilt.
Ik vind een maandje er tussenuit geen slecht idee voor beide. Desnoods heb je t er samen over en kun je in het huis blijven. En anders ga je er alleen heen voor de paarden of zoek je er iemand voor.
Of ga met een vriendin 2 weken op vakantie. Kijk of jullie elkaar toch stiekem erg missen of niet.
En een therapeut is er niet om jullie te leren kennen, maar om destructieve gedragspatronen/vicieuze cirkels te doorbreken. (Dat doen jullie uiteraard zelf, maar met behulp van de therapeut)._Mondy_ schreef:Snap nu niet waarom het andersom dan alsnog de fout van de man is, en dat er nu wel een open relatie wordt voorgesteld.
Ts ik hoop dat je het niet erg vind dat ik zo direct ben ? Ik denk dat je aan de ene kant geluk hebt met iemand die zo vergevingsgezind is, je eigenlijk gelukkig bent met hem maar door die verliefdheid alleen het negatieve ziet. Ga je geen spijt krijgen ?
Je kan niet weten hoe therapie uitpakt, zeker niet als je daar ook je twijfels uit over hoe je denkt dat het na de therapie weer verslechterd.